Lucas 2
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 — ausente —
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 — ausente —
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Tan nia, ema hotu-hotu fila baa leo huun atu natama naran.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 — ausente —
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 — ausente —
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Toꞌo nebaa, Maria loron nahoris moos toꞌo mai.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Iha Betlehem nia, noo uma bodik ema hein heik, mais sia la netan fatik iha nia. Tan baa nia, sia tama baa natar ida laran. Iha nia Maria nahoris oa ulun, oa mane ida. Maria nafuꞌut Nia nodi tais, hotu natoba baa bibi no karau haan fatik.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Baa kalan nia, makbalin naꞌin hira daka bibi malae iha kota luan.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Teki-tekis, sia naree Maromak Niakaan makbukar laleꞌan ida. Hotu, Naꞌi Maromak kroman naksinak baa sia, toꞌo sia nataꞌuk liu.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Mais makbukar nia katak naꞌak:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Lia diꞌak nia nuneꞌe:
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Emi bele hatene Nia nuneꞌe: Emi atu hasoru kau mea oan ida mak inan nafuꞌut nodi tais. Nia toba iha bibi no karau haan fatik laran.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Teki-tekis, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan lear mai namutuk no makbukar uluk nia. Sia tonu-naboot Naꞌi Maromak nodi nananu naꞌak,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Ita foti-hahaas Naꞌi Maromak naran!
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Hotu makbukar sia fila baa laleꞌan. Makbalin nia sia dale baa malu naꞌak, “Hei! Mai ita baa Betlehem atu haree oa nia lai! Tan Naꞌi Maromak solok lia nia baa ita tiꞌan.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Hotu, sia lai-lais baa Betlehem. Toꞌo nebaa, sia netan Maria no Yusuf no kau mea oan mak noꞌi toba iha bibi no karau haan fatik laran.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Naree oa nia, sia moos katak baa ema naꞌak, “Ohin nia, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan sia katak lia oa neꞌe baa ami!” Hotu sia katak lia nia toꞌo mohu.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ema hotu-hotu mak rona, blaar karin.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Mais Maria rai lia nia sia baa neon laran, nodi naneo atu buka lia nia sia isin.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Makbalin sia naree notu oa nia, sia moos fila nikar baa siakaan bibi malae. Sia tonu-naboot Naꞌi Maromak naran nodi sera dodan baa Nia, tan saa mak sia rona no sia naree, manesak no saa mak Maromak Niakaan makbukar dale tiꞌan baa sia.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Kau mea oa nia, otas loron walu tiꞌan, sia nalo lahan hamane aan baa Nia, tuir ema Yahudi siakaan ukun-badu. Niakaan inan no aman nanaran Nia, ‘Yesus’. Naran nia mak uluk makbukar laleꞌan katak kedan baa oras Yesus inan sei la koꞌus Nia dauk.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ukun-badu ida nosi Bei Musa naꞌak, feto mak nahoris loron haat nulu tiꞌan, musti nalaꞌok adat hamoos aan iha Uma Hamulak Huun. Hodi nunia, nia bele tama nikar baa ema Yahudi siakaan uma hamulak. Tan nunia, Yusuf no Maria baa nalaꞌok adat nia iha kota Yerusalem. Sia moos nodi siakaan oan Yesus baa Uma Hamulak Huun, atu latan baa Naꞌi Maromak.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Hodi nunia, sia tuir Naꞌi Maromak ukun-badu mak naꞌak, “Feto mak nahoris oa ulun mak mane, musti latan oan nia baa Naꞌi Maromak.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Tuir Naꞌi Maromak ukun-badu, kalo inan no aman latan oan baa Naꞌi Maromak, sia musti sera lakateu inan ida no aman ida, lale, lakateu sina tulan matan rua. Yusuf no Maria moos nalaꞌok ukun-badu nia.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 — ausente —
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 — ausente —
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Baa oras Yesus inan no aman nodi Nia baa Uma Hamulak Huun atu latan baa Naꞌi Maromak, Kmalar Lulik moos nalaꞌo nodi Simeon baa.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Oras naree oan nia, katuas Simeon nakaꞌu nola, nodi tonu-naboot Naꞌi Maromak naꞌak:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Haꞌu ktonu Naꞌi Maromak!
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Haꞌu karee tiꞌan Ema mak Naꞌi Maromak solok mai
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Naꞌi Maromak nakara nodi oan neꞌe
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Nia atu dadi hanesan kroman.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Rona nola nunia, Yusuf no Maria blaar karin tan katuas Simeon nasee nunia.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Hotu, Simeon nusu matak-malirin bodik sia. Nia moos katak kedan baa Maria naꞌak, “Yesus inan! Ema waꞌin iha Israꞌel neꞌe atu dudu sees oan neꞌe. Mais nosi ikus, siakaan hahalok nia atu nahonu fila sia. Oan neꞌe moos atu nalo ema waꞌin neon boot.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Hodi nunia, Naꞌi Maromak loke hotu ema neon. Mais rona! Ina atu hetan susar todan, hanesan surik naruk sona borut okaan hirus.”
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 — ausente —
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 — ausente —
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Baa oras Simeon dale baa Yusuf no Maria, ferik nia mai kre-reꞌis nanono sia. Nia rona Simeon dale nunia, nia tonu-naboot Naꞌi Maromak. Nia moos dale kedan lia Yesus bodik ema hotu-hotu mak sei noꞌi nei-nein siakaan Naꞌin mak Naꞌi Maromak nameno atu solok mai sori ema Israꞌel.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Yusuf no Maria nalaꞌok mohu Bei Musa Ukun-badu sia iha kota Yerusalem tiꞌan, sia moos fila baa siakaan leo Nasaret iha rai Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Hotu Yesus hetak boot, hetak biit, hetak matenek toꞌo natene lia waꞌin. Naꞌi Maromak moos natudu laran diꞌak baa Nia.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Sura tinan, Yusuf no Maria baa kota Yerusalem atu tuir nadahur Paska.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Dala ida, baa oras Yesus otas tinan sanulu resin rua, sia baa kota Yerusalem bele-bele atu tuir dahur nia.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 — ausente —
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 — ausente —
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Mais sia la netan, sia fila nikar baa buka Nia iha Yerusalem.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Toꞌo nebaa, sia buka Nia loron tolu laran, foin netan iha Uma Hamulak Huun. Nia noꞌi taruka lia fuan no ema manorik ukun Yahudi sia.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ema hotu-hotu mak tuur nanono, blaar karin, tan Nia natene tebe-tebes Hakerek Moon isin. Nia moos nataa sia diꞌa-diꞌak.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Naree nola nunia, Yesus inan no aman moos blaar. Hotu inan katak naꞌak, “Yesus! Tan saa O masusar ami nuneꞌe? Ami rua O aman benar karin tiꞌan buka O!”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Mais Yesus nataa naꞌak, “Tan saa ina no ama hasusar aan buka Haꞌu? Musti hatene! Haꞌu koo serwisu iha Haꞌukaan Ama Uman.”
49 Jesus respondeu:
50 Mais sia la natene Niakaan hakara nia.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Nunia hotu, sia fila nikar bele-bele baa Nasaret. Yesus moris tuir inan no aman harukan. Niakaan ina rai lia nia sia hotu-hotu baa neon laran.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Nunia ona, Yesus hetak boot, hetak matenek. Nia moos hetak kona baa Naꞌi Maromak neon no ema raiklaran neon.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.