Atos 9

Tewa NT (TEW_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ihayhä̖̂ä̖bá Saul ívíwo jänäkí in Nanbí Sedó Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀinbí̖ˀgeḏi ihíˀmáa. Natû̖ˀ iˀḏi ovâytꞌakha̖nukhâymáaˀin.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Heḏiho in Huḏíyoví owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀvíˀpiye namää wí taˀdi óedaaˀa̖míḏí. Nä́ˀi taˀdi ihondiho in taˀge óemä́gi iˀ Huḏíyoví méesate oe Damascus búˀ eejepiye namú-íḏí, heḏiho wên tꞌowa, háa kwiyä̖ˀ háa senäˀ dimuuˀin Jesus-ví pꞌôe i̖ˀge dimännin ovâyshaaḏá, oe Jerusalem-piye ovâypanmáˀí ovâypankwꞌôeníḏí.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 In pꞌóegé Damascus-piye namän dihayḏi, tsowa napowamändi, tsíkhagipí wí ko makówáḏí nawá̖, heḏi óeˀánkêˀ.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Heḏi nange nakanu, heḏi wí toˀwíḏí óehéeˀandi natꞌoe. Óetsikaˀyan, “Saul, Saul, háaḏan u̖ˀḏi naa dítꞌôephaḏekandoˀ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Saul natsikapóe, “Nanbí Sedó, to-an unmuu?” Heḏi óetu̖ˀan, “Naa Jesus-ân omuu, u̖ˀḏi naa dítꞌôephaḏekandoˀiˀ.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ówí̖nú, heḏi iˀ búˀpiye unmú-í. Iwânho wóetu̖ˀa̖mí háa biˀa̖míˀin.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 In senäˀ i-áḏí dimännin diwänpikwi̖nuḏeeḏi háabo wíḏitundeepí. Diwänpitꞌoe hewänbo hä̖́ä̖bo wíḏâymûˀpí.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Saul iwí̖nú, hewänbo itsíwaa ihayḏá hä̖́ä̖bo wíˀûnkeetꞌóepí, heḏiho Damascus-piye óepahoˀ.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Poje thaa iví keetan wíˀimáapí heḏá wáˀ húukan wänbo su̖wä̖ wänbo wíˀiˀohpí.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Nä́ˀi búˀ Damascus iwáho wí sen Jesus-víˀpiye iwä̖yundeˀiˀ Ananias gin nakhá̖wä̖́ˀi nathaa. Nanbí Sedó Jesus-di óekhá̖yä̖́ˀdeḏi waagibá ûntꞌoepóe, heḏi Ananias natú̖, “Nanbí Sedó, hä̖ä̖-an undaˀ?”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Heḏi Nanbí Sedó Jesus-di óetu̖ˀan, “Wesebo Judas-ví tewhá eepiye unmú-í. Iví tewhá-á nä́ä búˀwin pꞌôe iwe naˀä́n, Taˀgeˀin Pꞌôe gin dâytu̖ˀoˀ. Eeḏi wí sen Saul gin nakhá̖wä̖́ˀiví̖ˀgeḏi untsikapúuwí, Tarsus búˀwi-ân iˀ namuu.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Nääbo ijûusuˀoˀ, heḏi iˀ tewhá ee naˀä́n diwe untsuḏemändi wóemúnde waagibá nääho ûntsꞌanpuwamän, heḏá wáˀ wóemúndeˀ uví mandá nâatä̖geḏá iví keetan wíyá ikáyjíḏí.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Hewänbo Ananias natú̖, “Nanbí Sedó, báyékí tꞌowaḏi nä́ˀi senbí̖ˀgeḏi dítꞌôeˀan. Ditú̖ uví tꞌowa Jerusalem-windá iˀḏi hânho ovâyjänäkíˀan.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Heḏá in Huḏíyoví owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindi ônkꞌûˀ nä́we wáˀ in tꞌowa tꞌä̖hkí wóekhá̖yä̖́ˀdeˀin dívíjûusuˀoḏi ovâypankwꞌôeníḏí.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Hewänbo Nanbí Sedó Jesus-di óetu̖ˀan, “Ópûn, naaḏân wíˀbo dódeˀman naví tꞌôe dînˀa̖míḏí. Iˀḏá in Israel tꞌowa-á heḏá in wéˀgen tꞌowa wáˀ inbí tsonnin wóegé ovâytꞌôeˀa̖mí toˀwí omuuˀin naa.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Naaḏân wíˀbo dônthayya̖mí báyékí itꞌôephaḏekhâymáaˀin naví tꞌôe dînˀa̖míḏí.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Heḏiho Ananias iˀ tewhá óetu̖ˀan deepiye namää, heḏi natsꞌú̖. Heḏi iví mandi Saul óetä̖geḏi óetu̖ˀan, “Tíˀûu páaḏéˀi Saul, hä̖ˀin pꞌóegé nä́ä Damascus búˀpiye unˀä̖ˀ ihayḏi Nanbí Sedó Jesus uvíˀpiye ipikeeyan. Heḏi iˀḏibá naa dísan wíyá úkeepúuwíḏí, heḏá iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ pín taˀgeḏi mänmáˀve-íḏí.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Wesebo wí hä̖ä̖wí paa okhowa waagiˀbá namuuˀiˀ Saul-ví tsée iweḏi ûnjâapóe, heḏi wíyá ûnkeepóeḏí iwí̖nú.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ihayḏiho óepꞌóˀpꞌoeˀan, heḏi ihú̖u̖yandi iví kay iwáykêˀ. Oe Damascus Saul-di Jesus-ví̖ˀgeḏi ovâytꞌôeˀoˀ Saul wí hä̖́yú̖ thaa oe Damascus-bo iwóyí̖ˀ in tꞌowa Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀindáḏí.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Heḏi wesebo iˀ Huḏíyoví méesate eeje namää, heḏi ovâythayjoˀ Jesus-á Jôesi Táaví ay-ân ûnmuuˀin.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 In tꞌowa iví híˀ ditꞌoeˀin tꞌä̖hkí ovâyháaˀandi dívípitu̖máa, “Ti nä́ˀi-ân wínamuupíˀan iˀ toˀwíḏí oe Jerusalem ovâyhá̖núndeˀiˀ tꞌä̖hkí in Jesus óekhá̖yä̖́ˀdeˀin dívíjûusuˀoḏi? Ti nä́äpiye wínaˀä̖ä̖píˀan ha̖ˀmin tꞌowa ovâywänpipanhóeníḏí, in Huḏíyoví owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀinbíˀpiye ovâyhûuwíḏí?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Hebo Saul-ví híˀ-á shánkí wänbo ûnkaypuwamändi ovâythayyan Jesus-áho taˀgendi namuu iˀ toˀwí Jôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí, heḏiho in Damascus-ˀin Huḏíyo hä̖́ä̖bo wíḏâyshaapí óetu̖ˀâ̖a̖míḏí.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Báyékí thaa naphaḏe ihayḏi in Huḏíyo dívíwéˀgeˀan háawin wên ánshaa dâykꞌúuwíḏí háḏíḏí Saul óeháyjíḏí waagi.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Khu̖u̖-á thaa-á iˀ búˀ tehpaa phóḏi iwe óetsíkhaˀmáa óeháyjíḏí. Hewänbo Saul ûnhanginpóe háa óekhâymáaˀin,
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 heḏi wí khun wên iví híˀ iwe dívíwä̖yundeˀindi iˀ búˀwi tehpaa iwepiye óehoˀ, heḏi naphohcháˀ diwe wên tꞌúnbay hayˀin diweḏi óewá̖ve.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Saul Damascus-di oe Jerusalem-piye namää, heḏi in wéˀgen Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀindáḏí iwóeníˀin nadaˀ. Hewänbo tꞌä̖hkíḏíbo iˀ dâykhunwôedaˀ, wíḏiˀânpíḏí taˀgendi Jesus-víˀpiye iwä̖yundeˀin.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Hewänbo Barnabas-di in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye óehoˀ indi óetaa-íḏí, heḏi ovâytu̖ˀan háa Saul ûnpóeˀin in pꞌóegé oe Damascus-piye namändi. Háa Saul-di Nanbí Sedó Jesus óemûˀ waagi heḏá Jesus-dá óehéeˀan waagá ovâytu̖ˀan. Ovâytu̖ˀan wáˀ háa Saul khunwôedaˀginpíḏíboˀ in tꞌowa oe Damascus Jesus-ví̖ˀgeḏi ovâytꞌôeˀannin.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Heḏiho in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindi Saul óesígíkêˀ, heḏi i-á oe Jerusalem i̖ˀge tꞌä̖hkí indáḏí najiˀ. Iwe wáˀ khunwôedaˀginpíḏíboˀ in tꞌowa Nanbí Sedó Jesus-ví̖ˀgeḏi ovâytꞌôeˀan.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Wên tꞌowa iwe dijiˀ, Huḏíyobá dimuu hebo Israel nange jáˀwéḏí diˀä̖ä̖. Indáḏí wáˀ ihíˀmáaḏáháˀ itu̖hkannan, heḏi ditꞌaypóeḏí háḏíḏí óeháyjíˀin dâytu̖wä̖máa.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Hewänbo in tíˀûuwin páaḏéˀin háa óekhâymáaˀin dínhanginpóe ihayḏi, oe Caesarea búˀpiye óeshavehoˀ, heḏá iweḏáháˀ wíyá búˀ Tarsus-piye óesan.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Nä́ˀi naphaḏe ihayhä̖̂ä̖ in méesateˀin tꞌowa dívíwéˀgeˀoˀin iˀ nange Judea-á Galilee-á Samaria-á toˀwíḏí wänbo wíˀovâyjänäkíˀohpí, heḏi shánkí dikaypóe. Heḏi Nanbí Sedó Jôesi Táa báyékí dâyaˀginmäˀ heḏá iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi ovâykhä̖geˀmáa, heḏânkun shánkí wänbo ditꞌowasôe.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Ihayḏibá Peter tꞌä̖mäpiye namändi Jôesi Táḏáví tꞌowa oe Lydda búˀ dikwꞌóˀnin napu̖wä̖pówá.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Iwe wí sen Aeneas gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ óejay. Nä́ˀi sendá wíˀûnˀa̖ˀyä̖kankoḏipíḏí kháve pa̖a̖yo wíˀûnkoḏipí ishaa-íḏí.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Peter-di óetu̖ˀan, “Aeneas, nää-á Jesus Christ-di wóehehkháamä́gi. Óshaa, mänpa̖ˀshâa.” Heḏi wesebo han iˀan.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 In tꞌowa Lydda búˀ dithaaˀin tꞌä̖hkí heḏá o̖ˀge oe Sharon nange dithaaˀindá háa ûnpóeˀin dâymûˀ, heḏi báyékí in diweḏi Nanbí Sedó Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin dipóe.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ihayḏibá wí kwee Tabitha gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ, Jesus-víˀpiye iwä̖yundeˀiˀ, ee Joppa búˀ nathaa. (Iví khá̖wä̖́-á Greek tundi “Dorcas” ûnmuu, heḏi nä́ˀin híˀ Dorcas-á “Pä̖́ä̖” gin natundaˀ.) Nä́ˀi kweeḏá hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí tꞌowa híwó ovâyˀoˀ, heḏá in sehkanäwó diwówájiˀindá ovâykhä̖geˀmáa.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 I-á nahaypóeḏí nachuu, heḏi iˀ pení óeˀowíḏi inbí khuu dínmuu waagibá, heḏi oe whaˀkꞌay íve óekꞌûˀ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lydda iweḏi Joppa-á kayi̖ˀ wínanáhpí, heḏi ee Joppa in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin dínhanginpóe Peter-á oe Lydda najiˀin, heḏi wíje senäˀ ivíˀpiye ovä̂nsan óetu̖ˀâ̖a̖míḏí, “Ti wesebo naˀindáḏí wíˀunˀä̖ä̖-ípíˀan, heḏi a̖ˀyu̖u̖gi giwáymú-í.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Heḏiho Peter wesebo ikhâyˀandi indáḏí namää. Iˀ tewhá ee dipówá ihayḏi oe whaˀkꞌay ívepiye óepiye. Tꞌä̖hkí in kwiyä̖ˀ dikwꞌóˀnin inbí senäˀ díntꞌahánnin Peter-ví núˀ diwindi diséejiˀ, heḏi ônkeejoˀ iˀ báyékí to-á kꞌéwéˀi aa-á Dorcas ipaaˀiˀ waˀ nawówájiˀ ihayḏiboˀ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Peter-di tꞌä̖hkí ovâypeejôndi idégeˀdisóge ijûusuˀa̖míḏí, heḏi ibéeḏí iˀ pení óemúndeḏi natú̖, “Tabitha, óshaa.” Iˀ kwee itsíwaaḏi Peter óemûˀḏi ishaasóge.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Peter-di óemanyâ̖ˀḏi óekwi̖nukhä̖geˀnandá in kwiyä̖ˀdáḏí in wéˀgen Jôesiví tꞌowa-áḏí ovâytu̖hkánnan ditsꞌú̖u̖níḏí, heḏi iˀ kwee wíyá nawówápóeˀin ovâykeeyan.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 In Joppa-win tꞌowa dínhanginpóe háa napóeˀin heḏi báyékí Nanbí Sedó Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Peter ee Joppa nä́ˀi sen Simon gin nakhá̖wä̖́ˀivíˀwebo híwó hay thaa iwóyí̖ˀ. Simon-dá púje tä̖́vikandiˀ-ân namuu.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.