Atos 4

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Waˀḏi Peter-áḏí John-dáḏí in tꞌowa dä̂nhíˀmáa ihayḏi, wên Huḏíyo owhaˀ-á Sadducee tꞌowa-á heḏá iˀ méesate á̖yí̖ˀdi sundaḏo pꞌóˀḏéḏîˀ-áḏí in dawin diwepiye dimää.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Háa in wíjeḏi in tꞌowa ovâyhá̖ˀoˀin wíˀovâyhí̖ˀanpí, gá Jesus nawáywówápóe i̖ˀgeḏi ovâytu̖máaḏân, heḏi nä́ˀi natundaˀ wéˀgen tꞌowa ho dichuuˀin wáˀ diwáywówápuwagíˀo.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Heḏiho ovä̂npansóge, heḏi kindi nanândiho wíyá tháwä́n puwahayḏi pan tewhá eeboˀ ovä̂njoeˀan.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Hewänbo báyékí tꞌowa inbí híˀ ditꞌoeˀin Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖, heḏi nää tꞌä̖hkí in tꞌowa dívíwä̖yu̖ˀin diweḏibo háḏée maˀ pꞌánú maapaasôn (5,000) ihay dijiˀ in senäˀda̖ˀ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Wíyá tháwä́n in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindá in tsonnindá heḏá in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀindá tꞌä̖hkíḏíbo ee Jerusalem dívíwéˀgeˀan.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Annas iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ namuuˀiˀ iwebá naˀä́n, heḏá Caiaphas-á, heḏá wíyá sen John ginbá nakhá̖wä̖́ˀi-á, Alexander-á, heḏá wây-á Annas-ví maatu tꞌowaˀindá dikwꞌó.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Peter-á John-dá ovä̂ntsꞌúḏe in tꞌowaví páaḏépiye ovä̂nwé̖e̖nú-íḏí, heḏi ovä̂ntsikaˀyan, “Toˀḏan in kay wovä̂nmä́gi nä́ˀi sen hehkháa dä̂nmä̂äníḏí? Toˀḏan wovä̂nkꞌûˀ han dä̂nˀa̖míḏí?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Heḏi Peter pín taˀgeḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ imáaḏí ovâytu̖ˀan, “Un Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindáḏí tsonnindáḏí,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 nää thaa undi dítsikaˀmáa wên háawin híwóˀnin háa wí sen nahaywän ûnpóe i̖ˀgeḏi, heḏá háḏíḏí ûnhehkháapóeˀindá.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Heḏânho un tꞌowa tꞌä̖hkí heḏá tꞌä̖hkí in wéˀgen Israel-ˀindá únkhâyˀä̖ˀ nä́ˀin únhanginpúuwíˀin: Jesus Christ oe Nazareth-wiḏi naˀin dînkꞌûˀ nä́ˀi sen unbí páaḏépiye nawindiˀ ä́nhehkháaˀa̖míḏí. Heḏi Jesus-bá phéˀwin deeḏi bîntꞌóhtä̖gekꞌûˀ, hewänbo Jôesi Táḏáḏí óewáywówápaa.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Jesus-ví̖ˀgeḏi ginnân nataˀmuu:
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Iˀḏa̖ˀmân ûnkoḏi tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí. Nä́ä oepáa kꞌayḏi tꞌä̖hkí wíyá toˀwí wänbo wíˀônkꞌûˀpí dînˀaywoeníḏí, nä́ˀi Jesus gin nakhá̖wä̖́ˀiḏa̖ˀmân” gin Peter-di ovâytu̖ˀan.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 In Huḏíyoví pꞌóˀḏéḏíˀin ovâyháaˀan Peter-áḏí John-dáḏí wôedaˀginpíḏíbo dänhéeˀandi ditꞌoeḏi, dínhanginnândi nä́ˀin wíjeḏá tꞌowa heˀennin háa taˀdihá̖ˀin wíḏamuupíˀin. Heḏi ihayḏi dínˀánpówá Jesus-áḏí dänjíyéndeˀin damuuˀin.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Heḏi iˀ sen ônhehkháaˀandiˀ iwebá nawindi dâymûˀḏiho wíyá háa wänbo wíḏínkꞌóepí ovä̂ntu̖ˀâ̖a̖míḏí.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Heḏiho ovä̂ntu̖ˀan in tunjowaˀ diwéˀgekwꞌóˀ diweḏi jáˀwépiye dapee-íˀin wíˀbo dívíhéeˀa̖míḏí.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Heḏi wíˀnä́ táye dívítsikaˀyan, “Hânnan nä́ˀin senäˀ âyˀa̖mí? Báyékí in tꞌowa nä́ä Jerusalem-ˀin dínhanginná nä́ˀin pínnán tꞌôe hayˀin dä̂nˀannin, heḏiho naˀindá wígínkoḏipí gitú̖u̖níḏí wíḏä̂nˀanpíˀin.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Nää nä́ˀin wíje senäˀ âytu̖ˀâ̖a̖mí Jesus-ví̖ˀgeḏi wíyá dänhéeˀandáho âytuhchä̖nukhâymáa, heḏânho wây-á shánkí tꞌowa nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi wíḏitꞌoe-ípíḏí.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Heḏiho wíyá ovä̂ntsuḏejôndi ovä̂ntu̖ˀan wíyá wänbo Jesus-ví̖ˀgeḏi wíḏänhéeˀa̖mípí heḏá wíḏä̂nhá̖ˀa̖mípí.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Hewänbo Peter-áḏí John-dáḏí ovâytu̖ˀan, “Wéˀinnan ä́nˀa̖mí? Ti undi dítu̖ˀan waa háa Jôesi Táḏáḏí dítu̖ˀan waa naˀin ä́nˀaˀginnamí? Undá únkhâyˀä̖ˀ úvíˀánshaaˀa̖míˀin wéˀinnan Jôesi Táḏá natú̖u̖níˀin shánkí híwóˀnin namuuˀin.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Hebo naˀindá wígä́nkoḏipí hânda̖ˀdibo gachaníḏí. Gä́nkhâyˀä̖ˀ tꞌowa ä́ntu̖ˀâ̖a̖míˀin háa ä́nmûˀindá gatꞌoeˀindá.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Heḏáháˀ in Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindi shánkí kayˀindi ovä̂ntu̖ˀan ovä̂ntuhchä̖nukhâymáaˀin, hewänbo ovä̂nmaˀpꞌä̖́ḏi. Wên tꞌaywóˀnin wänbo ovä̂ntuhchä̖ä̖nú-íˀin wíˀovä̂nshaapí, heḏi ovä̂ntuhchä̖nuḏáho in tꞌowa háˀto ovâyhí̖ˀa̖mí. In tꞌowaḏi Jôesi Táḏá kwꞌáayéboˀ óemáa, iví pínnándí nä́ˀi sen ûnhehkháapóeḏí. Iˀ sendá jónä́ntä̖ (40) pa̖a̖yoˀiví shánkîˀ namuu.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 — ausente —
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Ovä̂nmaˀpꞌä̖́ḏi ihayḏi wesebo Peter-á John-dá inbí kꞌemaˀinbíˀpiye damää, heḏi ovâytu̖ˀan háa in Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀin heḏá in tsonnin ditú̖ˀin tꞌä̖hkí.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Inbí kꞌemaˀin nä́ˀin ditꞌoe ihayḏi Jôesi Táḏávíˀpiye tꞌä̖hkíḏíbo ginnân dívíjûusuˀan: “Nanbí Sedó Jôesi Táa, u̖-ân hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí nâakhíjé. Makówá-á, nä́ä oepáa kꞌayḏi i̖ˀgá, mâapꞌoe-á, heḏá hä̖ä̖ tꞌä̖hkí iwe nasaaˀi-á nakwꞌóˀdi-á dijiˀi-á nâakhíjé.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Hä́nˀoeboˀ iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi naˀin díhéeˀan nanbí hehä̖̂ä̖wi thehtáy pahpâa David-ví sóphogeḏi. I-á uví tꞌôeˀi úmuu, heḏi ginnân itaˀnan:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Heḏiho taˀgendi han napóe. Nä́ˀi búˀ iwe Herod-á Pontius Pilate-á in Huḏíyo dimuupíˀindá heḏá in Huḏíyo-áḏí tꞌä̖hkí dívíwéˀgeˀan uví yä̖ˀḏâaˀi tꞌôeˀi Jesus óehä́nmamíḏí, i-á u̖ˀḏi nâasóge tꞌowa ovâyˀaywoeníḏí.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 U̖-á báyékí hangintandá kay-á mänmáaḏí untú̖ nä́ˀi tꞌä̖hkí ûnkhâyˀä̖ˀ napúuwíˀin, heḏi tꞌä̖hkí háa untú̖ waa napóe.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Nanbí Sedó Jôesi Táa, nää-á inbí híˀ háa ditû̖ˀnin ótꞌôeyanbe. Ditû̖ˀ indi jänäkí naˀin díkhâymáaˀin, hewänbo naˀin uví tꞌôeˀin gimuuḏi u̖ˀḏá kay dímä̂äní uví híˀ khunwôedaˀginpíḏíbo wînhéeˀa̖míḏí.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Wídaˀmáa tꞌowa ovâykeeya̖míˀin in kay úkꞌóeˀin ovâyhehkháaˀa̖míḏí, heḏá ovâykeeya̖mí uví yä̖ˀḏâaˀi tꞌôeˀi Jesus-ví kayḏi tꞌä̖mägeˀi pínnán tꞌôe-á nakoḏiˀin.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Dívíjûusubowa ihayḏi ee diwéˀgekwꞌóˀ diwe tꞌä̖hkí naˀa̖ˀyä̖póe, pín taˀgeḏi iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ dâymáa, heḏi khunwôedaˀginpíḏíbo Jôesi Táḏáví tun tꞌowa ovâytꞌôeˀoˀ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Tꞌä̖hkí in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin handa̖ˀ diˀánshaapóe, heḏá wêeḏa̖ˀ dimuu waa dicha̖a̖ inbí píˀnä́ khóˀjé. Toˀwí wänbo wínatú̖hpí, “Nä́ˀi naa dómáaˀiˀ navîˀḏa̖ˀ dînmuu,” hewänbo tꞌä̖hkíḏíbo inbí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí dívíyä̖́múndeˀ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Jôesi Táḏáḏí in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin báyékí ovâykaymä́gi in tꞌowa ovâytu̖ˀâ̖a̖míḏí Nanbí Sedó Jesus nawáywówápóe i̖ˀgeḏi, heḏá Jôesi Táḏá-á tꞌä̖hkí indáḏá hânho híwóˀdi-á namuu.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Heḏiho tóebo hä̖ä̖wí wänbo wíˀûntáypí. Toˀwí wänbo wí nava háa wí tewhá ûnmuuˀiˀ iku̖ˀpꞌégiḏá, iˀ chä̖ˀ ihógiˀi-á in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihújaˀ ovâyˀa̖a̖níḏí, heḏá indá in shánkí díntáyˀinbíˀpiye ovâywijendeˀ.
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Wí sen Joseph gin nakhá̖wä̖́ˀi ginbá iˀan. Wí nava ivîˀ ûnmuuˀiˀ iku̖ˀpꞌégi, heḏi iˀ chä̖ˀ in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀinbíˀpiye ihoˀḏi ovâyˀan. Nä́ˀi sendá wí Levi-ví ây iweḏiˀiˀbá namuu, oe Cyprus naˀaypu̖yä̖ˀiˀ, heḏi in tꞌôekhuwaˀindi óekhá̖yä̖́ˀ “Barnabas” gin. (Nä́ˀin khá̖wä̖́-á Huḏíyoví tundi natundaˀ “Wí toˀwí tꞌowa ovâykhä̖geˀdoˀiˀ kwee waa sen waa diˀâ̖a̖níḏí” gin.)
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.