João 11
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 E kjĩshko ga ba dorga no ichono ba roy sök Jesús kong, tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, Lázaro woydëp ara l̈i, e buk swl̈o ara» l̈e.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kuya ga tjl̈ẽ ga «E shara swl̈orë, ba wol̈on dbaryo wl̈o l̈i öötong kjĩy l̇l̇ëme. E shäryono eni, Sbö ber kësbang, tjwl̈õ ara oba bokshto wl̈o, Sbö Wa ëre ber kësbang, tjwl̈õ ara oba bokshto wl̈o bakoe» l̈e.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Lázaro woyde Jesúsdë ara, ba dorga woyde ara bakoe.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Roy kura eni ëmdë ga beno shäng dbar pjök obi shäng l̈ishko.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Eshko ga tjl̈ẽ ba oppinggaga kong ga «Shji to Judea kjokyo iröng obi» l̈e.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Kuya l̈ok ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga no pingga, kjupäshko ga kjok eshko ga pja l̈öya, zröya judíogarë l̈ara. ¿Eni ga pja jek woydë eshko iröng obi ega?» l̈e.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kuya ga tjl̈ẽno ba kong l̈ok l̇l̇ëbo jyãgl̈o go. Tjl̈ẽ ga «¿Dbar kjwobi go ga dl̈o të kjok shröngto äär jong kjok sëng ĩyado l̇l̇ëmdo? Ëye jëk shäng dba ga sabyë l̇l̇ëm, kjok shjiy kjĩy.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Gueniyo ëye jëk shäng shkë ga era sabyë, kjok shjiy l̇l̇ëm kjĩshko» l̈e.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 E irgo ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok obi ga «Bi kjl̈ara Lázaro, e buk pëe. Gueniyo tja to ba wol̇l̇eng» l̈e.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 — ausente —
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Eni ga tjl̈ẽno ba kong l̈ok wẽl̈ëe. Tjl̈ẽ ga «¡Lázaro, e wol̈onoe!
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Gueniyo miydër ga tja shäng ey l̇l̇ëm l̈i, e ber bomi kong pjl̈úe. L̇l̇ëbo shäryër wl̈o l̈i ĩnomi ga pjãy mär ber l̈öng bor go jek këgong. E kjĩshko ga tja wopjl̈úe. Kjweri shji to ĩk» l̈e.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ba oppinggaga tjeng l̈i tjrëko shäng kjl̈ara ko Tomás, e kowëba Kjl̈ö bakoe. Eshko ga tjl̈ẽ ba pjeyoga oppinggaga tjeng l̈i kong ga «Shji to jek ba tjok, shji wol̈on ba tjok wl̈o» l̈e.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Eni ga Jesús jek Betania kjokyo ba oppinggaga tjok. Gueniyo öötong l̈öng eshko ga Lázaro iaraba buk sakshko öötong dbargwo pkëng (4) tjän.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Kjok eshko ga Jerusalén kjokyo ber buk soshko. Shji opshik jek jëk Jerusalén kjokyo dwayo kjok shröngto ga shji äär kjok eshko dl̈o kjókshko wl̈eni.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Eni kuzong ga judíoga öötong l̈öng ara Jerusalén kjokyo dwayo, Marta, María, e yorkë wl̈o.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Jesús jem shäng ääto eshko l̈i kuya Martarë ga jer ba wl̈okjrë irbo. Maríara beno sök ushko.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta öötong shäng Jesús zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, pja kjwe shäng ëreshko ga bor sing, e shinmotkono l̇l̇ëme.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Gueniyo miydër ga öötong dbar kop ara tjän ëmdë ga l̇l̇ëye rokëp Sbö kong l̈i twe ber bop kong» l̈e.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Bop sing, e woshrë iröng obi» l̈e.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Miydër ga woshrë iröng obi kjok pjir dbaryo l̈ishko jã» l̈e.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Nopga woshraga ber l̈öng së iröng obi l̈i, e tja. Nopga iaga ber l̈öng së ĩyado Sbö tjok l̈i, e tja bakoe. Ëye mär bor go ga wol̈ono ëmdë ga ber l̈öng së ĩyado.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ga ëye mär l̈öng bor go, ga beno l̈öng së ĩyado Sbö tjok ga era wol̈on ame. ¿L̇l̇ëye l̈ër shäng l̈i tjl̈õkwo kjrëpde?»
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 «Ëng, Tjl̈apga. Miydër ga no pjl̈uyo, Sbö Wa iche l̈e Sbörë ter tjwe kjok ëre kjing go l̈i, e pja» l̈e ba kong.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 E irgo ga jem iröng ba ushko ba l̈ëng rokë. Öötong shäng eshko ga rokara dboshko, ga tjl̈ẽno ba kong tjoksa. Tjl̈ẽ ga «No pingga l̈i shrono shäng jũshko, ga pja roke shäng» l̈e.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Kuya Maríarë ga kojono jekdo, ga jek Jesús ĩk.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Eshko ga Jesús wl̈ẽna Martarë shäng kjone ga shäng eshko obi, tjwayde Betania kjokyo l̇l̇ëme.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Eshko ga María kojono mal̈ing, ga opshino jek eshko dwayo l̈i ĩya judíoga tjeng ba yorkë eshko l̈irë ga wotjl̈ĩk l̈ok ga to sl̈ar sakshkoro l̈e, ga jek l̈ok ba irgo.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Jesús ĩya Maríarë pjola dwayo ga jer öötong shäng ba zl̈ong bäng ga kjök tono, tjl̈ẽ ba kong ga «Tjl̈apga, pja kjwe shäng ëreshko ga bor sing, e shinmotkono l̇l̇ëme» l̈e.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Eshko ga kjök tono sök sl̈ar ëë l̈i, judíoga l̈öng ba yorkaga l̈i sl̈ar l̈ok ara l̈i ĩya Jesúsdë ga jek wosong erä, beno woydë ara,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 ga tjl̈ẽ l̈öng l̈i kong ga «¿Shinmo l̈i ioromi beno buk kjone?»
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Eshko ga Jesús sl̈ar ëëe.
35 Jesus chorou.
36 Ĩya judíoga l̈öng l̈irë ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «Shinmo l̈i woydara ara, ĩzĩa» l̈e.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Gueniyo kjone kjone tjl̈ẽ ga «Kjupä ga no kjok ĩgö l̇l̇ëm wl̈eniyo poptara domer kjwerë kjl̈ara. ¿Eni ga shinmo l̈i kjimtara wol̈on l̇l̇ëm wl̈o l̇l̇ëm ega?» l̈e.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Eshko ga Jesús woydë ara obi. Sak l̈i jong guëng jong ööng kjwara l̈i roshko, ak kësbang iak jong kjwara ba bängzakkl̈o. Öötong shäng eshko ga
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 tjl̈ẽ nopga tjeng l̈i kong ga «Ak kjwe kjozĩa» l̈e.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja tjl̈ẽno bop kong tjän ga tja tjl̈õkwo kjrëp ga Sbö dbo kãl̈ã ĩp jl̈õkoyo l̈orop bop kong eni» l̈e.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Eshko ga ak l̈i kjara l̈ok jong l̈ishko dwayo. E irgo ga kjok dogo ĩya Jesúsdë, tjl̈ẽ ga «Data, l̇l̇ëye l̈oror bop kong l̈i kurop. Tja wopjl̈ú bop tjok e kjĩshko.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Miydër ga tja kup ĩyado, gueniyo l̈ër shäng ëre, nopga tjeng ëre kjĩshko, tja ichaga pjarë miyde l̈ok wl̈o» l̈e.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Syõshtono eni pjir ga tjl̈ẽno dbo go. Tjl̈ẽ ga «¡Lázaro, pja opshis tek kjwey dwayo!» l̈e.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eshko ga shinmo iak buk sakshko l̈i opshino tek ey dwayo, gueniyo woshrono tek shäng së tjän. Eshko ga ba orkwo, ba dre, e poyrik shwomzrëng go, ga kä potaywak tuk shwong go bakoe. Eni ga Jesús tjl̈ẽ nopga tjeng l̈i kong ga «Ba poyrikkl̈o, ba kä potaywokl̈o kjwe dözĩa. Ga to wẽyẽ» l̈e.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Eni ga l̇l̇ëbo shäryara Jesúsdë l̈i ĩya judíoga öör l̈öng María yorkë l̈irë ga epga ara beno l̈öng mär ba go.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Gueniyo kjone kjone obi jek l̈öng ba l̈anyotkë fariseoga kong.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kuya l̈ok ga Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo rokara fariseoga, syõshtaga kägäyogarë l̈ok, ëng töng wl̈o. Eshko ga tjl̈ẽ l̈ok töno l̈öng l̈i kong ga «L̇l̇ëbo ĩydëba l̇l̇ëm wl̈eniyo shärye domer l̈irë ara. ¿Kjwëy l̇l̇ong?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Rayëy ber kjweni ga nopga l̈öng kës l̈i kjl̈opswë mär ber l̈öng ba go eröe. Eni wl̈eni ga miydëy ga ëngkjwagaga iche bi ichagaga Roma so l̈irë bi Sbö u ëre pjik, ga bi tjëyoga ëre zröya l̈ok pjir bakoe» l̈e.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Domer sök kjl̈ara eshko ko Caifás. L̈u eshko ga parkë sök syõshtaga kësbangyo. Eshko ga tjl̈ẽ töno l̈öng l̈i kong ga «Pjãy kjok miydë sira l̇l̇ëme.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Pjl̈ú wl̈o ga no wol̈on kjl̈ara oba uunkong ãska, uunkong l̈i wol̈on l̇l̇ëm wl̈o. ¿E ëmdë ga miydëmi l̇l̇ëmdo?» l̈e.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Caifás tjl̈ẽno sök eni, gueniyo l̈e sök ba woshko l̇l̇ëme. L̈u eshko ga parkë sök syõshtaga kësbangyo kuzong ga e iara Sbörë ba tjl̈õkwo l̈ë oba kong eni, ga tjl̈õkwo l̈ara l̈i, e Jesús wol̈on judíoga l̈öng kës ãska l̈i l̈okl̈o.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ga Jesús wol̈on ba ãska dö l̇l̇ëme. E wol̈on Sbö nopga shdöktong tjeng kjok kjwang jĩkong l̈i ãska, tö̃ya wl̈o, ber tjeng tjëyo kjrinaso wl̈o.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Eni ga l̇l̇gwera l̈ok ëng tjok ga Jesús zröya l̈e. Ga eshko jek l̈ëkong ga beno l̈öng wotjl̈ĩk eni.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 E kjĩshko ga Jesús jëktong shäng judíoga bokshto ame. Opshino to jek eshko dwayo ba oppinggaga tjok, ga öötong beno l̈öng kjok buk kjrina ko Efraín, kjok dogro no l̇l̇ëmshko l̈i ber buk soshko.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Eshko ga Israel tjëyoga döktong tek Egipto kjokyo dwayo dbaryo shrëkkl̈o judíoga kong l̈i döröe. Eni ga nopga to jem Jerusalén kjokyo ara ba kjokshko dwayo, dbaryo l̈i äätë l̇l̇ëm obishko ga ba sdëkwo l̈i shäryë, opyë äär Sbö poshrëk ba ushko ga pjl̈ú wl̈o.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Eshko ga to l̈öng Jesús wl̈ẽk, ga kjakroke l̈ok ëng kong ga «¿Jesús tjwe dbar l̈i shrëk l̈ëpde?» l̈e l̈ok eni Sbö u zl̈ong bäng.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Bäm go ga fariseoga, syõshtaga kägäyoga, e tjl̈ẽno nopga uunkong kong. Tjl̈ẽ ga «Jesús, e shäng kjone l̈i miydaga ë ga woydërwa ga l̈e borwa kong, sharwa wl̈o» l̈e l̈ok eni.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.