Atos 10
Tewa NT (TEW_WBT) vs NAA
1 Oe Caesarea búˀ wí sen Cornelius gin nakhá̖wä̖́ˀi nathaa. I-á tä̖gintä̖ (10) sundaḏoví tsondi namuu, heḏi iví sundaḏo-á “Italy-win” gin ovâytu̖ˀoˀin diweḏiˀin dimuu.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 I-áḏí iví kꞌaygiˀindáḏí hä̖̂ä̖ḏi wänbo Jôesi Táḏá óeˀaˀginmäˀ tobá Huḏíyo dimuupí wänboˀ, heḏi in sehkanäwó diwówájiˀin Huḏíyo tꞌowa hä̖́yú̖-anho ovâychä̖ˀmäˀ ovâykhä̖geˀnamíḏí, heḏá hä̖̂ä̖ḏi waa Jôesi Táḏávíˀpiye ijûusuˀoˀ.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Wí thaa thíˀêeḏi poje iwáypiye nanândi, wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀ Cornelius ûnpówáḏí keeˀeeḏi óemûˀ waagibá ûnpóe, heḏi óekhá̖yä̖́ˀ.
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Cornelius hânho óepíhä̖ä̖, heḏi iˀ makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀ óeḏamúndeḏi óetu̖ˀan, “Nanbí Sedó, háaḏan unˀä̖ä̖?” Heḏi iˀ tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀḏi óetu̖ˀan, “Jôesi Táḏá uví jûusu natꞌoe, heḏá wóemûˀ in sehkanäwó diwówájiˀin tꞌowa ovâychä̖ˀmä́giˀin heḏiho háa biˀannin wíˀûnˀôeḏe-ípí.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nää-á wên senäˀ Joppa búˀpiye u̖ˀḏi ovâysaaní, indá wí sen Simon gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ óenuuwä̖́-í nä́wepiye óemáˀíḏí, iˀ sendá Peter gin wáˀ nakhá̖wä̖́.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 I-á iwóyíndeˀ wí púje tä̖́vikandiˀ Simon ginbá nakhá̖wä̖́ˀiví tewhá ee, nä́ˀi tewhá-á mâapꞌoe núˀ nakꞌóe.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Iˀ makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀḏi Cornelius óehíˀbowa ihayḏi ijâaˀan, heḏi Cornelius-di wíje iví tewháˀin tꞌôeˀindá heḏá wí sundaḏo-á ovâytu̖hkánnan, nä́ˀi sundadoḏá hä̖̂ä̖ḏi waa Cornelius óekhä̖geˀdo heḏá Jôesi Táḏá óeˀaˀginmäˀ.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Háa iˀ makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀḏi óetu̖ˀan waa Cornelius-di ovâythayyan, heḏáháˀ Joppa-piye ovâysan.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Wíyá tháwä́n taagepiye waˀḏi in senäˀ pꞌóegé dimändi, iˀ búˀ tsowa dipowamän dihayḏiboˀ, Peter oe whaˀkꞌaypiye napee ijûusuˀa̖míḏí.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Naha̖hséhpóeḏí ihú̖u̖ya̖míˀin nadaˀ, hebo waˀ dâyhä̖ä̖háaˀoḏibo naˀä̖̂ä̖kꞌóe waagibá ûnpóe, heḏi makówá nakhuuḏeeˀin ûnkeepóe, heḏi wí hä̖ä̖wí nangepiye nawha̖veˀä̖ḏi imûˀ, i-á wên aa pháagíˀin waagiˀinbá namuu, heḏi jónu wéegé eeje nawhimuu.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 — ausente —
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 In aa iwe tꞌä̖mägeˀin animâa hä̖ä̖wên dikwꞌôn, hä̖ä̖pandá pꞌoekanu-á pä̖́ä̖yu̖-á heḏá tsíḏé-á.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Heḏi toˀwíḏí óehíˀmáaḏí natꞌoe ginnân: “Peter, ówí̖nú, ovâyhá̖nú hä̖ˀin heḏá ovâykꞌôe.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Hebo Peter natú̖, “Joe, háˀto, Nanbí Sedó. Naa hä̂nhay wänbo wíḏókꞌoepí hä̖ä̖wí nanbí khuu gínmuuḏi gínkhâ̖a̖kꞌóeˀiˀ, giˀbi hä̖ä̖wí khá̖a̖ˀi gin âytu̖máaˀiˀ.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Heḏá wíyá iˀ híˀ natꞌoe ginnân: “Wíˀúkhâyˀä̖hpí untú̖u̖níˀin nakhâ̖a̖kꞌóeˀin hä̖ä̖wí Jôesi Táḏá natú̖ˀi híwóˀdi namuuˀin.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Powin gin napóe, heḏi ihayḏi in aa pháagíˀin wesebo makówápiye óetege.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Peter iˀánshaamáa hä̖ä̖-angú iˀ hä̖ä̖wí ûnkeepóeˀiˀ namuuˀin, heḏi ihayḏibá in senäˀ Cornelius-di ovâysannin wáy Simon-ví tewhá ûnkꞌóeˀin dâyshaa, heḏi oe tehpaa phóḏi dipówá.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Heḏi ditu̖hkwínpóeḏí ditsikapóe, “Ti nä́we Simon Peter iwóyí̖ˀ?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Waˀḏi Peter iˀ hä̖ä̖wí ûnkeepóe i̖ˀgeḏi iˀánshaamáaḏí iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óetu̖ˀan, “Ótꞌôeyanbe, poje senäˀdi wóetu̖wä̖máa. Nää-áho ówhanbe, heḏi ánshaaginpíḏíboˀ indáḏí ópûn.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Naaḏân dovâytu̖ˀan nä́äpiye diˀä̖ä̖-íˀin.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Heḏi Peter in senäˀ dijiˀ iwepiye nawân heḏi ovâytu̖ˀan, “Naa-ân iˀ omuu undi dítu̖wä̖máaˀiˀ. Háaḏan íˀä̖ä̖?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 In senäˀdi óetu̖ˀan, “Cornelius-dáho naˀin dísan, i-á sundáḏoví tsondi namuu. I-á iví wówátsi taˀge ihon, Jôesi Táḏá óeˀaˀgin, heḏi iví̖ˀgeḏi in Huḏíyo tꞌä̖hkí híwó dívíhéeˀoˀ. Wí makówáwi tꞌôepa̖ˀa̖a̖ˀiˀḏi óetu̖ˀan u̖ wóetu̖ˀâ̖a̖míḏí iví tewhá eepiye unmú-íḏí, heḏânho wí híˀ uvíˀweḏi natꞌoe-íḏí.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Heḏiho Peter-di ovâytu̖ˀan ditsꞌú̖u̖ní gin, iwebo dívíwhoˀkwꞌôeníḏí iˀ khun. Heḏi iˀ tháwä́ndá héˀḏibo Peter ishaaḏi ipikhâyˀan, heḏi indáḏí namää, heḏá wên Joppa-win Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀindá wáˀ dimää.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Wíyá tháwä́ndá oe Caesarea dipówá. Cornelius-áho ivíˀwe natsíkhaˀä́n, iví ây-á maatuˀindá kꞌemaˀindá ovâywéˀgeˀannin wóegé.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 In Peter-ˀin tꞌä̖hkí iˀ tewhá ee dipówá ihayḏi Cornelius-di óesengitu̖ˀan, heḏi Peter-ví páaḏépiye idégeˀdisóge óeˀaˀgeeníḏí.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Hebo Peter-di óekwi̖nukhä̖geˀnan, heḏi óetu̖ˀan, “Ówí̖nú, u̖ˀ waagibá naa wí tꞌowaḏa̖ˀmân omuu.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Heḏi dänhíˀhondi iˀ tewhá íve datsꞌú̖. Peter-di in báyékí tꞌowa iwe diwéˀgekwꞌóˀnin ovâymûˀ,
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 heḏi ovâytu̖ˀan, “Ti wíˀúnhanginnáhpíˀan wí Huḏíyo ûnkhâ̖a̖kꞌóeˀin iví khuu ûnmuuḏi piˀwên tꞌowa-áḏí iwóeníˀin heḏá inbíˀpiye naˀáḏâamú-íˀindá? Hebo Jôesiḏi naa nä́ˀin díhá̖ˀan: Naa wíḏînkhâyˀä̖hpí otú̖u̖níˀin wây-á tꞌowa híwóˀnin wíḏimuupíˀin háa naa dînkhâ̖a̖kꞌóeˀin indáḏí dáywóeníḏí.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Heḏânkun nä́wepiye oˀä̖ä̖-íḏí dídaaˀandi naa ‘joe’ gin wóˀtú̖hpí. Heḏi nää-á dítu̖ˀâ̖a̖mí háaḏí u̖ˀḏi dítu̖hkánnannin.”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Cornelius-di óetu̖ˀan, “Poje thaa phaḏe poje iwe thíˀêeḏi, nää waabá naná, heḏi naví tewhá ee dáyjûusuˀoḏi oˀä́n, heḏi tsíkhagipí wí sen otsꞌáˀi aa natoˀondi dînkeepóe, heḏi naví hânge nakwi̖nuḏee.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Iˀḏi naa dítu̖ˀan, ‘Cornelius, Jôesi Táḏá uví jûusu natꞌoe, heḏá iˀ hä̖ä̖wí u̖ˀḏi in sehkanäwó diwówájiˀin ovâymä́giˀiˀ imûˀ, heḏi háa biˀoˀin háˀto ûnˀôeḏe-í.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Nää-á wí toˀwí oe Joppa-piye násân, Simon óetu̖ˀâ̖a̖míḏí uvíˀpiye naˀä̖ä̖-íḏí, i-á Peter gin wáˀ nakhá̖wä̖́. Wí púje tä̖́vikandiˀvíˀwe naˀä́n, i-á Simon ginbá nakhá̖wä̖́, heḏi mâapꞌoe núˀ nathaa.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Heḏiho wesebo wên senäˀ dovâysan wóetu̖hkánnamíḏí, heḏi u̖-á wesebo unˀä̖ä̖ḏi híwó biˀan. Nää-á nä́we tꞌä̖hkí gikwꞌó, heḏá Jôesi Táḏá-á wáˀ nä́we naˀindáḏíbá naˀä́n. Nää gikwꞌó ívítꞌôeyaaníḏí hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí háa Nanbí Sedó Jôesi Táḏáḏí wóetu̖ˀan waa naˀin dítꞌôeˀa̖míḏí.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Heḏi ginnân Peter natú̖: “Nää naa dînhanginná taˀgendi Jôesi Táḏáḏí tꞌowa tꞌä̖hkí handa̖ˀ ovâymáaˀin.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Tꞌä̖hkí toˀwên iˀ dâyˀaˀginnin heḏá híwó dívíˀoˀindá iˀḏi ovâysígíhóndeˀ, tobá wä̖́hä̖̂ä̖win dimuu wänboˀ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Iˀḏi iví tun in Israel tꞌowa ovâymä́gi, heḏi ovâytu̖ˀan dínkoḏi i-áḏí dívíwóeníḏí Jesus Christ iˀandi namuuḏi, i-á tꞌowa tꞌä̖hkígîˀ shánkí natsonjiˀi-ân namuu.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Un únhanginná háa tíˀúugéḏí napóeˀin oe Galilee nange heḏá hä̖́yú̖ Judea nange nanáˀ tꞌä̖hká, John iˀ pꞌóˀpꞌoekandiˀḏi in tꞌowa dipꞌóˀpꞌoepúuwíˀin ovâytu̖ˀan dihayḏi.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Únhanginná Jôesi Táḏáḏí iví Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ônsannin Jesus Nazareth-wiˀ, heḏânho Jesus-áho óesógeˀin ikeeya̖míḏí heḏá in pínnándá óemä̂äníḏá, heḏi Jôesi Táḏá i-áḏí najiḏi Jesus-di híwó in tꞌowa ovâyˀoˀ wáy namää wänboˀ, heḏá hä̖́yú̖ iˀ Penísendiḏi ovâytꞌôephaḏekannannin hehkháa ovâymä́gi.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Hä̖ä̖wí Jesus-ví̖ˀgeḏi gínhanginnáˀdi naˀindi tꞌowa âytꞌôeˀoˀ, háa iˀan waa ee Jerusalem búˀ heḏá iˀ wéˀgeˀi búˀây in Huḏíyoví nange tꞌä̖hká nanáˀdiˀ. I-á óetꞌóhtä̖gekꞌûˀḏi óehay.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 I-ânkun iˀ namuu Jôesi Táḏáḏí óewáywówápaaˀiˀ, heḏi dînkeeyan iˀ powageˀi thaa nachuu iweḏi wíyá nawówápóeˀin.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Tꞌä̖hkí tꞌowaḏá wíˀóemûˀpí, hebo naˀin iví̖ˀgeḏi ívíhéeˀa̖míḏí páaḏébo dídeˀmannindânho iˀ âymûˀ. Wíyá nawówápóe ihayḏi i-áḏí ívíhú̖u̖yan.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Heḏi iˀḏi naˀin díjôn Jôesi Táḏáví tun in tꞌowa âytunphaaḏé-íḏí, heḏá âytu̖ˀâ̖a̖míḏá taˀgendi i-ânkun namuu Jôesi Táḏáḏí óesógeˀiˀ tꞌä̖hkí tꞌowa ovâykeekwꞌôeníḏí háa híwó háa híwóhpí dívíˀannin, wíˀgíngí in ho dichuuˀindá in waˀ diwówájiˀindá.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Tꞌä̖hkí Jôesi Táḏáví tukheˀmindi dítu̖ˀan, tꞌä̖hkí toˀwên Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀinbí tꞌaywóˀdi dínˀowóˀjen. Jesus-ânkun ônkꞌûˀ gin dînˀa̖míḏí.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Waˀḏi Peter-di gin ovâytu̖máaḏí iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ nawá̖ tꞌä̖hkí in iví híˀ ôntˀôeyandeˀinbíˀwepiye.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Heḏi in Huḏíyo Jesus-víˀpiye dívíwä̖yundeˀin Peter-áḏí diˀä̖ä̖ˀin hânho ovâyháaˀan, iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ in Huḏíyo dimuupíˀin wáˀ báyékíbo ovâymä́giḏi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Dínhanginpóe ovâymä́giˀin inbí híˀ ho ditꞌoeḏi, gá piˀwí tundi dívíhéeˀoḏân, heḏá Jôesi Táḏá ívíwo hayˀi namuu gin ditû̖ˀdá.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Heḏi Peter-di in i-áḏí diˀä̖ä̖ˀin ovâytu̖ˀan, “Nä́ˀin tꞌowa-á iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ dâykêˀ, naˀin iˀ âykêˀ waabá. Heḏânkun tóebo wíˀûnkꞌóepí ovâykhâ̖a̖ˀa̖míḏí pꞌoeḏi ovâypꞌóˀpꞌoeˀa̖míˀin, hewä̖.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Heḏiho in Cornelius-ˀin ovâytu̖ˀan dínkhâyˀä̖ˀ dipꞌóˀpꞌoepúuwíˀin, dâykeeya̖míḏí Jesus Christ-víˀin dimuuˀin. Heḏáháˀ indi óedaaˀan wí hä̖́yú̖ thaa indáḏí iwóyí̖ˀníḏí.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.