Marcos 6
Tetun Alkitab (TET) vs ARIB
1 Hotu, Yesus no Niakaan maktuir sia fila nikar baa Yesus Niakaan leo Nasaret.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Loron hamulak toꞌo, ema waꞌin baa namulak. Yesus moos tama baa uma hamulak atu nanorin. Baa oras nanorin, ema nia sia blaar nodi tonun naꞌak, “Ema neꞌe matenek liu! Nia moos no beran! Oin nunabee Nia bele nunia?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Tuir loos, Nia neꞌe badaen ai dei. Ita hatene Niakaan inan mak Maria no Niakaan alin sia mak Yakobus, Yoses, Yudas no Simon. Nia moos no alin feto. Ita hatene malu, tan ita leo ida!” Masik nunia moos, sia sei hirus Yesus toꞌo la noꞌuk rona tenik baa Nia.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Natene nola nunia, Yesus katak naꞌak, “Tebes! Maromak makoꞌan ida baa iha nabee dei, ema nakneter nia. Mais niakaan ema sia iha leo duꞌuk la nakneter nia.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Nia moos bolu nola Niakaan maktuir naꞌin sanulu resin rua nodi solok sia naꞌin rua-rua baa keke lema Naꞌi Maromak Manfatin. Nia moos foo beran baa sia atu nodi teꞌur sai diabu.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kalo ema simu emi iha siakaan uma, hein iha nia toꞌo laꞌo.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Mais, kalo emi toꞌo fatin ida, hotu ema la noꞌuk simu emi, laꞌo hela fatin nia hodi katak baa sia haꞌak, ‘Tan emi la hoꞌuk rona Naꞌi Maromak Manfatin, ami hisik hela ahukresan leo neꞌe hosi amikaan ain atu dadi tadak naꞌak, emi naꞌin duꞌuk mak hatiu dinu.’ ”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Hotu sia baa keke lema Naꞌi Maromak Manfatin nodi katak baa ema, nebee sia nanawa nalo sala nodi moris tuir Naꞌi Maromak hakaran.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Sia teꞌur sai diabu. Sia kose mina baa ema moras ulun nodi namulak atu nadiꞌak nola sia. Hotu, ema moras sia moos diꞌak.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Baa oras nia, ema nosi fatin hotu-hotu natene Yesus tiꞌan. Lia nosi Yesus beran nia moos toꞌo Naꞌi Herodes tilun tiꞌan. Noo ema mak naꞌak, “Yesus neꞌe, Yohanis Mak Sarani Ema. Yohanis mate tiꞌan, mais moris nikar iha Yesus isin lolon. Tan baa nia, Yesus bele nalo tadak blaar oi-oik.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Mais noo ema balu mak naꞌak, “Lale! Yesus neꞌe, Maromak makoꞌan Elia hori uluk. Nia mak moris nikar iha Yesus isin lolon.” Balu tenik naꞌak, “Lahoos nunia! Yesus neꞌe, Maromak makoꞌan foun ida, hanesan makoꞌan uluk sia.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Mais oras Naꞌi Herodes rona lia nia sia, nia nalore naꞌak, “Yesus neꞌe, nanis Yohanis. Uluk haꞌu karuka ema taa kotu ulun, mais oras neꞌe, nia moris nikar!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Tan Yohanis nakahik sia bei-beik, Ina Naꞌi Herodias moos hirus toꞌo atu noꞌo Yohanis. Mais la noo leet, tan Naꞌi Herodes natama Yohanis iha bui tiꞌan,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 no naruka sondadu sia nebee daka metin nia.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Nosi ikus, Ina Naꞌi Herodias netan leet noꞌo Yohanis. Loron nia, sia nadahur Naꞌi Herodes loron moris nodi namata ema boot sia mai hotu. Ema nia sia, mak makaer ukun, sondadu ulun, no fukun rai Galilea tomak.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Oras sia nadahur, Ina Naꞌi Herodias oan feto tama bidu. Nia bidu furak lo-loos toꞌo Naꞌi Herodes no bainaka sia neon diꞌak tebes. Tan baa nia, Naꞌi Herodes bolu nola oa nia hotu katak naꞌak, “Oa! O makara saa, katak mai! Haꞌu atu kfoo baa o!
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Masik o musu haꞌukaan fohorai neꞌe faꞌe rua moos, haꞌu nanis foo. Karai aan kodi laleꞌan no raiklaran, kalo mamenon neꞌe.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Hotu, oa feto nia baa nusu inan naꞌak, “Ina! Ina nakara haꞌu kusu saa baa Ama Herodes?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Hotu, oa nia baa nikar Naꞌi Herodes, hotu katak naꞌak, “Ama! Haꞌu kusu Yohanis ulun. Tau baa bikan ida, hodi mai baa haꞌu oras neꞌe ona!”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Rona nola nunia, Naꞌi Herodes neon lakon kedan. Mais nia la bele dada nikar niakaan lia fuan nia, tan nia nameno tiꞌan, no ema waꞌin moos rona tiꞌan.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Tan baa nia, Naꞌi Herodes naruka sondadu ulun ida baa taa kotu Yohanis ulun iha bui laran.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Taa nola Yohanis ulun tiꞌan, sia tau baa bikan ida, nodi mai foo baa oa feto nia. Oa nia simu nola, hotu foo baa inan.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Oras Yohanis niakaan maktuir sia rona nola naꞌak ema taa kotu Yohanis ulun tiꞌan, sia moos mai nasai nola Yohanis maten nodi baa nakoi.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Baa loron ida, Yesus Niakaan maktuir sia mak Nia solok tiꞌan nia, fila nikar mai namutuk no Nia. Sia katak lia hotu-hotu mak sia nalo no nanorin tiꞌan.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Baa oras nia moos, ema waꞌin laꞌo baa-mai buka Yesus, toꞌo Nia no Niakaan maktuir sia la noo leet atu naa. Naree nunia, Yesus katak baa Niakaan maktuir sia naꞌak, “Mai ita baa fatin mamuk ida, nebee ita hanawa sala-sala lai.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Hotu, sia saꞌe bero baa buka fatin mamuk ida mak dook nosi leo nia.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mais ema waꞌin nia naree siakaan bero tuir debu boot tehen. Sia moos sai nosi leo laran, laꞌo tesi tuir rai maran, toꞌo uluk Yesus sia.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Oras Yesus sia tuun, ema waꞌin nia nein tiꞌan. Naree nunia, Yesus neon monu, tan ema nia sia la natene atu nalo saa. Sia hanesan bibi malae mak la noo makdaka. Nia moos nanorin sia
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Mais Yesus nataa naꞌak, “Lalika! Emi mak hahaan sia dei!”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Mais Yesus nataa naꞌak, “Emi baa buka lai, keta noo ema mak nodi bakae.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Hotu, Yesus naruka ema lear nia tuur naklibur baa hae fohon.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Sia moos tuur naklibur nunia. Klibur balu, ema naꞌin atus ida, balu tenik, naꞌin lima nulu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Hotu, Yesus nola tubi baluk lima nia no naꞌan tasi lolon rua nia. Nia tanaat baa laleꞌan nodi nusu matak-malirin baa Naꞌi Maromak. Hotu, Nia tohi faꞌe tubi nia, lolo baa maktuir sia, nebee sia faꞌe nadaar baa ema hotu-hotu. Nunia moos, naꞌan tasi lolon rua nia.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ema lear nia moos naa toꞌo bosu.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Sia naa notu tiꞌan, Yesus Niakaan maktuir sia libur nola haan resin sia, nakonu koꞌe sanulu resin rua.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ema lear nia bele tama naꞌin rihun lima. Nia, foin sura mane dei. Sei la sura feto no lawarik sia.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Hotu, Yesus naruka Niakaan maktuir sia saꞌe bero, uluk Nia baa leo Betsaida iha debu boot balu baa. Mais Nia duꞌuk sei nein atu naruka ema lear nia fila.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ema nia sia fila hotu tiꞌan, Nia saꞌe baa foho leten atu namulak.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Hotu, Yesus saꞌe baa bero laran. Anin moos nanawa kedan. Niakaan maktuir sia blaar hotu.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Sia foin naree Yesus nasai beran nodi nahaan ema rihun lima resin, mais sia sei la natene tebe-tebes Niakaan beran, tan siakaan neon no laran sei monas.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Toꞌo debu boot balu baa, Yesus sia tuun, hotu kesi bero iha leo ida naran Genesaret.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Oras nia, ema waꞌin naree, hotu sia nahii naꞌak, “Hoi! Yesus mai tiꞌan!”
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 — ausente —
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.