Apocalipse 9
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH
1 Amba nyao thovuye theghelimaninjima i uwiya le mema, na ya thuweya ghɨtarama iya me dobuma e buruburuko na i unja e yambaneke. Na i thɨn giyawa ki, goga iya i ghenenja moli ghaki.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Mbaŋa ghɨtarama i vugha gogako umbaliye, mundu laghɨye ŋgoreiya ndɨghe laghɨye munduwae i raŋgima e tɨneko. Gogako iya i ghenenja moli iyako munduwae i poku laghɨye moli na i rogana varaeko marae mbouye.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Kaero bibita thɨ raka raŋgima e munduko tɨne thɨ rakanja e yambaneke, Loi i giya vurɨgheghe weŋgi ŋgoreiya thegheghɨyama e yambaneke lenji vurɨgheghe.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Va i dageten weŋgi na thava thɨ vakowana nana, o umbwa, o bigi i mbuthumbuthu, mbe iyaeŋge vara gharɨgharɨ ma Loi le nono na e ghamwanji thɨ vakowanaŋgi.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Loi mava i vatomwe weŋgi na thɨ rɨrɨvavamareŋgi, ko iyemaeŋge mbe thɨ vakathaeŋge vɨrɨ weŋgi mbaŋa le molamolao ŋgoreiya manjala umbolima. Lenji vakathako ŋgoreiya thetheghɨyama i vodɨgha lolo na le vɨrɨvɨrɨ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 E mbaŋaŋgiko thiyako tɨnenji gharɨgharɨko thiyako ne vɨrɨko kaiwae na thɨ tamwetamweya mare, ko iyemaeŋge othembe ne nuwanjiko nuwaiya thɨ mare, mare ne i voiteteŋgi.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Bibitako thiyako ŋgoranjiya hos kaero thɨ vivathaŋgi gaithɨ kaiwae. E umbalinji bigi regha ŋgoreiya umbalinji ghamatabwaya thɨ vakatha gol na thɨ bigirawe e umbalinji, ghamwanji ghayamoyamo ŋgoreiya gharɨgharɨ ghamwaghamwanji.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Umbalinji vulivuliye ŋgoreiya wanakau umbalinji vulivuliye na ŋiŋinji ŋgoreiya laiyon ŋiŋiye.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Gharenji vwatae e kunakunauye ŋgoreiya gharenji vwatae ghaghetagagana thɨ vakatha e aiyan, na vineinji laiye ŋgoreiya hos thɨ rukuliya sariyot lemoyo gaithɨ kaiwae.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Wolounji ŋgoreiya thetheghɨya na mbe thɨ vovodɨweva, e wolounjiko thɨ vodɨŋgiya gharɨgharɨwe le vurɨgheghe i vakatha vɨrɨ iya i wo manjala umbolima.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 E lenji kiŋ, i mbaroŋaŋgi. Iye gogama iya i ghenenja molima ghanyao raitharɨ. Idae vaŋa Hibru thɨŋa Abadon, na vaŋa Grik thɨŋa Apoliyon.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Tharɨ iviva kaero iko; tharɨ theghewo amba iya thɨ menamenako.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Amba nyao thovuye ghewonaninji i uwiya le mema, kaero ya loŋweya ghalɨghalɨŋa regha i mena e ghamba vowo gol mbothiye ghevarɨ weŋgi, iya i yaku Loi e ghamwaeko.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 I dage weya nyaoko thovuye iya ghewonaninjiko ele memako iŋa, “U rakayathuŋgiya nyao thovuthovuye theghevarɨ, iya thɨ ŋgarɨŋgina na thiya yaku e Walaghɨta Yupreitis.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Kaero i rakayathuŋgiya nyaoma thovuthovuye theghevarɨ na vethɨ tagavamareŋgiya gharɨgharɨ e yambaneke lenji ghanaghanagha ŋgoreiya wan ted (1/3). Loi va i laweghathɨŋgi ghaghad lughawoghawoke iyake, mbaŋake iyake, manjalake iyake na theghatheghake iyake.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Lenji ragagaithɨ thɨ rakatha e hos vwatae, methɨ giya yanawaŋgu lenji ghanaghanagha i wo tu handred miliyon.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 E wovatomweko tɨne ya thuweya hos na gharathatha ghanjiyamoyamo ŋgoreiyake: Gharenji vwatae e ghaghetagagana, ghanjiyamoyamo thɨ soro ŋgoreiye ndɨghe mamiye, thɨ blu ŋgoreiye varɨ idae sapaya na thɨ mbwaumbwau ŋgoreiya salp. Hosɨko umbalinji ghayamoyamo ŋgoreiya laiyon umbalinji, na ndɨghe, mundu na varɨ salp i rara i raŋgima e ghaenji.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Thɨvatharɨ i mena e ndɨghe, mundu na varɨ salpa thɨ raŋgima hosɨko e ghaenji; iya theghetoke iyake thɨ gaboŋgiya yambaneke gharɨgharɨniye valɨvaŋga ŋgoreiya wan ted (1/3) na thiya mare.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Hosɨko lenji vurɨgheghe i mena e ghaenji na e wolounji. Kaiwae wolounjiko ŋgoreiya mwata e umbaumbalinji na iyake thɨ giya vɨrɨ weŋgiya gharɨgharɨ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Ko iyemaeŋge gharɨgharɨ iya tharɨko theghetoko iyako mava i gaboŋgi na thiya mare, mava thɨ goru weya iyako, bigibigi vatavatadɨŋgi ma thɨ ndeghereiye wanaŋgi. Mbe thɨ kurukururu weŋgiya nyao raraitharɨ na bigibigi vatavatadɨŋgi e gol, silva, kopa, varɨ na umbwa. Bigibigiko thiyako ma valɨkaiwanji thɨ thuwe, ma valɨkaiwanji thɨ loŋwe, ma valɨkaiwanji thɨ loŋga.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Tembe ŋgoreiyeva, gharɨgharɨko thiyako lenji gabo, lenji kukura na rɨmbɨre, lenji yathima thanavuniye, na lenji kaivɨ ma thɨ ndeghereiye wanaŋgi.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.