Marcos 12

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eshko ga Jesús tjl̈ẽno ba kong l̈ok l̇l̇ëbo jyãgl̈o go. Tjl̈ẽ ga «Domer shäng kjl̈ara kjok sogo. Pjl̈ara ga kjil̇l̇gwo dwl̈ayo dgara ba kjokshko, kjëryo tyara jong pjribri, kl̈ung kjara ber kjil̇l̇gwo bo l̇l̇ruzl̈ong shtoyo wl̈o, ga u shäryara jong kjwara ba dwl̈a l̈i dokl̈o bakoe. Pjir ga kjok l̈i poskwona parkagaga kjl̈öbö kong, potjwl̈ẽya ĩ, ga to kjok shto obl̈ë. Kjil̇l̇gwo bo kjokyo (Marcos 12.1)|src="LB00103B.TIF" size="span" ref="Mark 12.1 "
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 »Öötong kjil̇l̇gwo bo kjrozl̈ong dbaryo ga ba parkaga ichara kjl̈ara, kjil̇l̇gwo bo ber ba kong l̈i rokë parkagaga beno l̈öng ba kjok daga l̈i kong.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Gueniyo ga ba parkaga ichara tjwe shäng l̈i shakza l̈ok pjä, ga shpokza l̈ok tjã tjã, ga ichara to iröng or go.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 E irgo ga ba parkaga ichara jek eshko kjl̈ara obi. Öötong shäng kjok buk l̈ishko ga shpokza l̈ok tjã tjã ba käshko, ga l̈ãywara l̈ok owa.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 E irgo ga ba parkaga ichara jek kjl̈ara obi. Era zröra l̈ok. E irgo ga ichara jek kjl̈öbö obi. Kjone kjone shpora l̈ok, kjone kjone zröra l̈ok.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 »E irgo ga beno sök kjl̈araso döe. Ba wa l̈i e. E woyde ara wl̈eniyo. E ichayde domer l̈irë shara. Wotjl̈ĩk ga “Miydër ga bor wa ërera bangkjre l̈ok” l̈e.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 »Gueniyo ga öötong shäng eshko ga parkagaga kjok dagaga l̈öng l̈i tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga “L̇l̇ono ga kjwe ber kjok ëre sogo. Zröroy wl̈eni ga kjok ëre kjrëy, ber buk bi kong wl̈o” l̈e.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Eni ga shara l̈ok, zröra l̈ok, ga doyo dbura kjok l̈i roy dwayo.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 »¿Eni ga l̇l̇ëye shärye kjok sogo l̈irë ba tjok l̈ok l̈ëmi? E jongya eshko ba zrök dani. Pjir ga parkagaga wl̈ẽya obl̈ë, kjok l̈i de l̈ok ba kong wl̈o.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Tjl̈ẽno l̇l̇ëbo jyãgl̈o go l̈i kuya ba wl̈oyoga l̈öng l̈irë ga miydara ga ba l̈ayde shäng. Shaya l̈ok woydë, bängzaya l̈ok wl̈o. Gueniyo oba bangkjre l̈ok ara kjĩshko ga rayara l̈ok toe.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 E irgo ga woydara ga l̇l̇ëbo kjakroke Jesús kong, dborye bëy l̇l̇ëm ga doshaya l̈ok, ga rote l̈ok e go wl̈o. Eni ga fariseoga ichara kjl̈öbö, Herodes pjl̈oyoga tjok.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Öötong l̈öng Jesús shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, miydërwa ga pja tjl̈ẽ beke. No tjl̈ẽshko ga tjl̈õkwo kup l̇l̇ëm, tjwl̈õ kjöm pogo, e bop kong ga tjwl̈õ beke. Pja tjl̈ẽ bek ë pogo kong. Woyde Sbörë ga shji jëk sorë l̈i l̈ëp jl̈õkoyo. ¿Eni ga shji kä potjwl̈ẽk pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i kong ga pjl̈úre?» l̈e.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Kuya ga miyde ga l̈öng wotjl̈ĩk owa, nopga Sbö tjl̈õkwo söga jl̈õkoyo l̈e, gueniyo wotjl̈ĩk owa ba pjl̈úshko l̈i dik. E kjĩshko ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Tja tjl̈ĩmi ega? Dburwa kä potjwl̈ẽkkl̈o l̈i tek sözĩ bor kong kjwara, ĩn wl̈o» l̈e,
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 ga tek söra l̈ok ba kong kjwara. Ĩya ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Domer jyãgl̈o sök dburwa ëre go jũ ë? ¿Ko tak pjang ëre go jũ ë?»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «Eni ga l̇l̇ëye pjl̈u ĩ l̈i, e twozĩ ber pjl̈u kong, gueniyo l̇l̇ëye Sbö ĩ l̈i, e twozĩ ber Sbö kong bakoe» l̈e. Kuya l̈ok ga beno l̈öng yëy l̈e erä.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Saduceoga wotjl̈ĩk ga no wol̈ono ga woshrë ame l̈e. Eni ga eshko dbaryo ga saduceoga tek shrono l̈öng Jesús shwoy kjl̈öbö ga tjl̈ẽ ba kong ga
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 «Tjl̈apga no pingga, kjibokwo tara Moisésdë beno pjang l̈i tjl̈ẽ ga “Ëye wol̈ono, wapga beno ba boy tjok l̇l̇ëm ga shinmo kjl̈arayo l̈i orkwosmok ba boy beno sök l̈i tjok, wa tjok wl̈eni ga e ber shinmo l̈i ĩ wl̈eni wl̈o.”
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 »Pjl̈ara ga domerga l̈öng dogl̈o kjäk (7) epenga döe. Ba këguëyo orkwosmono, ga wol̈ono, ga wapga beno l̇l̇ëme.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 — ausente —
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 — ausente —
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 ¿Eni ga domerga dogl̈o kjäk (7) l̈i orkwosmono uunkong wal̈ë l̈i tjok kuzong ga no woshrozl̈ong dbaryoshko ga wal̈ë l̈i ber domerga kjone dey l̈i boy?»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 «¡Pjãy diktong l̈öng jl̈õe! Sbö tjl̈õkwo tak pjang l̈i miydëmi l̇l̇ëm, ba dbo kësbang l̈i miydëmi l̇l̇ëm bakoe.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 No woshrozl̈ong dbaryoshko ga ëye orkwosmok ame. Eshko ga nopga ber l̈öng Sbö parkagaga kjok dogo so wl̈eni shara.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Pjãy wotjl̈ĩk ga no wol̈ono ga woshrë ame l̈ëmi. Gueniyo ga dënashko ga kji sho pjë jong ri ri l̈ishko ga l̇l̇ëye l̈ara Sbörë Moisés kong l̈i, e tara Moisésdë beno pjang kjibokwo go. Tjl̈ẽ ga “Tja Abraham, Isaac, Jacob, e Sbö.” ¿E l̈omirë l̇l̇ëmdo?
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 E shinmoga Sbö l̇l̇ëme. E nopga l̈öng së l̈i Sbö. Pjãy diktong l̈öng jl̈õe» l̈e ba kong.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Eshko ga domer shäng kjl̈ara, e no pingga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go. Jesús l̈ano saduceoga tjok l̈i kura, ga wotjl̈ĩk ga Jesús omdboryono beke l̈e. Eni ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Kjok l̇l̇gwekkl̈o tjwl̈õ kësbangyo l̈i kjone dey?»
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 «Tjl̈õkwo tak pjang kjwara tjl̈ẽ ga “Israel tjëyoga, tja tjl̈õkwo kuzĩa. Tjl̈apga, e bi Sbö, e kjl̈araso.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 L̇l̇ëbo woydëpshko, l̇l̇ëbo woyotjl̈ĩpshko, l̇l̇ëbo shäryëpshko, pja sök së obishko ga Tjl̈apga, bop Sbö l̈i woydos jl̈õkoyo ĩyado.” Kjok l̇l̇gwekkl̈o tjwl̈õ kësbangyo l̈i e.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Kjok l̇l̇gwekkl̈o kjrina obi tjwl̈õ ara. Tjl̈ẽ ga “Pja opwoydë sorë ga bop kjl̈ara, e woydos eni bakoe.” Kjok l̇l̇gwekkl̈o tak pjang tjwl̈õ ara, kjring pjök ëre kjinmo drete» l̈e ba kong.
31 O segundo é:
32 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, eni jl̈õe. Sbö, e kjl̈araso, e pjl̈or kar go obl̈ëyo dret, l̈ëp shäng sorë l̈i eni.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Ga l̇l̇ëbo woydëyshko, l̇l̇ëbo woyotjl̈ĩyshko, l̇l̇ëbo shäryëyshko ga woyde ga Sbö, e woydëy jl̈õkoyo ĩyado, e jl̈õe. Shji opwoydë sorë ga woyde ga bi kjl̈ara, e woydëy eni bako, e jl̈õ bakoe. Kjok l̇l̇gwekkl̈o kjring pjök ëre tjwl̈õ ara, öng l̇l̇ë, dl̈i l̇l̇ë twëy Sbö kong, suy öng sho sukkl̈o kjing go wl̈o tjeng kës l̈i kjinmo» l̈e.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Kuya ga wotjl̈ĩk ga domer l̈i tjl̈ẽ shäng bëye l̈e. Eni ga tjl̈ẽ ba kong ga «Sbö ber bop pjl̈uyo wl̈o ga kjwe sira obi eröe» l̈e. Eshko dbaryo jek l̈ëkong ga ëye wokjang l̇l̇ëbo kjakrokë ba kong wl̈o ame.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ga Jesús sök oba ping Sbö u zl̈ong bäng wopro ga tjl̈ẽ oba kong ga «Tjl̈apga no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i go tjl̈ẽ l̈ok ga “No pjl̈uyo iche l̈e Sbörë l̈i, e David tjëyo tek ber ba irgo l̈i” l̈e. ¿L̈e l̈ok eni ega?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Pjl̈ara ga David go Sbö Sëyashko ga no pjl̈uyo l̈i kowara ba Tjl̈apgayo. Eshko ga David tjl̈ẽ ga
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ¿Eni ga no pjl̈uyo l̈i kowara Daviddë ba Tjl̈apgayo kuzong ga e ber ba tjëyo tek ber ba irgo l̈i sorë?» l̈e. L̇l̇ëye l̈e Jesúsdë shäng l̈i, e kukoba ga beno l̈öng woowa l̇l̇ëme.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ga Jesús sök oba ping obi ga tjl̈ẽ ba kong ga «¡Pjãy sjëk, no pinggaga kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë go l̈i tjok! Jëk l̈öng doyono shwong kur may, tjwl̈õ ara wl̈eniyo go äe. Woyde l̈ok ga bangkjrëba l̇l̇ëbo soynezl̈ong shtoyo.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Judíoga syõ uyo roshko ga woyde l̈ok ga l̈öng sökkl̈o pjl̈ú goshko. Oba tön, iëshko ga woyde l̈ok eni bakoe.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Gueniyo syãpga l̇l̇ëbo döya l̈ok ba shjiryo. E irgo ga syõshtë wop ara, “Nopga kjwera pjl̈úe” l̈ëba wl̈o l̈e. E kjĩshko ga epga shdũya Sbörë ara anmoyõ, obl̈ë kjinmo» l̈e.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 E irgo ga Jesús sök Sbö u zl̈ong bäng ga dbur bapkwo jong soy ba bokshto kjwara, ga ĩya sök ga oba tjwe dbur ië jong ba bapkwo l̈i roy. Ga nopga dbur ara wl̈eniyo omië jong bayo arae.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 E irgo ga syã song wl̈eniyo shrono shäng kjl̈ara eshko, ga dburwa iara kjwo pjökdewa. Ba dburwa iara l̈i, e tjwl̈õ chira anmoyõ wl̈eniyo.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 — ausente —
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 — ausente —
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.