2 Coríntios 12
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH
1 Ne ya wovorevoreŋa, othembe ma e ghathovuye, ko iyemaeŋge mbowo ya utu ghaova, na wo ya utuŋaŋgiya wovavaghare na wovatomwe, iya Giya Jisas va i wogiyako e ghino.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Ya ghareghareya lolo regha, iye i loŋweghathɨgha Krais, theghathegha hoyaworo na umbovarɨ kaero iko na Loi va i vaŋgu na i voro e buruburuko yavoroko moli. Ma ya ghareghare va i wa mbe e riwaekovara moli o e une. Mbe Loi ghambereghaeŋge i ghareghare.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
5 Vakatha ŋgoreiyako i yomara weya loloko iyako, valɨkaiwae ya wovorevoreŋa kaiwae. Ko iyemaeŋge ma valɨkaiwae ya wovorevoreŋaŋgo, ko mbe valɨkaiwae eŋge ya wovorevoreŋa lo njavovo kaiwanji.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Kaiwae othembe thoŋgo nuwaŋguiya ya wovorevoreŋa idaŋgu, lo utuutu ma ŋgoreiye raunouno le utuutu, kaiwae the bigiya ne ya utuŋa i emunjoru. Ko iyemaeŋge ne ya rokubaro mbala gharɨgharɨ mane thɨ wovorevoreŋaŋgo na e vwatae. Nuwaŋguiya thɨ wovathovuthovuyeŋaŋgo lo vakatha iya thɨ thuwe na elo utuutu iya thɨ loŋwe kaiwanji.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Vavaghareko iya Loi i vaghareŋgoko ghamba numowo moli, ko iyemaeŋge ma nuwaiya ya sirari kaiwanji, iya kaiwae Loi i vatomwe Seitan ne i variye ghalɨŋae gharaghambɨ regha ŋgoreiye kin i ŋgauŋgauŋa riwaŋgu. E kamwathɨke iyake Loi i roganaŋgo thava ya sirari.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Mbaŋato ya naŋgo vurɨgheghe weya Loi na mbala i wokiyathu vuyowoko iyako e ghino.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Ko iyemaeŋge i dage e ghino iŋa, “Lo mwaewo i vamboromboro bigibigike wolaghɨye mbe i vurɨvurɨgheghe eŋge vara weŋgiya thavala thɨ njavovo.” Le utuutuko iyako kaiwae ya warari laghɨye ya wovorevoreŋaŋgo lo njavovo kaiwanji, na mbala gharɨgharɨ ne thɨ thuwe Krais le vurɨgheghe i yaku e ghino.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Iyako kaiwae mbaŋa thoŋgo ya njavovo, o thoŋgo gharɨgharɨ thɨ yaŋgiwanaŋgo, thoŋgo ya vaidiya tharɨ, o thoŋgo thɨ vakatha vuyowo e ghino, o thoŋgo ya vaidiŋgiya vuyowo, mbe ya warari eŋge. Kaiwae mbaŋa thoŋgo ya njavovo, mbaŋako iyako Krais ele vurɨgheghe i thalavuŋgo na kaero ya vurɨghegheva.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Kaero ya utu wovorevoreŋa, mbe ŋgoreiye vara unounoma ghino! Ko iyemaeŋge ghemi iyava hu vakatha na ya utu ŋgoreiyako. Kaiwae valɨkaiwae va wo wovathovuthovuye eŋge i mena e ghemi, ko ma ŋgoreiye. Thiye ghanjimberegha thɨŋa thiye ghalɨŋae gharaghambɨ laghɨye, thɨŋa ghino ma bigi bwagaeŋge. Ko iyemaeŋge thiye ma thɨ ndekivwalaŋgo moli.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Mbaŋa va ya yaku weŋga, weiŋgu lo ghataŋaghathɨ ya kaiwo na vakatha ghamba rotaele vavana Loi i vakathaŋgi elo kaiwoko tɨne. E vakathaŋgike iyake e tɨnenji wo ghamba tuthi emunjoru ghino ghalɨŋae gharaghambɨ regha.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Lo vakatha weŋga i mboromboro weiye lo vakatha weŋgiya ekelesiyake wolaghɨye. Mbe bigi reghaeŋge i tomethi, iyake: ma mbaŋa regha ya woraweya wovuyowo weŋga. Ko kaiwae ma ya vakatha vatharɨko iyako, hu numoyathu!
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 E mbaŋake iyake ya vivivatha lo ghaona mbaŋatoniye e ghemi. Lo ghaona iyake mane ya woraweya wovuyowo e ghemi, kaiwae ma nuwaŋguiya lemi bigibigi, mbe nuwaŋguiya eŋge ghemi. Kaiwae gamagai ma oramanji na otatanji ghanjithalavu kaiwae, ko rama na tɨna eŋge thiye lenji ŋgaŋga ghanjithalavu kaiwae.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Iya kaiwae ya warari laghɨye ya thɨvaiya lo vwenyevwenye na tembe ŋgoreiyeva ya thɨvaiya lo vurɨgheghe ghemi ghamithalavu kaiwae. Ghino eŋge ya gharethovuŋga laghɨye, ko ŋgoroŋgaeŋge na ghemi ma hu gharethovu wagiyaweŋgo?
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Othembe va ŋgoreiyako, mbema emunjoru ghino ma ya woraweya wovuyowo e ghemi. Ko iyemaeŋge ghamune vavana thɨŋa, “Nuwae i rumwaru e kwan na le thimba e tɨne i vɨvɨinda na i mbana la bigibigi.”
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Ŋgoroŋga? Iya gharɨgharɨko ya variyeŋgiko e ghemi, thare weya regha ya yaroŋga na ya mbana lemi bigibigi?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Va ya naŋgo weya Taitus na i ghaona weiye ghaghanda regha. Taitus i ghaona mava i yaroŋga na i mbana lemi bigibigi, ae? Kaero hu ghareghare amalaghɨniye na ghino wo kaiwo e renuwaŋa regha na wo ruku e kamwathɨ regha.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Ko mbwata hu rerenuwaŋa wo mando na wo ndeganaganaime e marami. Nandere moli! Ghime wo ghambu Krais na wo utuŋa Loi e marae, na bigibigike wolaghɨye wo utuŋaŋgi, wouna na valɨghareghareŋgu, wo vakatha ghamivurɨgheghe kaiwae.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Ya gharelaghɨlaghɨ mbaŋa ne ya ghaona, thare ne ya thuweŋga na ma ŋgoramiya renuwaŋako iyava ya renuwaŋa ghemi kaiwamiko. Na ghemi thare ne hu thuweŋgo ma ya reŋa ŋgoreiya lemi renuwaŋana e ghino. Ya gharelaghɨlaghɨ thare ne ya vaidiŋga hu wowogaithɨ, hu yamwayamwakabu, hu ghatemuru, mbe ghamimberegha eŋge hu rerenuwaŋaŋga, hu veutuutuŋa kwan weŋga, hu utuutuvatharɨ, hu liliya utu, hu sisirari na mevatharɨ e tɨnenji.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Na tembe ya gharelaghɨlaghɨva mbaŋa ne ya ghaona thare lo Loi ne i vakathaŋgo na mbowo ya monjinava e marami. Thava ne ya ghaona na gharɨgharɨ lemoyo ne ya vaidiŋgi lenji tharɨna iya teuyema mbe thɨ vakavakatha vara, ghanjithanavu raitharɨ, lenji yathima thanavuniye, na ghanjithanavu monjimonjina mamba thɨ ndeghereiyewana. Thoŋgo ne ya vaidiya thanavu ŋgoranjiyako amba inawe thɨ vakavakatha, ne ya monjina na ghareŋgu i vɨrɨ laghɨye.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.