João 4
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NAA
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Irbo l̈i jek jong Samaria kjokyo go kuzong ga
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 jek öötong shäng kjok buk kjrina ko Sicar, e Samaria kjokyo obi, kjok twara Jacobdë beno ba wa José kong dënashko l̈i buk soshko.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Eshko ga di bäng jong kjwara, shiga Jacobdë dënashko. Dl̈o dl̈uw dik ga Jesús sjeno jërbo kuzong ga sirkeno sök di bäng jong l̈i zl̈ong.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja judío, ga tja wal̈ë Samaria so. ¿Eni ga tja kong di rokëp sorëro?» l̈e. (L̈ara ba kong eni, judíoga pjë Samaria sopga tjok l̇l̇ëm kjĩshko.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̇l̇ëbo twe woydë Sbörë bop kong, gueniyo e l̇l̇ë miydëp shäng l̇l̇ëme. Ga di rokaga sök ëre, tja ë miydëp shäng l̇l̇ëm bakoe. Miydëp kjwe ga tja kong di rokorop, di shji ie ber l̈öng së jl̈õkoyo wl̈eniyo» l̈e.
10 Jesus respondeu:
11 Eshko ga wal̈ë l̈i tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, di bäng ëre jong rong, ga pja di shikkl̈o drete. ¿Eni ga di shji ie ber l̈öng së l̈ëp sök l̈i ship sorëro?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Bi tjl̈apga tek dënashko so Jacob di shino di bäng ëre dwayo, ga iara beno ba wapga kong, ba öng kong bakoe. Pjir ga iara beno jong bi kong. ¿Pja tjwl̈õ ara ba kjinmore?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 «Ëye di ëre iono ga pjesit ga jek wodogro obi.
13 Jesus respondeu:
14 Gueniyo di twak tjarë l̈i, ëye omiono ga ber wodogro ame. E ber pjang di shl̈äl̈ä wl̈eni, ga ie ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok bakoe» l̈e ba kong.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, di l̈ëp sök l̈i twos bor kong sira, tja wodogro ame wl̈o, tja tek shäng di shik kjër jũshko ame wl̈o bakoe» l̈e.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja nom bop l̈anma wl̈okjrë. Wl̈ẽnop ga tek söba» l̈e.
16 Jesus disse:
17 Kuya wal̈ë l̈irë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja l̈anma drete» l̈e.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Jl̈õkoyo ga pja l̈anmaga rayono öötong dogl̈o shkëng (5) tjän, ga eerishko ga domer sök bop tjok l̈i, e bop l̈anma l̇l̇ëme. L̈ëp shäng l̈i, e l̈orop beke» l̈e.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Kuya wal̈ë l̈irë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, miydër ga pja Sbö tjl̈õkwo l̈aga.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Borwa tjl̈apgaga Samaria so tek dënashko so l̈i Sbö poshrëno dl̈up ëreshko. Gueniyo pjãy judíogara tjl̈ẽ ga “Sbö, e poshrëy wl̈o ga woyde ga shäryëy eshko Jerusalén kjokyo dey” l̈ëmi eni» l̈e.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja tjl̈õkwo kjrozong. Dbar tjwe kjwara ga Data Sbö poshrëmi wl̈o ga pjãy tek dl̈up ëre go ame, pjãy jek Jerusalén kjokyoshko ame bakoe.
21 Jesus respondeu:
22 Samaria sopga, Sbö poshrëmi l̈öng l̈i miydëmi l̈öng l̇l̇ëme. Gueniyo tjawa judíoga tjrëko no shäng kjl̈ara, kjrara Sbörë ber no döga wl̈o. E kjĩshko ga Sbö poshrërwa l̈öng l̈i, e miydërwa l̈öng pjl̈úe.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Gueniyo dbar tjwe kjwara ga ëye Data Sbö poshrëk woydë jl̈õkoyo ga e poshrëya jl̈õkoyo ba pjl̈úshko, Sbö Sëya go, woyde Sbörë sorë l̈i eni. Ga dbar tjwe l̈ër shäng l̈i, e shrono tjän.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Sbö, e sëya. E kjĩshko ga woyde ga e poshrëy jl̈õkoyo bi pjl̈úshko, ba Sëya go» l̈e.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga no pjl̈uyo iche l̈e Sbörë l̈i tjwe. Shrono ga l̇l̇ëbo tjeng kës l̈i pjl̈ol̇l̇gweya borwa kong drete» l̈e.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjwe l̈ëp shäng l̈i, e tja» l̈e.
26 Então Jesus disse:
27 E irgo ga Jesús oppinggaga shrono l̈ok iröng obi. Ĩya l̈ok ga sök l̈an wal̈ë tjok ga yëy l̈e erä, ga wotjl̈ĩk l̈ok ga «¿L̇l̇ëye woyde? ¿Sök l̈an wal̈ë kjwe tjok l̇l̇ëno?» l̈e, gueniyo kjakrokara l̈ok ba kong l̇l̇ëme.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Eshko ga ba di bapkwo iara wal̈ë l̈irë beno jong eshko, ga to jongya u l̈ok arashko. Öötong shäng eshko ga tjl̈ẽ nopga kong ga
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Domer sök këm kjl̈ara, tja, l̇l̇ëye shäryoror dö l̈i, e miyde sök pjir, ga l̈ara bor kong pjire. ¿No pjl̈uyo ichara Sbörë shrono shäng l̈i ero l̇l̇ëm? Pjãy tegö. Shji to ĩk» l̈e.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kuya l̈ok ga opshino to jek l̈ok ba tjok, jongya Jesús sök l̈ishko.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 E wopro ga Jesús oppinggaga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, pja ios sira» l̈e l̈öng eni.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja l̇l̇ëbo uako tjok, gueniyo l̇l̇ë miydëmi l̈öng l̇l̇ëme» l̈e.
32 Mas ele lhes disse:
33 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «¿Ëbo dl̈i söno ba kongdo?» l̈e.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Gueniyo tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «L̇l̇ëye woyde bor ichagarë ga shäryër l̈e l̈i, e shäryër woydë äär jong shäryoror pjir guing. Bor kong ga pak ëre, e bor dl̈i wl̈eni.
34 Jesus lhes declarou:
35 Pjãy tjl̈ẽ ga “Kjwe mogl̈o pkëng (4) obi ga dwl̈a bo shjiye” l̈ëmi. Gueniyo l̈ër bomi kong ga nopga tek tjeng kjwe ĩzĩa. Nopga koshëy Sbö tjl̈õkwo kjrë ame, tek l̈öng Sbö tjl̈õkwo kjrë eniwa tjok wl̈o.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 »Ëye dwl̈a skok ga dburyo shaya. Ga dwl̈a skozl̈ong dbaryo ga dwl̈a skogaga l̈i l̈öng wopjl̈ú, dwl̈a dgagaga tek dënashko l̈i l̈öng wopjl̈ú bakoe. Sbö tjl̈õkwo, e eni wl̈eni bakoe. Ëye tjl̈õkwo kjrono ga ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok. Gueniyo eshko ga tjl̈õkwo pjl̈ol̇l̇gwegaga ba kong, kjre wl̈o l̈i, e l̈öng wopjl̈ú, tjl̈õkwo l̈agaga ba kong tek dënashko l̈i l̈öng wopjl̈ú bakoe.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Oba tjl̈ẽ ga “Kjl̈ara dwl̈a dguë, kjl̈ara obi ba bo töng” l̈ëba eni. Eni jl̈õe.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Pjãy ichër tjl̈õkwo pjl̈ol̇l̇gwek oba kong, kjrëba wl̈o. Gueniyo tek dënashko ga nopga obl̈ë öör l̈öng tjl̈õkwo l̈ë oba kong. Ba pak l̈i kjange. Ga l̇l̇ëbo weno pak shäryara l̈ok kjĩshko l̈i, e beno bomi kong» l̈e.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Eshko ga Samaria sopga l̈öng kjok eshko l̈i mär beno l̈öng Jesús go ara, l̇l̇ëye l̈ara wal̈ë l̈irë ba kong l̈i kjĩshko. Tjl̈ẽno ga «L̇l̇ëye shäryoror dö l̈i, e miyde shäng pjir, ga l̈ara bor kong pjire» l̈ara ba kong l̈ok eni.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Eni ga öötong l̈öng Jesús shwoy ga rokara ber sök ba tjok, ga beno sök eshko ba tjok dbar pjök.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Eshko ga nopga mär beno l̈öng ba go ara obi, tjl̈õkwo l̈ara om go ba kong l̈i kjĩshko.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Eni ga tjl̈ẽ l̈ok wal̈ë l̈i kong ga «Bäm go ga tjawa mär Jesús go, l̇l̇ëye l̈orop borwa kong l̈i kjĩshko. Gueniyo kurorwa tjawarë om go shara. E kjĩshko ga miydërwa pjl̈ú ga nopga kjok ëre so döga l̈i e» l̈e.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Dbar pjök irgo ga Jesús opshino to eshko dwayo jongya jong Galilea kjokyo.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Pjl̈ara ga Jesús tjl̈ẽ ga «Kjok kjone pogo ga Sbö tjl̈õkwo l̈aga, e iëba tjwl̈õ ara. Gueniyo ba kjok om go l̈ishko ga iëba tjwl̈õ l̇l̇ëme» l̈e eni.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Gueniyo kjupäbä ga Jesús sök Jerusalén kjokyo, Israel tjëyoga döktong tek Egipto kjokyo dwayo dbaryo shrëzl̈ong dbaryoshko. Eshko ga l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryara ara. Galilea sopga kjone kjone öör l̈öng eshko bako, ga l̇l̇ëye shäryara kës l̈i ĩna l̈ok. E kjĩshko ga Jesús öötong shäng Galilea kjokyoshko ga e wl̈okjrara l̈ok wopjl̈úe.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Dbar kjwara ga Jesús jek öötong shäng Caná kjokyo jek obi. Caná kjokyo, e Galilea kjokyo obi, di kjl̈opswara beno kjil̇l̇gwo bo dyo dbo ara kjupäbäshko l̈ishko. Domer shäng kjl̈ara Capernaúm kjokyo, parkaga pjl̈u kong wl̈eniyo. Wa buk kjl̈ara swl̈o ara.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kuya domer l̈irë ga Jesús shrono shäng Judea kjokyo dwayo ga jek öötong shäng ba shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bor wa swl̈o ara, buk wol̈ontoe. Rokër bop kong sira ga pja jek bor tjok bor ushko, poptëp wl̈o» l̈e.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryër bomi kong l̇l̇ëm ga pjãy mär bor go l̇l̇ëme» l̈e.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Kuya domer l̈irë ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, shji to jekdo, bor wa wol̈ontë l̇l̇ëm obi tjok» l̈e.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Pja nom bop ushko. Bop wa poptono tjän» l̈e.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Wẽshko ga jëk shäng ääto ba ushko ga ba parkagaga tek l̈öng ba wl̈okjrë irbo, ga tjl̈ẽ l̈ok ba kong ga «¡Tjl̈apga, bop wa, e poptono beno pjl̈úe!» l̈e.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿Kayo yonkë kjok orë?»
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Eshko ga miydara domer l̈irë ga Jesús tjl̈ẽno ga «Bop wa poptono tjän» l̈ara ba kong l̈i, e dl̈oyo e go. Eni ga beno shäng mär Jesús go, ba pjeyoga l̈öng ba ushko uunkong tjok.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Jesús tek Judea kjokyo dwayo shrono shäng Galilea kjokyo irgo ga l̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shäryara e tjok ga öötong pjl̈ogl̈o pjök tjän.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.