Atos 5

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko iyemaeŋge amala regha idae Ananaiyas weiye levo Sapaira thɨ vakuneŋa lenji thelau na thɨ mbana modae.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Weiye levo lenji renuwaŋa regha, Ananaiyas i mbana manima valɨvagagae thiye kaiwanji na valɨvagagae i mban na ve mbanɨgiya weŋgiya Jisas ghalɨŋae gharaghambɨ. Ma i utu weŋgi mbe valɨvagagae eŋge iyako.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Amba Pita i dagewe iŋa, “Ananaiyas, buda kaiwae mo vatomwe Seitan i ru e gharena i vakatha i vɨva len renuwaŋa na u yaroa Nyao Boboma? Wo u thuwe, len thelauna modae valɨvagagae kaero mo mban ghen kaiwan.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Mbaŋa thelauko iyako mbe ina vara e ghen, ghen len bigi, na mbaŋa mo vakuneŋa na modaeko mbe ghen len maniva. Buda kaiwae mo renuwaŋa e gharena na u munjeva u vakatha kwan? Ma u yaroime, u yaroa Loi.”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Mbaŋa Ananaiyas i loŋwe utuko iyako, i dobu na i mare. Gharɨgharɨko wolaghɨye va thɨ loŋwe utuko iyako thɨ mararu laghɨye.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Amba thegha thɨ rakamena thɨ ghavwa riwae na thɨ woraŋgiya vethɨ beku.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Mbaŋa ghalughawoghawo seiwo vama molao amba levo Sapaira ve ru, ko iyemaeŋge mava i ghareghare budakai me yomara weya le ghɨmoru.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Pita i vaito, iŋa, “Wo u utu e ghino, wein len ghɨmoru Ananaiyas lemi thelauko modae mbe iyaeŋgeke?”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Amba Pita i dagewe, iŋa, “Ŋgoroŋga eŋge lemi renuwaŋa na regha na hu mando Giya Une na ma hu vaidiya vuyowae? Wo u thuwe, ghɨmoghɨmoruma e vethɨ beku len ghɨmoruma ma inanji vara gheke. Noroke thɨ woraŋgiyaŋgeva.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 E mbaŋako vara iyako i dobu Pita e ghamwae na i mare. Mbaŋa theghako thɨ rakaruma na thɨ thuwe kaero i mare, thɨ wo na tembe vethɨ bekuva le ghɨmoru evasiwae.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Iyake kaiwae raloŋweloŋweghathɨko wolaghɨye na thavala va thɨ loŋwe utuutuniye thɨ mararu laghɨye.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Amba ghalɨŋae gharaghambɨ thɨ vakatha vakatha ghamba rotaele i ghanagha, gharɨgharɨ e maranji. Mbaŋake wolaghɨye raloŋweloŋweghathɨ thɨ mevathavatha e Ŋgolo Boboma e valɨvaŋga regha idae “Solomon le Nakanaka.”
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Thiye mava thɨ loŋweghathɨ ma regha te i mevathavatha weiyaŋgi raloŋweloŋweghathɨ, othembe iyako gharɨgharɨ thɨ yavwatata wanaŋgi.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Ko iyemaeŋge raloŋweloŋweghathɨ lenji wabwiko vama i didivoro eŋge, kaiwae ghɨmoghɨmoru na wanakau thɨ ghanagha thɨ loŋweghathɨgha Giya.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Lenji vakathako iyako kaiwae, gharɨgharɨ thɨ bigimenaŋgiya ghambweghambwera e kamwathɨko maramaranji na thɨ bigivaghenaŋgi e ghambanji, na Pita mbala i loŋga reŋa e vasiwanji na ŋgaliŋgaliya i mena weŋgi, riwanji i thovuye.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Na wabwi laghɨye thɨ rakamena e ghembaghemba nanasiye Jerusalem ghadidiye, thɨ bigimenaŋgiya ghambweghambwera na nyao raitharɨ na weŋgi thɨ vakatha vɨrɨ laghɨye, na ghalɨŋae gharaghambɨ thɨ thawariŋgi.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva, weiyaŋgiya ghereiye ghambiyembiye, Sadusi lenji wabwi, thɨ yamwanja laghɨye moli kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ rakarakamena weŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Iya kaiwae thɨ yalaweŋgi na thɨ bigiraweŋgi e thiyo.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Ko iyemaeŋge gougou Giya le nyao thovuye regha i vu ghathɨnɨmbako ghathiyo, i vaŋgu raŋgiyaŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ na i dage weŋgi, iŋa,
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Hu wa na vou ndeghathɨ e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne na hu utuŋa weŋgiya gharɨgharɨ ŋgoroŋga ne thɨŋa na thɨ wo yawalɨ memeghabananiye.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Ighɨviya rakaraka thɨ vakatha ŋgoreiya nyaoma thovuye le utu weŋgi. Vethɨ rakaru e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne na thɨ vavaghare weŋgiya gharɨgharɨ.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Ko iyemaeŋge mbaŋa vethɨ vutha gheko, ma thɨ vaidiŋgi, kaero thɨ njoghava na thɨ utuŋa weŋgiya Jiu lenji kot laghɨye, thɨŋa,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Mbaŋa e vo vutha e thiyoko, wo vaidiya thɨnɨmba thɨ ki wagiyawe na ragatɨgatɨ thɨ ndeghathɨ evasiwae; ko iyemaeŋge mbaŋa wo vughɨ na wo rakaru, ma wo vaidiya lolo regha.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Mbaŋa ravowovowo laghɨlaghɨye na Ŋgolo Boboma gharagatɨgatɨ lenji randeviva thɨ loŋwe utuko iyako, nuwanji i unouno na thɨ rerenuwaŋa me ŋgoroŋgako ghalɨŋae gharaghambɨ kaiwanji.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Amba lolo regha i ruma na i dage weŋgi iŋa, “Wo hu vandeŋeŋgo! Gharɨgharɨma iya menda hu bigiraweŋgima e thiyo, e mbaŋake iyake inanji e Ŋgolo Boboma tɨne thɨ vavaghare weŋgiya gharɨgharɨ.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 E mbaŋako iyako Ŋgolo Boboma gharagatɨgatɨ lenji randeviva weiyaŋgiya le gharɨgharɨ vethɨ yalaweŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ. Mava thɨ woraŋa mun weŋgi kaiwae va thɨ mararuŋgiya gharɨgharɨ, ne iwaeŋge thɨ biriŋgi e varɨvarɨ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Mbaŋa thɨ vaŋgumena ghalɨŋae gharaghambɨ weŋgiya Jiu lenji kot laghɨye thɨ vakatha na thɨ ndeghathɨ e maranji amba ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva i dage weŋgi, iŋa,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Kaero mendava wo dageten vurɨgheghe weŋga na thava te hu vavaghareva amalake iyake e idae. Ko iyemaeŋge ghemi kaero hu ndethɨna lemi vavaghareke iyake na kaero i lalo Jerusalem laghɨyeke. Nuwamiya hu wonjoweime amalake iyake le mare kaiwae.”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Pita na ghalɨŋae gharaghambɨ thɨ gonjoghawe, thɨŋa, “Wo wo ghambugha Loi le renuwaŋa amba muyai gharɨgharɨ lenji renuwaŋa.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Orumburumbunda lenji Loi va i vakatha Jisas na tembe i thuweiruva e mare, iyava hu tagavamare krosɨma e vwatae.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Amba Loi kaerova i wovoreŋa Jisas na i yaku valɨvaŋga e une e ghamba yavwatata, iye Randeviva na Ravamoru. Va i vakatha iyake mbala Isirel gharɨgharɨniye, thoŋgo thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi, Loi ne i numotenɨŋgi.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Ghime wo thuwe bigibigike thiyake na wo ndethɨna utuutuke iyake na Nyao Boboma tembe i vaemunjoruŋava bigibigike thiyake weŋgiya gharɨgharɨ. Iye Loi i giya weŋgiya thavala thɨ ghambu amalaghɨniye.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Mbaŋa Jiu lenji kot laghɨye thɨ loŋwe utuutuko iyako, gharenji i muru laghɨye moli na nuwanjiya mbema thɨ mare vara.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Ko iyemaeŋge thiye regha idae Gameliyel, iya Parisi regha na mbaro gharavavaghare na iye gharɨgharɨke wolaghɨye vambe thɨ yavwatatawanava, i yondo e tɨnenji na i utu vurɨgheghe weŋgi thɨ vaŋgu raŋgiyaŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ eto mbaŋa ubotu.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Amba i dage weŋgiya Jiu lenji kot laghɨye iŋa, “Isirel giyagiyaniye, wo hu renuwaŋa wagiyawe, amba muyai hu vakatha gharɨgharɨke thiyake ghanjimbaro.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Va mbaŋa regha Teudiyas i yomara i thɨghɨyawana Rom le ghamba mbaro na iŋava iye lolo laghɨye regha. I vakatha le wabwi regha lenji ghanaghanagha munɨseriyevarɨ (400), ko iyemaeŋge va Rom thɨ unɨghɨ na i mare, gharaghambuko thɨ rakavo rakamena na le wabwima iko moli.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 E ghereiye amba Judas rara Galili i yomara, mbaŋa vavaona va ghambaŋa. Amalaghɨniye vambe i vakathaŋgiva gharɨgharɨ lemoyo thɨ rakamenawe na thɨ ghambu. Vambe thɨ unɨghɨva na i mare na gharaghambu thɨ rakavo rakamena.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Iya kaiwae ya dage e ghemi, mbaŋake ne hu ndevakatha bigi regha weŋgiya gharɨgharɨke thiyake! Mbema hu rakayathuŋgi eŋge na thɨ raka, kaiwae thoŋgo renuwaŋako iya thɨ vakavakathako i mena weya lolo regha tene iko.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Ko thoŋgo i mena weya Loi, ma valɨkaiwami na ne hu dageten, tembe ne ghemi hu vaidiŋgava hu thɨghɨyawana Loi.”
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Jiu lenji kot laghɨye thɨ wovatha Gameliyel le renuwaŋako iya kaiwae thɨ kula ruwoŋgi na amba thɨŋa na thɨ yabɨbɨŋgi. Thɨ dageten weŋgi thava te thɨ utuutuva Jisas e idae, ko amba thɨ rakayathuŋgi.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Thɨ rakaiteteŋgiya Jiu lenji kot laghɨye weinji lenji warari laghɨye kaiwae Loi le renuwaŋa ŋgoreiye thiye valɨkaiwanji moli thɨ vaidiya vuyowo Jisas idae kaiwae.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Mbaŋa regha na regha, e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne na tembe ŋgoreiyeva gharɨgharɨ e lenji ŋgoloŋgolo, thɨ vavaghare na thɨ utuŋa Toto Thovuye, thɨŋa, “Jisas iye Mesaiya Loi va i dagerawe weinda.”
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.