Atos 25

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Festus iˀ tunjó tsꞌa̖a̖bi namuuˀiˀ oe Caesarea búˀ napówá, heḏi poje thaa naphaḏe ihayḏá iweḏá oe Jerusalem búˀpiyá namää.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Oe Jerusalem napówá ihayḏi in owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindáḏí heḏá in wéˀgen Huḏíyo senäˀ heˀennindáḏí Paul wíyá ôntꞌeˀpꞌíḏe, heḏi kayˀindi Festus didaˀpóe wên hä̖ä̖wên ovâyˀa̖míḏí. Didaˀ Paul oe Jerusalem-piye óemáˀíˀin, gá dínwéhpêemuuḏân dívíkhakwꞌôeníˀin óeháyjíḏí waˀ pꞌóegé namändiboˀ.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 — ausente —
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Felix-di ovâytu̖ˀan, “Paul-á oe Caesarea napannä́n. Naa wí hä̖́yú̖ thaa iwe oepiye owáymän. Heḏáho wên unbí senäˀ heˀennin bîntu̖ˀâ̖a̖mí naa-áḏí dimú-í, heḏi wên híwóhpíˀin Paul iˀandáhoˀ, indi óetunjóˀdiwekáaní.”
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 — ausente —
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festus maḏi wíyá kháve háa tä̖ thaa iwebo iwóyí̖ˀ, heḏáháˀ Caesarea-piye nawáymää. Wíyá tháwä́n ovâytsonnamíḏí isóge, heḏi in sundaḏo ovâytu̖ˀan Paul dikenmú-íˀin.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Paul óekán, heḏi natsꞌú̖ˀ dihayḏi in Huḏíyo oe Jerusalem-di diˀä̖ä̖ˀin iví núˀ iwéngé diwindi ôntꞌeˀpꞌíḏéndeḏi ditû̖ˀ báyékí kâyˀi hä̖ä̖wí híwóhpîˀ iˀandi, hewänbo wíḏínkoḏipí taˀgendi dâythayya̖míḏí nä́ˀi ditû̖ˀdi taˀgen namuuˀin.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Paul wíˀbo iˀaywoeníḏí ihéeˀandi gin natú̖: “Naaḏi in Huḏíyoví khuu wíḏovâyˀaˀginhá̖núpí, heḏá nä́ˀi Huḏíyoví méesate hayˀi ee aˀginkha̖nugîˀ wóˀtsꞌú̖hpí, heḏá wên háawin tꞌaywóˀnin wänbo in Rome-ˀinbí tsondi Caesar-víˀpiye wíḏáyˀanpí.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Hebo Festus in Huḏíyo ovâyhíwóˀnamíˀin nadaˀ, heḏiho Paul óetsikaˀyan, “Ti oe Jerusalem-piye unpundaˀ iwe naví páaḏépiye wîntsonnamíḏí nä́ˀi wôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀ i̖ˀgeḏi?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Paul-di óetu̖ˀan, “Joe, nä́webânkun dîntsonnamíˀin odaˀ. Nä́ä uví páaḏépiye owindi iˀ tsondi Caesar-ví páaḏépiye owin dîntsonnamíḏí waagibá namuu. Heḏá wáˀ u̖-á wíˀbo híwó úhanginná wên háawên tꞌaywóˀnin wänbo in Huḏíyovíˀpiye wíḏáyˀanpíˀin.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Wáy wên háawên tꞌaywóˀnin dáyˀandáhoˀ, heḏi nä́ˀin tꞌaywóˀnin namuuḏi ochuu-íˀin dînkhâyˀä̖ḏáhoˀ, háˀto otú̖u̖ní wíḏíháyjípíˀin. Hebo nää hä̖ä̖wí nä́ˀin tꞌowaḏi dîntꞌeˀpꞌíḏéndeˀi taˀgen namuupíḏá, toˀwí wänbo wíˀûnkꞌóepí inbí mangepiye díkáaníˀin. Heḏiho oe Rome diwe Caesar-ví tunjówháagé iwe dîntunjóˀnamíˀin odaˀ” gin Paul-di óetu̖ˀan.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Festus-di in óetumakhemáaˀin ovâyhéeˀan, ihayḏáháˀ Paul-víˀpiyá ibéeḏí óetu̖ˀan, “Caesar-ví tunjówháagé iwe wôntunjóˀnamíˀin undaˀḏiho ivíˀpiye wísaaní.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Hä̖́yú̖ thaa naphaḏe ihayḏi iˀ tsondi Agrippa iví kwee Bernice-áḏí oe Caesarea dapówá Festus óesengitu̖ˀa̖míḏí.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Wí hä̖́yú̖ thaa daˀä́n dihayḏi Festus-di Paul-ví̖ˀgeḏi Agrippa óetꞌôeˀan. Ginnân óetu̖ˀan: “Nä́ä pan diwe wí sen naˀä́n Felix iˀ tunjó phaḏeˀiˀḏi óejoeˀandiˀ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Naa oe Jerusalem ojiˀ ihayḏi in Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindi heḏá in tsonnindá hä̖ˀiví̖ˀgeḏi dítꞌeˀpꞌíḏe, heḏi in didaˀ otú̖u̖níˀin hä̖ˀi tꞌehpiḏe tun taˀgen namuuˀin.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Hewänbo dovâytu̖ˀan, ‘In Rome-windi hä̂nhay wänbo wí toˀwí wíˀóekándepí in toˀwên ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀinbí mange. Páaḏé nakhâyˀä̖ˀ in toˀwên ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀinbí páaḏépiye iwé̖e̖nú-íˀin, heḏân wíˀbo iˀaywoeníḏí ihéeˀa̖mí nä́ˀi hä̖ä̖wí ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀ i̖ˀgeḏi.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Heḏiho nä́we diwéˀgepóe ihayḏi wíḏáytsíkhaˀanpí. Wíyá tháwä́nho dovâytsonnamíḏí dáysóge, heḏi in sundaḏo dovâytu̖ˀan iˀ sen óetsꞌûuḏe-íˀin.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Iví̖ˀgeḏi dítꞌeˀpꞌêeḏe-íḏí dívíwí̖nú ihayḏi, naa oˀân wên háawin kâyˀin iˀannin dítu̖hkankhâymáaˀin, hebo han wíḏívíˀanpí.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Nä́ˀi sen Paul gin nakhá̖wä̖́ˀi-áḏí dívíwänpitu̖hkandoˀ inbí wä̖yu̖ dínmuu i̖ˀgeḏi heḏá wí sen Jesus gin nakhá̖wä̖́ˀiví̖ˀgeḏá, i-á nachuu wänbo Paul natú̖ nawówájiˀ gin.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Naa wíḏînhanginnáhpí háḏíḏí dóshaa-íˀin nä́ˀi hä̖ä̖wí háawin namuuˀin, heḏiho dótsikaˀyan, ‘Ti oe Jerusalem-piye unpundaˀ, iwe nä́ˀi hä̖ä̖wí wôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀ i̖ˀgeḏi wîntunjóˀnamíḏí?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Hebo Paul nadaˀpóe nää pan diwebo nachaníˀin heḏá iweḏá Caesar-ví tunjówháagépiye namú-í Caesar-di ôntunjóˀnamíḏí. Heḏiho in sundaḏo dovâytu̖ˀan óeˀá̖yí̖ˀnamíˀin Caesar-víˀpiye dósan píhay” gin Festus-di Agrippa óetu̖ˀan.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Heḏi Agrippa natú̖, “Naa wáˀ nä́ˀi sen háa natû̖ˀnin otꞌoe-íˀin odaˀ.” Festus-di óetu̖ˀan, “Thaˀdibo untꞌoe-í-áhay.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Wíyá tháwä́n Agrippa-áḏí Bernice-áḏí nä́ˀi íve hayˀi datsꞌú̖, wên sundaḏo tsonnin heˀennin wóegé heḏá wây-á búˀwin tsonnin wóegá. Saˀwó daˀaamuu, heḏá hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí hânho saˀwó nakeetꞌóe. Festus natsonpóe Paul óetsꞌûuḏe-íˀin.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Heḏi Festus-di ovâytu̖ˀan, “Tsondi Agrippa heḏá un tꞌowa nä́we íjiˀin tꞌä̖hkí, binmúˀḏí nä́ˀi sen. Iví̖ˀgeḏi tꞌä̖hkí in Huḏíyoḏi oe Jerusalem-windáḏí heḏá nä́we dijiˀindáḏí naa díhéeˀan. Dívítu̖wí̖núndeḏi naa dítu̖ˀan nä́ˀi sen óeháyjíˀin ûnkhâyˀä̖ˀ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Naaḏi wên háawin wänbo wíḏônshaapí óeháyjíḏí. Hebo i-á wíˀbo nadaˀpóe Caesar-di ôntunjóˀnamíˀin, heḏiho naa dáyˀánshaamä́gi Caesar-víˀpiye dósaaníˀin.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Hebo hä̖ä̖wí wänbo wíḏînhanginnáhpí nä́ˀi senbí̖ˀgeḏi naví tsondi pꞌóˀḏéḏîˀ Caesar dôntaˀnamíˀin. Heḏânho un tꞌä̖hkíví páaḏépiye dómaa bînhéeˀa̖míḏí, heḏi shánkíḏí uví páaḏépiye, naví tsondi Agrippa. Heḏi bîntsikabowa ihayḏi shánkí dînhanginpúuwí hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi Caesar dôntaˀnamíˀin.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Han dáyˀan, gá dînchanpóeḏân bondoeˀi namúuníˀin wí pan dósaaníḏí páaḏé wídovâythayyanpíḏí hä̖ä̖ i̖ˀgeḏi ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀin.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.