Atos 23

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Paul-di in tunjowaˀ taˀge ovâymúndeḏi ovâytu̖ˀan, “Tíˀûuwin páaḏéˀin, Jôesi Táḏáví páaḏépiye nä́ˀin naaḏi wâytu̖ˀâ̖a̖mí: Naví píˀnä́ khóˀjé dînhanginná naví wówátsi thaa tꞌä̖hkí híwóˀnin wówátsi donhonnin.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Nä́ˀin natꞌoeḏi Ananias iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ namuuˀiˀḏi in Paul-ví núˀ diwinnin ovâytu̖ˀan sóe eeḏi óemaphâave-íˀin.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Paul-di óetu̖ˀan, “U̖-ân Jôesi Táḏáḏí wóemaphavekhâymáa. Wí paa ijánúmáaˀi waagiˀbá unmuu. Úkhâyˀä̖ˀ úhanginpúuwíˀin háa wên tꞌaywóˀnin dáyˀannin háa joe, nä́ˀi tsontun namuuˀi natû̖ˀ waagi, hewänbo u̖ wíˀbo hä̖ˀi tsontunbá wínâaˀaˀginpí, nä́ˀin tꞌowa dísómaphâave-íˀin ovâytu̖ˀandi.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 In iwe diwinnindi Paul óetu̖ˀan, “Háaḏan Jôesi Táḏáví owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ uví híˀḏí mânˀaˀginhá̖núndeˀ?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paul-di ovâytu̖ˀan, “Tíˀûuwin páaḏéˀin, naa wíḏînhanginnáhpí owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ namuuˀin. Dînhanginnândáho háˀto han otú̖u̖níwän, gá Jôesi Táḏáví taˀnin diwe ginnân nataˀmuuḏân: Wígínkhâyˀä̖hpí wên háawên tꞌaywóˀnin nanbí tꞌowaví tsonninbí̖ˀgeḏi gitú̖u̖níˀin.”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Heḏi Paul-di ovâymûˀ wáy wên in iwe dijiˀin Sadducee tꞌowa dimuuˀin heḏá wêndá Pharisee tꞌowa-á. Heḏiho kaygi in tunjowaˀ ovâytu̖ˀan, “Tíˀûuwin páaḏéˀin, naa Pharisee tꞌowa-ân omuu, naví táḏá Pharisee-bá dînmuu. Nä́we dítsondiwekán gá in dichuuˀin diwáywówápúuwíˀin dáywä̖yundeḏân.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Han ovâytu̖ˀan dihayḏi in Pharisees-áḏí in Sadducees-áḏí dívítu̖hkannan, heḏi diwijeḏeeḏi wêegeˀin dipóe.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Gin dívíˀan gá in Sadducee tꞌowa wíḏívíwä̖yundepíḏân in dichuuˀin wíyá diwáywówápúuwíˀin, heḏá pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖-á makówáwin tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀindá dijiˀin wíḏívíwä̖yundepí; hewänbo in Pharisee tꞌowa-á dívíwä̖yunde diji-ákun.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 In tꞌowa tꞌä̖hkí shánkí kaygi dívítu̖wí̖núndeˀ, heḏi wên Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀin, Pharisee tꞌowabá dimuuˀin, dívíwí̖núḏí kayˀindi ditú̖, “Nä́ˀi sendá wên háawin tꞌaywóˀnin iˀannin wänbo wíˀâyshaaḏepí. Maḏi háḏéewáy wí pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi háa wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀḏi taˀgendi óehéeˀan.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Hânho dívítu̖hkandoḏi dívítsa̖a̖khâyˀoˀ, heḏiho iˀ sundaḏo tsondi pꞌóˀḏéḏîˀ nakhunwôedaˀpóe. Naˀánde Paul hânho óewa̖ˀa̖míˀin, heḏiho in sundaḏo ovâyjôn, “Jaˀ bípûn, Paul bînkêˀḏi hä̖ˀin Huḏíyovíˀweḏi bînjâaˀa̖mí, heḏi unbíˀpiyebo bintsꞌuḏe.”
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Iˀ khun Paul-ví hânge Nanbí Sedó Jesus nakwi̖nuḏeeḏi óetu̖ˀan, “Wíˀunkhunwôedaˀípí. U̖ˀ oe Jerusalem naví̖ˀgeḏi ho bihéeˀan, heḏá oe Rome hanbá bikhâymáa.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Wíyá tháwä́n héḏéndí wên Huḏíyo dívíwéˀgeˀan dívíhéeˀa̖míḏí wên ánshaa dâykꞌúuwíḏí. Ditú̖, “Ívíha̖a̖ḏä́khâymáa, heḏi wíˀívíhúukankhâymáapí Paul âyhay píhay. Han ívíˀanpíḏá, tobá Jôesi Táḏáḏí dítuhchä̖ä̖nú-í.” Nä́ˀin gin ditú̖ˀin jónä́ntä̖ˀḏiví (40) shánkí dijiˀ.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Heḏi dimää in owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀindá heḏá in Huḏíyo tsonnindá inbíˀwepiye, heḏi háa dâywéhpêeˀannin ovâytu̖ˀan. Háa dikandaˀ i̖ˀgeḏi ovâythayyan dihayḏiho ovâytu̖ˀan,
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 “Nää undáḏí heḏá in tunjowaˀdáḏá iˀ sundaḏoví tsondi pꞌóˀḏéḏîˀ bintꞌôesân. Bintu̖ˀan Paul nä́ä unbíˀpiye óemáˀíˀin. Bintu̖ˀan shánkí íhanginˀândaˀ háa Paul iˀannin. Naˀindáho gikhâymúuní âyháyjíḏí nä́ä tsowa napówápíḏíboˀ.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Hebo Paul-ví mä́ämäˀay natꞌoe dívíkhakwogíˀoˀin óeháyjíḏí, heḏiho in sundaḏovíˀpiye natsꞌûndi i̖ˀgeḏi Paul óetu̖ˀan.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Paul-di wí tä̖gintä̖ (100) sundaḏoví tsondi óetu̖hkánnandi óetu̖ˀan, “Nä́ˀi eˀnú iˀ sundaḏo tsondi pꞌóˀḏéḏîˀvíˀpiye náhûu. Iˀ eˀnúḏí wên háawên óetu̖ˀa̖míˀin nadaˀ.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Heḏiho iˀ eˀnú iˀ sundaḏoví tsondi pꞌóˀḏéḏîˀvíˀpiye óehoˀ, heḏi óetu̖ˀan, “Paul iˀ to gínpannä́ndiˀḏi naa dítu̖hkánnandi dítu̖ˀan nä́ˀi eˀnú uvíˀpiye dómáˀí gin, wên háawên wóetu̖ˀâ̖a̖míˀin nadaˀḏi.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Iˀ sundaḏoví tsondi pꞌóˀḏéḏîˀḏi iˀ eˀnú oe hângepiye óepahtsa̖a̖kêˀ wíˀbo dayê̖e̖níḏí, heḏi óetsikaˀyan, “Hä̖ä̖-an naa dítꞌôeˀa̖míˀin undaˀ?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Iˀ eˀnúḏí óetu̖ˀan, “In Huḏíyo dâywéhpêeˀan wóedaaˀa̖míḏí thaˀdi Paul tunjówháagépiye óehûuwíḏí, háa iˀannin shánkí dihanginˀândaˀ waagibá.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Hebo wíwóewä̖yu̖kannamípí. Jónä́ntä̖ˀḏiví (40) shánkí senäˀ dívíkhakwꞌó óeháyjíḏí. Jôesi Táḏáví páaḏépiye dívítunmä́gi wíḏívíhú̖u̖ya̖mípíˀin wíḏâypꞌoesu̖u̖wä̖́-ípíˀin Paul óehay píhay. Nää dikhâymuu heḏi ditsíkha u̖ˀ untú̖u̖níḏí iˀ nâasaaníˀin.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Óetu̖ˀan iˀ eˀnú, “Toˀwí wänbo wínâatu̖ˀâ̖a̖mípí nä́ˀi dítꞌôeˀandiˀ.” Heḏi iwáygéḏí óesan.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Heḏi iˀ sundaḏoví tsondi pꞌóˀḏéḏîˀḏi wây-á wíje senäˀ ovä̂ntu̖hkánnan, indá tä̖gintä̖ (100) sundaḏo dä̂ntsonmáaˀin damuu, heḏi ovä̂ntu̖ˀan, “Wíje tä̖gintä̖ (200) sundaḏo nangeḏiˀindá, heḏá tségíntä̖ (70) kwä̖́ä̖jêe kꞌéwéḏíˀin sundaḏo-á, heḏá wây-á wíje tä̖gintä̖ (200) júnphé wóegéˀin sundaḏo-á ovâytu̖ˀan dívíkhâyˀa̖míˀin, nää khun whä̖nu iwáypiye oe Caesarea-piye dimú-íḏí.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Heḏá wíje wên kwä̖́ä̖jêe Paul iˀíhsôege-ígîˀ binpútesoge, heḏi oe Felix iˀ tunjóvíˀwepiye binˀá̖yînhûu.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Heḏi wên taˀnin itaˀnandi gin natú̖:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Naví tunjó Felix hânho wíˀaˀgindiˀ, naa Claudius Lysias-di wísengitu̖ˀan.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Wên Huḏíyoḏi wí sen Paul gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ óeyâ̖ˀḏi óekheˀkhâymáawän, hewänbo naa dînhanginpóe i-á oe Rome ûnkhá̖wä̖́taˀkꞌoeˀin, heḏiho in sundaḏo-áḏí omää inbí mangeḏi dójâaˀa̖míḏí.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Háawin híwóhpíˀin ônchä̖nundeˀin naa ohanginˀândaˀ, heḏiho inbí tunjówháagépiye naaḏi dóhoˀ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Naa dînhanginpóe in híwóhpíˀin ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀindá wên háawin kâyˀin wänbo óepansôege-íḏí háa óeháyjíḏí wínamuupíˀin. In Huḏíyo wên háawên inbí khuu i̖ˀgeḏiḏa̖ˀ dívíwänpihíˀmáa.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Ihayḏáháˀ toˀwíḏí naa dítꞌôeˀan dâywéhpêeˀannin nä́ˀi sen óekhegíˀoˀin, heḏiho wesebo uvíˀpiye iˀ dósan, heḏi in toˀwên in híwóhpíˀin ôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀin dovâytu̖ˀan uvíˀpiyân dimú-íˀin wóetu̖ˀâ̖a̖míḏí háaḏí ivíˀpiye ditꞌayˀin” gin itaˀnan.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Heḏiho in sundaḏo háa ovâyjôn waagi dívíˀan. Khu̖ˀḏéeḏí oe Antipatris búˀpiye Paul óehoˀ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Wíyá tháwä́n in sundaḏo kwä̖́ä̖jêe kꞌéwéḏíˀindiḏa̖ˀ Paul óehon, heḏi in wéˀgen sundaḏo inbíˀwepiye dívíweehoˀ.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Oe Caesarea búˀ in Paul-ˀin dipówá ihayḏi iˀ tunjó in taˀnin ônˀan heḏi Paul iwebo óejoeˀan.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 In taˀnin iˀ tunjó itunkanbowa ihayḏi Paul óetsikaˀyan, “Wéˀi nangewi-an unmuu?” “Oe Cilicia-wi-ân” gin Paul-di óetu̖ˀan.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Iˀ tunjó nä́ˀin natꞌoeḏi Paul óetu̖ˀan, “Owáy in toˀwên wôntꞌeˀpꞌíḏéndeˀin dipówá ihayḏânho naaḏi wîntunjóˀnamí.” Ihayḏá in á̖yí̖ˀnin ovâyjôn Paul híwó óeˀá̖yîngiˀa̖míˀin iˀ tewhá hayˀi Herod ikꞌûˀ iwe.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.