Marcos 12
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH
1 Eshko ga Jesús tjl̈ẽno ba kong l̈ok l̇l̇ëbo jyãgl̈o go. Tjl̈ẽ ga «Domer shäng kjl̈ara kjok sogo. Pjl̈ara ga kjil̇l̇gwo dwl̈ayo dgara ba kjokshko, kjëryo tyara jong pjribri, kl̈ung kjara ber kjil̇l̇gwo bo l̇l̇ruzl̈ong shtoyo wl̈o, ga u shäryara jong kjwara ba dwl̈a l̈i dokl̈o bakoe. Pjir ga kjok l̈i poskwona parkagaga kjl̈öbö kong, potjwl̈ẽya ĩ, ga to kjok shto obl̈ë. Kjil̇l̇gwo bo kjokyo (Marcos 12.1)|src="LB00103B.TIF" size="span" ref="Mark 12.1 "
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 »Öötong kjil̇l̇gwo bo kjrozl̈ong dbaryo ga ba parkaga ichara kjl̈ara, kjil̇l̇gwo bo ber ba kong l̈i rokë parkagaga beno l̈öng ba kjok daga l̈i kong.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Gueniyo ga ba parkaga ichara tjwe shäng l̈i shakza l̈ok pjä, ga shpokza l̈ok tjã tjã, ga ichara to iröng or go.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 E irgo ga ba parkaga ichara jek eshko kjl̈ara obi. Öötong shäng kjok buk l̈ishko ga shpokza l̈ok tjã tjã ba käshko, ga l̈ãywara l̈ok owa.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 E irgo ga ba parkaga ichara jek kjl̈ara obi. Era zröra l̈ok. E irgo ga ichara jek kjl̈öbö obi. Kjone kjone shpora l̈ok, kjone kjone zröra l̈ok.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 »E irgo ga beno sök kjl̈araso döe. Ba wa l̈i e. E woyde ara wl̈eniyo. E ichayde domer l̈irë shara. Wotjl̈ĩk ga “Miydër ga bor wa ërera bangkjre l̈ok” l̈e.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 »Gueniyo ga öötong shäng eshko ga parkagaga kjok dagaga l̈öng l̈i tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga “L̇l̇ono ga kjwe ber kjok ëre sogo. Zröroy wl̈eni ga kjok ëre kjrëy, ber buk bi kong wl̈o” l̈e.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Eni ga shara l̈ok, zröra l̈ok, ga doyo dbura kjok l̈i roy dwayo.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 »¿Eni ga l̇l̇ëye shärye kjok sogo l̈irë ba tjok l̈ok l̈ëmi? E jongya eshko ba zrök dani. Pjir ga parkagaga wl̈ẽya obl̈ë, kjok l̈i de l̈ok ba kong wl̈o.
9 Aí Jesus perguntou:
10 — ausente —
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Tjl̈ẽno l̇l̇ëbo jyãgl̈o go l̈i kuya ba wl̈oyoga l̈öng l̈irë ga miydara ga ba l̈ayde shäng. Shaya l̈ok woydë, bängzaya l̈ok wl̈o. Gueniyo oba bangkjre l̈ok ara kjĩshko ga rayara l̈ok toe.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 E irgo ga woydara ga l̇l̇ëbo kjakroke Jesús kong, dborye bëy l̇l̇ëm ga doshaya l̈ok, ga rote l̈ok e go wl̈o. Eni ga fariseoga ichara kjl̈öbö, Herodes pjl̈oyoga tjok.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Öötong l̈öng Jesús shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, miydërwa ga pja tjl̈ẽ beke. No tjl̈ẽshko ga tjl̈õkwo kup l̇l̇ëm, tjwl̈õ kjöm pogo, e bop kong ga tjwl̈õ beke. Pja tjl̈ẽ bek ë pogo kong. Woyde Sbörë ga shji jëk sorë l̈i l̈ëp jl̈õkoyo. ¿Eni ga shji kä potjwl̈ẽk pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i kong ga pjl̈úre?» l̈e.
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Kuya ga miyde ga l̈öng wotjl̈ĩk owa, nopga Sbö tjl̈õkwo söga jl̈õkoyo l̈e, gueniyo wotjl̈ĩk owa ba pjl̈úshko l̈i dik. E kjĩshko ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Tja tjl̈ĩmi ega? Dburwa kä potjwl̈ẽkkl̈o l̈i tek sözĩ bor kong kjwara, ĩn wl̈o» l̈e,
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 ga tek söra l̈ok ba kong kjwara. Ĩya ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Domer jyãgl̈o sök dburwa ëre go jũ ë? ¿Ko tak pjang ëre go jũ ë?»
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Eni ga l̇l̇ëye pjl̈u ĩ l̈i, e twozĩ ber pjl̈u kong, gueniyo l̇l̇ëye Sbö ĩ l̈i, e twozĩ ber Sbö kong bakoe» l̈e. Kuya l̈ok ga beno l̈öng yëy l̈e erä.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Saduceoga wotjl̈ĩk ga no wol̈ono ga woshrë ame l̈e. Eni ga eshko dbaryo ga saduceoga tek shrono l̈öng Jesús shwoy kjl̈öbö ga tjl̈ẽ ba kong ga
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 «Tjl̈apga no pingga, kjibokwo tara Moisésdë beno pjang l̈i tjl̈ẽ ga “Ëye wol̈ono, wapga beno ba boy tjok l̇l̇ëm ga shinmo kjl̈arayo l̈i orkwosmok ba boy beno sök l̈i tjok, wa tjok wl̈eni ga e ber shinmo l̈i ĩ wl̈eni wl̈o.”
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 »Pjl̈ara ga domerga l̈öng dogl̈o kjäk (7) epenga döe. Ba këguëyo orkwosmono, ga wol̈ono, ga wapga beno l̇l̇ëme.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 — ausente —
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 — ausente —
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 ¿Eni ga domerga dogl̈o kjäk (7) l̈i orkwosmono uunkong wal̈ë l̈i tjok kuzong ga no woshrozl̈ong dbaryoshko ga wal̈ë l̈i ber domerga kjone dey l̈i boy?»
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 «¡Pjãy diktong l̈öng jl̈õe! Sbö tjl̈õkwo tak pjang l̈i miydëmi l̇l̇ëm, ba dbo kësbang l̈i miydëmi l̇l̇ëm bakoe.
24 Jesus respondeu:
25 No woshrozl̈ong dbaryoshko ga ëye orkwosmok ame. Eshko ga nopga ber l̈öng Sbö parkagaga kjok dogo so wl̈eni shara.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Pjãy wotjl̈ĩk ga no wol̈ono ga woshrë ame l̈ëmi. Gueniyo ga dënashko ga kji sho pjë jong ri ri l̈ishko ga l̇l̇ëye l̈ara Sbörë Moisés kong l̈i, e tara Moisésdë beno pjang kjibokwo go. Tjl̈ẽ ga “Tja Abraham, Isaac, Jacob, e Sbö.” ¿E l̈omirë l̇l̇ëmdo?
26 Vocês nunca leram no
27 E shinmoga Sbö l̇l̇ëme. E nopga l̈öng së l̈i Sbö. Pjãy diktong l̈öng jl̈õe» l̈e ba kong.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Eshko ga domer shäng kjl̈ara, e no pingga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go. Jesús l̈ano saduceoga tjok l̈i kura, ga wotjl̈ĩk ga Jesús omdboryono beke l̈e. Eni ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Kjok l̇l̇gwekkl̈o tjwl̈õ kësbangyo l̈i kjone dey?»
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 «Tjl̈õkwo tak pjang kjwara tjl̈ẽ ga “Israel tjëyoga, tja tjl̈õkwo kuzĩa. Tjl̈apga, e bi Sbö, e kjl̈araso.
29 Jesus respondeu:
30 L̇l̇ëbo woydëpshko, l̇l̇ëbo woyotjl̈ĩpshko, l̇l̇ëbo shäryëpshko, pja sök së obishko ga Tjl̈apga, bop Sbö l̈i woydos jl̈õkoyo ĩyado.” Kjok l̇l̇gwekkl̈o tjwl̈õ kësbangyo l̈i e.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Kjok l̇l̇gwekkl̈o kjrina obi tjwl̈õ ara. Tjl̈ẽ ga “Pja opwoydë sorë ga bop kjl̈ara, e woydos eni bakoe.” Kjok l̇l̇gwekkl̈o tak pjang tjwl̈õ ara, kjring pjök ëre kjinmo drete» l̈e ba kong.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, eni jl̈õe. Sbö, e kjl̈araso, e pjl̈or kar go obl̈ëyo dret, l̈ëp shäng sorë l̈i eni.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Ga l̇l̇ëbo woydëyshko, l̇l̇ëbo woyotjl̈ĩyshko, l̇l̇ëbo shäryëyshko ga woyde ga Sbö, e woydëy jl̈õkoyo ĩyado, e jl̈õe. Shji opwoydë sorë ga woyde ga bi kjl̈ara, e woydëy eni bako, e jl̈õ bakoe. Kjok l̇l̇gwekkl̈o kjring pjök ëre tjwl̈õ ara, öng l̇l̇ë, dl̈i l̇l̇ë twëy Sbö kong, suy öng sho sukkl̈o kjing go wl̈o tjeng kës l̈i kjinmo» l̈e.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Kuya ga wotjl̈ĩk ga domer l̈i tjl̈ẽ shäng bëye l̈e. Eni ga tjl̈ẽ ba kong ga «Sbö ber bop pjl̈uyo wl̈o ga kjwe sira obi eröe» l̈e. Eshko dbaryo jek l̈ëkong ga ëye wokjang l̇l̇ëbo kjakrokë ba kong wl̈o ame.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Ga Jesús sök oba ping Sbö u zl̈ong bäng wopro ga tjl̈ẽ oba kong ga «Tjl̈apga no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go tjl̈ẽ l̈ok ga “No pjl̈uyo iche l̈e Sbörë l̈i, e David tjëyo tek ber ba irgo l̈i” l̈e. ¿L̈e l̈ok eni ega?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Pjl̈ara ga David go Sbö Sëyashko ga no pjl̈uyo l̈i kowara ba Tjl̈apgayo. Eshko ga David tjl̈ẽ ga
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 ¿Eni ga no pjl̈uyo l̈i kowara Daviddë ba Tjl̈apgayo kuzong ga e ber ba tjëyo tek ber ba irgo l̈i sorë?» l̈e. L̇l̇ëye l̈e Jesúsdë shäng l̈i, e kukoba ga beno l̈öng woowa l̇l̇ëme.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Ga Jesús sök oba ping obi ga tjl̈ẽ ba kong ga «¡Pjãy sjëk, no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë go l̈i tjok! Jëk l̈öng doyono shwong kur may, tjwl̈õ ara wl̈eniyo go äe. Woyde l̈ok ga bangkjrëba l̇l̇ëbo soynezl̈ong shtoyo.
38 Ele dizia ao povo:
39 Judíoga syõ uyo roshko ga woyde l̈ok ga l̈öng sökkl̈o pjl̈ú goshko. Oba tön, iëshko ga woyde l̈ok eni bakoe.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Gueniyo syãpga l̇l̇ëbo döya l̈ok ba shjiryo. E irgo ga syõshtë wop ara, “Nopga kjwera pjl̈úe” l̈ëba wl̈o l̈e. E kjĩshko ga epga shdũya Sbörë ara anmoyõ, obl̈ë kjinmo» l̈e.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 E irgo ga Jesús sök Sbö u zl̈ong bäng ga dbur bapkwo jong soy ba bokshto kjwara, ga ĩya sök ga oba tjwe dbur ië jong ba bapkwo l̈i roy. Ga nopga dbur ara wl̈eniyo omië jong bayo arae.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 E irgo ga syã song wl̈eniyo shrono shäng kjl̈ara eshko, ga dburwa iara kjwo pjökdewa. Ba dburwa iara l̈i, e tjwl̈õ chira anmoyõ wl̈eniyo.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 — ausente —
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 — ausente —
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.