Lucas 15
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Baa oras nia, ema maksisi bea no ema seluk sia, mai hei-hein baa Yesus atu nanono Nia. Tuir loos, ema Yahudi ulun sia filak ema oin nunia sia baa ema lisan aat.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Titu-naree ema nia sia mai baa Yesus, ema Farisi no matenek ukun Yahudi sia nakmuuk naꞌak, “Hoi! Yesus neꞌe namalu no ema lisan aat sia!”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Rona nola nunia, Yesus dale baa sia nodi lia hatetek naꞌak,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Noo makbalin ida. Niakaan bibi malae matan atus ida. Dala ida, matan ida lakon. Hotu, nia musti nalo saa? Nanis nia laꞌo nela matan siwi nulu resin siwi iha fatin manek, hotu baa buka bibi malae mak lakon nia toꞌo netan.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Netan tiꞌan, nia neon boot. Hotu, nia nasaan nodi nikar mai.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Toꞌo uma, nia bolu nola mamaluk sia nodi katak naꞌak, ‘Hei! Mai neon boot bele-bele ho haꞌu lai, tan haꞌukaan bibi malae mak lakon nia, ketan tiꞌan.’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Iha laleꞌan moos nunia. Kalo ema maksalan ida nalo neon aat nodi fila baa Naꞌi Maromak, laleꞌan isin tomak neon boot. Tebes. Sia neon boot tan ema naꞌin ida fila baa Naꞌi Maromak, liu nosi neon boot baa ema naꞌin siwi nulu resin siwi mak moris loos no la laꞌo sala dalan.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Hotu, Yesus dale lia hatetek ida tenik naꞌak, “Noo feto ida mak noo osan murak tomak sanulu. Dala ida, osan ida lakon. Hotu, nia musti nalo saa? Nanis nia sunu badut nodi leno nasirin. Nia saar uma nosi lidun baa lidun, buka diꞌa-diꞌak osan mak lakon nia toꞌo netan.
8 Jesus continuou:
9 Netan tiꞌan, nia bolu nola ema mak uma kreꞌis malu sia, nodi katak naꞌak, ‘Hei! Mai neon boot bele-bele ho haꞌu lai, tan haꞌukaan osan mak lakon nia, ketan tiꞌan!’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Iha laleꞌan moos nunia. Kalo maksalan ida nalo neon aat nodi fila baa Naꞌi Maromak, nanis makbukar laleꞌan sia hotu-hotu neon boot.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Hotu, Yesus natutan lia nodi lia hatetek ida seluk tenik naꞌak, “Noo ama ida. Niakaan oan mane, naꞌin rua.
11 E Jesus disse ainda:
12 Baa loron ida, oa ikun katak baa aman naꞌak, ‘Ama! Faꞌe kedan, foo baa haꞌu haꞌukaan fafaꞌek nosi ama sasoin ona!’ Rona nola nunia, aman moos faꞌe foo kedan niakaan sasoin baa oan naꞌin rua.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 La kleur, oa ikun faꞌan moos niakaan fafaꞌek. Hotu, nia nahulin niakaan naha sia, laꞌo baa rai dook. Toꞌo baa, nia soe karin osan nodi moris namidar aan dei.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Baa oras osan mohu, rai nia moos kona salaen boot, toꞌo nia moris namukit aan.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Hotu, nia buka serwisu, tan salaen. Ema ida simu nia no naruka nia nahaan fahi.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Mais tan la noo ema mak foo haan baa nia, nia la terus salaen, toꞌo nakara atu naa fahi haan.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kleu-leur, nia nanoin baa-mai naꞌak, ‘Iha haꞌukaan ama uman, mataroos hotu-hotu naa bosu toꞌo naresin. Mais haꞌu iha neꞌe, atu mate salaen ona.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Diꞌak liu, haꞌu kfila baa haꞌukaan ama. Toꞌo nebaa, haꞌu katak baa nia kaꞌak, “Ama! Haꞌu kalo sala boot tiꞌan baa Naꞌi Maromak no baa ama.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Haꞌu la kfatan dadi baa ama oan tenik. Masik ama simu haꞌu kdadi mataroos dei moos, diꞌak!’ ”
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Naneo notu nunia, nia nariik, fila baa ama uman. Oras nia sei dook, aman titu-naree nia tiꞌan. Aman neon monu kedas baa nia. Hotu aman nalai sai nosi uma, baa nasoru oan mak fila mai nia. Hotu, nia nakoꞌak nola nodi deꞌi nia.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Hotu, oa nia dale baa aman naꞌak, ‘Ama! Haꞌu kalo sala boot tiꞌan baa Naꞌi Maromak no baa ama. Haꞌu la kfatan dadi baa ama oan tenik.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Mais aman naruka kedan ema serwisu sia naꞌak, ‘Hoi, lai-lais! Baa hola faru klobor kabaas ida, tau baa nia. Tau kadeli baa liman fuan, no tau kaso baa ain.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Hotu baa dada hola karau baka mak kesi nia, koꞌa, nebee ita halo dahur bele-bele.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Tan haꞌukaan oan neꞌe, nuꞌu mate tiꞌan, mais oras neꞌe moris nikar. Nia lakon tiꞌan, mais oras neꞌe, ketan kikar tiꞌan.’ Aman dale notu nunia, sia nahuu nadahur bele-bele.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Baa oras nia, oa ulun serwisu iha toꞌos baa. Oras fila mai uma, sei iha dook nia rona ema nakdiuk bareka nodi bidu no naksoke.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Nia bolu nola ata ida, nusu naꞌak, ‘Hoi! Dahur saa mak neꞌe?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ata nia nataa naꞌak, ‘O alin mai nikar tiꞌan. O aman mak naruka koꞌa karau baka hodi halo dahur boot, tan oan fila mai nodi manek.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Rona nola nunia, oa ulun krakat, toꞌo la noꞌuk tama baa uma laran. Aman baa namaus nia, nebee tama baa uma laran.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Mais nia krakat naꞌak, ‘Ama! Manoin kokon lai! Hori wain neꞌe, haꞌu kserwisu susi ruin hanesan mataroos bodik ama. Haꞌu la kakur ama hakaran. Masik nunia moos, sei la dala ida dauk, ama foo bibi oan matan ida kodi kadahur ko haꞌukaan mamaluk sia.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Mais katene kodi baa, ama oan labuk teen neꞌe, baa nakdiuk feto namohu ama osan sia. Oras neꞌe nia fila mai, ama noꞌo karau baka isin furak basuk, hodi halo dahur boot bodik nia.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Rona nola nunia, aman nataa naꞌak, ‘Oa mak haꞌu kadomi! Rona diꞌa-diꞌak! O mein mamutuk mo haꞌu. Hotu-hotu mak haꞌukaan moos, okaan.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Oras neꞌe, ita musti hadahur, tan okaan alin mesak neꞌe. Uluk, nuꞌu nia mate tiꞌan, mais oras neꞌe nia moris nikar tiꞌan. Nia lakon tiꞌan, mais oras neꞌe ita hetan hikar tiꞌan.’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.