Atos 27
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NVT
1 Woyotjl̈ĩna tjl̈apgaga l̈irë pjir ga tjawa iche jek jongya Italia kjokyo wl̈o l̈eshko ga Pablo, e twara l̈ok ëngkjwagaga ara kägäyo kjl̈ara kong, de wl̈o. Domer, e ko Julio. E ëngkjwaga parkë l̈öng pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i daga wl̈eniyo. Ga kong nopga obl̈ë shdung l̈öng eshko, e twara l̈ok, de wl̈o bakoe.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Eshko ga kjyong pjang kjl̈ara kësbang jek äär Adramitio kjokyo dwayo brik pjang kjwl̈ë jongya Asia kjyong tjyozl̈ong shtoyo kjrinashko kjrinashko l̈e, ga tjawa opyono e roshko, ga tjawa opshino toe. Aristarco jek shäng borwa tjok bebi, e Tesalónica so. Tesalónica kjokyo, e Macedonia kjokyo obi.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Wẽshko ga tjawa öötong l̈öng kjyong tjyozl̈ong kjokyo ko Sidón. Eshko ga Pablo songe l̈e Juliorë, ga rayara to ba pjeyoga wl̈eni l̈öng eshko l̈i ĩk, kjimte l̈ok wl̈o.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 E irgo ga tjawa opshino to Sidón kjokyo dwayo. Eshko ga pjl̈uk tjwe jong dbo ara dl̈ung buk kës l̈i shwo l̈ëkong, ga tjawa bakwe jong iröng eröe. E kjĩshko ga tjawa to jek dipzono dl̈ung tjrëko ko Chipre, e pjl̈or dew l̈ëkong pjl̈uk ara l̇l̇ëmshko.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 E irgo ga tjawa dipzono jek dl̈ung buk Cilicia kjokyo, Panfilia kjokyo, e bokshto, kjwo kal̈ëkong, ga tjawa tjyono öötong l̈öng Mira kjokyo, e Licia kjokyo obi.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Eshko ga kjyong wl̈ẽna ëngkjwaga kägäyo l̈irë pjang kjl̈ara obl̈ë kësbang jek äär Alejandría kjokyo dwayo, brik pjang kjwl̈ë jongya Italia kjokyo l̈e. Eni ga tjawa opyono e roshko ba tjok, tjawa jek këgong shara wl̈o.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Dbar kjwöböso ga pjl̈uk ara kjĩshko ga tjawa jëktong kjyong l̈i go wor, ga pakyo ara, eni ga tjawa jek öötong l̈öng Gnido kjokyo gomyo. Ga tjawa jek bek l̈ororwa, gueniyo tjawa bakwe pjl̈ukdë ara obi kjĩshko ga tjawa dipzono jek dl̈ung tjrëko pjang kjrina obi ko Creta, e pjl̈or dew l̈ëkong pjl̈uk ara l̇l̇ëmshko, kjok ko Salmón l̈i bokshto.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ga tjawa jek l̈öng, gueniyo dl̈ung sor go soyo arae. Eni ga tjawa jek äär l̈öng kjok buk kjrina kowëba Kjyong Tjyozl̈ong Shtoyo Pjl̈úshko, Lasea kjokyo buk ba soshko.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Eshko ga tjawa barwara pjl̈ukdë ara kuzong ga dbar to jek kop ara tjän. Shji ië l̇l̇ëm Sbö kong dbaryo shrëya judíogarë l̈i, e to jek tjän, ga miydororwa e go ga kjok owa shunyo shrë ara dbaryo l̈i döröe. Kjok eni ga dl̈ung iirkë arae. E kjĩshko ga shji jek dl̈ung kjing go ga shji sjëke. Eni ga nopga jek l̈öng l̈i poshduna Pablorë, tjl̈ẽ ga
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 «Domerga, ĩn ga shji jek l̈öng ëre kong l̇l̇ëbo wen owa, shji kjyong kësbang ëre jer bi shjiryo, bi l̇l̇ëbo tjeng kës wl̈e tjok. Erö l̇l̇ëme. Shji ëmdë ga jer bakoe. Shji ber l̈öng na dey» l̈e.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 — ausente —
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 — ausente —
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Eshko ga pjl̈uk l̈i tjwe jong dl̈ung buk kës shwo l̈ëkong, gueniyo wore. E kjĩshko ga wotjl̈ĩk l̈ok ga «Shji to ga bue» l̈e. Eni ga ba dröng sho kjyong shakkl̈o kësbang l̈ona jer dl̈ung roshko l̈i shira l̈ok tëm kjyong l̈i roshko iröng obi, ga tjawa opshino jek l̈öng dl̈ung tjrëko Creta l̈i kjako.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Gueniyo wop tjok ga pjl̈uk tjwe jong kjrina obi, dl̈ung tjrëko l̈i shwo l̈ëkong shara, dbo ara anmoyõ, pjl̈uk l̈i kowëba Nororiental,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 ga tjawa bakwara arae. Eni ga kjyong kësbang l̈i bojonwa ber buk pjl̈uk l̈i shwo l̈ëkong l̈ërwa ga äe. E kjĩshko ga kjyong l̈i rayorowa söya pjl̈uk l̈irë om go äär kjone ga eshko.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Ga tjawa söra to jek dl̈ung tjrëko buk chirawa ko Cauda pjl̈or dew l̈ëkong. Eshko ga pjl̈uk dbo ara l̇l̇ëme. E kjĩshko ga kjyongwa chirawa sörwa pjang kjl̈ara l̈i irgo kjro go, e poyonwa jem kjl̈ara l̈i roshko l̈ërwa. Ga tjawa kong pak twara ara, gueniyo ga poyonorwae.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 E irgo ga kjyong kësbang l̈i doyo pjrira domerga l̈irë l̈ok tuk, war l̇l̇ëm wl̈o l̈e. Eshko ga tjl̈ẽ l̈ok ëng kong ga «Shji söya pjl̈uk kjwerë jek äär jong bo buk kjweshko ko Sirte l̈ishko. Kjweshko ga kjone kjoneshko ga ro chira, ga shji kjyong pjë, war bi shjiryo» l̈e eni, ga bangkjrara l̈ok arae. E kjĩshko ga shwong kjoyo shtëgro ara pje l̈ok pjang kjomo pjl̈uk shakkl̈o kjyong jëk wl̈o l̈i, e l̈ona l̈ok ter töshko, söya pjl̈ukdë jek eshko l̇l̇ëm wl̈o, ga kjyong l̈i rayara l̈ok söga pjl̈ukdë om go shara.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Wẽshko ga dl̈ung kjing go l̈i pjl̈uk ara obi, tjawa bakwe dbo ara ĩyadoe. Eni ga kjyong sögaga kjarga l̈öng ba l̇l̇ëbo söya tjeng soynekkl̈o kës l̈i dbuk l̈ok jer dl̈ung roy.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Wẽshko ga ba orkwo om go l̈i goshko ga shwong kjoyo shtëgro ara l̈i dbura l̈ok jer dl̈ung roy, kjyung sho l̇l̇ë, kjor l̇l̇ë kjyong shakkl̈o l̇l̇ë l̈i tjok bakoe.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Dbar kop ara ga kjok owa owa, pjl̈uk tira l̇l̇ëm dl̈ung kjing go, dl̈ung iirkë arae. E wopro ga dl̈o wen l̇l̇ëm, dbala ëmdë l̇l̇ëm bakoe. Eshko ga tjawa to jek l̈öng kjone miydërwa sira l̇l̇ëm, ga tjawa där, e koshërwa ame, e woyojerorwa pjire.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Eshko ga tjawa l̈öng ioydë l̇l̇ëm dbar kop ara tjän. Eni kuzong ga Pablo kojono shäng nopga l̈öng l̈i tjrëko, ga tjl̈ẽ ga «Domerga, shji l̈öng Creta kjokyo obishko ga tja kol̈oromi kjwe ga shji to l̈öng song jũni l̇l̇ëm, ga bomi l̇l̇ëbo jeno bomi shjiryo l̇l̇ëm bakoe.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Gueniyo eni tjok ga rokër bomi kong ga pjãy dbokjrozong. Ëye l̈öng jũshko ga wol̈on kjl̈ara l̇l̇ëme. Gueniyo kjyong kësbang ërera jer bi shjiryo.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Sbö, e bor sogo, ga tja parkë shäng ba kong ĩyado. L̈una shkëyo ga ba parkaga kjok dogo so ichara weno shäng bor kong kjl̈ara,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pablo, l̇l̇ëye bangkjrëp l̇l̇ëme. Pja jongya pjl̈u kësbangyo sök Roma kjokyo l̈i bokshto, pja l̇l̇gweya wl̈o. Bop kjĩshko ga nopga l̈öng kjyong kësbang roshko kjl̈obi kjwe wol̈on l̇l̇ëm, döya Sbörë uunkong” l̈e.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 E kjĩshko ga pjãy dbokjrozong. Sbö, e koshër ga shji kjimte jl̈õkoyo, l̈ara ba parkaga l̈irë bor kong sorë l̈i eni.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Gueniyo ga shji söya pjl̈ukdë äär dl̈ung tjrëko pjang kjrina, ga kjyong ëre pjë dl̈ar ber buk eshko» l̈e.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Eshko ga öötong dbar sak kjwara kjingsho pkëng (14) ga tjawa bakwe pjl̈ukdë jek l̈öng dl̈ung ko Adriático l̈i kjing go obi. E shkëyo kjok rong dik ga kjyong sögaga l̈i tjl̈ẽ ëng kong ga «Shji ääto pjöshko dikjoyoe» l̈e.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ga dl̈ung l̈i ro kjöm, e tjl̈ĩna l̈ok ba tjl̈ĩkkl̈o go, ga beno ro wop orkwo jyãgl̈o pjl̈ogl̈o sak kjwong (80). Wop tjok obi ga tjl̈ĩna l̈ok jek obi, ga beno ro wop orkwo jyãgl̈o pjl̈ogl̈o sak tjer (60).
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Eshko ga bangkjre l̈ok ara, pjë ak go l̈e, ga dröng sho kjyong shakkl̈o këskës l̈ona jer dl̈ung roshko kjwo pkëng (4) kjyong si l̈ëkong, kjyong l̈i jëk ame wl̈o. Eni ga beno l̈öng eshko syõshtë, epga kjok shrän l̈öng së obi wl̈o l̈e.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Eni ga kjyong sögaga l̈i tök woydë kjyong l̈i roshko dwayo l̈e, ga opyorgö l̈öng kjyong chirawa l̈i l̈ong jer dl̈ung kjing kjyong kësbang l̈i ne l̈ëkong. Shäryara eni, dröng sho kjyong shakkl̈o l̈õya wl̈o l̈ara, miga tök wl̈o l̈e.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Gueniyo eshko ga Pablo tjl̈ẽno ëngkjwagaga l̈öng l̈i kong, ba kägäyo l̈i kong bakoe. Tjl̈ẽ ba kong ga «Kjwepga kjwe ber l̈öng kjyong kësbang ëre roshko l̇l̇ëm ga pjãy där l̇l̇ëme» l̈e.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Eni ga kjyong chirawa l̈õya kjyong sögagarë l̈öng l̈i, e kjyungyo zara ëngkjwagaga l̈irë tas tas, jer l̈ono dl̈ung kjing go, ga jenoe.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 — ausente —
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 — ausente —
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 L̈ara eni pjir ga pjl̈ung shosho suk pjir kjrara tjeng kjwara ba wl̈oshko, ga syõshtono Sbö kong, tjl̈ẽ ga «Dl̈i ëre tworop borwa kong. Tjawa ber wopjl̈ú bop tjok e kjĩshko» l̈e nopga tjeng kës l̈i bokshto. Eni ga tora bëy ga uarae.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ĩya uunkong l̈irë ga wokjankono, ga iono l̈ok bakoe.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Tjawa l̈öng kjyong l̈i roshko uunkong ga dogl̈o sak dbäw pjl̈ogl̈o pjök kjingsho sak kjäk kjingsho tjer (276).
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ga iono l̈ok woydara bayo kjöm ga eni. E irgo ga pjl̈ung shosho söya tjeng kjyong roshko kës l̈i dbura jer dl̈ung roy dret, kjyong l̈i wënyë wl̈o l̈e.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Kjok shräno pjir ga tjawa l̈öng kjokyo kjone miyde kjyong sögaga l̈irë l̇l̇ëme. Gueniyo ĩya l̈ok ga bo jem buk eshko kjrina, l̈a sho tjok. Eni ga wotjl̈ĩk l̈ok ga «Kjyong ëre tjyëy këgo sit ga buere ĩy» l̈e.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ga ba dröng sho kjyong shakkl̈o këskës l̈ona jer tjeng dl̈ung roshko l̈i, e kjyungyo zakza l̈ok tas tas beno tjeng dl̈ung roshko eshko. Ga ba kjl̈ongkwang l̈ok si l̈ëkong ba l̇l̇gwekkl̈o l̈i kjyungyo döra bakoe. E irgo ga shwong kjoyo pjl̈uk shakkl̈o l̈i, e poyona l̈ok kara ba kjyong l̈i ne l̈ëkong, bakwe pjl̈ukdë jek këgong pjöshko wl̈o l̈ara.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Gueniyo to jek jong l̈a sho töno tjeng dl̈ung roshko l̈i bët ga kjyong l̈i l̇l̇iktong beno buk l̈a sho l̈i roshko. Eshko ga ne l̈ëkong l̈i l̇l̇iktong beno jong wir ame, ga si l̈ëkong l̈i, e shpoya dl̈ung pjl̈ubl̈unyorë ara, ga dl̈oktong kjwangyo dboy dboye.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Eni ga ëngkjwagaga l̈i tjl̈ẽ ëng kong ga «Nopga dëy, söy tjeng kjwe zröy dret dey, l̇l̇ëm ga ichëy jek wë ĩ ga tök l̈ok drete» l̈e.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Gueniyo woyde ba kägäyo l̈irë ga Pablo zröya l̇l̇ëme l̈e, ga tjl̈ẽ ëngkjwagaga l̈i kong ga «Wẽyẽ, zröy l̇l̇ëme. Ëye wë pjl̈ú ga optë jer dl̈ung roy bäm go, jek wë ĩ äär pjë jong pjöshko.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 L̇l̇amo l̈öng obl̈ë jek kjorkwang kjing go, l̇l̇ëm ga kjyong dl̈oktong kjwangyo go bakoe» l̈e.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.