1 Tessalonicenses 2
Tewa NT (TEW_WBT) vs BKJ
1 Tíˀûuwin páaḏéˀin, únhanginná unbíˀwe giyiˀ ihayḏi háa ívíˀan waa wínapeḏeepí.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Undá únhanginná unbíˀwe gipówápíḏíbo báyékí dítꞌôephaḏekannannin heḏá báyékí híwó̖ˀpîˀ naˀin díhéeˀannindá oe Philippi búuˀú. Hewänbo tobáháa báyékí tꞌowaḏi díˀahkhâaˀa̖míˀin didaˀ wänbo naˀinbí Yôesiḏi khuwôedaˀ dînyâaˀan iví híwó̖ˀdi tu̖u̖ wâytu̖ˀâ̖a̖míḏí.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Naˀindi wâywhä̖yu̖ˀa̖míḏí ívísóˀḏíndeˀ ihayḏi, in taˀgen namuu iweḏi wíˀívíhângeˀanpí, heḏá naˀinbí ánshaa-á yä̖ˀḏâapîˀ wígínmuupí, heḏi hä̖ä̖wí wänbo unbíˀweḏi wíˀâykaayanpí.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Yôesi Táḏáḏí naˀin dítayi̖ˀ, heḏá dímûˀ ihay híwó̖ˀnin gimuuˀin iví híwó̖ˀdi tu̖u̖ âytꞌôeˀa̖míḏí. Heḏiho ívíhíˀmáaḏí wíˀívísóˀḏíndepí tꞌowa âywänpihíhchannamíḏí, hewänbo Yôesi Táḏá-ân âyhíhchannamíḏân. I-áho hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí naˀinbí píˀnä́ khóˀyé âymáaˀiˀ imúndeˀ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Un únhanginná saˀwó̖ˀgí unbí̖ˀgeḏi wíˀívíwänpihéeˀanpí, heḏá wáˀ wíˀívíhôeyóˀanpí undi hä̖ä̖wí dímä̂äníḏí. Yôesi Táḏá ûnhanginná nä́ˀindá in taˀgen namuuˀin.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Heḏá undáḏí giyiˀ ihayḏá wíˀívísóˀḏíndepí tꞌowa naˀinbí̖ˀgeḏi híwó̖ˀ dívíhéeˀa̖míḏí, un wänbo-á háa wây-á toˀwên wänbo-á yoe, tobáháa Christ-ví tꞌôekhuwaˀin gimuuḏi gínkꞌóe wänbo heˀennin dípaa-íḏí.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Hewänbo naˀin undáḏí giyiˀ ihayḏi, wí yíyá iví áyyä̖̂ä̖ itsä̖ä̖ˀoḏi ovâyˀá̖yînmáa waagibá wâysehkanäˀan.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Naˀindi báyékí wâydaˀ, heḏi naˀinbí séegí unbíˀpiyeˀ gínmuuḏânkun gikhâymuu Yôesi Táḏáví híwó̖ˀdi tu̖u̖ wâymä̂äníḏíḏa̖ˀbá yoe, hewänbo naˀinbí wówátsi wáˀ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Tíˀûuwin páaḏéˀin, ti wíˀúnˀánshaapíˀan, undáḏí gikwꞌó̖ˀ dihayḏi báyékí ívítꞌôeˀan. Yôesi Táḏáví híwó̖ˀdi tu̖u̖ wâytu̖u̖phaḏendeˀ ihayḏibá khu̖u̖-á thaa-á ívítꞌôeˀan wáˀ âychä̖ˀtꞌaaníḏí, heḏânho un wíˀbo wíˀúntâynípí hä̖ä̖wí gíntáyˀi dímä̂äníḏí.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Un Christ-víˀpiyeˀ úvíwhä̖yundeˀindáḏí naˀin gikwꞌó̖ˀ dihayḏi, háa naˀinbí wówátsi âyhon waagi yä̖ˀḏâaˀindá taˀgeˀindá gínmuu, heḏá toˀwí wänbo-á wíˀûnkoeḏipí wên háawên wänbo naˀinbíˀpiyeˀ dîntꞌeˀpꞌíḏe-íḏí. Un únhanginná heḏá Yôesi Táḏá wáˀ ûnhanginná nä́ˀin in taˀgen namuuˀin.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Heḏá wáˀ un únhanginná wí̖ˀínbo wâyhéeˀannin, heḏi naˀindi wâytumakheˀan wí táḏá iví áyyä̖̂ä̖ ihéeˀo waagibá, heḏá wâykweewaasenwaatu̖ˀan, heḏá kaygi̖ˀdiḏá wâyhéeˀan unbí wówátsi híwó̖ˀ bînhûuwíḏí heḏânho Yôesi Táḏá nahíhcha̖a̖-íḏí. Iḏânho wóvâytu̖kánnan ivíˀpiyeˀ íˀä̖ä̖-íḏí makówápiyeˀ ímu-íḏí heḏá iwá heˀennin ípúwíḏí.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 — ausente —
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Heḏi wíyá hä̖ä̖wí namuuḏi wáˀ Yôesi Táḏá hä̖̂ä̖ḏi wänbo tꞌä̖hkí âykú̖ˀdaaˀoˀ. Nä́ˀi tu̖u̖ wâytu̖máaˀiˀ un ítꞌoeḏi heḏá bînséegíˀandá Yôesivíˀweḏi naˀä̖ä̖ˀin úvíwhä̖yu̖, tꞌowavíˀweḏiḏa̖ˀbá yoe. Heḏi taˀgendi Yôesiví tu̖u̖-ân ûnmuu, heḏi nä́ˀi tu̖u̖bá un ipiyeˀ úvíwhä̖yundeˀinbí píˀnä́ khóˀyé itꞌôemáa.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Tíˀûuwin páaḏéˀin, háa in Judea nangewin méesateˀin tꞌowa Yôesi Táḏá óeˀaˀginmäˀin heḏá Christ Jesus-víˀpiyá dívíwhä̖yundeˀin dínpóe waagibá un hanbá únpóe. Unbí ówîngeˀin tꞌowaḏibo wovâytꞌôephaḏekannan in Huḏíyoḏi inbí tꞌowa oe Judea ovâytꞌôephaḏekannan waagibá.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 In Huḏíyoḏânkun hä́nˀoe Yôesi Táḏáví tukhe̖ˀmin ovâyhá̖nú, heḏá indibá Naˀinbí Sedó Jesus óehay, heḏá naˀindá wáˀ díkhe̖hpiye. Indiḏá Yôesi Táḏá hây wänbo wíˀóehíhchandopí, heḏá toˀwên tꞌä̖hkí dâyyoegiˀoˀ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Dívísóˀḏêe díˀahkhâa-íḏí in Huḏíyo dimuupíˀin tꞌowa háḏíḏí ovâyˀaywoeníˀin wíˀâytꞌôeˀâ̖a̖mípíḏí, heḏi handiḏi nä́ˀin Huḏíyoví tꞌaywó̖ˀdi dínsôemän, heḏiho Yôesi Táḏá inbíˀpiyeˀ natꞌayḏi nää inbí tuchä̖nu ho dínpówá.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Tíˀûuwin páaḏéˀin, unbíˀweḏi wí hây tä̖hkí giwiyeḏee, hewänbo tobá undáḏí wígikwꞌó̖hpí wänbo waˀḏi naˀinbí píˀnä́ khóˀyé unbí̖ˀgeḏi wâyˀánshaamáa, heḏiho hânho wíyá wâymúníˀin gidaˀ, heḏi unbíˀpiyeˀ gimú-íḏí ívísóˀḏíndeˀ. Naa Paul hä̖́yä́nbo dáysóˀḏêe wâymúníḏí, hewänbo i Penísendiḏi díˀahkhándeˀ.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 — ausente —
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Owáy Naˀinbí Sedó Jesus nawáyˀä̖ä̖ḏi iví páaḏépiyeˀ giwin dihayḏi, gitsíkha unnân iwebá wâymúníḏí, heḏá un ímuuḏá gihíhchangítꞌóe, heḏá unbí̖ˀgeḏá ívíyêngihéeˀa̖mí, wí hä̖ä̖wí gitꞌanpóeˀiˀ ímuu waagibá.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Un ímuuḏânkun naˀin hânho híwó̖ˀ gichanpoˀ heḏá ívíhíhchandoˀ.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.