João 11

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 E kjĩshko ga ba dorga no ichono ba roy sök Jesús kong, tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, Lázaro woydëp ara l̈i, e buk swl̈o ara» l̈e.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kuya ga tjl̈ẽ ga «E shara swl̈orë, ba wol̈on dbaryo wl̈o l̈i öötong kjĩy l̇l̇ëme. E shäryono eni, Sbö ber kësbang, tjwl̈õ ara oba bokshto wl̈o, Sbö Wa ëre ber kësbang, tjwl̈õ ara oba bokshto wl̈o bakoe» l̈e.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Lázaro woyde Jesúsdë ara, ba dorga woyde ara bakoe.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Roy kura eni ëmdë ga beno shäng dbar pjök obi shäng l̈ishko.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Eshko ga tjl̈ẽ ba oppinggaga kong ga «Shji to Judea kjokyo iröng obi» l̈e.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, kjupäshko ga kjok eshko ga pja l̈öya, zröya judíogarë l̈ara. ¿Eni ga pja jek woydë eshko iröng obi ega?» l̈e.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Kuya ga tjl̈ẽno ba kong l̈ok l̇l̇ëbo jyãgl̈o go. Tjl̈ẽ ga «¿Dbar kjwobi go ga dl̈o të kjok shröngto äär jong kjok sëng ĩyado l̇l̇ëmdo? Ëye jëk shäng dba ga sabyë l̇l̇ëm, kjok shjiy kjĩy.
9 Jesus respondeu:
10 Gueniyo ëye jëk shäng shkë ga era sabyë, kjok shjiy l̇l̇ëm kjĩshko» l̈e.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 E irgo ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok obi ga «Bi kjl̈ara Lázaro, e buk pëe. Gueniyo tja to ba wol̇l̇eng» l̈e.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 — ausente —
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Eni ga tjl̈ẽno ba kong l̈ok wẽl̈ëe. Tjl̈ẽ ga «¡Lázaro, e wol̈onoe!
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Gueniyo miydër ga tja shäng ey l̇l̇ëm l̈i, e ber bomi kong pjl̈úe. L̇l̇ëbo shäryër wl̈o l̈i ĩnomi ga pjãy mär ber l̈öng bor go jek këgong. E kjĩshko ga tja wopjl̈úe. Kjweri shji to ĩk» l̈e.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ba oppinggaga tjeng l̈i tjrëko shäng kjl̈ara ko Tomás, e kowëba Kjl̈ö bakoe. Eshko ga tjl̈ẽ ba pjeyoga oppinggaga tjeng l̈i kong ga «Shji to jek ba tjok, shji wol̈on ba tjok wl̈o» l̈e.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Eni ga Jesús jek Betania kjokyo ba oppinggaga tjok. Gueniyo öötong l̈öng eshko ga Lázaro iaraba buk sakshko öötong dbargwo pkëng (4) tjän.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Kjok eshko ga Jerusalén kjokyo ber buk soshko. Shji opshik jek jëk Jerusalén kjokyo dwayo kjok shröngto ga shji äär kjok eshko dl̈o kjókshko wl̈eni.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Eni kuzong ga judíoga öötong l̈öng ara Jerusalén kjokyo dwayo, Marta, María, e yorkë wl̈o.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Jesús jem shäng ääto eshko l̈i kuya Martarë ga jer ba wl̈okjrë irbo. Maríara beno sök ushko.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta öötong shäng Jesús zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, pja kjwe shäng ëreshko ga bor sing, e shinmotkono l̇l̇ëme.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Gueniyo miydër ga öötong dbar kop ara tjän ëmdë ga l̇l̇ëye rokëp Sbö kong l̈i twe ber bop kong» l̈e.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bop sing, e woshrë iröng obi» l̈e.
23 Jesus disse a ela:
24 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga woshrë iröng obi kjok pjir dbaryo l̈ishko jã» l̈e.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Nopga woshraga ber l̈öng së iröng obi l̈i, e tja. Nopga iaga ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok l̈i, e tja bakoe. Ëye mär bor go ga wol̈ono ëmdë ga ber l̈öng së ĩyado.
25 Então Jesus declarou:
26 Ga ëye mär l̈öng bor go, ga beno l̈öng së ĩyado Sbö tjok ga era wol̈on ame. ¿L̇l̇ëye l̈ër shäng l̈i tjl̈õkwo kjrëpde?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 «Ëng, Tjl̈apga. Miydër ga no pjl̈uyo, Sbö Wa iche l̈e Sbörë ter tjwe kjok ëre kjing go l̈i, e pja» l̈e ba kong.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 E irgo ga jem iröng ba ushko ba l̈ëng rokë. Öötong shäng eshko ga rokara dboshko, ga tjl̈ẽno ba kong tjoksa. Tjl̈ẽ ga «No pingga l̈i shrono shäng jũshko, ga pja roke shäng» l̈e.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kuya Maríarë ga kojono jekdo, ga jek Jesús ĩk.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Eshko ga Jesús wl̈ẽna Martarë shäng kjone ga shäng eshko obi, tjwayde Betania kjokyo l̇l̇ëme.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Eshko ga María kojono mal̈ing, ga opshino jek eshko dwayo l̈i ĩya judíoga tjeng ba yorkë eshko l̈irë ga wotjl̈ĩk l̈ok ga to sl̈ar sakshkoro l̈e, ga jek l̈ok ba irgo.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jesús ĩya Maríarë pjola dwayo ga jer öötong shäng ba zl̈ong bäng ga kjök tono, tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, pja kjwe shäng ëreshko ga bor sing, e shinmotkono l̇l̇ëme» l̈e.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Eshko ga kjök tono sök sl̈ar ëë l̈i, judíoga l̈öng ba yorkaga l̈i sl̈ar l̈ok ara l̈i ĩya Jesúsdë ga jek wosong erä, beno woydë ara,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 ga tjl̈ẽ l̈öng l̈i kong ga «¿Shinmo l̈i ioromi beno buk kjone?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Eshko ga Jesús sl̈ar ëëe.
35 Jesus chorou.
36 Ĩya judíoga l̈öng l̈irë ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «Shinmo l̈i woydara ara, ĩzĩa» l̈e.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Gueniyo kjone kjone tjl̈ẽ ga «Kjupä ga no kjok ĩgö l̇l̇ëm wl̈eniyo poptara domer kjwerë kjl̈ara. ¿Eni ga shinmo l̈i kjimtara wol̈on l̇l̇ëm wl̈o l̇l̇ëm ega?» l̈e.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Eshko ga Jesús woydë ara obi. Sak l̈i jong guëng jong ööng kjwara l̈i roshko, ak kësbang iak jong kjwara ba bängzakkl̈o. Öötong shäng eshko ga
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 tjl̈ẽ nopga tjeng l̈i kong ga «Ak kjwe kjozĩa» l̈e.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja tjl̈ẽno bop kong tjän ga tja tjl̈õkwo kjrëp ga Sbö dbo kãl̈ã ĩp jl̈õkoyo l̈orop bop kong eni» l̈e.
40 Jesus respondeu:
41 Eshko ga ak l̈i kjara l̈ok jong l̈ishko dwayo. E irgo ga kjok dogo ĩya Jesúsdë, tjl̈ẽ ga «Data, l̇l̇ëye l̈oror bop kong l̈i kurop. Tja wopjl̈ú bop tjok e kjĩshko.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Miydër ga tja kup ĩyado, gueniyo l̈ër shäng ëre, nopga tjeng ëre kjĩshko, tja ichaga pjarë miyde l̈ok wl̈o» l̈e.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Syõshtono eni pjir ga tjl̈ẽno dbo go. Tjl̈ẽ ga «¡Lázaro, pja opshis tek kjwey dwayo!» l̈e.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Eshko ga shinmo iak buk sakshko l̈i opshino tek ey dwayo, gueniyo woshrono tek shäng së tjän. Eshko ga ba orkwo, ba dre, e poyrik shwomzrëng go, ga kä potaywak tuk shwong go bakoe. Eni ga Jesús tjl̈ẽ nopga tjeng l̈i kong ga «Ba poyrikkl̈o, ba kä potaywokl̈o kjwe dözĩa. Ga to wẽyẽ» l̈e.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Eni ga l̇l̇ëbo shäryara Jesúsdë l̈i ĩya judíoga öör l̈öng María yorkë l̈irë ga epga ara beno l̈öng mär ba go.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Gueniyo kjone kjone obi jek l̈öng ba l̈anyotkë fariseoga kong.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kuya l̈ok ga Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo rokara fariseoga, syõshtaga kägäyogarë l̈ok, ëng töng wl̈o. Eshko ga tjl̈ẽ l̈ok töno l̈öng l̈i kong ga «L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shärye domer l̈irë ara. ¿Kjwëy l̇l̇ong?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Rayëy ber kjweni ga nopga l̈öng kës l̈i kjl̈opswë mär ber l̈öng ba go eröe. Eni wl̈eni ga miydëy ga ëngkjwagaga iche bi ichagaga Roma so l̈irë bi Sbö u ëre pjik, ga bi tjëyoga ëre zröya l̈ok pjir bakoe» l̈e.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Domer sök kjl̈ara eshko ko Caifás. L̈u eshko ga parkë sök syõshtaga kësbangyo. Eshko ga tjl̈ẽ töno l̈öng l̈i kong ga «Pjãy kjok miydë sira l̇l̇ëme.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Pjl̈ú wl̈o ga no wol̈on kjl̈ara oba uunkong ãska, uunkong l̈i wol̈on l̇l̇ëm wl̈o. ¿E ëmdë ga miydëmi l̇l̇ëmdo?» l̈e.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Caifás tjl̈ẽno sök eni, gueniyo l̈e sök ba woshko l̇l̇ëme. L̈u eshko ga parkë sök syõshtaga kësbangyo kuzong ga e iara Sbörë ba tjl̈õkwo l̈ë oba kong eni, ga tjl̈õkwo l̈ara l̈i, e Jesús wol̈on judíoga l̈öng kës ãska l̈i l̈okl̈o.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ga Jesús wol̈on ba ãska dö l̇l̇ëme. E wol̈on Sbö nopga shdöktong tjeng kjok kjwang jĩkong l̈i ãska, tö̃ya wl̈o, ber tjeng tjëyo kjrinaso wl̈o.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Eni ga l̇l̇gwera l̈ok ëng tjok ga Jesús zröya l̈e. Ga eshko jek l̈ëkong ga beno l̈öng wotjl̈ĩk eni.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 E kjĩshko ga Jesús jëktong shäng judíoga bokshto ame. Opshino to jek eshko dwayo ba oppinggaga tjok, ga öötong beno l̈öng kjok buk kjrina ko Efraín, kjok dogro no l̇l̇ëmshko l̈i ber buk soshko.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Eshko ga Israel tjëyoga döktong tek Egipto kjokyo dwayo dbaryo shrëkkl̈o judíoga kong l̈i döröe. Eni ga nopga to jem Jerusalén kjokyo ara ba kjokshko dwayo, dbaryo l̈i äätë l̇l̇ëm obishko ga ba sdëkwo l̈i shäryë, opyë äär Sbö poshrëk ba ushko ga pjl̈ú wl̈o.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Eshko ga to l̈öng Jesús wl̈ẽk, ga kjakroke l̈ok ëng kong ga «¿Jesús tjwe dbar l̈i shrëk l̈ëpde?» l̈e l̈ok eni Sbö u zl̈ong bäng.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Bäm go ga fariseoga, syõshtaga kägäyoga, e tjl̈ẽno nopga uunkong kong. Tjl̈ẽ ga «Jesús, e shäng kjone l̈i miydaga ë ga woydërwa ga l̈e borwa kong, sharwa wl̈o» l̈e l̈ok eni.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.