Atos 25
Tewa NT (TEW_WBT) vs ARC
1 Festus iˀ tunjó tsꞌa̖a̖bi namuuˀiˀ oe Caesarea búˀ napówá, heḏi poje thaa naphaḏe ihayḏá iweḏá oe Jerusalem búˀpiyá namää.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Oe Jerusalem napówá ihayḏi in owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindáḏí heḏá in wéˀgen Huḏíyo senäˀ heˀennindáḏí Paul wíyá ôntꞌeˀpꞌíḏe, heḏi kayˀindi Festus didaˀpóe wên hä̖ä̖wên ovâyˀa̖míḏí. Didaˀ Paul oe Jerusalem-piye óemáˀíˀin, gá dínwéhpêemuuḏân dívíkhakwꞌôeníˀin óeháyjíḏí waˀ pꞌóegé namändiboˀ.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 — ausente —
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Felix-di ovâytu̖ˀan, “Paul-á oe Caesarea napannä́n. Naa wí hä̖́yú̖ thaa iwe oepiye owáymän. Heḏáho wên unbí senäˀ heˀennin bîntu̖ˀâ̖a̖mí naa-áḏí dimú-í, heḏi wên híwóhpíˀin Paul iˀandáhoˀ, indi óetunjóˀdiwekáaní.”
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 — ausente —
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Festus maḏi wíyá kháve háa tä̖ thaa iwebo iwóyí̖ˀ, heḏáháˀ Caesarea-piye nawáymää. Wíyá tháwä́n ovâytsonnamíḏí isóge, heḏi in sundaḏo ovâytu̖ˀan Paul dikenmú-íˀin.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Paul óekán, heḏi natsꞌú̖ˀ dihayḏi in Huḏíyo oe Jerusalem-di diˀä̖ä̖ˀin iví núˀ iwéngé diwindi ôntꞌeˀpꞌíḏéndeḏi ditû̖ˀ báyékí kâyˀi hä̖ä̖wí híwóhpîˀ iˀandi, hewänbo wíḏínkoḏipí taˀgendi dâythayya̖míḏí nä́ˀi ditû̖ˀdi taˀgen namuuˀin.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Paul wíˀbo iˀaywoeníḏí ihéeˀandi gin natú̖: “Naaḏi in Huḏíyoví khuu wíḏovâyˀaˀginhá̖núpí, heḏá nä́ˀi Huḏíyoví méesate hayˀi ee aˀginkha̖nugîˀ wóˀtsꞌú̖hpí, heḏá wên háawin tꞌaywóˀnin wänbo in Rome-ˀinbí tsondi Caesar-víˀpiye wíḏáyˀanpí.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Hebo Festus in Huḏíyo ovâyhíwóˀnamíˀin nadaˀ, heḏiho Paul óetsikaˀyan, “Ti oe Jerusalem-piye unpundaˀ iwe naví páaḏépiye wîntsonnamíḏí nä́ˀi wôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀ i̖ˀgeḏi?”
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Paul-di óetu̖ˀan, “Joe, nä́webânkun dîntsonnamíˀin odaˀ. Nä́ä uví páaḏépiye owindi iˀ tsondi Caesar-ví páaḏépiye owin dîntsonnamíḏí waagibá namuu. Heḏá wáˀ u̖-á wíˀbo híwó úhanginná wên háawên tꞌaywóˀnin wänbo in Huḏíyovíˀpiye wíḏáyˀanpíˀin.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Wáy wên háawên tꞌaywóˀnin dáyˀandáhoˀ, heḏi nä́ˀin tꞌaywóˀnin namuuḏi ochuu-íˀin dînkhâyˀä̖ḏáhoˀ, háˀto otú̖u̖ní wíḏíháyjípíˀin. Hebo nää hä̖ä̖wí nä́ˀin tꞌowaḏi dîntꞌeˀpꞌíḏéndeˀi taˀgen namuupíḏá, toˀwí wänbo wíˀûnkꞌóepí inbí mangepiye díkáaníˀin. Heḏiho oe Rome diwe Caesar-ví tunjówháagé iwe dîntunjóˀnamíˀin odaˀ” gin Paul-di óetu̖ˀan.
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Festus-di in óetumakhemáaˀin ovâyhéeˀan, ihayḏáháˀ Paul-víˀpiyá ibéeḏí óetu̖ˀan, “Caesar-ví tunjówháagé iwe wôntunjóˀnamíˀin undaˀḏiho ivíˀpiye wísaaní.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Hä̖́yú̖ thaa naphaḏe ihayḏi iˀ tsondi Agrippa iví kwee Bernice-áḏí oe Caesarea dapówá Festus óesengitu̖ˀa̖míḏí.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Wí hä̖́yú̖ thaa daˀä́n dihayḏi Festus-di Paul-ví̖ˀgeḏi Agrippa óetꞌôeˀan. Ginnân óetu̖ˀan: “Nä́ä pan diwe wí sen naˀä́n Felix iˀ tunjó phaḏeˀiˀḏi óejoeˀandiˀ.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Naa oe Jerusalem ojiˀ ihayḏi in Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindi heḏá in tsonnindá hä̖ˀiví̖ˀgeḏi dítꞌeˀpꞌíḏe, heḏi in didaˀ otú̖u̖níˀin hä̖ˀi tꞌehpiḏe tun taˀgen namuuˀin.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Hewänbo dovâytu̖ˀan, ‘In Rome-windi hä̂nhay wänbo wí toˀwí wíˀóekándepí in toˀwên ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀinbí mange. Páaḏé nakhâyˀä̖ˀ in toˀwên ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀinbí páaḏépiye iwé̖e̖nú-íˀin, heḏân wíˀbo iˀaywoeníḏí ihéeˀa̖mí nä́ˀi hä̖ä̖wí ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀ i̖ˀgeḏi.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Heḏiho nä́we diwéˀgepóe ihayḏi wíḏáytsíkhaˀanpí. Wíyá tháwä́nho dovâytsonnamíḏí dáysóge, heḏi in sundaḏo dovâytu̖ˀan iˀ sen óetsꞌûuḏe-íˀin.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Iví̖ˀgeḏi dítꞌeˀpꞌêeḏe-íḏí dívíwí̖nú ihayḏi, naa oˀân wên háawin kâyˀin iˀannin dítu̖hkankhâymáaˀin, hebo han wíḏívíˀanpí.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Nä́ˀi sen Paul gin nakhá̖wä̖́ˀi-áḏí dívíwänpitu̖hkandoˀ inbí wä̖yu̖ dínmuu i̖ˀgeḏi heḏá wí sen Jesus gin nakhá̖wä̖́ˀiví̖ˀgeḏá, i-á nachuu wänbo Paul natú̖ nawówájiˀ gin.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Naa wíḏînhanginnáhpí háḏíḏí dóshaa-íˀin nä́ˀi hä̖ä̖wí háawin namuuˀin, heḏiho dótsikaˀyan, ‘Ti oe Jerusalem-piye unpundaˀ, iwe nä́ˀi hä̖ä̖wí wôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀ i̖ˀgeḏi wîntunjóˀnamíḏí?’
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Hebo Paul nadaˀpóe nää pan diwebo nachaníˀin heḏá iweḏá Caesar-ví tunjówháagépiye namú-í Caesar-di ôntunjóˀnamíḏí. Heḏiho in sundaḏo dovâytu̖ˀan óeˀá̖yí̖ˀnamíˀin Caesar-víˀpiye dósan píhay” gin Festus-di Agrippa óetu̖ˀan.
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Heḏi Agrippa natú̖, “Naa wáˀ nä́ˀi sen háa natû̖ˀnin otꞌoe-íˀin odaˀ.” Festus-di óetu̖ˀan, “Thaˀdibo untꞌoe-í-áhay.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Wíyá tháwä́n Agrippa-áḏí Bernice-áḏí nä́ˀi íve hayˀi datsꞌú̖, wên sundaḏo tsonnin heˀennin wóegé heḏá wây-á búˀwin tsonnin wóegá. Saˀwó daˀaamuu, heḏá hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí hânho saˀwó nakeetꞌóe. Festus natsonpóe Paul óetsꞌûuḏe-íˀin.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Heḏi Festus-di ovâytu̖ˀan, “Tsondi Agrippa heḏá un tꞌowa nä́we íjiˀin tꞌä̖hkí, binmúˀḏí nä́ˀi sen. Iví̖ˀgeḏi tꞌä̖hkí in Huḏíyoḏi oe Jerusalem-windáḏí heḏá nä́we dijiˀindáḏí naa díhéeˀan. Dívítu̖wí̖núndeḏi naa dítu̖ˀan nä́ˀi sen óeháyjíˀin ûnkhâyˀä̖ˀ.
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Naaḏi wên háawin wänbo wíḏônshaapí óeháyjíḏí. Hebo i-á wíˀbo nadaˀpóe Caesar-di ôntunjóˀnamíˀin, heḏiho naa dáyˀánshaamä́gi Caesar-víˀpiye dósaaníˀin.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Hebo hä̖ä̖wí wänbo wíḏînhanginnáhpí nä́ˀi senbí̖ˀgeḏi naví tsondi pꞌóˀḏéḏîˀ Caesar dôntaˀnamíˀin. Heḏânho un tꞌä̖hkíví páaḏépiye dómaa bînhéeˀa̖míḏí, heḏi shánkíḏí uví páaḏépiye, naví tsondi Agrippa. Heḏi bîntsikabowa ihayḏi shánkí dînhanginpúuwí hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi Caesar dôntaˀnamíˀin.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Han dáyˀan, gá dînchanpóeḏân bondoeˀi namúuníˀin wí pan dósaaníḏí páaḏé wídovâythayyanpíḏí hä̖ä̖ i̖ˀgeḏi ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀin.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.