Atos 15

Tewa NT (TEW_WBT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wên senäˀ oe Antioch dipówá Judea nange iweḏi, heḏi indi in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin ovâyhá̖ˀoˀ. Gin ovâytu̖ˀan: “In Huḏíyo waaginbá íkꞌewetaamuupíḏá Moses natsonpóe waa, undá háˀtoˀ oe makówápiye ímú-í.”
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Paul-á Barnabas-á ívíwo wíˀovä̂nhí̖ˀanpí háa in senäˀ dipówáˀin ditû̖ˀnin, heḏi indáḏí báyékí dívítu̖hkannan. Heḏiho Paul-á Barnabas-á heḏá wây-á wên Antioch-win senäˀdá ovâydeˀman Jerusalem-piye dimú-íḏí, iwe ovâyhéeˀa̖míḏí in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindá in méesateˀin tsonnindáḏí nä́ˀi hä̖ä̖wí napóe i̖ˀgeḏi.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Heḏiho nä́ˀin senäˀ Antioch iweḏi ovâysandi nä́ˀin wíje nange Phoenicia-á Samaria-á i̖ˀge diphaḏe. Eeje in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin ovâytu̖ˀan hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí háa in Huḏíyo dimuupíˀin dínpóeˀin, inbi khuu dâyjoeˀandi Jesus-víˀpiye dívímä́gi. Heḏi nä́ˀi híˀ ditꞌoeḏi hânho dihíhchanpóe.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Jerusalem búˀ in senäˀ dipówá ihayḏi, in méesateˀin tꞌowa-áḏí in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindáḏí heḏá in méesate iweˀin tsonnindáḏí in ovâysígíhógi. Ihayḏiho Paul-áḏí Barnabas-áḏí ovâytu̖ˀan tꞌä̖hkí iˀ hä̖ä̖wí Jôesi Táḏáḏí ovâykhä̖geˀnandi dívíˀa̖míḏí i̖ˀgeḏi.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Hebo wên Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀindá Pharisee tꞌowa-ân dimuu, heḏi dívíwí̖núḏí ginnân ditú̖, “In Huḏíyo dimuupíˀin tꞌowa-á dínkhâyˀä̖ˀ in Huḏíyoví kꞌewe taaḏi ovâytaaˀa̖míˀin, heḏá wáˀ nakhâyˀä̖ˀ ovâytu̖ˀâ̖a̖míˀin tꞌä̖hkí iˀ tsontun Moses itaˀnandiˀ dâyˀaˀginnamí.”
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Heḏiho indáḏí in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindáḏí in méesate iweˀin tsonnindáḏí dívíwéˀgeˀan nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi dívíhéeˀa̖míḏí.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Híwó hayho dívíhéeˀan, ihayḏiho Peter iwí̖núḏí ovâytu̖ˀan, “Tíˀûuwin páaḏéˀin, únhanginná hä̖́yú̖ hay pa̖a̖yo phaḏe Jôesi Táḏáḏí naa dídeˀmannin in Huḏíyo dimuupíˀin dovâyhéeˀa̖míḏí iví híwóˀdi tun ditꞌoe-íḏí heḏá iˀpiye dívíwä̖ä̖yú̖-íḏí.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Jôesi Táḏá tꞌowa tꞌä̖hkíví ánshaa ûnhanginná, heḏi naˀin dînkeeyan iˀḏá in Huḏíyo dimuupíˀin wáˀ ovâysígíhógiˀin iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ovâymä́giḏi. Naˀin dímä́gi waabá in ovâymä́gi.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Heḏá ikeeyan tꞌä̖hkí indáḏí naˀindáḏí handa̖ˀ dímáaˀin, gá indi iví híˀ ônwä̖yu̖ḏi iˀḏá inbí tꞌaywóˀdi inbí píˀnä́ḏí ovâyjâaˀandân.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Heháaḏanho nää un ídaˀ Jôesi Táḏá bîntꞌayjaaˀa̖míˀin? Undá ítsonpoeˀo in Huḏíyo dimuupíˀin Jesus-víˀpiye dívíwä̖yu̖ˀin wên hä̖ä̖wên kâyˀin dívíˀa̖míˀin, hewänbo háa bîntsonmáaˀindá naˀin wígínkoḏipí ívíˀa̖míḏí, nanbí thehtáy pahpáˀin wáˀ wänbo wíḏínkoḏipí. Wí hä̖ä̖wí kháaˀi inbí tꞌúˀkꞌeegi bînˀíˀkꞌúyaˀ waagibá úvíˀoˀ. Haˀwâa wíˀúvíˀa̖mípí.
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Naˀindá ívíwä̖yunde Nanbí Sedó Jesus-ví sígísehkanä ûnmuuḏibo dînˀaywoeníḏí, heḏá in Huḏíyo dimuupíˀin wáˀ handiḏibá ovâyˀaywoení.”
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Ihayḏáháˀ Barnabas-áḏí Paul-áḏí ovâyhéeˀan. In tꞌowa tꞌä̖hkí diwéˀgekwꞌóˀnin hânda̖ˀ dikwoḏee ovä̂ntꞌôeyandeḏi in wíjeḏi ovâytu̖máaḏí háa Jôesi Táḏáḏí ovä̂nkhä̖geˀnannin tꞌä̖mägeˀi pínnán tꞌôe dä̂nˀa̖míḏí in Huḏíyo dimuupíˀin tꞌowa-áḏí dajiˀ ihayḏi.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Dänhíˀbowa, ihayḏáháˀ James-dá ginnân ihéeˀan: “Tíˀûuwin páaḏéˀin, nää-á naa-áháˀ dîntꞌôeyan.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Simon Peter-di naˀin dítu̖ˀan Jôesi Táḏáḏí in Huḏíyo dimuupíˀin tꞌowa wáˀ ovâyˀá̖yîngimáaˀin, heḏi handiḏi dînkeeyan wên in diweḏi ovâyhógiˀin ivíˀin ûnmúuníḏí.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 In Jôesi Táḏáví tukheˀmin hä́nˀoebo hanbá ditú̖, heḏi háa Nanbí Sedó Jôesi Táḏá natú̖ˀin ginnân dâytaˀnan:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 — ausente —
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Heḏá James gin wáˀ natú̖, “Nä́ˀi híˀ Jôesi Táḏá natú̖ˀi namuuḏi, ginnân naa dînchanpoeˀo: Wígínkhâyˀä̖hpí in Huḏíyo dimuupíˀin Jôesivíˀpiye dívítsꞌanwä̖yu̖ˀin âytu̖ˀâ̖a̖míˀin háawin kâyˀin dâyˀa̖míḏí.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Han ívíˀa̖mívíˀweḏi, âytaˀnamí ginnân âytu̖ˀâ̖a̖míḏí: Wíḏâykꞌoˀípí iˀ koegîˀ nakoekhâ̖a̖kꞌóeˀi gá in wéˀgen tꞌowa inbí jôesi dâymä́giḏân,heḏá wíyá toˀwíví kwee-áḏí háa sendáḏí wíḏívíwhoˀkwꞌôenípí, heḏá in animâa ovâykꞌéwhihá̖núˀinbí píví iˀ ûnpꞌoe napeepîˀ-á wíḏâykꞌoˀípí, heḏá iˀ ûnpꞌoe wänbo-á wíḏâykꞌoˀípí.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Gin naa otû̖ˀ gá nä́ˀi hä̖ä̖wí i̖ˀgeḏi Moses itaˀnandân, heḏi kaykhanwówá thaa waagi Huḏíyoví méesate eeje báyékí pa̖a̖yo phaḏe waabo nä́ˀin Moses itaˀnannin tꞌowa dâytundoˀ, heḏá iví híˀ-á tꞌä̖hkí búˀ nanáˀ deeje ôntꞌôeˀoˀ.”
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Heḏiho in Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindá in méesateˀin tsonnindá heḏá tꞌä̖hkí in wéˀgen méesateˀindá ginnân ditú̖, “Wên senäˀ naˀinbíˀweḏibá dimuuˀin âydeˀmamí, heḏi Antioch-piye âysaaní Paul-á Barnabas-á indáḏí.” Heḏiho Silas-á Judas-á ovä̂nkêˀ, nä́ˀi Judas-áho Barsabbas gin wáˀ nakhá̖wä̖́. In méesateˀin tꞌowaḏi nä́ˀin senäˀ báyékí ovä̂nˀaˀgin.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Heḏi wên taˀnin indáḏí dâyhoˀ ginnân nataˀmuuˀin: “Un Huḏíyo ímuupíˀin hebo nanbí tíˀûuwin páaḏéˀin ímuuˀin, un oe Antioch búˀ heḏá in nange Syria-á Cilicia-á íthaaˀin, naˀin Jesus-ví tꞌôekhuwaˀindá heḏá in méesateˀin tsonnindá unbí tíˀûuwin páaḏéˀin gimuuˀindi wâysengitu̖máa.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Naˀin gínhanginpóe wên tꞌowa nä́weḏi dimääˀindi piháawi hä̖ä̖wí wovâytu̖ˀannin, heḏiho inbí híˀ dínmuuḏi wíˀúnhanginnáhpí háa úvíˀa̖míˀin, heḏá tꞌä̖hkí únbéeḏee. Hebo naˀindá hä̖ˀin tꞌowa wíˀâytu̖ˀanpí haˀwâa dívíˀa̖míˀin.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Heḏânho ívíwéˀgeˀan heḏi âywéhpêeˀandi gitú̖ híwó namúuníˀin Paul-á Barnabas-á unbíˀpiye wâysaaníḏí. Indá senäˀ âysígíˀin damuu, heḏá dakhâymuu inbí wówátsi Nanbí Sedó Jesus Christ-gîˀ dänmä̂äníḏí. Heḏá wáˀ gitú̖ híwó namúuníˀin wây-á wên senäˀ âydeˀmamíḏí indáḏí damú-íḏí,
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 — ausente —
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 heḏiho Judas-á Silas-á âysan. Háa nä́ˀin taˀnin diwe âytaˀnan waa indibo hanbá wovâytu̖hkankhâymáa.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ natú̖ híwó wínamuupíˀin wí hä̖ä̖wí kâyˀi wâytu̖ˀâ̖a̖míḏí úvíˀa̖míḏí heḏá naˀin wáˀ hanbá gicha̖a̖. Hebo nä́ˀi híˀ-áho únkhâyˀä̖ˀ bînˀaˀginnamíˀin: Wívînkꞌoˀípí iˀ koegîˀ in wéˀgen tꞌowa inbí jôesi dâymä́giˀiˀ, heḏá wívînˀûnpꞌoekꞌoˀípí, heḏá in animâa ovâykꞌéwhihá̖núˀinbí píví iˀ ûnpꞌoe napeepîˀ wívînkꞌoˀípí, heḏá wíyá toˀwíví kwee-áḏí háa sendáḏí wíˀúvíwhoˀkwꞌôenípí. Nä́ˀi hä̖ä̖wí wíˀúvíˀanpíḏí híwó únpúuwí. Sndgiḏihoˀ.”
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 — ausente —
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Heḏiho Judas-á Silas-á Barnabas-ä haḏa Paul-á Antioch-piye ovâysan. Dipówá ihayḏi in méesateˀin tꞌowa tꞌä̖hkí ovâywéˀgeˀan heḏi in taˀnin ovâymä́gi.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 In tꞌowa dâytunnan dihayḏi hânho dihíhchanpóe in híwóˀnin tumakhe ditꞌoeḏi.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Judas-áḏí Silas-áḏí Jôesi Táḏáví tukheˀmin damuuḏi in Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin báyékí ovâyhéeˀandi ovâytu̖ˀan kwee waa sen waa diˀâ̖a̖níḏí, heḏi inbí híˀḏí ovâykhä̖geˀnan shánkí kayˀindi dívíwä̖ä̖yú̖-íḏí.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ihay hä̖́yú̖ thaa iwe daˀä́n, ihayḏáháˀ datú̖ Jerusalem-piye dawáymú-íˀin, iweḏibáho páaḏé ovä̂npunjôn. In Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin Antioch-ˀin dimuuˀindi ovä̂ntu̖ˀan, “Jôesi Táḏáḏí wovä̂nˀá̖yîngihûuwí hä̖ä̖ pꞌóegé damändi,” heḏi damää.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Hebo Paul-á Barnabas-áḏí oe Antioch-bo dänwóyí̖ˀ. Eewân indá heḏá báyékí wây-á dikwꞌóˀnindáḏí Nanbí Sedó Jôesi Táḏáví híˀ in tꞌowa ovâytꞌôeˀoˀ.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Wí hä̖́yú̖ thaa naphaḏe ihayḏi Paul-di Barnabas óetu̖ˀan, “Jaho gawáymú-í tꞌä̖hkí búˀ eeje, hä̖ä̖ Nanbí Sedó Jôesi Táḏáví tun ä́ntunphaḏe eeje, heḏá hä̖ˀin méesateˀin tíˀûuwin páaḏéˀin ä́nmúuní, gä́nhanginpúuwíḏí tigú híwóˀgí dimän.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Barnabas-á nadaˀ John Mark indáḏíbá dä̂nhúuwíˀin.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Hebo Paul-á wínahíjepí. Iheˀjiḏiḏa̖ˀ natû̖ˀ Mark-á indáḏí wíḏä̂nhûuwípí, gá oe Pamphylia nange dijiˀ ihayḏi ovä̂njoeˀandân, heḏi iwe Mark wíyá wínadaˀpí indáḏí in tꞌôe iˀa̖míˀin.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Heḏi ívíwo däntu̖hkannandi dänwije. Barnabas-di Mark óekêˀ i-áḏí damú-íḏí, heḏi kophé iweḏi oe Cyprus-piye damää. Hewänbo Paul-dá Silas-á óedeˀman.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 In Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin dívíjûusuˀan Jôesi Táḏáḏí ovä̂nsígíˀá̖yînhûuwíˀin, heḏi damää.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 In nange Syria-á Cilicia-á i̖ˀge damää, heḏi in méesateˀin tꞌowa ovâykhä̖geˀnan shánkí kayˀindi dívíwä̖ä̖yú̖-íḏí.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.