Atos 4
Tewa NT (TEW_WBT) vs NVI
1 Waˀḏi Peter-áḏí John-dáḏí in tꞌowa dä̂nhíˀmáa ihayḏi, wên Huḏíyo owhaˀ-á Sadducee tꞌowa-á heḏá iˀ méesate á̖yí̖ˀdi sundaḏo pꞌóˀḏéḏîˀ-áḏí in dawin diwepiye dimää.
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 Háa in wíjeḏi in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀin wíˀovâyhí̖ˀanpí, gá Jesus nawáywówápóe i̖ˀgeḏi ovâytu̖máaḏân, heḏi nä́ˀi natundaˀ wéˀgen tꞌowa ho dichuuˀin wáˀ diwáywówápuwagíˀo.
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Heḏiho ovä̂npansóge, heḏi kindi nanândiho wíyá tháwä́n puwahayḏi pan tewhá eeboˀ ovä̂njoeˀan.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Hewänbo báyékí tꞌowa inbí híˀ ditꞌoeˀin Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖, heḏi nää tꞌä̖hkí in tꞌowa dívíwä̖yu̖ˀin diweḏibo háḏée maˀ pꞌánú maapaasôn (5,000) ihay dijiˀ in senäˀda̖ˀ.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Wíyá tháwä́n in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindá in tsonnindá heḏá in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá tꞌä̖hkíḏíbo ee Jerusalem dívíwéˀgeˀan.
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 Annas iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ namuuˀiˀ iwebá naˀä́n, heḏá Caiaphas-á, heḏá wíyá sen John ginbá nakhá̖wä̖́ˀi-á, Alexander-á, heḏá wây-á Annas-ví maatu tꞌowaˀindá dikwꞌó.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Peter-á John-dá ovä̂ntsꞌúḏe in tꞌowaví páaḏépiye ovä̂nwé̖e̖nú-íḏí, heḏi ovä̂ntsikaˀyan, “Toˀḏan in kay wovä̂nmä́gi nä́ˀi sen hehkháa dä̂nmä̂äníḏí? Toˀḏan wovä̂nkꞌûˀ han dä̂nˀa̖míḏí?”
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 Heḏi Peter pín taˀgeḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ imáaḏí ovâytu̖ˀan, “Un Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindáḏí tsonnindáḏí,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 nää thaa undi dítsikaˀmáa wên háawin híwóˀnin háa wí sen nahaywän ûnpóe i̖ˀgeḏi, heḏá háḏíḏí ûnhehkháapóeˀindá.
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 Heḏânho un tꞌowa tꞌä̖hkí heḏá tꞌä̖hkí in wéˀgen Israel-ˀindá únkhâyˀä̖ˀ nä́ˀin únhanginpúuwíˀin: Jesus Christ oe Nazareth-wiḏi naˀin dînkꞌûˀ nä́ˀi sen unbí páaḏépiye nawindiˀ ä́nhehkháaˀa̖míḏí. Heḏi Jesus-bá phéˀwin deeḏi bîntꞌóhtä̖gekꞌûˀ, hewänbo Jôesi Táḏáḏí óewáywówápaa.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 Jesus-ví̖ˀgeḏi ginnân nataˀmuu:
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 Iˀḏa̖ˀmân ûnkoḏi tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí. Nä́ä oepáa kꞌayḏi tꞌä̖hkí wíyá toˀwí wänbo wíˀônkꞌûˀpí dînˀaywoeníḏí, nä́ˀi Jesus gin nakhá̖wä̖́ˀiḏa̖ˀmân” gin Peter-di ovâytu̖ˀan.
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 In Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin ovâyháaˀan Peter-áḏí John-dáḏí wôedaˀginpíḏíbo dänhéeˀandi ditꞌoeḏi, dínhanginnândi nä́ˀin wíjeḏá tꞌowa heˀennin háa taˀdihá̖ˀin wíḏamuupíˀin. Heḏi ihayḏi dínˀánpówá Jesus-áḏí dänjíyéndeˀin damuuˀin.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Heḏi iˀ sen ônhehkháaˀandiˀ iwebá nawindi dâymûˀḏiho wíyá háa wänbo wíḏínkꞌóepí ovä̂ntu̖ˀâ̖a̖míḏí.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Heḏiho ovä̂ntu̖ˀan in tunjowaˀ diwéˀgekwꞌóˀ diweḏi jáˀwépiye dapee-íˀin wíˀbo dívíhéeˀa̖míḏí.
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 Heḏi wíˀnä́ táye dívítsikaˀyan, “Hânnan nä́ˀin senäˀ âyˀa̖mí? Báyékí in tꞌowa nä́ä Jerusalem-ˀin dínhanginná nä́ˀin pínnán tꞌôe hayˀin dä̂nˀannin, heḏiho naˀindá wígínkoḏipí gitú̖u̖níḏí wíḏä̂nˀanpíˀin.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Nää nä́ˀin wíje senäˀ âytu̖ˀâ̖a̖mí Jesus-ví̖ˀgeḏi wíyá dänhéeˀandáho âytuhchä̖nukhâymáa, heḏânho wây-á shánkí tꞌowa nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi wíḏitꞌoe-ípíḏí.”
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Heḏiho wíyá ovä̂ntsuḏejôndi ovä̂ntu̖ˀan wíyá wänbo Jesus-ví̖ˀgeḏi wíḏänhéeˀa̖mípí heḏá wíḏä̂nhá̖ˀa̖mípí.
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Hewänbo Peter-áḏí John-dáḏí ovâytu̖ˀan, “Wéˀinnan ä́nˀa̖mí? Ti undi dítu̖ˀan waa háa Jôesi Táḏáḏí dítu̖ˀan waa naˀin ä́nˀaˀginnamí? Undá únkhâyˀä̖ˀ úvíˀánshaaˀa̖míˀin wéˀinnan Jôesi Táḏá natú̖u̖níˀin shánkí híwóˀnin namuuˀin.
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Hebo naˀindá wígä́nkoḏipí hânda̖ˀdibo gachaníḏí. Gä́nkhâyˀä̖ˀ tꞌowa ä́ntu̖ˀâ̖a̖míˀin háa ä́nmûˀindá gatꞌoeˀindá.”
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Heḏáháˀ in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindi shánkí kayˀindi ovä̂ntu̖ˀan ovä̂ntuhchä̖nukhâymáaˀin, hewänbo ovä̂nmaˀpꞌä̖́ḏi. Wên tꞌaywóˀnin wänbo ovä̂ntuhchä̖ä̖nú-íˀin wíˀovä̂nshaapí, heḏi ovä̂ntuhchä̖nuḏáho in tꞌowa háˀto ovâyhí̖ˀa̖mí. In tꞌowaḏi Jôesi Táḏá kwꞌáayéboˀ óemáa, iví pínnándí nä́ˀi sen ûnhehkháapóeḏí. Iˀ sendá jónä́ntä̖ (40) pa̖a̖yoˀiví shánkîˀ namuu.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 — ausente —
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ovä̂nmaˀpꞌä̖́ḏi ihayḏi wesebo Peter-á John-dá inbí kꞌemaˀinbíˀpiye damää, heḏi ovâytu̖ˀan háa in Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀin heḏá in tsonnin ditú̖ˀin tꞌä̖hkí.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Inbí kꞌemaˀin nä́ˀin ditꞌoe ihayḏi Jôesi Táḏávíˀpiye tꞌä̖hkíḏíbo ginnân dívíjûusuˀan: “Nanbí Sedó Jôesi Táa, u̖-ân hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí nâakhíjé. Makówá-á, nä́ä oepáa kꞌayḏi i̖ˀgá, mâapꞌoe-á, heḏá hä̖ä̖ tꞌä̖hkí iwe nasaaˀi-á nakwꞌóˀdi-á dijiˀi-á nâakhíjé.
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Hä́nˀoeboˀ iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi naˀin díhéeˀan nanbí hehä̖̂ä̖wi thehtáy pahpâa David-ví sóphogeḏi. I-á uví tꞌôeˀi úmuu, heḏi ginnân itaˀnan:
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 Heḏiho taˀgendi han napóe. Nä́ˀi búˀ iwe Herod-á Pontius Pilate-á in Huḏíyo dimuupíˀindá heḏá in Huḏíyo-áḏí tꞌä̖hkí dívíwéˀgeˀan uví yä̖ˀḏâaˀi tꞌôeˀi Jesus óehä́nmamíḏí, i-á u̖ˀḏi nâasóge tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí.
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 U̖-á báyékí hangintandá kay-á mänmáaḏí untú̖ nä́ˀi tꞌä̖hkí ûnkhâyˀä̖ˀ napúuwíˀin, heḏi tꞌä̖hkí háa untú̖ waa napóe.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Nanbí Sedó Jôesi Táa, nää-á inbí híˀ háa ditû̖ˀnin ótꞌôeyanbe. Ditû̖ˀ indi jänäkí naˀin díkhâymáaˀin, hewänbo naˀin uví tꞌôeˀin gimuuḏi u̖ˀḏá kay dímä̂äní uví híˀ khunwôedaˀginpíḏíbo wînhéeˀa̖míḏí.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Wídaˀmáa tꞌowa ovâykeeya̖míˀin in kay úkꞌóeˀin ovâyhehkháaˀa̖míḏí, heḏá ovâykeeya̖mí uví yä̖ˀḏâaˀi tꞌôeˀi Jesus-ví kayḏi tꞌä̖mägeˀi pínnán tꞌôe-á nakoḏiˀin.”
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Dívíjûusubowa ihayḏi ee diwéˀgekwꞌóˀ diwe tꞌä̖hkí naˀa̖ˀyä̖póe, pín taˀgeḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ dâymáa, heḏi khunwôedaˀginpíḏíbo Jôesi Táḏáví tun tꞌowa ovâytꞌôeˀoˀ.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Tꞌä̖hkí in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin handa̖ˀ diˀánshaapóe, heḏá wêeḏa̖ˀ dimuu waa dicha̖a̖ inbí píˀnä́ khóˀjé. Toˀwí wänbo wínatú̖hpí, “Nä́ˀi naa dómáaˀiˀ navîˀḏa̖ˀ dînmuu,” hewänbo tꞌä̖hkíḏíbo inbí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí dívíyä̖́múndeˀ.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 Jôesi Táḏáḏí in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin báyékí ovâykaymä́gi in tꞌowa ovâytu̖ˀâ̖a̖míḏí Nanbí Sedó Jesus nawáywówápóe i̖ˀgeḏi, heḏá Jôesi Táḏá-á tꞌä̖hkí indáḏá hânho híwóˀdi-á namuu.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 Heḏiho tóebo hä̖ä̖wí wänbo wíˀûntáypí. Toˀwí wänbo wí nava háa wí tewhá ûnmuuˀiˀ iku̖ˀpꞌégiḏá, iˀ chä̖ˀ ihógiˀi-á in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihújaˀ ovâyˀa̖a̖níḏí, heḏá indá in shánkí díntáyˀinbíˀpiye ovâywijendeˀ.
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 — ausente —
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Wí sen Joseph gin nakhá̖wä̖́ˀi ginbá iˀan. Wí nava ivîˀ ûnmuuˀiˀ iku̖ˀpꞌégi, heḏi iˀ chä̖ˀ in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihoˀḏi ovâyˀan. Nä́ˀi sendá wí Levi-ví ây iweḏiˀiˀbá namuu, oe Cyprus naˀaypu̖yä̖ˀiˀ, heḏi in tꞌôekhuwaˀindi óekhá̖yä̖́ˀ “Barnabas” gin. (Nä́ˀin khá̖wä̖́-á Huḏíyoví tundi natundaˀ “Wí toˀwí tꞌowa ovâykhä̖geˀdoˀiˀ kwee waa sen waa diˀâ̖a̖níḏí” gin.)
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 — ausente —
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.