João 11
Tetun Alkitab (TET) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Niakaan biin sia solok lia baa Yesus naꞌak, “Ita Boot belun Lasarus, moras todan.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Rona lia nia, Yesus dale naꞌak, “Moras neꞌe la nodi nia baa mate. Naꞌi Maromak atu nodi lia neꞌe natudu Niakaan kabaas, nebee ema foti-nahaas Haꞌu, mak Niakaan Oan neꞌe.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesus dodan Marta no alin Maria no Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Mais oras Nia rona naꞌak, Lasarus moras, Nia sei nein loron rua tenik iha mota Yordan balu baa.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Nunia hotu, Nia katak baa maktuir sia naꞌak, “Mai ita baa hikar Lasarus leon iha rai Yudea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Mais sia sakar naꞌak, “Foin da-dauk neꞌe, Yahudi ulun sia atu tuda noꞌo Ita Boot iha nebaa. Oras neꞌe Ita Boot sei nakara tenik baa nebaa ka?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Yesus nataa naꞌak, “Keta hataꞌuk! Sura loron, loro matan naksinak hori seisawan toꞌo loraik. Neꞌe naꞌak, noo kroman tuku sanulu resin rua laran. Kalo laꞌo iha kroman, ema la sidi ain, tan loro nakroma raiklaran.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mais kalo laꞌo iha makukun, ema sidi ain, tan la noo kroman.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesus dale notu nunia, Nia katak tenik naꞌak, “Itakaan belun Lasarus toba tiꞌan. Mais Haꞌu atu kbaa fuꞌa kadeer nia.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Rona Yesus dale nunia, maktuir sia naꞌak, “Ita Boot. Kalo nia toba, neꞌe naꞌak, nia atu diꞌak nikar.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Tuir loos, Yesus dale soe lia nosi Lasarus mamaten. Mais, sia la kohi.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Hotu Nia katak malorek naꞌak, “Nuneꞌe. Lasarus mate tiꞌan.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Mais Haꞌu neon diꞌak, tan baa oras nia mate, Haꞌu la iha. Mai ita baa Lasarus ona, nebee saa mak atu dadi, bele nalo emi fiar baa Haꞌu.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Iha nia moos no maktuir ida, naran Tomas, mak ema temi naꞌak, “oa karuak”. Rona Yesus dale nunia, nia katak baa maktuir rumak sia naꞌak, “Mai ona! Diꞌak liu ita hotu-hotu baa nebaa, nebee ita mate bele-bele ho Nia.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Oras Marta rona nola Yesus mai tiꞌan, nia sai baa nasoru Nia. Mais Maria nein iha uma laran dei.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Nasoru tiꞌan, Marta katak baa Yesus naꞌak, “Adeei, Ama Boot! Kalo Ama iha neꞌe, nanis haꞌukaan alin la mate.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mais haꞌu kfiar, Ama nakara nusu saa baa Naꞌi Maromak, Ama nanis netan.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Hotu Yesus katak baa nia naꞌak, “Marta! Okaan alin atu moris nikar.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta nataa naꞌak, “Tebes. Haꞌu katene, baa oras rai falu fila Naꞌi Maromak atu nalo haꞌukaan alin moris nikar bele-bele no ema hotu-hotu mak mate tiꞌan.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Mais Yesus katak naꞌak, “Haꞌu koo beran atu kalo ema moris nikar, tan Haꞌu neꞌe, moris huun. Ema mak fiar baa Haꞌu, masik sia mate tiꞌan moos, sia netan moris toꞌo nima-nimak.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Nunia moos baa ema mak sei moris. Marta, o fiar baa Haꞌukaan dalen neꞌe ka?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta nataa naꞌak, “Heꞌe, Ama Boot! Haꞌu kfiar Ama Boot neꞌe, Kristus, Naꞌi Maromak Oan mak Nia nameno tiꞌan atu solok mai raiklaran neꞌe.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Marta dale notu nunia, nia moos fila uma. Toꞌo baa, nia bolu nola alin Maria. Sia rua mesan, hotu Marta katak naꞌak, “Ama Boot mai tiꞌan. Nia nakara nasoru o.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 — ausente —
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Toꞌo fatin nia baa, Maria naree Yesus, hotu nia nakniꞌa iha Yesus ain nodi katak naꞌak, “Adeei, Ama Boot! Kalo Ama iha neꞌe, nanis haꞌukaan alin la mate.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Naree Maria no ema Yahudi mak tuir nia sia tanis nadeꞌun aan, Nia neon monu nodi noran susar.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Hotu Nia nusu naꞌak, “Emi hakoi nia iha nabee?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Rona nola nunia, Yesus moos luun turu, tan neon susar basuk.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Hotu ema Yahudi nia sia dale baa malu naꞌak, “Maree kokon baa. Nia nadomi Lasarus liu resik!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mais balu dale naꞌak, “Ema neꞌe, bele namoon ema delek matan. Tan saa Nia la bele sori nola Lasarus nebee keta mate?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Nunia hotu, Yesus neon susar tenik. Nia nareꞌis aan baa fatuk kuak mak ema nakoi Lasarus baa. Fatuk kuak nia, sia taka tiꞌan nodi fatuk boot ida.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Naree nunia, Yesus naruka ema iha nia sia naꞌak, “Foti sees fatuk neꞌe!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Mais Yesus foo natene baa nia naꞌak, “O sei manoin ka lale, ohin Haꞌu kdale nia? Haꞌu katak tiꞌan kaꞌak, kalo o fiar tebe-tebes baa Haꞌu, o atu maree Naꞌi Maromak Niakaan makaꞌas.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Hotu, ema naꞌin hira dudu sees fatuk boot nosi rate nia. Yesus tanaat saꞌe baa laleꞌan, nodi katak naꞌak, “Ama! Haꞌu ksera dodan, tan Ama rona Haꞌu.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Haꞌu katene hori uluk tiꞌan Ama rona Haꞌu nohuun. Tan baa nia, Haꞌu kdale tenik baa oras neꞌe iha ema waꞌin oin, nebee sia natene, Ama mak solok Haꞌu.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Dale notu nunia, Yesus nahii nodi lian makaꞌas naꞌak, “Lasarus! Sai mai ona!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ema maten nia moos sai kedas nosi kuak nia. Tais mak ema nodi falun ain no liman, sei nafati. Tais lesu moos sei taka nola oin. Hotu Yesus naruka ema iha nia sia naꞌak, “Loke hola tais nia lai, nebee nia bele laꞌo!”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Naree nunia, ema Yahudi waꞌin mak mai namalu neon no Maria, fiar baa Yesus.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mais balu baa nasara lia nia baa ema partee Farisi sia.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Rona hotu lia nia, naꞌilulik ulun sia no ema Farisi sia naklibur atu kabuar lia fuan. Sia dale baa malu naꞌak, “Ema nia naseꞌi tadak blaar oi-oik tiꞌan! Ita musti halo nunabee tenik?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Kalo ita habusik Nia dei, ema hotu-hotu bele fiar baa Nia hanesan naꞌin. Hodi nunia, sondadu ukunrai Roma nadodok itakaan Uma Hamulak Huun no ita ema Yahudi hotu-hotu.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Natoon baa tinan nia, Kayafas mak dadi siakaan naꞌilulik ulun boot. Nia dale baa sia naꞌak, “Hoi, beik sia! Emi la hatene saa ida!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Diꞌak liu, ema ida mate bodik ema hotu-hotu. Kalo lale, sondadu Roma sia nadodok welon ita ema Yahudi tomak.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Tuir loos, Kayafas dalen nia, Naꞌi Maromak mak dale nodi Kayafas oin, tan tinan nia, Kayafas mak naꞌilulik ulun boot. Hodi nunia, nia katak kedan naꞌak, Yesus atu mate bodik ema Yahudi hotu-hotu.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Mais tuir loos, Yesus la mate bodik ema Yahudi mesan dei. Nia mate bodik Naꞌi Maromak oan sia hotu-hotu iha raiklaran neꞌe. Sia tuur keke lema rai, mais Nia atu nalo sia dadi baa hutun ida.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Nahuu baa oras nia, ema Yahudi ulun sia nametis lia mesak atu noꞌo Yesus, tuir Kayafas dalen.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tan baa nia, Yesus la nalore aan tenik iha Yahudi ulun siakaan klaran. Nia no maktuir sia nakiduk baa leo ida, naran Efraim, kreꞌis rai leet ida. Hotu, sia nein heik iha nia.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Natoon baa nia, ema Yahudi siakaan loron boot Paska kreꞌis tiꞌan. Sura tinan, ema waꞌin nosi luan mai kota Yerusalem atu tuir nadahur Paska iha nia. Sia mai uluk atu namoos aan tuir ukun-badu.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ema waꞌin mak mai Yerusalem baa tinan nia, nakara nasoru Yesus. Toꞌo Uma Hamulak Huun, sia nusu baa malu naꞌak, “Nunabee? Yesus moos mai dahur ka, lale?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Mais naꞌilulik ulun sia no ema Farisi sia naruka naꞌak, “Kalo noo ema mak natene Yesus iha nabee, hasara baa ami lai!” Sia dale nunia, tan sia nakara kohi Yesus.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.