João 2
Tetun Alkitab (TET) vs NVT
1 Baa wainrua, noo ema nalo uma kain foun, hotu sia nalo dahur iha leo Kana iha rai Galilea. Yesus inan iha nia.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Yesus no Niakaan maktuir sia moos kona hamata. Hotu, sia baa.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Mais kleu-leur, anggor ween nahuu mohu iha dahur nia. Yesus inan mai katak baa Nia naꞌak, “Oa! Tulun lai! Siakaan anggor ween mohu tiꞌan.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Yesus nataa naꞌak, “Ina. Tan saa ina nakara Haꞌu mak babilan? Haꞌukaan oras sei la toꞌo dauk.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Mais inan katak baa ema makserwisu iha nia sia naꞌak, “Rona! Nia naruka halo saa, halo tuir baa dei.”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Iha fatin nia noo kusi fatuk neen. Kusi ida-idak nahisi wee takseer liter hitu nulu resin lima toꞌo atus ida sanulu resin lima. Ema Yahudi tau wee baa kusi nunia sia, atu nodi namoos aan tuir siakaan adat.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Baa oras nia, Yesus naruka baa ema makserwisu sia naꞌak, “Hola wee, tau hakonu kusi neꞌe sia.” Rona nola nunia, ema makserwisu sia tau nakonu wee baa kusi nia sia.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Hotu Yesus naruka naꞌak, “Oras neꞌe, kuru hola oda, foo baa dahur naꞌin.” Sia moos nalo tuir.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Toꞌo nebaa, dahur naꞌin nemu kokon wee nia. Natene nodi baa, wee nia dadi anggor ween tiꞌan! Dahur naꞌin benar, tan nia la natene sia netan anggor ween nia nosi nabee. (Mais ema makserwisu sia natene.)
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 Nia katak naꞌak, “Tuir loos, ema foo uluk anggor ween mak diꞌak. Ema nemu waꞌin tiꞌan, foin nasai anggor ween la duun diꞌak. Mais o malo baku fila. O masai uluk anggor ween la duun diꞌak, foin o masai anggor ween diꞌak.”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Lia nia dadi iha leo Kana, iha rai Galilea. Oras nia, Yesus naseꞌi tadak blaar uluk fohon mak ema bele naree. Nia natudu Niakaan kabaas nunia, toꞌo Niakaan maktuir sia fiar baa Nia.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Nunia hotu, Yesus no Niakaan inan, Niakaan alin sia, no Niakaan maktuir sia, tuun baa kota Kapernaum. Mais sia nein iha nia loron hira dei.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Ema Yahudi siakaan loron boot Paska kreꞌis mai ona, Yesus saꞌe baa kota Yerusalem.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Toꞌo Uma Hamulak Huun lalawar, Nia naree ema faꞌan karau baka, bibi malae, no manu lakateu sina. Sia faꞌan buat nia sia baa ema mak mai Uma Hamulak Huun atu nalo sera tunun bodik Naꞌi Maromak. Iha nia moos, Yesus naree ema tuur taruka osan mak ema nodi sera baa Naꞌi Maromak.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Naree notu nunia, Yesus nodi oe teꞌur sai ema hotu-hotu nosi nia. Nia moos nabuꞌa sai karau baka no bibi malae sia. Nia naloti fatin taruka osan, nodi fakar keke karin osan nia sia.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Hotu Nia naruka ema makfaꞌan lakateu sina nia sia naꞌak, “Hasai naha neꞌe sia hosi neꞌe! Fatik neꞌe lahoos faꞌan fatin! Keta halo Haꞌukaan Ama Uman dadi faꞌan fatin!”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Baa oras nia moos, Niakaan maktuir sia nanoin nola Hakerek Moon naꞌak,
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Nunia hotu, Yahudi ulun sia nusu Yesus naꞌak, “Tan saa o teꞌur ema nunia? Kalo O tebe-tebes moo beran nunia, matudu tadak blaar ida baa ami nebee dadi kakaꞌer.”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Mais Yesus nataa naꞌak, “Masik emi hadodok fatin lulik neꞌe moos, baa wainrua Haꞌu kariik kikar.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Mais sia sakar naꞌak, “Hetan hosi nabee? Ema nariik Uma Hamulak Huun neꞌe, tinan haat nulu resin neen laran. Tan saa O maneo maꞌak, loron tolu dei O bele mariik mikar?!”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Sia nusu nunia, tan sia la natene Yesus natetek Niakaan isin lolon no fatin lulik ida.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Yesus mate tiꞌan, hotu moris nikar, foin Niakaan maktuir sia nanoin nola saa mak Nia katak kedan baa sia nunia. Hodi nunia, sia moos fiar baa lia saa mak Maromak makoꞌan uluk aan sia nakerek nela kedan iha Hakerek Moon nosi lia Yesus nia.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Baa oras nia, Yesus nein heik iha kota Yerusalem atu tuir loron boot Paska iha nia. Ema waꞌin moos fiar baa Nia, tan sia naree tadak blaar mak Nia naseꞌi.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 — ausente —
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 — ausente —
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.