Atos 4
Tewa NT (TEW_WBT) vs NAA
1 Waˀḏi Peter-áḏí John-dáḏí in tꞌowa dä̂nhíˀmáa ihayḏi, wên Huḏíyo owhaˀ-á Sadducee tꞌowa-á heḏá iˀ méesate á̖yí̖ˀdi sundaḏo pꞌóˀḏéḏîˀ-áḏí in dawin diwepiye dimää.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Háa in wíjeḏi in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀin wíˀovâyhí̖ˀanpí, gá Jesus nawáywówápóe i̖ˀgeḏi ovâytu̖máaḏân, heḏi nä́ˀi natundaˀ wéˀgen tꞌowa ho dichuuˀin wáˀ diwáywówápuwagíˀo.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Heḏiho ovä̂npansóge, heḏi kindi nanândiho wíyá tháwä́n puwahayḏi pan tewhá eeboˀ ovä̂njoeˀan.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Hewänbo báyékí tꞌowa inbí híˀ ditꞌoeˀin Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖, heḏi nää tꞌä̖hkí in tꞌowa dívíwä̖yu̖ˀin diweḏibo háḏée maˀ pꞌánú maapaasôn (5,000) ihay dijiˀ in senäˀda̖ˀ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Wíyá tháwä́n in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindá in tsonnindá heḏá in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá tꞌä̖hkíḏíbo ee Jerusalem dívíwéˀgeˀan.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Annas iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ namuuˀiˀ iwebá naˀä́n, heḏá Caiaphas-á, heḏá wíyá sen John ginbá nakhá̖wä̖́ˀi-á, Alexander-á, heḏá wây-á Annas-ví maatu tꞌowaˀindá dikwꞌó.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Peter-á John-dá ovä̂ntsꞌúḏe in tꞌowaví páaḏépiye ovä̂nwé̖e̖nú-íḏí, heḏi ovä̂ntsikaˀyan, “Toˀḏan in kay wovä̂nmä́gi nä́ˀi sen hehkháa dä̂nmä̂äníḏí? Toˀḏan wovä̂nkꞌûˀ han dä̂nˀa̖míḏí?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Heḏi Peter pín taˀgeḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ imáaḏí ovâytu̖ˀan, “Un Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindáḏí tsonnindáḏí,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 nää thaa undi dítsikaˀmáa wên háawin híwóˀnin háa wí sen nahaywän ûnpóe i̖ˀgeḏi, heḏá háḏíḏí ûnhehkháapóeˀindá.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Heḏânho un tꞌowa tꞌä̖hkí heḏá tꞌä̖hkí in wéˀgen Israel-ˀindá únkhâyˀä̖ˀ nä́ˀin únhanginpúuwíˀin: Jesus Christ oe Nazareth-wiḏi naˀin dînkꞌûˀ nä́ˀi sen unbí páaḏépiye nawindiˀ ä́nhehkháaˀa̖míḏí. Heḏi Jesus-bá phéˀwin deeḏi bîntꞌóhtä̖gekꞌûˀ, hewänbo Jôesi Táḏáḏí óewáywówápaa.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Jesus-ví̖ˀgeḏi ginnân nataˀmuu:
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Iˀḏa̖ˀmân ûnkoḏi tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí. Nä́ä oepáa kꞌayḏi tꞌä̖hkí wíyá toˀwí wänbo wíˀônkꞌûˀpí dînˀaywoeníḏí, nä́ˀi Jesus gin nakhá̖wä̖́ˀiḏa̖ˀmân” gin Peter-di ovâytu̖ˀan.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 In Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin ovâyháaˀan Peter-áḏí John-dáḏí wôedaˀginpíḏíbo dänhéeˀandi ditꞌoeḏi, dínhanginnândi nä́ˀin wíjeḏá tꞌowa heˀennin háa taˀdihá̖ˀin wíḏamuupíˀin. Heḏi ihayḏi dínˀánpówá Jesus-áḏí dänjíyéndeˀin damuuˀin.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Heḏi iˀ sen ônhehkháaˀandiˀ iwebá nawindi dâymûˀḏiho wíyá háa wänbo wíḏínkꞌóepí ovä̂ntu̖ˀâ̖a̖míḏí.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Heḏiho ovä̂ntu̖ˀan in tunjowaˀ diwéˀgekwꞌóˀ diweḏi jáˀwépiye dapee-íˀin wíˀbo dívíhéeˀa̖míḏí.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Heḏi wíˀnä́ táye dívítsikaˀyan, “Hânnan nä́ˀin senäˀ âyˀa̖mí? Báyékí in tꞌowa nä́ä Jerusalem-ˀin dínhanginná nä́ˀin pínnán tꞌôe hayˀin dä̂nˀannin, heḏiho naˀindá wígínkoḏipí gitú̖u̖níḏí wíḏä̂nˀanpíˀin.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Nää nä́ˀin wíje senäˀ âytu̖ˀâ̖a̖mí Jesus-ví̖ˀgeḏi wíyá dänhéeˀandáho âytuhchä̖nukhâymáa, heḏânho wây-á shánkí tꞌowa nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi wíḏitꞌoe-ípíḏí.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Heḏiho wíyá ovä̂ntsuḏejôndi ovä̂ntu̖ˀan wíyá wänbo Jesus-ví̖ˀgeḏi wíḏänhéeˀa̖mípí heḏá wíḏä̂nhá̖ˀa̖mípí.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Hewänbo Peter-áḏí John-dáḏí ovâytu̖ˀan, “Wéˀinnan ä́nˀa̖mí? Ti undi dítu̖ˀan waa háa Jôesi Táḏáḏí dítu̖ˀan waa naˀin ä́nˀaˀginnamí? Undá únkhâyˀä̖ˀ úvíˀánshaaˀa̖míˀin wéˀinnan Jôesi Táḏá natú̖u̖níˀin shánkí híwóˀnin namuuˀin.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Hebo naˀindá wígä́nkoḏipí hânda̖ˀdibo gachaníḏí. Gä́nkhâyˀä̖ˀ tꞌowa ä́ntu̖ˀâ̖a̖míˀin háa ä́nmûˀindá gatꞌoeˀindá.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Heḏáháˀ in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindi shánkí kayˀindi ovä̂ntu̖ˀan ovä̂ntuhchä̖nukhâymáaˀin, hewänbo ovä̂nmaˀpꞌä̖́ḏi. Wên tꞌaywóˀnin wänbo ovä̂ntuhchä̖ä̖nú-íˀin wíˀovä̂nshaapí, heḏi ovä̂ntuhchä̖nuḏáho in tꞌowa háˀto ovâyhí̖ˀa̖mí. In tꞌowaḏi Jôesi Táḏá kwꞌáayéboˀ óemáa, iví pínnándí nä́ˀi sen ûnhehkháapóeḏí. Iˀ sendá jónä́ntä̖ (40) pa̖a̖yoˀiví shánkîˀ namuu.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ovä̂nmaˀpꞌä̖́ḏi ihayḏi wesebo Peter-á John-dá inbí kꞌemaˀinbíˀpiye damää, heḏi ovâytu̖ˀan háa in Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀin heḏá in tsonnin ditú̖ˀin tꞌä̖hkí.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Inbí kꞌemaˀin nä́ˀin ditꞌoe ihayḏi Jôesi Táḏávíˀpiye tꞌä̖hkíḏíbo ginnân dívíjûusuˀan: “Nanbí Sedó Jôesi Táa, u̖-ân hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí nâakhíjé. Makówá-á, nä́ä oepáa kꞌayḏi i̖ˀgá, mâapꞌoe-á, heḏá hä̖ä̖ tꞌä̖hkí iwe nasaaˀi-á nakwꞌóˀdi-á dijiˀi-á nâakhíjé.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Hä́nˀoeboˀ iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi naˀin díhéeˀan nanbí hehä̖̂ä̖wi thehtáy pahpâa David-ví sóphogeḏi. I-á uví tꞌôeˀi úmuu, heḏi ginnân itaˀnan:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Heḏiho taˀgendi han napóe. Nä́ˀi búˀ iwe Herod-á Pontius Pilate-á in Huḏíyo dimuupíˀindá heḏá in Huḏíyo-áḏí tꞌä̖hkí dívíwéˀgeˀan uví yä̖ˀḏâaˀi tꞌôeˀi Jesus óehä́nmamíḏí, i-á u̖ˀḏi nâasóge tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 U̖-á báyékí hangintandá kay-á mänmáaḏí untú̖ nä́ˀi tꞌä̖hkí ûnkhâyˀä̖ˀ napúuwíˀin, heḏi tꞌä̖hkí háa untú̖ waa napóe.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Nanbí Sedó Jôesi Táa, nää-á inbí híˀ háa ditû̖ˀnin ótꞌôeyanbe. Ditû̖ˀ indi jänäkí naˀin díkhâymáaˀin, hewänbo naˀin uví tꞌôeˀin gimuuḏi u̖ˀḏá kay dímä̂äní uví híˀ khunwôedaˀginpíḏíbo wînhéeˀa̖míḏí.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Wídaˀmáa tꞌowa ovâykeeya̖míˀin in kay úkꞌóeˀin ovâyhehkháaˀa̖míḏí, heḏá ovâykeeya̖mí uví yä̖ˀḏâaˀi tꞌôeˀi Jesus-ví kayḏi tꞌä̖mägeˀi pínnán tꞌôe-á nakoḏiˀin.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Dívíjûusubowa ihayḏi ee diwéˀgekwꞌóˀ diwe tꞌä̖hkí naˀa̖ˀyä̖póe, pín taˀgeḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ dâymáa, heḏi khunwôedaˀginpíḏíbo Jôesi Táḏáví tun tꞌowa ovâytꞌôeˀoˀ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Tꞌä̖hkí in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin handa̖ˀ diˀánshaapóe, heḏá wêeḏa̖ˀ dimuu waa dicha̖a̖ inbí píˀnä́ khóˀjé. Toˀwí wänbo wínatú̖hpí, “Nä́ˀi naa dómáaˀiˀ navîˀḏa̖ˀ dînmuu,” hewänbo tꞌä̖hkíḏíbo inbí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí dívíyä̖́múndeˀ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Jôesi Táḏáḏí in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin báyékí ovâykaymä́gi in tꞌowa ovâytu̖ˀâ̖a̖míḏí Nanbí Sedó Jesus nawáywówápóe i̖ˀgeḏi, heḏá Jôesi Táḏá-á tꞌä̖hkí indáḏá hânho híwóˀdi-á namuu.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Heḏiho tóebo hä̖ä̖wí wänbo wíˀûntáypí. Toˀwí wänbo wí nava háa wí tewhá ûnmuuˀiˀ iku̖ˀpꞌégiḏá, iˀ chä̖ˀ ihógiˀi-á in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihújaˀ ovâyˀa̖a̖níḏí, heḏá indá in shánkí díntáyˀinbíˀpiye ovâywijendeˀ.
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Wí sen Joseph gin nakhá̖wä̖́ˀi ginbá iˀan. Wí nava ivîˀ ûnmuuˀiˀ iku̖ˀpꞌégi, heḏi iˀ chä̖ˀ in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihoˀḏi ovâyˀan. Nä́ˀi sendá wí Levi-ví ây iweḏiˀiˀbá namuu, oe Cyprus naˀaypu̖yä̖ˀiˀ, heḏi in tꞌôekhuwaˀindi óekhá̖yä̖́ˀ “Barnabas” gin. (Nä́ˀin khá̖wä̖́-á Huḏíyoví tundi natundaˀ “Wí toˀwí tꞌowa ovâykhä̖geˀdoˀiˀ kwee waa sen waa diˀâ̖a̖níḏí” gin.)
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 — ausente —
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.