João 4

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Irbo l̈i jek jong Samaria kjokyo go kuzong ga
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 jek öötong shäng kjok buk kjrina ko Sicar, e Samaria kjokyo obi, kjok twara Jacobdë beno ba wa José kong dënashko l̈i buk soshko.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Eshko ga di bäng jong kjwara, shiga Jacobdë dënashko. Dl̈o dl̈uw dik ga Jesús sjeno jërbo kuzong ga sirkeno sök di bäng jong l̈i zl̈ong.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja judío, ga tja wal̈ë Samaria so. ¿Eni ga tja kong di rokëp sorëro?» l̈e. (L̈ara ba kong eni, judíoga pjë Samaria sopga tjok l̇l̇ëm kjĩshko.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̇l̇ëbo twe woydë Sbörë bop kong, gueniyo e l̇l̇ë miydëp shäng l̇l̇ëme. Ga di rokaga sök ëre, tja ë miydëp shäng l̇l̇ëm bakoe. Miydëp kjwe ga tja kong di rokorop, di shji ie ber l̈öng së jl̈õkoyo wl̈eniyo» l̈e.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Eshko ga wal̈ë l̈i tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, di bäng ëre jong rong, ga pja di shikkl̈o drete. ¿Eni ga di shji ie ber l̈öng së l̈ëp sök l̈i ship sorëro?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Bi tjl̈apga tek dënashko so Jacob di shino di bäng ëre dwayo, ga iara beno ba wapga kong, ba öng kong bakoe. Pjir ga iara beno jong bi kong. ¿Pja tjwl̈õ ara ba kjinmore?»
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 «Ëye di ëre iono ga pjesit ga jek wodogro obi.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Gueniyo di twak tjarë l̈i, ëye omiono ga ber wodogro ame. E ber pjang di shl̈äl̈ä wl̈eni, ga ie ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok bakoe» l̈e ba kong.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, di l̈ëp sök l̈i twos bor kong sira, tja wodogro ame wl̈o, tja tek shäng di shik kjër jũshko ame wl̈o bakoe» l̈e.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja nom bop l̈anma wl̈okjrë. Wl̈ẽnop ga tek söba» l̈e.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Kuya wal̈ë l̈irë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja l̈anma drete» l̈e.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Jl̈õkoyo ga pja l̈anmaga rayono öötong dogl̈o shkëng (5) tjän, ga eerishko ga domer sök bop tjok l̈i, e bop l̈anma l̇l̇ëme. L̈ëp shäng l̈i, e l̈orop beke» l̈e.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Kuya wal̈ë l̈irë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, miydër ga pja Sbö tjl̈õkwo l̈aga.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Borwa tjl̈apgaga Samaria so tek dënashko so l̈i Sbö poshrëno dl̈up ëreshko. Gueniyo pjãy judíogara tjl̈ẽ ga “Sbö, e poshrëy wl̈o ga woyde ga shäryëy eshko Jerusalén kjokyo dey” l̈ëmi eni» l̈e.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja tjl̈õkwo kjrozong. Dbar tjwe kjwara ga Data Sbö poshrëmi wl̈o ga pjãy tek dl̈up ëre go ame, pjãy jek Jerusalén kjokyoshko ame bakoe.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Samaria sopga, Sbö poshrëmi l̈öng l̈i miydëmi l̈öng l̇l̇ëme. Gueniyo tjawa judíoga tjrëko no shäng kjl̈ara, kjrara Sbörë ber no döga wl̈o. E kjĩshko ga Sbö poshrërwa l̈öng l̈i, e miydërwa l̈öng pjl̈úe.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Gueniyo dbar tjwe kjwara ga ëye Data Sbö poshrëk woydë jl̈õkoyo ga e poshrëya jl̈õkoyo ba pjl̈úshko, Sbö Sëya go, woyde Sbörë sorë l̈i eni. Ga dbar tjwe l̈ër shäng l̈i, e shrono tjän.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Sbö, e sëya. E kjĩshko ga woyde ga e poshrëy jl̈õkoyo bi pjl̈úshko, ba Sëya go» l̈e.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga no pjl̈uyo iche l̈e Sbörë l̈i tjwe. Shrono ga l̇l̇ëbo tjeng kës l̈i pjl̈ol̇l̇gweya borwa kong drete» l̈e.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjwe l̈ëp shäng l̈i, e tja» l̈e.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 E irgo ga Jesús oppinggaga shrono l̈ok iröng obi. Ĩya l̈ok ga sök l̈an wal̈ë tjok ga yëy l̈e erä, ga wotjl̈ĩk l̈ok ga «¿L̇l̇ëye woyde? ¿Sök l̈an wal̈ë kjwe tjok l̇l̇ëno?» l̈e, gueniyo kjakrokara l̈ok ba kong l̇l̇ëme.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Eshko ga ba di bapkwo iara wal̈ë l̈irë beno jong eshko, ga to jongya u l̈ok arashko. Öötong shäng eshko ga tjl̈ẽ nopga kong ga
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 «Domer sök këm kjl̈ara, tja, l̇l̇ëye shäryoror dö l̈i, e miyde sök pjir, ga l̈ara bor kong pjire. ¿No pjl̈uyo ichara Sbörë shrono shäng l̈i ero l̇l̇ëm? Pjãy tegö. Shji to ĩk» l̈e.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Kuya l̈ok ga opshino to jek l̈ok ba tjok, jongya Jesús sök l̈ishko.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 E wopro ga Jesús oppinggaga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, pja ios sira» l̈e l̈öng eni.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja l̇l̇ëbo uako tjok, gueniyo l̇l̇ë miydëmi l̈öng l̇l̇ëme» l̈e.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «¿Ëbo dl̈i söno ba kongdo?» l̈e.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Gueniyo tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «L̇l̇ëye woyde bor ichagarë ga shäryër l̈e l̈i, e shäryër woydë äär jong shäryoror pjir guing. Bor kong ga pak ëre, e bor dl̈i wl̈eni.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Pjãy tjl̈ẽ ga “Kjwe mogl̈o pkëng (4) obi ga dwl̈a bo shjiye” l̈ëmi. Gueniyo l̈ër bomi kong ga nopga tek tjeng kjwe ĩzĩa. Nopga koshëy Sbö tjl̈õkwo kjrë ame, tek l̈öng Sbö tjl̈õkwo kjrë eniwa tjok wl̈o.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 »Ëye dwl̈a skok ga dburyo shaya. Ga dwl̈a skozl̈ong dbaryo ga dwl̈a skogaga l̈i l̈öng wopjl̈ú, dwl̈a dgagaga tek dënashko l̈i l̈öng wopjl̈ú bakoe. Sbö tjl̈õkwo, e eni wl̈eni bakoe. Ëye tjl̈õkwo kjrono ga ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok. Gueniyo eshko ga tjl̈õkwo pjl̈ol̇l̇gwegaga ba kong, kjre wl̈o l̈i, e l̈öng wopjl̈ú, tjl̈õkwo l̈agaga ba kong tek dënashko l̈i l̈öng wopjl̈ú bakoe.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Oba tjl̈ẽ ga “Kjl̈ara dwl̈a dguë, kjl̈ara obi ba bo töng” l̈ëba eni. Eni jl̈õe.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Pjãy ichër tjl̈õkwo pjl̈ol̇l̇gwek oba kong, kjrëba wl̈o. Gueniyo tek dënashko ga nopga obl̈ë öör l̈öng tjl̈õkwo l̈ë oba kong. Ba pak l̈i kjange. Ga l̇l̇ëbo weno pak shäryara l̈ok kjĩshko l̈i, e beno bomi kong» l̈e.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Eshko ga Samaria sopga l̈öng kjok eshko l̈i mär beno l̈öng Jesús go ara, l̇l̇ëye l̈ara wal̈ë l̈irë ba kong l̈i kjĩshko. Tjl̈ẽno ga «L̇l̇ëye shäryoror dö l̈i, e miyde shäng pjir, ga l̈ara bor kong pjire» l̈ara ba kong l̈ok eni.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Eni ga öötong l̈öng Jesús shwoy ga rokara ber sök ba tjok, ga beno sök eshko ba tjok dbar pjök.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Eshko ga nopga mär beno l̈öng ba go ara obi, tjl̈õkwo l̈ara om go ba kong l̈i kjĩshko.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Eni ga tjl̈ẽ l̈ok wal̈ë l̈i kong ga «Bäm go ga tjawa mär Jesús go, l̇l̇ëye l̈orop borwa kong l̈i kjĩshko. Gueniyo kurorwa tjawarë om go shara. E kjĩshko ga miydërwa pjl̈ú ga nopga kjok ëre so döga l̈i e» l̈e.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Dbar pjök irgo ga Jesús opshino to eshko dwayo jongya jong Galilea kjokyo.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Pjl̈ara ga Jesús tjl̈ẽ ga «Kjok kjone pogo ga Sbö tjl̈õkwo l̈aga, e iëba tjwl̈õ ara. Gueniyo ba kjok om go l̈ishko ga iëba tjwl̈õ l̇l̇ëme» l̈e eni.)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Gueniyo kjupäbä ga Jesús sök Jerusalén kjokyo, Israel tjëyoga döktong tek Egipto kjokyo dwayo dbaryo shrëzl̈ong dbaryoshko. Eshko ga l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryara ara. Galilea sopga kjone kjone öör l̈öng eshko bako, ga l̇l̇ëye shäryara kës l̈i ĩna l̈ok. E kjĩshko ga Jesús öötong shäng Galilea kjokyoshko ga e wl̈okjrara l̈ok wopjl̈úe.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Dbar kjwara ga Jesús jek öötong shäng Caná kjokyo jek obi. Caná kjokyo, e Galilea kjokyo obi, di kjl̈opswara beno kjil̇l̇gwo bo dyo dbo ara kjupäbäshko l̈ishko. Domer shäng kjl̈ara Capernaúm kjokyo, parkaga pjl̈u kong wl̈eniyo. Wa buk kjl̈ara swl̈o ara.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Kuya domer l̈irë ga Jesús shrono shäng Judea kjokyo dwayo ga jek öötong shäng ba shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bor wa swl̈o ara, buk wol̈ontoe. Rokër bop kong sira ga pja jek bor tjok bor ushko, poptëp wl̈o» l̈e.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryër bomi kong l̇l̇ëm ga pjãy mär bor go l̇l̇ëme» l̈e.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Kuya domer l̈irë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, shji to jekdo, bor wa wol̈ontë l̇l̇ëm obi tjok» l̈e.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja nom bop ushko. Bop wa poptono tjän» l̈e.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Wẽshko ga jëk shäng ääto ba ushko ga ba parkagaga tek l̈öng ba wl̈okjrë irbo, ga tjl̈ẽ l̈ok ba kong ga «¡Tjl̈apga, bop wa, e poptono beno pjl̈úe!» l̈e.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Kayo yonkë kjok orë?»
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Eshko ga miydara domer l̈irë ga Jesús tjl̈ẽno ga «Bop wa poptono tjän» l̈ara ba kong l̈i, e dl̈oyo e go. Eni ga beno shäng mär Jesús go, ba pjeyoga l̈öng ba ushko uunkong tjok.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Jesús tek Judea kjokyo dwayo shrono shäng Galilea kjokyo irgo ga l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryara e tjok ga öötong pjl̈ogl̈o pjök tjän.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.