Mateus 22
ANWNV GAMLV (TGJ) vs ARC
1 Jisu minchisinam lokv minvla nyi vdwa minto.
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 Nyidomooku gv Karv ngv svbv ridunv. Kvvlo dvbv ako dooto, nw ninyigv kuunyilo gv lvgabv nyida dvpam go pamgvto.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Nw ninyigv pakbu vdwa nyi goknam vdwa dvpam lo aalwk tokukv vla minpa modubv vngmu toku, vbvritola nyi goknam vdwv bunu aalwk nwngma toku.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Vkvlvgabv nw kvvbi pakbu gunyi nyi goknam vdwgv lvgabv svbv gaam milwk gvrila vngmu toku: ‘Ngo dvpam gv dvnamtvngnama vjak mvpvripv pvkunv; ngoogv svbv svv ngaaka dintwkbv twkpv pvkunv, okv ogumvnwng nga mvpvripv pvkunv. Nyida dvpam lo aalwk nyala kukv!’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Vbvritola nyi goknam vdwv um tvjvkamv nyato okv bunugv pwsepaase lvkwnglo vngnya toku: akonv nw gv rongolo vngtoku, kvvbiv ninyigv dukan lo,
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 kvvbi gunv pakbu vdwa twkbwng gvrila dvngla, okv bunua mvki nyatoku.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Dvbv ngv achialvbv haachi toku; vkvlvgabv nw ninyigv sipai vdwa vngmutoku, bunu vngla gwngrw gwnv vdwa mvki toku okv bunugv pamtv nga ramyok jitoku.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Vbvrikunamv nw ninyigv pakbu vdwa goklwkla bunua mintoku, ‘Ngoogv nyida dvpam a vjak mvpvripv pvku, vbvritola ngoogv nyi goknam vdwv sum aala dvyin nvbv rima.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Nonu vjak namrwk pinkobv vngnyila nyi kaapanv dvdv nga goktv kuka.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Vkvlvgabv pakbu vdwv namrwk vdwgv pingkobv vngla bunugv nyi kaapanam mvnwngnga alv jvka alv majvka gokkumto; okv nyida naam lo nyi vdwv yarbing toku.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “Dvbv ngv nyi goknam vdwa kaabv vngtoku, nw nyi ako nyida vji kooma nvgo kaapa toku.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 ‘Ajin, no nyida vji koomabv oguaingbv so aapvnv?’ Vla dvbv ngv ninyia tvkatoku. Vbvritola nyi angv oguka mirwk simato.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Vbvrikunamv dvbv ngv pakbu vdwa mintoku, ‘Ninyia lvpa okv laakka leetoka, okv agum gv kanv kolo orlwk tvkuka. Hoka nw ninyigv hijung nga kotwkkrwkla kapla dooreku.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Okv Jisu minyabv mintoku, “Mvnwngnga gokpv, vbvritola darnamv miang gomwng.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Vbvrikunamv Parisis vdwv vngyu laku okv Jisunyi tvunam lokv tvgvrikula kupdubv vla rungtoku.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Vbvrikunamv bunu nw-bunugv lvbwlaksu mego okv Herod gv nyi vkv Jisu gvlo vngmu toku. Bunu vngla minto, “Tamsarnv, ngonu chindu no jvjv nga mindu. No nyi gv lvgabv Pwknvyarnv gv jvjvnv mvngnam lvkwng nga tamsardu, nyi vdwv ogugo mvngdudw hum chigamrai madu, ogulvgavbolo no nyi gv kai miang nga kimado.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Vbvrikunamv, no ogubv mvngdu, ngonugv Roman Dvbvyachoknyi lampu jinam si ngonugv Pvbv nga rinying dunvri ma rinying madunvre?
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Jisu, ogubv rijvka bunugv alvmabv rungnam a chintoku, okv vkvlvgabv nw minto, “Kaakudvbv rinv nonu! Nonu ogulvgabv nga kupdubv rikw nyadunv?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Lampu jise lokdwng nga kaatam labv!”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 okv nw bunua tvvkato, “Si yvvgv nyukmu ngvla aminv?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Bunu mirwk suto, “Dvbvyachok gv.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Vdwlo bunu sum tvvtokudw, bunu lamngak toku; okv bunu ninyia kayu pikula vngtoku.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Nyi si sitokula lvko turkur kumadunv vla minv Sadusis mego ho alu Jisu gvlo aato.
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Bunu minto, “Tamsarnv, Moses minto, nyi gunv umvuu doomabv sikubolo, ninyigv boruv hvngmi nga doogv gvrila sinv hvkv gvbv umvuu bvngji molaka hvto.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Vjak, achiboru kanw go soka doodung nvgo. Achi yachok angv nyimv naatoku okv umvuu dooma dwbv sitoku, vkvlvgabv ninyigv hvngmi nga hvkvgv boru hv nywng mvtoku.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Vbvdvdvbv boru anyi nvnv loka ritoku, aom nvnv loka, okv Anyungnga achiboru kanw mvnwnglo.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ataranya ngaku mvvga nvngv sitoku.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Vjak, sinv vdwv turkur alulo, nyimv nvngv yvvgv nywngbv rireku? Mvnwngngv ninyia nywngbv mvpvkunv.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Jisu bunuam mirwkto, “Nonu achialvbv mvngmurdu! so si ogulvgavbolo nonuno Darwknv Kitap a vmalo Pwknvyarnv gv jwkrw nga chimanam lvgalo.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Sinv ngv vdwlo turkur rikunyi, bunu nyidogindung jvbv ridunv nyimv nyilo bv naami siku madunv.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Vjak, sinv ngv turkurkunam sum: Pwknvyarnv gv nonua minpv jinam a nonuno lvkoka puri rikw mai? Nw minto,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Ngo Abraham gv Pwknvyarnv ngv, Isaak gv Pwknvyarnv ngv, okv Jakop gv Pwknvyarnv ngv.’ Nw turnv vdwgv Pwknvyarnv ngv, sinv gvngvma.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Vdwlo nyipam v sum tvvtokudw, bunu ninyigv tamsar nama tvvla lamngak nyatoku.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Vdwlo Parisis vdwv Jisu Sadusis vdwa choi dubv mingvnyibv vnam a tvvpa tokudw, bunu aakum nyatoku,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 okv bunugv lokv akonv, Pvbv tamsarnv ako Jisunyi tvunam go tvvgv rila mingkup dubv vla rikwto.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Hv Jisunyi tvvkato, “Tamsarnv, Gamkinam gv aralo ogolo angv gamlo yachokkv?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Jisu mirwkto, “‘Pwknvyarnvnyi paklaka, noogv Pwknvyarnvnyi, no gv haapok raying lokv, no gv yalu mvnwng lokv, okv no gv mongrumara mvnwng lokv.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 So si kaiyachoknv okv dinchi yachoknv Gamki namv.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Anyinvbv gamlo yachokkv si: No atubongv oguaingbv paksu dudw vbv namrwk ajin a paklaka.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Moses gv Pvbv mvnwng ngvla okv nyijwk mvnwng gv minam v so gv Gamkinam anyi gv arwnglo doodunv.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Vdwlo Parisis mego aakum nyato kudw, Jisu bunua tvvkato,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Nonuno Kristo gv lvkwng nga ogubv mvngdu? Nw yvvgv husi bv ridunv?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Jisu tvvkato, “Vbvrinamv, ogulvgabv Dabidnyi Dow hv ninyia Ahtu vla mimu pvnv? Dabid mintoku,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Ahtu ngoogv Ahtunyi minto:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Vbvrinamv Dabid ninyia ‘Ahtu’ vla minpv bolo, oguaingbv Kristo Dabid gv husi bv ridubv?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Jisunyi yvvka gaam gamgo ka mirwk nyuma toku, okv ho alu lokv yvvka Jisunyi tvu dubv choopu nyuma toku.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.