Marcos 11
Tetun Alkitab (TET) vs NVT
1 Hotu, Yesus sia laꞌo liu toꞌo kreꞌis Yerusalem. Sia nanawa sala-sala kreꞌis leo rua iha Foho Saitun tehen. Leo rua nia, ida naran Betfage, ida naran Betania. Iha nia, Yesus naruka Niakaan maktuir naꞌin rua baa uluk.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Nia katak naꞌak, “Emi naꞌin rua baa uluk leo nebaa. Oras tama baa, emi atu haree kuda keledai oan matan ida mak ema kesi iha nia. Kuda keledai nia, ema sei la saꞌe dauk. Baa kore hola hodi mai.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Kalo ema nusu naꞌak, ‘Tan saa emi kore kuda keledai nia?’ emi musti hataa haꞌak, ‘Naꞌin atu saꞌe. Saꞌe notu, Nia solok fila kedan.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Rona nola nunia, maktuir naꞌin rua nia baa. Toꞌo baa, sia netan kuda keledai oan nia, ema kesi iha dalan tehen. Sia moos kore nola, atu nodi baa Yesus.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Haree nunia, ema mak nariik iha nia sia nusu naꞌak, “Tan saa emi kore hola ema niakaan kuda keledai nia?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Sia moos nataa naꞌak, “Naꞌin atu saꞌe. Saꞌe notu, Nia solok fila mai kedan.” Rona nola nunia, ema nia sia nabusik sia nodi baa.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Toꞌo Yesus baa, sia nola tais nalo baa sela, taka baa kuda keledai nia. Hotu, Yesus saꞌe baa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Oras Yesus sia tama kota laran, ema waꞌin moos nola siakaan tais, naꞌe baa dalan klaran. Balu baa taa nola beet tahan iha dalan tehen, nodi baa, naꞌe keke iha dalan klaran. Nodi nafutar nunia, sia foo tadak naꞌak, sia simu Yesus nodi kneter, hanesan sia simu naꞌin boot.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ema nia sia balu laꞌo uluk Yesus, balu tenik nosi kotuk. Sia nahii bele-bele naꞌak,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Hosana! Ami tonu-haboot Naꞌi Maromak,
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Toꞌo kota laran, Yesus sia tama baa Uma Hamulak Huun. Iha Uma Hamulak Huun lalawar, Nia titu satan leur fatik nia. Mais, tan atu kalan ona, sia moos fila baa leo Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Baa awan seisawan, Yesus sia sai nosi Betania, baa nikar Yerusalem. Toꞌo dalan klaran, Yesus salaen.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nia naree ai huun ida iha dalan tehen. Ai nia fuan ema bele naa. Hotu, Yesus nareꞌis aan baa, atu naree kokon ai nia noo fuan ka lale. Mais, ai nia la no fuan, tan foin nataha.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Naree nunia, Yesus nasee ai nia naꞌak, “Tan o la mafua bodik Haꞌu, nahuu baa oras neꞌe moos, o la mafua tenik bodik ema ona!”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Yesus sia laꞌo liu toꞌo kota Yerusalem, hotu tama tenik baa Maromak Uma Hamulak Huun. Iha lalawar nia, noo ema mak faꞌan manu lakateu sina mak ema nalo baa sera oras namulak. Titu-naree nunia, Yesus baa teꞌur sai sia. Nia soe karin hadak mak ema nalo baa fatik taruka osan. Nia moos baku fila fatik mak ema nodi faꞌan manu lakateu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Nia moos badu ema hotu-hotu, nebee keta hodi siakaan naha sai-tama tesi tuir Uma Hamulak lalawar nia.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Hotu, Nia katak baa ema nia sia naꞌak, “Hori uluk Maromak naruka Niakaan makoꞌan nakerek nela naꞌak, ‘Haꞌu kariik Haꞌukaan Uma, nebee ema raiklaran tomak bele mai namulak baa Haꞌu iha nia!’ Emi hatene lia nia tiꞌan, mais emi sei halo luku Uma neꞌe dadi baa ema naꞌok nuuk!”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Oras naꞌilulik no manorik ukun Yahudi sia rona lia nosi Yesus Niakaan hahalok nia, sia hirus tebes. Sia buka dalan atu noꞌo Yesus, mais sia nakerat ema waꞌin mak beer basuk Yesus Niakaan hanorin.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Kreꞌis loro monu, Yesus sia sai nela kota Yerusalem, fila baa toba iha Betania.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 — ausente —
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 — ausente —
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesus nataa naꞌak, “Tebes! Surak emi fiar baa Naꞌi Maromak.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kalo emi fiar tebe-tebes, emi bele haruka foho ida nakfokit lori baa tasi. Nanis foho nia nakfokit lori baa tasi, surak emi fiar metis hodi neon no laran.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Keta haluꞌa! Kalo emi hamulak hodi husu sa-saa baa Naꞌi Maromak, Nia nanis foo baa emi. Surak emi fiar tebe-tebes!
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Mais baa oras hamulak, kalo ema ida nosi emi laran sei manas no ema seluk, musti baa diꞌak hikar ho ema nia lai. Foin, emikaan Ama iha laleꞌan kasu mohu emikaan salan.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Kalo emi rai hirus hodi la foo pardua baa ema, emikaan Ama iha laleꞌan moos la foo pardua baa emi.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Nunia hotu, Yesus sia laꞌo liu. Toꞌo Yerusalem baa, sia tama nikar baa Uma Hamulak Huun. Baa oras tama baa lalawar, naꞌilulik ulun sia no manorik ukun sia mai
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 nusu baa Yesus naꞌak, “Tan saa hori sehik O mai tokar lauk iha neꞌe?! See mak naruka O?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Mais Yesus natene sia buka Niakaan ain. Hotu, Nia nataa naꞌak, “Haꞌu moos kakara kusu lia ida baa emi. Emi hataa Haꞌu lai, foin Haꞌu kataa emi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Haꞌu kakara kusu nuneꞌe: ita hotu-hotu hatene Yohanis nia mak sarani ema. See mak latan beran baa nia, nebee nia sarani ema? Naꞌi Maromak ka, ema raiklaran?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Rona nola nunia, sia nanoin baa-mai. Hotu, sia kabuar lia fuan naꞌak, “Adeei! Ita kona diꞌa tiꞌan! Kalo ita hataa haꞌak, ‘Naꞌi Maromak mak latan beran,’ Nia atu nataa nikar naꞌak, ‘Kalo nunia, tan saa emi la fiar Yohanis?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Mais ita moos la bele hataa haꞌak, ‘Ema raiklaran mak latan beran’ keta arumak ema lear krakat ita, tan sia fiar naꞌak, Yohanis nia, Maromak makoꞌan.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Koꞌa notu lia, sia nataa badak dei naꞌak, “Ami la hatene!”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.