Marcos 6
Tetun Alkitab (TET) vs ACF
1 Hotu, Yesus no Niakaan maktuir sia fila nikar baa Yesus Niakaan leo Nasaret.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Loron hamulak toꞌo, ema waꞌin baa namulak. Yesus moos tama baa uma hamulak atu nanorin. Baa oras nanorin, ema nia sia blaar nodi tonun naꞌak, “Ema neꞌe matenek liu! Nia moos no beran! Oin nunabee Nia bele nunia?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Tuir loos, Nia neꞌe badaen ai dei. Ita hatene Niakaan inan mak Maria no Niakaan alin sia mak Yakobus, Yoses, Yudas no Simon. Nia moos no alin feto. Ita hatene malu, tan ita leo ida!” Masik nunia moos, sia sei hirus Yesus toꞌo la noꞌuk rona tenik baa Nia.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Natene nola nunia, Yesus katak naꞌak, “Tebes! Maromak makoꞌan ida baa iha nabee dei, ema nakneter nia. Mais niakaan ema sia iha leo duꞌuk la nakneter nia.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 — ausente —
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Nia moos bolu nola Niakaan maktuir naꞌin sanulu resin rua nodi solok sia naꞌin rua-rua baa keke lema Naꞌi Maromak Manfatin. Nia moos foo beran baa sia atu nodi teꞌur sai diabu.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kalo ema simu emi iha siakaan uma, hein iha nia toꞌo laꞌo.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Mais, kalo emi toꞌo fatin ida, hotu ema la noꞌuk simu emi, laꞌo hela fatin nia hodi katak baa sia haꞌak, ‘Tan emi la hoꞌuk rona Naꞌi Maromak Manfatin, ami hisik hela ahukresan leo neꞌe hosi amikaan ain atu dadi tadak naꞌak, emi naꞌin duꞌuk mak hatiu dinu.’ ”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Hotu sia baa keke lema Naꞌi Maromak Manfatin nodi katak baa ema, nebee sia nanawa nalo sala nodi moris tuir Naꞌi Maromak hakaran.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Sia teꞌur sai diabu. Sia kose mina baa ema moras ulun nodi namulak atu nadiꞌak nola sia. Hotu, ema moras sia moos diꞌak.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Baa oras nia, ema nosi fatin hotu-hotu natene Yesus tiꞌan. Lia nosi Yesus beran nia moos toꞌo Naꞌi Herodes tilun tiꞌan. Noo ema mak naꞌak, “Yesus neꞌe, Yohanis Mak Sarani Ema. Yohanis mate tiꞌan, mais moris nikar iha Yesus isin lolon. Tan baa nia, Yesus bele nalo tadak blaar oi-oik.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Mais noo ema balu mak naꞌak, “Lale! Yesus neꞌe, Maromak makoꞌan Elia hori uluk. Nia mak moris nikar iha Yesus isin lolon.” Balu tenik naꞌak, “Lahoos nunia! Yesus neꞌe, Maromak makoꞌan foun ida, hanesan makoꞌan uluk sia.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mais oras Naꞌi Herodes rona lia nia sia, nia nalore naꞌak, “Yesus neꞌe, nanis Yohanis. Uluk haꞌu karuka ema taa kotu ulun, mais oras neꞌe, nia moris nikar!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Tan Yohanis nakahik sia bei-beik, Ina Naꞌi Herodias moos hirus toꞌo atu noꞌo Yohanis. Mais la noo leet, tan Naꞌi Herodes natama Yohanis iha bui tiꞌan,
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 no naruka sondadu sia nebee daka metin nia.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Nosi ikus, Ina Naꞌi Herodias netan leet noꞌo Yohanis. Loron nia, sia nadahur Naꞌi Herodes loron moris nodi namata ema boot sia mai hotu. Ema nia sia, mak makaer ukun, sondadu ulun, no fukun rai Galilea tomak.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Oras sia nadahur, Ina Naꞌi Herodias oan feto tama bidu. Nia bidu furak lo-loos toꞌo Naꞌi Herodes no bainaka sia neon diꞌak tebes. Tan baa nia, Naꞌi Herodes bolu nola oa nia hotu katak naꞌak, “Oa! O makara saa, katak mai! Haꞌu atu kfoo baa o!
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Masik o musu haꞌukaan fohorai neꞌe faꞌe rua moos, haꞌu nanis foo. Karai aan kodi laleꞌan no raiklaran, kalo mamenon neꞌe.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Hotu, oa feto nia baa nusu inan naꞌak, “Ina! Ina nakara haꞌu kusu saa baa Ama Herodes?”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Hotu, oa nia baa nikar Naꞌi Herodes, hotu katak naꞌak, “Ama! Haꞌu kusu Yohanis ulun. Tau baa bikan ida, hodi mai baa haꞌu oras neꞌe ona!”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Rona nola nunia, Naꞌi Herodes neon lakon kedan. Mais nia la bele dada nikar niakaan lia fuan nia, tan nia nameno tiꞌan, no ema waꞌin moos rona tiꞌan.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Tan baa nia, Naꞌi Herodes naruka sondadu ulun ida baa taa kotu Yohanis ulun iha bui laran.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Taa nola Yohanis ulun tiꞌan, sia tau baa bikan ida, nodi mai foo baa oa feto nia. Oa nia simu nola, hotu foo baa inan.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Oras Yohanis niakaan maktuir sia rona nola naꞌak ema taa kotu Yohanis ulun tiꞌan, sia moos mai nasai nola Yohanis maten nodi baa nakoi.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Baa loron ida, Yesus Niakaan maktuir sia mak Nia solok tiꞌan nia, fila nikar mai namutuk no Nia. Sia katak lia hotu-hotu mak sia nalo no nanorin tiꞌan.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Baa oras nia moos, ema waꞌin laꞌo baa-mai buka Yesus, toꞌo Nia no Niakaan maktuir sia la noo leet atu naa. Naree nunia, Yesus katak baa Niakaan maktuir sia naꞌak, “Mai ita baa fatin mamuk ida, nebee ita hanawa sala-sala lai.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Hotu, sia saꞌe bero baa buka fatin mamuk ida mak dook nosi leo nia.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Mais ema waꞌin nia naree siakaan bero tuir debu boot tehen. Sia moos sai nosi leo laran, laꞌo tesi tuir rai maran, toꞌo uluk Yesus sia.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Oras Yesus sia tuun, ema waꞌin nia nein tiꞌan. Naree nunia, Yesus neon monu, tan ema nia sia la natene atu nalo saa. Sia hanesan bibi malae mak la noo makdaka. Nia moos nanorin sia
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 — ausente —
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Mais Yesus nataa naꞌak, “Lalika! Emi mak hahaan sia dei!”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Mais Yesus nataa naꞌak, “Emi baa buka lai, keta noo ema mak nodi bakae.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Hotu, Yesus naruka ema lear nia tuur naklibur baa hae fohon.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Sia moos tuur naklibur nunia. Klibur balu, ema naꞌin atus ida, balu tenik, naꞌin lima nulu.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Hotu, Yesus nola tubi baluk lima nia no naꞌan tasi lolon rua nia. Nia tanaat baa laleꞌan nodi nusu matak-malirin baa Naꞌi Maromak. Hotu, Nia tohi faꞌe tubi nia, lolo baa maktuir sia, nebee sia faꞌe nadaar baa ema hotu-hotu. Nunia moos, naꞌan tasi lolon rua nia.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ema lear nia moos naa toꞌo bosu.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Sia naa notu tiꞌan, Yesus Niakaan maktuir sia libur nola haan resin sia, nakonu koꞌe sanulu resin rua.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ema lear nia bele tama naꞌin rihun lima. Nia, foin sura mane dei. Sei la sura feto no lawarik sia.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Hotu, Yesus naruka Niakaan maktuir sia saꞌe bero, uluk Nia baa leo Betsaida iha debu boot balu baa. Mais Nia duꞌuk sei nein atu naruka ema lear nia fila.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ema nia sia fila hotu tiꞌan, Nia saꞌe baa foho leten atu namulak.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 — ausente —
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 — ausente —
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Hotu, Yesus saꞌe baa bero laran. Anin moos nanawa kedan. Niakaan maktuir sia blaar hotu.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Sia foin naree Yesus nasai beran nodi nahaan ema rihun lima resin, mais sia sei la natene tebe-tebes Niakaan beran, tan siakaan neon no laran sei monas.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Toꞌo debu boot balu baa, Yesus sia tuun, hotu kesi bero iha leo ida naran Genesaret.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Oras nia, ema waꞌin naree, hotu sia nahii naꞌak, “Hoi! Yesus mai tiꞌan!”
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 — ausente —
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 — ausente —
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.