Romanos 14
Tewa NT (TEW_WBT) vs NVI
1 Wí toˀwí iví whä̖yu̖ kayˀin wíˀûnmuupí wänbo binséegíkeˀ, hewänbo hä̖ä̖wí híwó̖ˀ nakaˀpóya̖ˀpí i̖ˀgeḏiḏa̖ˀ i-áḏí úvítu̖hä́nmâamíḏá yoe.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Gá kinnân: Maˀḏi wí toˀwí iwhä̖yundeˀ hä̖ä̖wí koegîˀ namuu wänbo ikꞌoeḏi wíˀitꞌaywó̖ˀdopíˀin, hewänbo wíyá toˀwí iví whä̖yu̖ kaypíˀin ûnmuuˀi-á wíˀipívíkꞌohpí.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 I toˀwí koegîˀ tꞌä̖hkí ikꞌoˀi-á wíˀûnkhâyˀä̖hpí naˀâ̖a̖níˀin i toˀwí ipívíkꞌohpîˀví hânho shánkí híwó̖ˀdi namuuˀin, heḏi i toˀwí ipívíkꞌohpîˀ wáˀ wínatú̖nípí ipívíkꞌoˀi-á yä̖ˀḏâapí iˀoˀin, gá Yôesiḏi i wáˀ óeséegímáaḏân.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 U̖-á wíˀú̖kꞌóepí wíyá toˀwíví tꞌôeˀi mântu̖u̖súuˀa̖míḏí. I tꞌôeˀiví tsondiḏa̖ˀmân ûnkꞌóe óetu̖ˀa̖míḏí háa híwó̖ˀ háa híwó̖ˀpîˀ iˀoˀin. Heḏi taˀgendi Naˀinbí Sedóví tꞌôeˀi híwó̖ˀ iˀa̖mí, gá Naˀinbí Sedó ûnkoeḏiḏân óekhä̖ge̖ˀnamíḏí.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Heḏá wáˀ maˀḏi wí toˀwí nachanpoˀ wí thaa shánkí naˀaˀginmuu wé̖ˀgeˀi thaavíˀweḏi, hewänbo wíyá toˀwí-á nachanpoˀ tꞌä̖hkí thaa ha̖ˀbi thaaḏa̖ˀ nanáˀnin. Gínkhâyˀä̖ˀ wí̖ˀínbo ívípiˀánshaamä̂äníˀin nä́ˀin niˀgeḏi.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 I toˀwí wí thaa wíyá thaaví shánkí iˀaˀgindoˀi-á Naˀinbí Sedó óeˀaˀginnamíḏân iˀoˀ. Heḏi i toˀwí tꞌä̖mägîˀ koegiˀ ikꞌoˀi-á wáˀ Naˀinbí Sedó óeˀaˀgeeníḏí kin iˀoˀ, gá i koegiˀ óemä́giḏi Yôesi óekú̖ˀdaaˀoḏân, heḏi i toˀwí wí hä̖ä̖wí ikꞌohpîˀ-á Naˀinbí Sedó óeˀaˀgeeníḏí kin iˀoˀ, i wáˀ nakú̖ˀdaapóeḏí kinbá iˀoˀ.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Tobá giwówáyiḏi háa gichuu wänboˀ, wîˀ wänbo naˀingîˀḏa̖ˀmân kin wíˀívíˀopí, gá giwówáyiḏá Naˀinbí Sedógîˀ-ân giwówáyiˀ, heḏi gichuuḏá Naˀinbí Sedógîˀbá gichuˀ. Heḏiho tobá giwówáyiḏi háa gichuu wänbo Naˀinbí Sedóvíˀinda̖ˀ gimuu.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 — ausente —
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Christ nachuu heḏá nawáywówápóe heḏânho tꞌowa tꞌä̖hkígîˀ i shánkí pꞌóˀḏéḏîˀ namúníḏí, in ho dichuuˀingîˀ-á heḏá in waˀḏi diwówáyiˀingîˀ-áḏí.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Heḏiho wîˀ wänbo wíˀúnkꞌóepí unbí tíˀûuwin páaḏéˀin bîntu̖u̖súuˀa̖míˀin, heḏi wíˀúnkꞌóepí íchanpúwíˀin undá inbí shánkí híwó̖ˀnin ímuuˀin. Wáy wí thaa wänbo naˀin tꞌä̖hkí Yôesiví páaḏépiyeˀ gikwi̖nuḏée-í, heḏi ihayḏi i-ânho natú̖ní taˀgendi háawin gimuuˀin.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Kinnân Yôesiví ta̖ˀnin diwe nata̖ˀmuu:
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Heḏi nä́ˀi híˀ natu̖ˀdaˀ naˀin tꞌä̖hkí gínkhâyˀä̖ˀ Yôesi âytu̖ˀa̖míˀin háa ívíˀannin heḏá háaḏí ívíˀannindá.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Heḏânkun wíyá ívítu̖u̖súuˀâ̖a̖mívíˀweḏi, ívíˀánshaamä̂äní hä̖ä̖wí wänbo wíˀívíˀa̖mípíˀin naˀinbí tíˀûu páaḏéˀiˀ óetꞌaywó̖ˀkannamíˀiˀ.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Naˀinbí Sedó Jesus-áḏí omuuḏiho naa dîntaˀgendihanginná hä̖́ä̖bo wíˀbo wígínkhâ̖a̖kꞌóepíˀin, hewänbo wí toˀwí wí hä̖ä̖wí igîˀ ûnkhâ̖a̖kꞌóeˀin nachanpóeḏáhoˀ, heḏân taˀgendi hä̖ˀi hä̖ä̖wí-áho ûnkhâ̖a̖kꞌóe-ákun.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Gá kinnân: Hä̖ä̖wí bînkꞌoeˀi namuuḏi unbí tíˀûu páaḏéˀi bînháachanmáaḏíhoˀ, háa úvíˀoˀindáho nakeepuwagítꞌóe taˀgendi wívînséegíhonpíˀin. I hä̖ä̖wí bînkꞌoˀiḏân wíyá toˀwíví wówátsi wívînpeḏeeˀa̖mípí, igîˀ Christ nachuuḏi.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Tobáháa híwó̖ˀgí úviˀo kin íchanpoˀ wänboˀ, hä̖ä̖wí úvíˀoˀi yanäkí namuu gin tꞌowa ditú̖ḏáhoˀ, wíyá wíˀúvíˀâ̖a̖mípí.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Yôesigîˀ naˀinbí wówátsi âyhondáho hä̖ä̖wí koegîˀ-á su̖wä̖gîˀ-á namuu i̖ˀgeḏiḏa̖ˀ wíˀívíˀánshaamáapí, hewänbo nä́ˀiˀ i̖ˀgeḏân: I Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi naˀin díkhä̖ge̖ˀmáa in taˀgeˀin pꞌóegé i̖ˀge gimú-íḏí, heḏá tsa̖a̖ginpíḏíbo-á naˀinbí wówátsi-á âyhon, heḏá híhchandá âymáa.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Toˀwí ki̖ˀbi namuuˀi Christ-gîˀ itꞌôeˀoˀiḏá Yôesi óehíhchanmäˀ heḏi tꞌowa-á wáˀ ditú̖ní híwó̖ˀ iˀoˀin.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Heḏânkun nää-á ívísóˀḏêe-í ívíˀa̖míḏí i hä̖ä̖wí díkhä̖ge̖ˀdoˀi naˀinbí wówátsi wé̖ˀge saˀwó̖ˀgí âyhûuwíḏí, nä́ˀi hä̖ä̖wíḏíbá díkhä̖ge̖ˀnamí wíˀnä́ táye naˀinbí whä̖yu̖ ívíkayˀa̖míḏí.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Hä̖ä̖wí íwänpikoedaˀḏibo wívînpeḏeeˀa̖mípí háa Yôesi wí toˀwígîˀ iˀannin. Hä̖ä̖wí koegîˀ wänbo wínakhâ̖a̖kꞌóepí óekꞌoe-íḏí, hewänbo híwó̖ˀ wínamuupí wí hä̖ä̖wí toˀwí ikꞌóe-íḏí, han iˀoḏá wíyá toˀwí-á in taˀgeˀin pꞌóegéḏí óehângeˀoḏi.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Shánkí híwó̖ˀ namúní wívînpívíkꞌoe-ípí háa wívînméenasu̖wä̖́-ípí háa wíyá hä̖ä̖wí unbí tíˀûu páaḏéˀiˀ in taˀgeˀin pꞌóegé iweḏi óehângeˀoˀi wíˀúvíˀa̖mípí.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Tobáháa háa nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi wí toˀwí nacha̖a̖ wänboˀ, i-áḏí Yôesi-áḏíḏa̖ˀ dä́nkhâyˀä̖ˀ dä́nhanginnáníˀin. Wí toˀwí híwó̖ˀ iˀo gin ûnchanpoˀḏi, heḏá tíˀúugéḏá híwó̖ˀpí iˀannin wínachanpóepíḏí, i-á nahíhcha̖a̖.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Hewänbo wí toˀwí wí hä̖ä̖wí ikꞌoeḏáhoˀ, hewänbo wíˀûnkoeḏihanginnáhpí híwó̖ˀ namuuˀin ikꞌóe-íḏí, Yôesi-á natú̖ní híwó̖ˀpí iˀannin, gá nä́ˀi toˀwí-á taˀgendi wíˀûnhanginnáhpíḏân háa híwó̖ˀ iˀannin háa yoe, heḏi wí hä̖ä̖wí ívíˀoḏá hewänbo taˀgendi wígichanpoˀpí híwó̖ˀ namuuˀin kin ívíˀa̖míḏí, hä̖ˀindá tꞌaywó̖ˀnin namuu naˀingîˀ.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.