Atos 22
Tewa NT (TEW_WBT) vs ARC
1 “Mä́ˀmä̂äˀindá tíˀûuwin páaḏéˀindá, bítꞌôeyan. Naaḏi wâytu̖hkankhâymáa naa háawên wänbo híwóhpíˀin wíḏáyˀanpíˀin.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Hebrew tundi ovâyhíˀmáaḏi ditꞌoe ihayḏi shánkí wänbo hânda̖ˀ dínpóe.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 Heḏáháˀ ovâytu̖ˀan, “Naa Huḏíyo-ân omuu. Oe Tarsus búˀ Cilicia nange iwe oˀaypu̖yä̖, hewänbo nä́ä Jerusalem osôe. Gamaliel naví há̖hkandi dînmuu, heḏi iˀḏi á̖yîngiḏi nanbí thehtáy pahpáˀinbí khuu naa díhá̖ˀan. Háa Jôesi Táḏá nadaˀ waagi naa pín taˀgeḏi odaˀ dáyˀa̖míˀin, nää thaa un íkandaˀ waagibá,
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 heḏânho naa osôeḏi oˀân híwó namúuníˀin hä̖ˀin Jesus-ví pꞌóegé diˀa̖hsaaˀin báyékí tꞌôephaḏe iwe dovâykáaníḏí ovâytꞌahá̖a̖nú-íḏí, heḏi naa otsonpóeḏí kwiyä̖ˀdá senäˀdá ovâywhiˀankíḏáháˀ ovâypankwꞌóḏi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Iˀ owhaˀ pꞌóˀḏéḏîˀ-áḏí heḏá in tunjowaˀ-áḏí dínkoḏi wovâytu̖ˀâ̖a̖míḏí naaḏi in taˀgen wâytu̖máaˀin. Indá wí taˀdi naa dímä́gi nanbí Huḏíyo tꞌowa oe Damascus búˀ dovâymä̂äníḏí, heḏi naa omää in tꞌowa Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin owáy wä̖́hä̖̂ä̖ dikwꞌóˀnin dovâypanhóeníḏí heḏá nä́ä Jerusalem-piye dovâywáymáˀíḏí ovâytuhchä̖ä̖nú-íḏí.”
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Naa pꞌóegé omändi oe Damascus búˀ opowamän dihayḏi taage púnúˀḏí naná. Tsíkhagipí wí ko makówáḏí nawá̖ heḏi díˀánkêˀ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Nangepiye okanu, heḏi wí toˀwíḏí naa díhíˀmáaḏí otꞌoe. Ginnân natú̖: ‘Saul, Saul, háaḏan u̖ˀḏi naa dítꞌôephaḏekandoˀ?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Naa otsikapóe, ‘Nanbí Sedó, to-an unmuu?’. Iˀḏá dítu̖ˀan, ‘Naa Jesus Nazareth-wi omuu. Naa iˀ u̖ˀḏi dítꞌôephaḏekandoˀi-ân omuu.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 In toˀwên naa-áḏí dijiˀin iˀ ko dâymûˀ, hebo iˀ toˀwíḏí díhíˀmáaˀiví tun wíḏikaˀpówápí.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Naa otú̖, ‘Nanbí Sedó, hânnan dáyˀa̖mí?’ Iˀḏi dítu̖ˀan, ‘Ówí̖núḏí oe Damascus-piye ópûn, heḏi iwe wóetu̖ˀa̖mí háa úkhâyˀä̖ˀ biˀa̖míˀin.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Iˀ ko hânho nakayḏi naa otsíˀtꞌaapóe, heḏiho in naa-áḏí dijiˀindi naa dípahtsa̖a̖kêˀ, heḏi handiḏi oe Damascus opówá.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Wí sen Ananias gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ iwe nathaa. Nä́ˀi sendá taˀgendi Jôesi Táḏá óeˀaˀgin, heḏá in Huḏíyoví khuu-á tꞌä̖hkí ihon, heḏi tꞌä̖hkí in Huḏíyo Damascus dithaaˀin ditû̖ˀ híwóˀdi sen namuuˀin.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Navíˀpiye naˀä̖ä̖ḏi naví núˀ iwí̖nú, heḏi dítu̖ˀan, ‘Tíˀûu páaḏéˀi Saul, uví keetan mänkeˀ.’ Wesebo naví keetan donkêˀḏi iˀ dómûˀ.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Iˀḏi naa ginnân dítu̖ˀan: ‘Jôesi Táḏá nanbí thehtáy pahpáˀindi óeˀaˀginmäˀiˀḏân wóedeˀman háa nakandaˀin úhanginnáaníḏí, heḏá Jesus i toˀwí iví wówátsi taˀge ihondi namuuˀi nâamúuníḏá, heḏá iˀ tun wóetu̖hkankhâymáaˀiˀ untꞌoe-íḏá.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Taˀgendân u̖ˀ iˀgîˀ bihéeˀa̖mí, heḏi u̖ˀḏi tꞌowa tꞌä̖hkí hä̖ä̖wí nâamûˀi heḏá untꞌoeˀi-á ovâytu̖ˀâ̖a̖mí.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Heḏiho nää wíyá shánkí wívitsíkhaˀa̖mípí. Ópûn, unpꞌóˀpꞌoepúuwí, heḏá Jesus nádaaˀan uví tꞌaywóˀdi wônjâaˀa̖míḏí,’ gin Ananias-di dítu̖ˀan.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Jerusalem-piye owáymää ihayḏi iˀ méesate hayˀi ee otsꞌú̖ˀdi oˀä̖̂ä̖jiˀ waabá dînpóe.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Iˀ ä̖̂ä̖ iwe Nanbí Sedó Jesus dómûˀ, heḏi dítu̖ˀan, ‘Oe Jerusalem hä̖ä̖wí naví̖ˀgeḏi ovâytu̖hkankhâymáaˀi háˀto wônsígíˀa̖mí, heḏiho ówä̖́näkiˀ, iweḏi ópeeve.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Heḏi naa otú̖, ‘Hewänbo Nanbí Sedó, indá dínhanginnân naa wéngé tꞌä̖hkí iˀ Huḏíyoví méesate eeje dáyjíyéndewän in uvíˀpiye dívíwä̖yundeˀin dovâypanhóeníḏí heḏá dovâywhä̖́ä̖níḏá.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Heḏi Stephen iˀ uví̖ˀgeḏi ovâytꞌôeˀandiví ûnpꞌoe ônchꞌáa ihayḏi, naa wáˀ okꞌaawin ee núˀ. In toˀwêndi óehéyi̖ˀninbí kꞌéwéˀi aa dovâyˀá̖yînmáa, heḏi híwó dívíˀoˀ gin naa oˀân.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Hewänbo Nanbí Sedó Jesus-di dítu̖ˀan, ‘Ópûn, naaḏi kayi̖ˀ wä̖́hä̖̂ä̖piye wísankhâymáa, in Huḏíyo dimuupíˀinbíˀwepiye.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 In tꞌowaḏi Paul ôntꞌôeyandeˀ, hewänbo nä́ˀi híˀ in Huḏíyo dimuupíˀinbí̖ˀgeḏi natú̖ ihayḏi dívítꞌehtu̖wí̖nú, “Binheˀ, wínachä̖ˀmuupí nawówáyê̖e̖níḏí.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Wíḏitu̖hándepíḏí shánkí dívítu̖wí̖núndeˀ, heḏi inbí kꞌéwéˀi aa dâytha̖tha̖ˀoˀ heḏá kwꞌáyepiye dâynahchä̖nunde dâykeeya̖míḏí ditꞌayˀin.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Iˀ Rome sundaḏo pꞌóˀḏéḏîˀḏi in sundaḏo ovâytu̖ˀan Paul inbíˀpiye óetsꞌûuḏe-íˀin óewhä̖́hwhä̖́ˀnamíḏí heḏânho ûnhanginpúuwíḏí háaḏí in tꞌowa Paul-víˀpiye dívítꞌehtu̖wí̖núndeˀ.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Heḏiho óewhiwí̖nú púwhí̖ˀdí óewhä̖́ä̖níḏí, hebo Paul-di óetu̖ˀan in tä̖gintä̖ (100) sundaḏoví tsondi iwe tsowa nawindiˀ, “Ti iˀ tsontun natû̖ˀ úkꞌóeˀin naa díwhä̖́ä̖níḏí? Naa-á oe Rome dînkhá̖wä̖́taˀkꞌóe, heḏi waˀḏi wívînkeekꞌûˀpí háa naa híwóhpí dáyˀannin háa joe.”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Nä́ˀin natꞌoe ihayḏi in sundaḏoví shánkí pꞌóˀḏéḏîˀvíˀpiye namää heḏi óetu̖ˀan, “Ti úhanginná háa bitsiyekhâyˀoˀin? Nä́ˀi sendá oe Rome ûnkhá̖wä̖́taˀkꞌóe.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Iˀ sundaḏoví shánkí pꞌóˀḏéḏîˀ Paul-víˀpiye namääḏi óetu̖ˀan, “Dítu̖ˀan, ti oe Rome úkhá̖wä̖́taˀkꞌóe?” “Heḏân hoi” gin Paul natú̖.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Óetu̖ˀan Paul, “Naa oe Rome dînkhá̖wä̖́taˀkꞌúwíḏí báyékí chä̖ˀ dáywáˀâa.” Paul-di óetu̖ˀan, “Naví táḏáˀin Rome-win tꞌowa damuuḏiho naa wáˀ Rome-wibá omuu.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Wesebo in toˀwên Paul óetsikakhâymáaˀin ivíˀweḏi dívíjâatä̖ä̖. Iˀ sundaḏo tsondi pꞌóˀḏéḏîˀ wänbo nakhunwôedaˀpóe ûnhanginpóeḏí Paul-á Rome-wi tꞌowabá namuuˀin, gá iˀbáho natsonpóeḏân kaḏénaḏi Paul óewhiˀa̖míˀin.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Iˀ sundaḏo tsondi pꞌóˀḏéḏîˀ nahanginˀândaˀ taˀgendi háawin híwóhpíˀin in Huḏíyoḏi Paul ônchä̖nundeˀin, heḏiho wíyá tháwä́n óewhihsuu heḏi in Huḏíyo owhaˀ pꞌóˀḏéḏíˀin heḏá in wéˀgen Huḏíyo pꞌóˀḏéḏíˀindá dívíwéˀgeˀa̖míˀin ovâytu̖ˀan. Ihayḏiho Paul óetsꞌúḏe inbí páaḏépiye óewé̖e̖nú-íḏí.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.