Atos 5

Tewa NT (TEW_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wí sen Ananias gin nakhá̖wä̖́ˀi-á iví kwee Sapphira-áḏí inbí nava dä̂nku̖ˀpꞌégi,
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 heḏi iˀ chä̖ˀ dä̂nhógi iweḏi wí hä̖́yú̖ Ananias ikaakwꞌóḏi ingîˀ, heḏi iˀ naphaḏeˀi chä̖ˀ in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihoˀ ovâyˀa̖a̖níḏí. Iví kwee ûnhanginná háa iˀannin tꞌä̖hkí.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Peter-di óetu̖ˀan, “Ananias, Satan iˀ Penísendi uví píˀnä́ khóˀjépiye nâatsuḏemä́gipíˀan. Iˀḏá wóetu̖ˀan iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖víˀpiye bihójoˀa̖míˀin, heḏiho tꞌä̖hkí iˀ chä̖ˀ iˀ nava dä̂nku̖ˀpꞌégi iweḏiˀiˀ wínâamaapí.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Iˀ nava mänku̖ˀpꞌégipíḏíboˀ, ti uvîˀ wíˀúmuupíˀan? Heḏá mänku̖ˀpꞌégi ihayḏá, ti háa undaˀ waagi iˀ chä̖ˀdi biˀa̖míˀin wíˀúkoḏipíˀan? Hebo nä́ˀin yä̖ˀḏâapíˀin ánshaaḏi wóekêˀḏi Jôesi Táḏávíˀpiye bihójoˀan, tꞌowavíˀpiyeḏa̖ˀbá joe.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ananias nä́ˀin híˀ natꞌoe ihayḏi nachuhkanu, heḏi in tꞌowa háa napóeˀin dínhanginpóe ihayḏi báyékí dikhunwôedaˀpóe.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 In eˀnûn iwe dijiˀin iˀ pení wên aa iwe dâyˀánkꞌûˀ, heḏi iweḏi óepiyeḏi óekhä̖ˀkꞌûˀ.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Maḏi poje óḏa naphaḏe ihayḏi Ananias-ví kwee ûnpówá, hewänbo waˀḏi wíˀûnhanginnáhpí háa iví sen ûnpóeˀin.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Peter-di óetu̖ˀan, “Dítu̖ˀan, ti nä́hayḏa̖ˀmân iˀ chä̖ˀ wovä̂nwáˀâa iˀ nava dä̂nku̖ˀpꞌégi ihayḏi?” I-á natú̖, “Heḏi ha̖a̖, hä̖hayḏa̖ˀmânkun.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Peter-di óetsikaˀyan, “Háaḏan wíˀgíndíbo dä̂nwéhpêeˀan Nanbí Sedóví Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ dä̂ntayi̖ˀníḏí dä̂nshaa-íḏí tigúba wovä̂ntuhchä̖ä̖nú-í ivíˀpiye dänhójoˀandi? Ótꞌôeyan, hä̖ä̖ phóḏi jáˀwé in uví sen óetsꞌankhä̖ˀkꞌûˀin dínˀa̖hsaatû̖ˀ, heḏi indibá chuˀi wóepiyegíˀo.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Wesebo iˀ kwee Peter-ví ân núˀ nachuhkanu. In eˀnûn ditsꞌûndi óechuhshaaḏá iweḏi óepiye, heḏi iví senbí núˀbá óekhä̖ˀkꞌûˀ.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Tꞌä̖hkí in méesateˀin tꞌowa heḏá tꞌä̖hká in wéˀgen tꞌowa nä́ˀin háa napóeˀin dínhanginpóeḏí khunwôedaˀḏi ovâyhógi.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 In Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin báyékí tꞌä̖mägeˀi pínnán tꞌôe dâyˀoˀ in tꞌowa dâymúuníḏí. Tꞌä̖hkí in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin dívíwéˀgeˀoˀ iˀ méesate hayˀiwi pohtâa iwe, “Solomon-bí pohtâa” gin dâytu̖ˀoˀiˀ.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 In wéˀgen tꞌowa híwó dívíhéeˀan in Jesus-víˀin dimuuˀinbí̖ˀgeḏi, tobá indáḏí dívíwéˀgeˀa̖míḏí dikhunwôedaˀ wänboˀ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Hewänbo shánkí wänbo tꞌowa Nanbí Sedó Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖, senäˀdáḏí kwiyä̖ˀdáḏí, heḏi in wéˀgen ho dívíwä̖yu̖ˀindáḏí dívíwón.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Háa napoeˀoˀin in tꞌowa dâymûˀḏi báyékí in dihayˀin oe pꞌóegépiye ovâyhoˀ, heḏi inbí whohpa̖ˀ eeje ahkhây eejá ovâykwꞌóḏi, heḏânho maḏân Peter naphaḏemändi iví óhkhundi wänbo ovâynáaní, heḏi handiḏi wáy wên ovâyhehkháaˀa̖mí.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Heḏá in tꞌowaḏá i búˀây oe Jerusalem tsowa iwéngé nakwꞌóˀ deejeḏá in dihayˀin ovâymáyä̖ˀ, heḏá in toˀwên in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi ovâytꞌôephaḏekandoˀin wáˀ ovâymáyä̖ˀ, heḏi tꞌä̖hkí ovâyhehkháaˀan.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Heḏihoˀ iˀ Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ heḏá in i-áḏí dijiˀindá, Sadducee tꞌowa dimuuˀin, hânho dithúupóe.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Heḏiho in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye dikhenmääḏi in yä̖ˀḏâapí tsiyekannin dipankwꞌóˀ diwebá ovâypankwꞌóḏi.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Hewänbo iˀ khun Nanbí Sedó Jôesi Táḏáḏí wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀ óesan iˀ pan tewhá phóḏi ihuu-íḏí, heḏi iˀ makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀḏi ovâypiyeḏi ovâytu̖ˀan,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Jaho bípûn oe méesate hayˀi eepiye, heḏi owe úvíwé̖e̖nú-í, heḏi in tꞌowa nä́ˀin wówátsi tsꞌa̖a̖min niˀgeḏi bîntꞌôeˀa̖mí.” Heḏiho háa ovâytu̖ˀan waa dívíˀan.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Nathayˀä̖ˀ ihayḏi iˀ méesate hayˀi eepiye ditsꞌú̖, heḏi in tꞌowa ovâyhá̖hkanhon. Waˀ han dívíˀoḏiboˀ iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ heḏá in i-áḏí dijiˀindá inbíˀwe dívíwéˀgeˀandi in seˀdaa in Israel tunjowaˀ dimuuˀin ovâytu̖hkánnan, heḏi wên sundaḏo oe pan tewhá eepiye dâysan in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin ovâymáˀíḏí.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Hewänbo iˀ pan tewhá iwe dipówá ihayḏi wíˀovâyshaapí, heḏiho dívíwáybundi inbí tsonnin ovâytꞌôeˀan i̖ˀgeḏi.
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Ovâytu̖ˀan, “Naˀin âymûˀ iˀ pan tewhá phóḏi té̖e̖gítꞌaa natiˀḏinnin, heḏá in pan á̖yí̖ˀnin ee phóḏi núˀ-á diwinnindá. Hebo in phóḏi âyhuuḏi gitsꞌú̖ˀ dihayḏi wénä wí wänbo in senäˀ wíˀâyshaapí.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Iˀ méesate á̖yí̖ˀdi pꞌóˀḏéḏîˀ heḏá in owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindá nä́ˀin ditꞌoe ihayḏi wíḏínhanginnáhpí háa dívíˀa̖míˀin. Wíˀnä́ táye dívíwänpitsikaˀmáa, “Hânnangú dínpóe? Hânnan wíyá napuwagíˀo?”
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ihayḏi wí toˀwí natsꞌûndi ovâytu̖ˀan, “Bítꞌôeyan, in senäˀ bînpankwꞌóḏiˀin oe méesate hayˀiˀ íve diwindi in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀ.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Heḏiho iˀ méesatewin sundaḏoví pꞌóˀḏéḏîˀ iví khä̖geˀnin wóegé iˀ méesate hayˀiˀ iwepiye dimää, heḏi in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin ovâywáymaa, hewänbo wíˀovâywa̖ˀanpí, gá han dívíˀandá dikhunwôedaˀḏân in tꞌowaḏi ovâykꞌuhsä̖ä̖yú̖-íˀin.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Heḏi in tunjowaˀ diwéˀgekwꞌóˀ diwepiye nä́ˀin Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin ovâytsꞌúḏeḏi in tunjowaˀví páaḏépiye ovâywí̖nú, heḏi iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀḏi ovâytꞌeˀpꞌíḏe gin:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Naˀindi kayˀindi ho wâytu̖ˀan in tꞌowa wívînhá̖ˀâ̖a̖mípí nä́ˀi Jesus gin nakhá̖wä̖́ˀiví̖ˀgeḏi, hebo nää-á undá nä́ä Jerusalem i̖ˀge tꞌä̖hkí in tꞌowa shánkí wänbo bînhá̖ˀoˀ, heḏá wáˀ Jesus-ví chuwa ûnmuuḏi naˀin dînchä̖ä̖nú-íˀin ídaˀ.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Peter-áḏí in wéˀgen Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindáḏí óetu̖ˀan, “Shánkí gínkhâyˀä̖ˀ Jôesi Táḏá háa dítu̖ˀan waa âyˀaˀginnâamíˀin tꞌowaví tun âyˀaˀginnamívíˀweḏi.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Undi Jesus phéˀwin deeḏi bîntꞌóhtä̖geḏi bînhay, hewänbo Jôesi Táḏá, iˀ toˀwí nanbí páaḏé kä̖ˀä̖ä̖ˀindi óeˀaˀginmäˀiˀḏibá óewáywówápaa.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Jesus-ân Jôesi Táaḏí iví koˀḏíngéḏí óesóge, tsondi-á aywondi-á namúuníḏí, nä́ˀin Israel tꞌowa ovâykhä̖geˀnamíḏí inbí tꞌaywóˀdi dâyjoeˀa̖míḏí heḏânho ovâyˀowóejé-íḏí.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Naˀin gínhanginná nä́ˀi tꞌä̖hkí napóeˀin, heḏânho i̖ˀgeḏi wâytu̖máa, heḏá iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏá hanbá wovâytu̖máa, nä́ˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖-á Jôesi Táḏáḏí in toˀwên óeˀaˀginmäˀin ovâymä́gi.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 In Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀin nä́ˀi híˀ ditꞌoe ihayḏi hânho ditꞌayyaapóe, heḏi in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin ovâytꞌahá̖a̖nú-íˀin didaˀ.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Hewänbo wí Pharisee sen Gamaliel gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ iwí̖nú in tunjowaˀ ovâyhéeˀa̖míḏí. I-á Huḏíyoví khuu há̖hkandi namuu, heḏi tꞌä̖hkí in tꞌowaḏi óeˀaˀgin. Iˀḏá wên senäˀ ovâytu̖ˀan in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin oe jáˀwépiye ovâypeeyé-íˀin, iwe wí hây tä̖hkí dívítsíkhaˀa̖míḏí.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Heḏi Gamaliel-di in tunjowaˀ ovâytu̖ˀan, “Naví tꞌowa Israel-win, híwó bíˀánshaaˀan waˀḏi nä́ˀin senäˀ háawên bînˀanpíḏíboˀ.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Ti wíˀúnˀánshaapíˀan wí sen Theudas gin nakhá̖wä̖́ˀi wí hä̖́yú̖ pa̖a̖yo phaḏe nä́ngé najiˀ, heḏi nä́ˀi Theudas-á natú̖, ‘Naa-ân hayˀi omuu,’ heḏi maḏi jónä́n tä̖gintä̖ (400) senäˀ i-áḏí dívíwón. Hewänbo wên sundaḏoḏi óehay, heḏáháˀ in óeyu̖u̖máaˀin tꞌä̖mäpiye diwijeḏee, heḏi hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí dâyˀandiˀ háagîˀ wänbo wíḏínchä̖ˀpóepí.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Heḏáháˀ wíyá hä̖́yú̖ pa̖a̖yo naphaḏe ihayḏi, tꞌowa ovâykhá̖wä̖́hóndeˀi pa̖a̖yo nanáˀ dihayḏi, Judas iˀ Galilee-wi sen naˀä̖ä̖, heḏi báyékí tꞌowa ovâyhéeˀandi i-áḏí dívíwón. Heḏi háa Theudas ûnpóe waabá Judas wáˀ ûnpóe. I-á óehayḏá tꞌä̖hkí in óeyu̖u̖máaˀin diwijeḏee.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Heḏânho nää wâytu̖máa, háa nä́ˀin senäˀ bînˀoˀin úvíwóyí̖ˀní. Ánpí binˀan. Háa dikandaˀin heḏá inbí tꞌôe-á inbí ánshaaḏa̖ˀ dínpimuuḏáhoˀ, háa Theudas-á Judas-á dä́npóe waagibá dínpúuwí, heḏiho háˀto háa dívíˀo waa dínkâypúuwí.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Hewänbo Jôesi Táḏáḏânho inbí tꞌôe iwe ovâykhä̖geˀmáaḏáhoˀ, nä́ˀin senäˀdá háˀto bîntꞌaaní, heḏá wáˀ maḏi Jôesi Táḏávíˀpiyeḏa̖ˀ úvíwänpihä́nsaˀí.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Heḏiho in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindi Gamaliel-ví tumakhe ôntꞌôeyan. In Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin ovâywáytsuḏejôn, heḏi ditsonpóe in sundaḏoḏi púwhí̖ˀdí ovâywhä̖́ä̖níˀin, heḏi Jesus-ví̖ˀgeḏi wíyá wíḏívíhéeˀa̖mípí gin ovâytu̖ˀandiho ovâymaˀpꞌä̖́ḏi.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Heḏiho tunjówháagéḏí dipee. Hânho dihíhchanpóe, gá Jôesi Táḏá indáḏí báyékí nahíhchandi iˀḏi ovâymä́giḏân nä́ˀin wôedaˀ iwehay ovâykáaníḏí Jesus namuuḏi.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Heḏi thamuwaagi iˀ méesate hayˀi ee heḏá tewhá i̖ˀge tꞌä̖hká dívíjíyéndeḏá tꞌowa Jesus-ví̖ˀgeḏi ovâytꞌôekanhon, heḏi ovâyhá̖ˀoˀ Jesus-ân namuu iˀ toˀwí Jôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.