Lucas 8

Tetun Alkitab (TET) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 La kleur, Yesus no Niakaan maktuir naꞌin sanulu resin rua, laꞌo nasirin kota no leo iha nebaa, nodi katak Lia Diꞌak nosi Naꞌi Maromak ukunrai.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Feto naꞌin hira moos laꞌo no sia. Uluk, feto balu moras oi-oik, balu diabu tekar. Mais Yesus nadiꞌak nola sia. Feto nia sia, mak Maria nosi leo Magdala. Uluk, Yesus teꞌur sai diabu hitu nosi nia.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Iha nia moos, noo Susana no ina Yohana. Ina Yohana neꞌe, ama Kusa feen. Kusa nia, ulun mak babilan iha naꞌi Herodes tofatik. Sei noo feto waꞌin seluk mak laꞌo bele-bele no Yesus sia. Feto neꞌe sia nodi siakaan osan duꞌuk, sosa bakae bodik Yesus sia iha dalan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Dala ida tenik, ema lear sai nosi leo waꞌin atu buka Yesus. Sia libur malu tiꞌan, Yesus nanorin sia nodi lia hatetek. Dala ida neꞌe, Nia dale nuneꞌe:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Noo ema mafaho rai ida baa kari fini iha toꞌos. Fini balu monu baa dalan. Baa oras ema laꞌo tuir nia, sia sama fini nia sia. Hotu manu mai tutu nola.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Fini balu tenik monu baa rai fatuk. Fini nia sia tubu, mais naklaik mohu, tan wee la toꞌo.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Fini balu seluk monu baa rai mak noo ai tarak. Baa oras fini nia sia nahuu tubu, ai tarak neti noꞌo.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Mais fini seluk tenik, monu kona rai isin. Sia tubu, hotu boot toꞌo nafua. Fini nia sia foo nikar fuan dala atus ida.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Nunia hotu, Yesus maktuir sia nusu lia hatetek nia isin.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Nia nataa naꞌak, “Nuneꞌe! Tan emi tuir Naꞌi Maromak dalan tiꞌan, Haꞌu katak malorek nebee emi bele hatene Naꞌi Maromak fohorai no oin nunabee Nia naliku hutun-renun. Mais ema seluk sia mak la noꞌuk tuir Naꞌi Maromak dalan, Haꞌu kanorin sia kodi lia hatetek dei. Maromak makoꞌan nakerek kedan tiꞌan lia nosi ema nia sia naꞌak,
10 Jesus respondeu:
11 Hotu Yesus nalore lia hatetek nia isin naꞌak, “Fini nia, nuꞌu Maromak Manfatin.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Fini mak monu baa dalan, nuꞌu ema mak rona Maromak Manfatin, mais la kleur diabu ulun mai nadau nola Manfatin nia nosi niakaan neon. Tan nunia, ema nia la fiar Naꞌi Maromak, no la netan moris.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Fini mak monu baa rai fatuk, nuꞌu ema mak rona Maromak Manfatin no simu nodi neon diꞌak. Mais abut tama la leꞌan. Nia nahuu fiar, mais kalo susar saꞌe tan, nia monu maꞌas.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Fini mak monu baa rai mak noo ai tarak, nuꞌu ema mak rona nodi simu Maromak Manfatin. Mais la kleur, nia naluꞌa lakon, tan nia nalau aan no niakaan lia duꞌuk, no naha oi-oik, nodi moris nafurak aan dei. Nosi ikus, niakaan fiar nia la nafua saa ida.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Mais fini mak monu baa rai isin, nuꞌu ema neon loos. Nia rona Maromak Manfatin, hotu rai diꞌa-diꞌak baa neon. Hodi nunia, nia fiar nohuun nodi nalo lia diꞌak waꞌin.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Hotu Yesus nanorin tenik naꞌak, “Ita sunu badut, hotu taka hodi hanek ka? Ita sunu badut, hotu rai iha koi ohak ka? Lale! Ita rai badut baa fatin aas, nebee laka naroma ema mak tama mai.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Tan hotu-hotu mak sei nakfunin baa oras neꞌe, atu naksain. Hotu-hotu mak ita sei la hatene baa oras neꞌe, ita atu hatene.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Hanoin diꞌa-diꞌak lia neꞌe sia. Ema mak nakara buka tebe-tebes Naꞌi Maromak beer, nia hetak natene. Mais ema mak la nakara rona Naꞌi Maromak beer, nia hetak la natene.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Baa dala ida, Yesus sei dale no ema lear. Hotu Yesus inan no Yesus alin sia mai atu nasoru Nia. Mais sia la bele kre-reꞌis baa Nia, tan ema waꞌin resik.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Hotu ema baa katak Yesus naꞌak, “Ama! Okaan inan no alin sia iha luan. Sia atu nasoru O.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Yesus nataa naꞌak, “Heꞌe! Mais nuneꞌe. Ema mak rona Maromak Manfatin hotu nalo tuir, sia mak Haꞌukaan inan no Haꞌukaan alin tebes.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Baa dala ida, Yesus tene Niakaan maktuir sia naꞌak, “Mai ita saꞌe bero, baa debu balu baa.” Sia moos saꞌe bero, laꞌo baa.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Baa oras laꞌo, Yesus toba. La kleur, anin dadurus toma sia. Laloran nakfake tama baa bero, toꞌo sia kreꞌis netan dinu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Naree nunia, ema maktuir sia fuꞌa nadeer Yesus naꞌak, “Ama Boot! Ama Boot! Madeer lai! Ita atu mate mout ona!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Hotu Yesus deꞌan Niakaan maktuir sia naꞌak, “Tan saa emi la fiar Haꞌu?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 La kleur, Yesus sia toꞌo rai Garasa iha debu boot Galilea balu baa.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 — ausente —
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Hotu Yesus nusu baa nia naꞌak, “O naran see?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Hotu diabu nia sia nakroꞌan baa Yesus nebee keta naruka sia baa Kuak Kastikar, mak diabu siakaan kastikar fatin.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Kreꞌis baa nia, noo fahi klibur ida. Fahi nia sia noꞌi naa iha foho tehen. Diabu nia sia nakroꞌan baa Yesus naꞌak, “Maruka ami tama baa fahi nia sia dei!” Yesus moos nalo tuir nunia.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Diabu nia sia sai nela bulak nia, tama kedan baa fahi nia sia. Fahi nia sia hotu-hotu bula, nalai lakon tuun nosi foho nia, tama baa debu boot laran. Hotu-hotu mate mout.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Naree nola nunia, makdaka fahi sia nalai baa nasirin leo sia iha nia, nodi katak lia nia hotu-hotu.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Rona nola nunia, ema lear sai baa fatin nia atu naree duꞌuk saa mak dadi. Toꞌo nebaa, sia naree ema diabu tekar nia tuur mamatek kreꞌis Yesus ain. Nia moon tiꞌan no tau tais tiꞌan. Naree nunia, sia hotu-hotu nataꞌuk.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Hotu ema mak ohin naree lia nia sia, katak baa ema mak foin mai sia, nunabee ema bulak nia bele diꞌak nikar.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Mais ema Gerasa hotu-hotu mak nein iha rai nia, nusu Yesus nebee laꞌo nela rai nia, tan sia hotu-hotu nataꞌuk.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Mais ema mak ohin diabu tekar nia, namaus Yesus naꞌak, “Ama! Kalo bele, haꞌu ktuir Ama!”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Nuneꞌe dei! Diꞌak liu, o fila mikar baa okaan familin sia modi katak baa sia lia Naꞌi Maromak Niakaan dadiꞌak baa o.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Nunia hotu, Yesus sia fila baa debu boot Galilea balu baa. Baa oras sia tuun nosi bero, ema lear nein tiꞌan. Sia kabuun mai, simu Yesus.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Iha nia, noo feto ida mak tuir sia. Feto nia kona moras raa naruk tinan sanulu resin rua tiꞌan. Nia namohu osan no naha tiꞌan, nodi selu makdook sia. Mais la noo makdook ida mak bele nadiꞌak nola nia. Niakaan moras hetak tuꞌan.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Baa oras nia, nia nareꞌis aan baa Yesus nosi kotuk atu koko Yesus faru ninin. Koko tiꞌan, nia diꞌak kedas.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Teki-tekis Yesus nariik nodi nusu naꞌak, “See mak koko Haꞌu neꞌe?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Mais Yesus nataa naꞌak, “Lale! Ohin nia, Haꞌu koran Haꞌukaan beran sai. Katene ema ida koko Haꞌu nodi neon no laran.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Rona Yesus dale nunia, feto nia noran la bele nakfunin toꞌo nataꞌuk liu. Nia kiki, nodi nakniꞌa baa Yesus oin. Nia katak lia huun iha ema lear oin. Hotu nia moos katak naꞌak, “Natoon baa haꞌu koko kona Yesus, haꞌu diꞌak kedas.”
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Hotu Yesus katak baa nia naꞌak, “Bii! O diꞌak, tan fiar baa Haꞌu. Fila ona modi neon diꞌak!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Yesus sei dale no feto nia, Yairus eman ida mai katak baa nia naꞌak, “Aikee, Ama! Ama oan la no ita tiꞌan! Lalika makole Ama Boot tenik.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Rona ema nia nasara, Yesus dale baa Yairus naꞌak, “Mau! Lalika mataꞌuk! Fiar baa Naꞌi Maromak dei. Nia atu sori mau oan.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Tama tiꞌan baa, Yesus kaer nola oa nia liman, nodi bolu naꞌak, “Bete! Madeer ona!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Natoon nia moos, oa nia moris nikar, hotu nadeer. Yesus naruka inan naꞌak, “Foo nia naa lai!”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Inan-aman blaar tebe-tebes. Mais Yesus nakahik sia nebee keta keke lia neꞌe.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.