Marcos 5
Tetun Alkitab (TET) vs ARC
1 Hotu, Yesus no Niakaan maktuir sia toꞌo debu Galilea balu baa, iha fatin ida naran Gerasa.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 — ausente —
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Hotu, Yesus nakusuk nia naꞌak, “O naran see?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hotu, diabu nodi ema nia atu nakroꞌan nebee Yesus keta naruka sia sai nosi rai nia.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Kreꞌis baa nia, ema naꞌin hira noꞌi daka fahi lear mak buka haan iha foho leten. Sura fahi nia sia hotu-hotu, bele tama matan rihun rua.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Diabu sia nakroꞌan baa Yesus naꞌak, “Ita Boot haruka ami tama baa fahi nia sia dei.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Rona nola nunia, Yesus moos noꞌuk. Hotu, diabu sia nalai sai nela ema nia, tama kedan baa fahi nia sia. Fahi nia sia hotu-hotu bula karin, nalai lakon tuun nosi foho nia, tama baa debu boot laran. Hotu, mate mout.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Titu-naree nunia, ema makdaka fahi nia sia nataꞌuk tebes. Sia nalai baa katak ema sura leo. Rona sia dale nunia, ema lear nalai sai mai atu naree saa mak dadi nia.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Sia baa nasoru Yesus, hotu naree ema mak diabu tekar nia noꞌi tuur iha nia. Nia diꞌak nikar no tau tais tiꞌan. Naree nunia, sia nataꞌuk hotu, tan sia natene nanis, see mak bele teꞌur sai diabu nosi ema nia, makaꞌas tebes.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Hotu, sia baa katak lema rai naꞌak, sia naree duꞌuk ema bulak nia diꞌak tiꞌan, no fahi nia sia moos mate mout tiꞌan.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Sia moos nakroꞌan, nebee Yesus sai nela rai nia.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Oras Yesus saꞌe baa bero, ema bulak ohin nia nakroꞌan atu tuir no Yesus.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mais, Yesus la noꞌuk. Nia katak naꞌak, “Diꞌak liu o fila mikar, baa masara okaan familin sia nosi lia mak Naꞌi Maromak nalo tiꞌan baa o. O moos katak maꞌak, Naꞌi Maromak nadomi tebes o.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Hotu, ema nia baa laꞌo lema rai ida mak noo leo sanulu, mak ema nanaran naꞌak, ‘Dekapolis’. Nia katak saa mak Yesus nalo tiꞌan baa nia. Rona nola nunia, ema hotu-hotu blaar nodi naꞌak, “Makaꞌas tebes!”
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Hotu, Yesus no maktuir sia saꞌe bero, fila nikar debu boot balu baa. Oras sia tuun, ema waꞌin mai baa Yesus.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Iha nia noo ema ida naran Yairus. Nia, mak ema uma hamulak ulun iha leo nia. Oras naree Yesus, nia mai nakniꞌa iha Yesus oin,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 nodi nakroꞌan naꞌak, “Ama, tulun lai! Haꞌukaan oan feto moras todan atu mate. Niakaan otas foin tinan sanulu resin rua. Kalo bele, Ama tulun haꞌu. Mai iha haꞌukaan uma, madiꞌak mola nia lai.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Rona nola nunia, Yesus tuir kedas baa Yairus uman.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Iha ema waꞌin nia klaran, noo feto ida. Tinan sanulu resin rua tiꞌan, nia netan fulan mak la nanawa tuir loos.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Nia namohu niakaan osan no sasoin hotu-hotu, nodi selu makdook sia, nebee nadiꞌak nola nia. Mais, la noo makdook ida mak bele nadiꞌak nola nia. Niakaan moras nia, hetak kleur, hetak tuꞌan.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Oras nia moos, Yesus noran beran sai. Tan baa nia, Nia titu fila baa ema waꞌin nia nodi nusu naꞌak, “See mak koko Haꞌukaan faru?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Mais Niakaan maktuir sia nataa naꞌak, “Ama! Ama maree duꞌuk baa. Ema lear sesu malu nuneꞌe. Oin nunabee, ita bele hatene see?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Mais Yesus titu baa-mai atu nodi natene see mak koko farun.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Rona nola Yesus nusu nunia, feto nia nataꞌuk tebe-tebes. Hotu, nia nakniꞌa iha Yesus oin nodi naberan aan katak naꞌak, “Ama! Haꞌu mak koko Ita Boot farun!”
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesus moos nataa naꞌak, “Tan ina fiar tebe-tebes baa Haꞌu, ina diꞌak tiꞌan. Oras neꞌe, ina fila baa uma ona modi neon diꞌak.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Yesus sei dale nunia, ema ida mai nosi Yairus uman nodi katak naꞌak, “Aikee! Ama oan mate tiꞌan. Lalika makole Ama Boot ona.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mais Yesus la titu dalen nia. Nia katak baa Yairus naꞌak, “Keta mataꞌuk! Fiar baa dei.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Hotu, Yesus laꞌo nela Niakaan maktuir rumak sia, nodi mesan Petrus, Yakobus, no Yohanis liu baa.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Oras toꞌo Yairus uman baa, sia naree ema nalai baa-mai, no rona ema tanis nakrake.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Hotu, Yesus tama liu baa uma laran, nusu baa ema nia sia naꞌak, “Tan saa emi hasusar aan hodi tanis nunia? Oa neꞌe la mate. Nia toba dei.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Rona nola Yesus dale nunia, sia nanasa Nia.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yesus kaer oa nia liman, hotu katak nodi siakaan lian naꞌak, “Talita kum!” Neꞌe naꞌak, “Bete! Madeer ona!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 — ausente —
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.