Atos 27
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs VC
1 Woyotjl̈ĩna tjl̈apgaga l̈irë pjir ga tjawa iche jek jongya Italia kjokyo wl̈o l̈eshko ga Pablo, e twara l̈ok ëngkjwagaga ara kägäyo kjl̈ara kong, de wl̈o. Domer, e ko Julio. E ëngkjwaga parkë l̈öng pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i daga wl̈eniyo. Ga kong nopga obl̈ë shdung l̈öng eshko, e twara l̈ok, de wl̈o bakoe.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Eshko ga kjyong pjang kjl̈ara kësbang jek äär Adramitio kjokyo dwayo brik pjang kjwl̈ë jongya Asia kjyong tjyozl̈ong shtoyo kjrinashko kjrinashko l̈e, ga tjawa opyono e roshko, ga tjawa opshino toe. Aristarco jek shäng borwa tjok bebi, e Tesalónica so. Tesalónica kjokyo, e Macedonia kjokyo obi.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Wẽshko ga tjawa öötong l̈öng kjyong tjyozl̈ong kjokyo ko Sidón. Eshko ga Pablo songe l̈e Juliorë, ga rayara to ba pjeyoga wl̈eni l̈öng eshko l̈i ĩk, kjimte l̈ok wl̈o.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 E irgo ga tjawa opshino to Sidón kjokyo dwayo. Eshko ga pjl̈uk tjwe jong dbo ara dl̈ung buk kës l̈i shwo l̈ëkong, ga tjawa bakwe jong iröng eröe. E kjĩshko ga tjawa to jek dipzono dl̈ung tjrëko ko Chipre, e pjl̈or dew l̈ëkong pjl̈uk ara l̇l̇ëmshko.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 E irgo ga tjawa dipzono jek dl̈ung buk Cilicia kjokyo, Panfilia kjokyo, e bokshto, kjwo kal̈ëkong, ga tjawa tjyono öötong l̈öng Mira kjokyo, e Licia kjokyo obi.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Eshko ga kjyong wl̈ẽna ëngkjwaga kägäyo l̈irë pjang kjl̈ara obl̈ë kësbang jek äär Alejandría kjokyo dwayo, brik pjang kjwl̈ë jongya Italia kjokyo l̈e. Eni ga tjawa opyono e roshko ba tjok, tjawa jek këgong shara wl̈o.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Dbar kjwöböso ga pjl̈uk ara kjĩshko ga tjawa jëktong kjyong l̈i go wor, ga pakyo ara, eni ga tjawa jek öötong l̈öng Gnido kjokyo gomyo. Ga tjawa jek bek l̈ororwa, gueniyo tjawa bakwe pjl̈ukdë ara obi kjĩshko ga tjawa dipzono jek dl̈ung tjrëko pjang kjrina obi ko Creta, e pjl̈or dew l̈ëkong pjl̈uk ara l̇l̇ëmshko, kjok ko Salmón l̈i bokshto.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ga tjawa jek l̈öng, gueniyo dl̈ung sor go soyo arae. Eni ga tjawa jek äär l̈öng kjok buk kjrina kowëba Kjyong Tjyozl̈ong Shtoyo Pjl̈úshko, Lasea kjokyo buk ba soshko.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Eshko ga tjawa barwara pjl̈ukdë ara kuzong ga dbar to jek kop ara tjän. Shji ië l̇l̇ëm Sbö kong dbaryo shrëya judíogarë l̈i, e to jek tjän, ga miydororwa e go ga kjok owa shunyo shrë ara dbaryo l̈i döröe. Kjok eni ga dl̈ung iirkë arae. E kjĩshko ga shji jek dl̈ung kjing go ga shji sjëke. Eni ga nopga jek l̈öng l̈i poshduna Pablorë, tjl̈ẽ ga
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 «Domerga, ĩn ga shji jek l̈öng ëre kong l̇l̇ëbo wen owa, shji kjyong kësbang ëre jer bi shjiryo, bi l̇l̇ëbo tjeng kës wl̈e tjok. Erö l̇l̇ëme. Shji ëmdë ga jer bakoe. Shji ber l̈öng na dey» l̈e.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 — ausente —
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 — ausente —
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Eshko ga pjl̈uk l̈i tjwe jong dl̈ung buk kës shwo l̈ëkong, gueniyo wore. E kjĩshko ga wotjl̈ĩk l̈ok ga «Shji to ga bue» l̈e. Eni ga ba dröng sho kjyong shakkl̈o kësbang l̈ona jer dl̈ung roshko l̈i shira l̈ok tëm kjyong l̈i roshko iröng obi, ga tjawa opshino jek l̈öng dl̈ung tjrëko Creta l̈i kjako.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Gueniyo wop tjok ga pjl̈uk tjwe jong kjrina obi, dl̈ung tjrëko l̈i shwo l̈ëkong shara, dbo ara anmoyõ, pjl̈uk l̈i kowëba Nororiental,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 ga tjawa bakwara arae. Eni ga kjyong kësbang l̈i bojonwa ber buk pjl̈uk l̈i shwo l̈ëkong l̈ërwa ga äe. E kjĩshko ga kjyong l̈i rayorowa söya pjl̈uk l̈irë om go äär kjone ga eshko.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ga tjawa söra to jek dl̈ung tjrëko buk chirawa ko Cauda pjl̈or dew l̈ëkong. Eshko ga pjl̈uk dbo ara l̇l̇ëme. E kjĩshko ga kjyongwa chirawa sörwa pjang kjl̈ara l̈i irgo kjro go, e poyonwa jem kjl̈ara l̈i roshko l̈ërwa. Ga tjawa kong pak twara ara, gueniyo ga poyonorwae.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 E irgo ga kjyong kësbang l̈i doyo pjrira domerga l̈irë l̈ok tuk, war l̇l̇ëm wl̈o l̈e. Eshko ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «Shji söya pjl̈uk kjwerë jek äär jong bo buk kjweshko ko Sirte l̈ishko. Kjweshko ga kjone kjoneshko ga ro chira, ga shji kjyong pjë, war bi shjiryo» l̈e eni, ga bangkjrara l̈ok arae. E kjĩshko ga shwong kjoyo shtëgro ara pje l̈ok pjang kjomo pjl̈uk shakkl̈o kjyong jëk wl̈o l̈i, e l̈ona l̈ok ter töshko, söya pjl̈ukdë jek eshko l̇l̇ëm wl̈o, ga kjyong l̈i rayara l̈ok söga pjl̈ukdë om go shara.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Wẽshko ga dl̈ung kjing go l̈i pjl̈uk ara obi, tjawa bakwe dbo ara ĩyadoe. Eni ga kjyong sögaga kjarga l̈öng ba l̇l̇ëbo söya tjeng soynekkl̈o kës l̈i dbuk l̈ok jer dl̈ung roy.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Wẽshko ga ba orkwo om go l̈i goshko ga shwong kjoyo shtëgro ara l̈i dbura l̈ok jer dl̈ung roy, kjyung sho l̇l̇ë, kjor l̇l̇ë kjyong shakkl̈o l̇l̇ë l̈i tjok bakoe.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Dbar kop ara ga kjok owa owa, pjl̈uk tira l̇l̇ëm dl̈ung kjing go, dl̈ung iirkë arae. E wopro ga dl̈o wen l̇l̇ëm, dbala ëmdë l̇l̇ëm bakoe. Eshko ga tjawa to jek l̈öng kjone miydërwa sira l̇l̇ëm, ga tjawa där, e koshërwa ame, e woyojerorwa pjire.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Eshko ga tjawa l̈öng ioydë l̇l̇ëm dbar kop ara tjän. Eni kuzong ga Pablo kojono shäng nopga l̈öng l̈i tjrëko, ga tjl̈ẽ ga «Domerga, shji l̈öng Creta kjokyo obishko ga tja kol̈oromi kjwe ga shji to l̈öng song jũni l̇l̇ëm, ga bomi l̇l̇ëbo jeno bomi shjiryo l̇l̇ëm bakoe.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Gueniyo eni tjok ga rokër bomi kong ga pjãy dbokjrozong. Ëye l̈öng jũshko ga wol̈on kjl̈ara l̇l̇ëme. Gueniyo kjyong kësbang ërera jer bi shjiryo.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Sbö, e bor sogo, ga tja parkë shäng ba kong ĩyado. L̈una shkëyo ga ba parkaga kjok dogo so ichara weno shäng bor kong kjl̈ara,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pablo, l̇l̇ëye bangkjrëp l̇l̇ëme. Pja jongya pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i bokshto, pja l̇l̇gweya wl̈o. Bop kjĩshko ga nopga l̈öng kjyong kësbang roshko kjl̈obi kjwe wol̈on l̇l̇ëm, döya Sbörë uunkong” l̈e.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 E kjĩshko ga pjãy dbokjrozong. Sbö, e koshër ga shji kjimte jl̈õkoyo, l̈ara ba parkaga l̈irë bor kong sorë l̈i eni.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Gueniyo ga shji söya pjl̈ukdë äär dl̈ung tjrëko pjang kjrina, ga kjyong ëre pjë dl̈ar ber buk eshko» l̈e.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Eshko ga öötong dbar sak kjwara kjingsho pkëng (14) ga tjawa bakwe pjl̈ukdë jek l̈öng dl̈ung ko Adriático l̈i kjing go obi. E shkëyo kjok rong dik ga kjyong sögaga l̈i tjl̈ẽ ëng kong ga «Shji ääto pjöshko dikjoyoe» l̈e.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ga dl̈ung l̈i ro kjöm, e tjl̈ĩna l̈ok ba tjl̈ĩkkl̈o go, ga beno ro wop orkwo jyãgl̈o pjl̈ogl̈o sak kjwong (80). Wop tjok obi ga tjl̈ĩna l̈ok jek obi, ga beno ro wop orkwo jyãgl̈o pjl̈ogl̈o sak tjer (60).
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Eshko ga bangkjre l̈ok ara, pjë ak go l̈e, ga dröng sho kjyong shakkl̈o këskës l̈ona jer dl̈ung roshko kjwo pkëng (4) kjyong si l̈ëkong, kjyong l̈i jëk ame wl̈o. Eni ga beno l̈öng eshko syõshtë, epga kjok shrän l̈öng së obi wl̈o l̈e.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Eni ga kjyong sögaga l̈i tök woydë kjyong l̈i roshko dwayo l̈e, ga opyorgö l̈öng kjyong chirawa l̈i l̈ong jer dl̈ung kjing kjyong kësbang l̈i ne l̈ëkong. Shäryara eni, dröng sho kjyong shakkl̈o l̈õya wl̈o l̈ara, miga tök wl̈o l̈e.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Gueniyo eshko ga Pablo tjl̈ẽno ëngkjwagaga l̈öng l̈i kong, ba kägäyo l̈i kong bakoe. Tjl̈ẽ ba kong ga «Kjwepga kjwe ber l̈öng kjyong kësbang ëre roshko l̇l̇ëm ga pjãy där l̇l̇ëme» l̈e.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Eni ga kjyong chirawa l̈õya kjyong sögagarë l̈öng l̈i, e kjyungyo zara ëngkjwagaga l̈irë tas tas, jer l̈ono dl̈ung kjing go, ga jenoe.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 — ausente —
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 — ausente —
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 L̈ara eni pjir ga pjl̈ung shosho suk pjir kjrara tjeng kjwara ba wl̈oshko, ga syõshtono Sbö kong, tjl̈ẽ ga «Dl̈i ëre tworop borwa kong. Tjawa ber wopjl̈ú bop tjok e kjĩshko» l̈e nopga tjeng kës l̈i bokshto. Eni ga tora bëy ga uarae.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ĩya uunkong l̈irë ga wokjankono, ga iono l̈ok bakoe.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Tjawa l̈öng kjyong l̈i roshko uunkong ga dogl̈o sak dbäw pjl̈ogl̈o pjök kjingsho sak kjäk kjingsho tjer (276).
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ga iono l̈ok woydara bayo kjöm ga eni. E irgo ga pjl̈ung shosho söya tjeng kjyong roshko kës l̈i dbura jer dl̈ung roy dret, kjyong l̈i wënyë wl̈o l̈e.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Kjok shräno pjir ga tjawa l̈öng kjokyo kjone miyde kjyong sögaga l̈irë l̇l̇ëme. Gueniyo ĩya l̈ok ga bo jem buk eshko kjrina, l̈a sho tjok. Eni ga wotjl̈ĩk l̈ok ga «Kjyong ëre tjyëy këgo sit ga buere ĩy» l̈e.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ga ba dröng sho kjyong shakkl̈o këskës l̈ona jer tjeng dl̈ung roshko l̈i, e kjyungyo zakza l̈ok tas tas beno tjeng dl̈ung roshko eshko. Ga ba kjl̈ongkwang l̈ok si l̈ëkong ba l̇l̇gwekkl̈o l̈i kjyungyo döra bakoe. E irgo ga shwong kjoyo pjl̈uk shakkl̈o l̈i, e poyona l̈ok kara ba kjyong l̈i ne l̈ëkong, bakwe pjl̈ukdë jek këgong pjöshko wl̈o l̈ara.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Gueniyo to jek jong l̈a sho töno tjeng dl̈ung roshko l̈i bët ga kjyong l̈i l̇l̇iktong beno buk l̈a sho l̈i roshko. Eshko ga ne l̈ëkong l̈i l̇l̇iktong beno jong wir ame, ga si l̈ëkong l̈i, e shpoya dl̈ung pjl̈ubl̈unyorë ara, ga dl̈oktong kjwangyo dboy dboye.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Eni ga ëngkjwagaga l̈i tjl̈ẽ ëng kong ga «Nopga dëy, söy tjeng kjwe zröy dret dey, l̇l̇ëm ga ichëy jek wë ĩ ga tök l̈ok drete» l̈e.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Gueniyo woyde ba kägäyo l̈irë ga Pablo zröya l̇l̇ëme l̈e, ga tjl̈ẽ ëngkjwagaga l̈i kong ga «Wẽyẽ, zröy l̇l̇ëme. Ëye wë pjl̈ú ga optë jer dl̈ung roy bäm go, jek wë ĩ äär pjë jong pjöshko.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 L̇l̇amo l̈öng obl̈ë jek kjorkwang kjing go, l̇l̇ëm ga kjyong dl̈oktong kjwangyo go bakoe» l̈e.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.