Marcos 6
Tetun Alkitab (TET) vs VC
1 Hotu, Yesus no Niakaan maktuir sia fila nikar baa Yesus Niakaan leo Nasaret.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Loron hamulak toꞌo, ema waꞌin baa namulak. Yesus moos tama baa uma hamulak atu nanorin. Baa oras nanorin, ema nia sia blaar nodi tonun naꞌak, “Ema neꞌe matenek liu! Nia moos no beran! Oin nunabee Nia bele nunia?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Tuir loos, Nia neꞌe badaen ai dei. Ita hatene Niakaan inan mak Maria no Niakaan alin sia mak Yakobus, Yoses, Yudas no Simon. Nia moos no alin feto. Ita hatene malu, tan ita leo ida!” Masik nunia moos, sia sei hirus Yesus toꞌo la noꞌuk rona tenik baa Nia.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Natene nola nunia, Yesus katak naꞌak, “Tebes! Maromak makoꞌan ida baa iha nabee dei, ema nakneter nia. Mais niakaan ema sia iha leo duꞌuk la nakneter nia.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Nia moos bolu nola Niakaan maktuir naꞌin sanulu resin rua nodi solok sia naꞌin rua-rua baa keke lema Naꞌi Maromak Manfatin. Nia moos foo beran baa sia atu nodi teꞌur sai diabu.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kalo ema simu emi iha siakaan uma, hein iha nia toꞌo laꞌo.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mais, kalo emi toꞌo fatin ida, hotu ema la noꞌuk simu emi, laꞌo hela fatin nia hodi katak baa sia haꞌak, ‘Tan emi la hoꞌuk rona Naꞌi Maromak Manfatin, ami hisik hela ahukresan leo neꞌe hosi amikaan ain atu dadi tadak naꞌak, emi naꞌin duꞌuk mak hatiu dinu.’ ”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Hotu sia baa keke lema Naꞌi Maromak Manfatin nodi katak baa ema, nebee sia nanawa nalo sala nodi moris tuir Naꞌi Maromak hakaran.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Sia teꞌur sai diabu. Sia kose mina baa ema moras ulun nodi namulak atu nadiꞌak nola sia. Hotu, ema moras sia moos diꞌak.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Baa oras nia, ema nosi fatin hotu-hotu natene Yesus tiꞌan. Lia nosi Yesus beran nia moos toꞌo Naꞌi Herodes tilun tiꞌan. Noo ema mak naꞌak, “Yesus neꞌe, Yohanis Mak Sarani Ema. Yohanis mate tiꞌan, mais moris nikar iha Yesus isin lolon. Tan baa nia, Yesus bele nalo tadak blaar oi-oik.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mais noo ema balu mak naꞌak, “Lale! Yesus neꞌe, Maromak makoꞌan Elia hori uluk. Nia mak moris nikar iha Yesus isin lolon.” Balu tenik naꞌak, “Lahoos nunia! Yesus neꞌe, Maromak makoꞌan foun ida, hanesan makoꞌan uluk sia.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Mais oras Naꞌi Herodes rona lia nia sia, nia nalore naꞌak, “Yesus neꞌe, nanis Yohanis. Uluk haꞌu karuka ema taa kotu ulun, mais oras neꞌe, nia moris nikar!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Tan Yohanis nakahik sia bei-beik, Ina Naꞌi Herodias moos hirus toꞌo atu noꞌo Yohanis. Mais la noo leet, tan Naꞌi Herodes natama Yohanis iha bui tiꞌan,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 no naruka sondadu sia nebee daka metin nia.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nosi ikus, Ina Naꞌi Herodias netan leet noꞌo Yohanis. Loron nia, sia nadahur Naꞌi Herodes loron moris nodi namata ema boot sia mai hotu. Ema nia sia, mak makaer ukun, sondadu ulun, no fukun rai Galilea tomak.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Oras sia nadahur, Ina Naꞌi Herodias oan feto tama bidu. Nia bidu furak lo-loos toꞌo Naꞌi Herodes no bainaka sia neon diꞌak tebes. Tan baa nia, Naꞌi Herodes bolu nola oa nia hotu katak naꞌak, “Oa! O makara saa, katak mai! Haꞌu atu kfoo baa o!
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Masik o musu haꞌukaan fohorai neꞌe faꞌe rua moos, haꞌu nanis foo. Karai aan kodi laleꞌan no raiklaran, kalo mamenon neꞌe.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Hotu, oa feto nia baa nusu inan naꞌak, “Ina! Ina nakara haꞌu kusu saa baa Ama Herodes?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Hotu, oa nia baa nikar Naꞌi Herodes, hotu katak naꞌak, “Ama! Haꞌu kusu Yohanis ulun. Tau baa bikan ida, hodi mai baa haꞌu oras neꞌe ona!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Rona nola nunia, Naꞌi Herodes neon lakon kedan. Mais nia la bele dada nikar niakaan lia fuan nia, tan nia nameno tiꞌan, no ema waꞌin moos rona tiꞌan.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Tan baa nia, Naꞌi Herodes naruka sondadu ulun ida baa taa kotu Yohanis ulun iha bui laran.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Taa nola Yohanis ulun tiꞌan, sia tau baa bikan ida, nodi mai foo baa oa feto nia. Oa nia simu nola, hotu foo baa inan.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Oras Yohanis niakaan maktuir sia rona nola naꞌak ema taa kotu Yohanis ulun tiꞌan, sia moos mai nasai nola Yohanis maten nodi baa nakoi.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Baa loron ida, Yesus Niakaan maktuir sia mak Nia solok tiꞌan nia, fila nikar mai namutuk no Nia. Sia katak lia hotu-hotu mak sia nalo no nanorin tiꞌan.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Baa oras nia moos, ema waꞌin laꞌo baa-mai buka Yesus, toꞌo Nia no Niakaan maktuir sia la noo leet atu naa. Naree nunia, Yesus katak baa Niakaan maktuir sia naꞌak, “Mai ita baa fatin mamuk ida, nebee ita hanawa sala-sala lai.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Hotu, sia saꞌe bero baa buka fatin mamuk ida mak dook nosi leo nia.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mais ema waꞌin nia naree siakaan bero tuir debu boot tehen. Sia moos sai nosi leo laran, laꞌo tesi tuir rai maran, toꞌo uluk Yesus sia.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Oras Yesus sia tuun, ema waꞌin nia nein tiꞌan. Naree nunia, Yesus neon monu, tan ema nia sia la natene atu nalo saa. Sia hanesan bibi malae mak la noo makdaka. Nia moos nanorin sia
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Mais Yesus nataa naꞌak, “Lalika! Emi mak hahaan sia dei!”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Mais Yesus nataa naꞌak, “Emi baa buka lai, keta noo ema mak nodi bakae.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Hotu, Yesus naruka ema lear nia tuur naklibur baa hae fohon.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Sia moos tuur naklibur nunia. Klibur balu, ema naꞌin atus ida, balu tenik, naꞌin lima nulu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Hotu, Yesus nola tubi baluk lima nia no naꞌan tasi lolon rua nia. Nia tanaat baa laleꞌan nodi nusu matak-malirin baa Naꞌi Maromak. Hotu, Nia tohi faꞌe tubi nia, lolo baa maktuir sia, nebee sia faꞌe nadaar baa ema hotu-hotu. Nunia moos, naꞌan tasi lolon rua nia.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ema lear nia moos naa toꞌo bosu.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Sia naa notu tiꞌan, Yesus Niakaan maktuir sia libur nola haan resin sia, nakonu koꞌe sanulu resin rua.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ema lear nia bele tama naꞌin rihun lima. Nia, foin sura mane dei. Sei la sura feto no lawarik sia.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Hotu, Yesus naruka Niakaan maktuir sia saꞌe bero, uluk Nia baa leo Betsaida iha debu boot balu baa. Mais Nia duꞌuk sei nein atu naruka ema lear nia fila.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ema nia sia fila hotu tiꞌan, Nia saꞌe baa foho leten atu namulak.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Hotu, Yesus saꞌe baa bero laran. Anin moos nanawa kedan. Niakaan maktuir sia blaar hotu.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Sia foin naree Yesus nasai beran nodi nahaan ema rihun lima resin, mais sia sei la natene tebe-tebes Niakaan beran, tan siakaan neon no laran sei monas.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Toꞌo debu boot balu baa, Yesus sia tuun, hotu kesi bero iha leo ida naran Genesaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Oras nia, ema waꞌin naree, hotu sia nahii naꞌak, “Hoi! Yesus mai tiꞌan!”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.