João 11
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 E kjĩshko ga ba dorga no ichono ba roy sök Jesús kong, tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, Lázaro woydëp ara l̈i, e buk swl̈o ara» l̈e.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Kuya ga tjl̈ẽ ga «E shara swl̈orë, ba wol̈on dbaryo wl̈o l̈i öötong kjĩy l̇l̇ëme. E shäryono eni, Sbö ber kësbang, tjwl̈õ ara oba bokshto wl̈o, Sbö Wa ëre ber kësbang, tjwl̈õ ara oba bokshto wl̈o bakoe» l̈e.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Lázaro woyde Jesúsdë ara, ba dorga woyde ara bakoe.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Roy kura eni ëmdë ga beno shäng dbar pjök obi shäng l̈ishko.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Eshko ga tjl̈ẽ ba oppinggaga kong ga «Shji to Judea kjokyo iröng obi» l̈e.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, kjupäshko ga kjok eshko ga pja l̈öya, zröya judíogarë l̈ara. ¿Eni ga pja jek woydë eshko iröng obi ega?» l̈e.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Kuya ga tjl̈ẽno ba kong l̈ok l̇l̇ëbo jyãgl̈o go. Tjl̈ẽ ga «¿Dbar kjwobi go ga dl̈o të kjok shröngto äär jong kjok sëng ĩyado l̇l̇ëmdo? Ëye jëk shäng dba ga sabyë l̇l̇ëm, kjok shjiy kjĩy.
9 Jesus respondeu:
10 Gueniyo ëye jëk shäng shkë ga era sabyë, kjok shjiy l̇l̇ëm kjĩshko» l̈e.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 E irgo ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok obi ga «Bi kjl̈ara Lázaro, e buk pëe. Gueniyo tja to ba wol̇l̇eng» l̈e.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 — ausente —
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 — ausente —
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Eni ga tjl̈ẽno ba kong l̈ok wẽl̈ëe. Tjl̈ẽ ga «¡Lázaro, e wol̈onoe!
14 Então Jesus disse claramente:
15 Gueniyo miydër ga tja shäng ey l̇l̇ëm l̈i, e ber bomi kong pjl̈úe. L̇l̇ëbo shäryër wl̈o l̈i ĩnomi ga pjãy mär ber l̈öng bor go jek këgong. E kjĩshko ga tja wopjl̈úe. Kjweri shji to ĩk» l̈e.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ba oppinggaga tjeng l̈i tjrëko shäng kjl̈ara ko Tomás, e kowëba Kjl̈ö bakoe. Eshko ga tjl̈ẽ ba pjeyoga oppinggaga tjeng l̈i kong ga «Shji to jek ba tjok, shji wol̈on ba tjok wl̈o» l̈e.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Eni ga Jesús jek Betania kjokyo ba oppinggaga tjok. Gueniyo öötong l̈öng eshko ga Lázaro iaraba buk sakshko öötong dbargwo pkëng (4) tjän.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Kjok eshko ga Jerusalén kjokyo ber buk soshko. Shji opshik jek jëk Jerusalén kjokyo dwayo kjok shröngto ga shji äär kjok eshko dl̈o kjókshko wl̈eni.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Eni kuzong ga judíoga öötong l̈öng ara Jerusalén kjokyo dwayo, Marta, María, e yorkë wl̈o.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Jesús jem shäng ääto eshko l̈i kuya Martarë ga jer ba wl̈okjrë irbo. Maríara beno sök ushko.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta öötong shäng Jesús zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, pja kjwe shäng ëreshko ga bor sing, e shinmotkono l̇l̇ëme.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Gueniyo miydër ga öötong dbar kop ara tjän ëmdë ga l̇l̇ëye rokëp Sbö kong l̈i twe ber bop kong» l̈e.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bop sing, e woshrë iröng obi» l̈e.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga woshrë iröng obi kjok pjir dbaryo l̈ishko jã» l̈e.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Nopga woshraga ber l̈öng së iröng obi l̈i, e tja. Nopga iaga ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok l̈i, e tja bakoe. Ëye mär bor go ga wol̈ono ëmdë ga ber l̈öng së ĩyado.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ga ëye mär l̈öng bor go, ga beno l̈öng së ĩyado Sbö tjok ga era wol̈on ame. ¿L̇l̇ëye l̈ër shäng l̈i tjl̈õkwo kjrëpde?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 «Ëng, Tjl̈apga. Miydër ga no pjl̈uyo, Sbö Wa iche l̈e Sbörë ter tjwe kjok ëre kjing go l̈i, e pja» l̈e ba kong.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 E irgo ga jem iröng ba ushko ba l̈ëng rokë. Öötong shäng eshko ga rokara dboshko, ga tjl̈ẽno ba kong tjoksa. Tjl̈ẽ ga «No pingga l̈i shrono shäng jũshko, ga pja roke shäng» l̈e.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kuya Maríarë ga kojono jekdo, ga jek Jesús ĩk.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Eshko ga Jesús wl̈ẽna Martarë shäng kjone ga shäng eshko obi, tjwayde Betania kjokyo l̇l̇ëme.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Eshko ga María kojono mal̈ing, ga opshino jek eshko dwayo l̈i ĩya judíoga tjeng ba yorkë eshko l̈irë ga wotjl̈ĩk l̈ok ga to sl̈ar sakshkoro l̈e, ga jek l̈ok ba irgo.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Jesús ĩya Maríarë pjola dwayo ga jer öötong shäng ba zl̈ong bäng ga kjök tono, tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, pja kjwe shäng ëreshko ga bor sing, e shinmotkono l̇l̇ëme» l̈e.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Eshko ga kjök tono sök sl̈ar ëë l̈i, judíoga l̈öng ba yorkaga l̈i sl̈ar l̈ok ara l̈i ĩya Jesúsdë ga jek wosong erä, beno woydë ara,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 ga tjl̈ẽ l̈öng l̈i kong ga «¿Shinmo l̈i ioromi beno buk kjone?»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Eshko ga Jesús sl̈ar ëëe.
35 Jesus chorou.
36 Ĩya judíoga l̈öng l̈irë ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «Shinmo l̈i woydara ara, ĩzĩa» l̈e.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Gueniyo kjone kjone tjl̈ẽ ga «Kjupä ga no kjok ĩgö l̇l̇ëm wl̈eniyo poptara domer kjwerë kjl̈ara. ¿Eni ga shinmo l̈i kjimtara wol̈on l̇l̇ëm wl̈o l̇l̇ëm ega?» l̈e.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Eshko ga Jesús woydë ara obi. Sak l̈i jong guëng jong ööng kjwara l̈i roshko, ak kësbang iak jong kjwara ba bängzakkl̈o. Öötong shäng eshko ga
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 tjl̈ẽ nopga tjeng l̈i kong ga «Ak kjwe kjozĩa» l̈e.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja tjl̈ẽno bop kong tjän ga tja tjl̈õkwo kjrëp ga Sbö dbo kãl̈ã ĩp jl̈õkoyo l̈orop bop kong eni» l̈e.
40 Jesus respondeu:
41 Eshko ga ak l̈i kjara l̈ok jong l̈ishko dwayo. E irgo ga kjok dogo ĩya Jesúsdë, tjl̈ẽ ga «Data, l̇l̇ëye l̈oror bop kong l̈i kurop. Tja wopjl̈ú bop tjok e kjĩshko.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Miydër ga tja kup ĩyado, gueniyo l̈ër shäng ëre, nopga tjeng ëre kjĩshko, tja ichaga pjarë miyde l̈ok wl̈o» l̈e.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Syõshtono eni pjir ga tjl̈ẽno dbo go. Tjl̈ẽ ga «¡Lázaro, pja opshis tek kjwey dwayo!» l̈e.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Eshko ga shinmo iak buk sakshko l̈i opshino tek ey dwayo, gueniyo woshrono tek shäng së tjän. Eshko ga ba orkwo, ba dre, e poyrik shwomzrëng go, ga kä potaywak tuk shwong go bakoe. Eni ga Jesús tjl̈ẽ nopga tjeng l̈i kong ga «Ba poyrikkl̈o, ba kä potaywokl̈o kjwe dözĩa. Ga to wẽyẽ» l̈e.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Eni ga l̇l̇ëbo shäryara Jesúsdë l̈i ĩya judíoga öör l̈öng María yorkë l̈irë ga epga ara beno l̈öng mär ba go.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Gueniyo kjone kjone obi jek l̈öng ba l̈anyotkë fariseoga kong.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Kuya l̈ok ga Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo rokara fariseoga, syõshtaga kägäyogarë l̈ok, ëng töng wl̈o. Eshko ga tjl̈ẽ l̈ok töno l̈öng l̈i kong ga «L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shärye domer l̈irë ara. ¿Kjwëy l̇l̇ong?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Rayëy ber kjweni ga nopga l̈öng kës l̈i kjl̈opswë mär ber l̈öng ba go eröe. Eni wl̈eni ga miydëy ga ëngkjwagaga iche bi ichagaga Roma so l̈irë bi Sbö u ëre pjik, ga bi tjëyoga ëre zröya l̈ok pjir bakoe» l̈e.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Domer sök kjl̈ara eshko ko Caifás. L̈u eshko ga parkë sök syõshtaga kësbangyo. Eshko ga tjl̈ẽ töno l̈öng l̈i kong ga «Pjãy kjok miydë sira l̇l̇ëme.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Pjl̈ú wl̈o ga no wol̈on kjl̈ara oba uunkong ãska, uunkong l̈i wol̈on l̇l̇ëm wl̈o. ¿E ëmdë ga miydëmi l̇l̇ëmdo?» l̈e.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Caifás tjl̈ẽno sök eni, gueniyo l̈e sök ba woshko l̇l̇ëme. L̈u eshko ga parkë sök syõshtaga kësbangyo kuzong ga e iara Sbörë ba tjl̈õkwo l̈ë oba kong eni, ga tjl̈õkwo l̈ara l̈i, e Jesús wol̈on judíoga l̈öng kës ãska l̈i l̈okl̈o.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ga Jesús wol̈on ba ãska dö l̇l̇ëme. E wol̈on Sbö nopga shdöktong tjeng kjok kjwang jĩkong l̈i ãska, tö̃ya wl̈o, ber tjeng tjëyo kjrinaso wl̈o.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Eni ga l̇l̇gwera l̈ok ëng tjok ga Jesús zröya l̈e. Ga eshko jek l̈ëkong ga beno l̈öng wotjl̈ĩk eni.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 E kjĩshko ga Jesús jëktong shäng judíoga bokshto ame. Opshino to jek eshko dwayo ba oppinggaga tjok, ga öötong beno l̈öng kjok buk kjrina ko Efraín, kjok dogro no l̇l̇ëmshko l̈i ber buk soshko.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Eshko ga Israel tjëyoga döktong tek Egipto kjokyo dwayo dbaryo shrëkkl̈o judíoga kong l̈i döröe. Eni ga nopga to jem Jerusalén kjokyo ara ba kjokshko dwayo, dbaryo l̈i äätë l̇l̇ëm obishko ga ba sdëkwo l̈i shäryë, opyë äär Sbö poshrëk ba ushko ga pjl̈ú wl̈o.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Eshko ga to l̈öng Jesús wl̈ẽk, ga kjakroke l̈ok ëng kong ga «¿Jesús tjwe dbar l̈i shrëk l̈ëpde?» l̈e l̈ok eni Sbö u zl̈ong bäng.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Bäm go ga fariseoga, syõshtaga kägäyoga, e tjl̈ẽno nopga uunkong kong. Tjl̈ẽ ga «Jesús, e shäng kjone l̈i miydaga ë ga woydërwa ga l̈e borwa kong, sharwa wl̈o» l̈e l̈ok eni.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.