João 11
Tetun Alkitab (TET) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Niakaan biin sia solok lia baa Yesus naꞌak, “Ita Boot belun Lasarus, moras todan.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Rona lia nia, Yesus dale naꞌak, “Moras neꞌe la nodi nia baa mate. Naꞌi Maromak atu nodi lia neꞌe natudu Niakaan kabaas, nebee ema foti-nahaas Haꞌu, mak Niakaan Oan neꞌe.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesus dodan Marta no alin Maria no Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Mais oras Nia rona naꞌak, Lasarus moras, Nia sei nein loron rua tenik iha mota Yordan balu baa.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Nunia hotu, Nia katak baa maktuir sia naꞌak, “Mai ita baa hikar Lasarus leon iha rai Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Mais sia sakar naꞌak, “Foin da-dauk neꞌe, Yahudi ulun sia atu tuda noꞌo Ita Boot iha nebaa. Oras neꞌe Ita Boot sei nakara tenik baa nebaa ka?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesus nataa naꞌak, “Keta hataꞌuk! Sura loron, loro matan naksinak hori seisawan toꞌo loraik. Neꞌe naꞌak, noo kroman tuku sanulu resin rua laran. Kalo laꞌo iha kroman, ema la sidi ain, tan loro nakroma raiklaran.
9 Jesus respondeu:
10 Mais kalo laꞌo iha makukun, ema sidi ain, tan la noo kroman.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus dale notu nunia, Nia katak tenik naꞌak, “Itakaan belun Lasarus toba tiꞌan. Mais Haꞌu atu kbaa fuꞌa kadeer nia.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Rona Yesus dale nunia, maktuir sia naꞌak, “Ita Boot. Kalo nia toba, neꞌe naꞌak, nia atu diꞌak nikar.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tuir loos, Yesus dale soe lia nosi Lasarus mamaten. Mais, sia la kohi.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Hotu Nia katak malorek naꞌak, “Nuneꞌe. Lasarus mate tiꞌan.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Mais Haꞌu neon diꞌak, tan baa oras nia mate, Haꞌu la iha. Mai ita baa Lasarus ona, nebee saa mak atu dadi, bele nalo emi fiar baa Haꞌu.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Iha nia moos no maktuir ida, naran Tomas, mak ema temi naꞌak, “oa karuak”. Rona Yesus dale nunia, nia katak baa maktuir rumak sia naꞌak, “Mai ona! Diꞌak liu ita hotu-hotu baa nebaa, nebee ita mate bele-bele ho Nia.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Oras Marta rona nola Yesus mai tiꞌan, nia sai baa nasoru Nia. Mais Maria nein iha uma laran dei.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Nasoru tiꞌan, Marta katak baa Yesus naꞌak, “Adeei, Ama Boot! Kalo Ama iha neꞌe, nanis haꞌukaan alin la mate.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Mais haꞌu kfiar, Ama nakara nusu saa baa Naꞌi Maromak, Ama nanis netan.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Hotu Yesus katak baa nia naꞌak, “Marta! Okaan alin atu moris nikar.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta nataa naꞌak, “Tebes. Haꞌu katene, baa oras rai falu fila Naꞌi Maromak atu nalo haꞌukaan alin moris nikar bele-bele no ema hotu-hotu mak mate tiꞌan.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Mais Yesus katak naꞌak, “Haꞌu koo beran atu kalo ema moris nikar, tan Haꞌu neꞌe, moris huun. Ema mak fiar baa Haꞌu, masik sia mate tiꞌan moos, sia netan moris toꞌo nima-nimak.
25 Então Jesus declarou:
26 Nunia moos baa ema mak sei moris. Marta, o fiar baa Haꞌukaan dalen neꞌe ka?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta nataa naꞌak, “Heꞌe, Ama Boot! Haꞌu kfiar Ama Boot neꞌe, Kristus, Naꞌi Maromak Oan mak Nia nameno tiꞌan atu solok mai raiklaran neꞌe.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta dale notu nunia, nia moos fila uma. Toꞌo baa, nia bolu nola alin Maria. Sia rua mesan, hotu Marta katak naꞌak, “Ama Boot mai tiꞌan. Nia nakara nasoru o.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Toꞌo fatin nia baa, Maria naree Yesus, hotu nia nakniꞌa iha Yesus ain nodi katak naꞌak, “Adeei, Ama Boot! Kalo Ama iha neꞌe, nanis haꞌukaan alin la mate.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Naree Maria no ema Yahudi mak tuir nia sia tanis nadeꞌun aan, Nia neon monu nodi noran susar.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Hotu Nia nusu naꞌak, “Emi hakoi nia iha nabee?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Rona nola nunia, Yesus moos luun turu, tan neon susar basuk.
35 Jesus chorou.
36 Hotu ema Yahudi nia sia dale baa malu naꞌak, “Maree kokon baa. Nia nadomi Lasarus liu resik!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Mais balu dale naꞌak, “Ema neꞌe, bele namoon ema delek matan. Tan saa Nia la bele sori nola Lasarus nebee keta mate?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nunia hotu, Yesus neon susar tenik. Nia nareꞌis aan baa fatuk kuak mak ema nakoi Lasarus baa. Fatuk kuak nia, sia taka tiꞌan nodi fatuk boot ida.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Naree nunia, Yesus naruka ema iha nia sia naꞌak, “Foti sees fatuk neꞌe!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Mais Yesus foo natene baa nia naꞌak, “O sei manoin ka lale, ohin Haꞌu kdale nia? Haꞌu katak tiꞌan kaꞌak, kalo o fiar tebe-tebes baa Haꞌu, o atu maree Naꞌi Maromak Niakaan makaꞌas.”
40 Jesus respondeu:
41 Hotu, ema naꞌin hira dudu sees fatuk boot nosi rate nia. Yesus tanaat saꞌe baa laleꞌan, nodi katak naꞌak, “Ama! Haꞌu ksera dodan, tan Ama rona Haꞌu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Haꞌu katene hori uluk tiꞌan Ama rona Haꞌu nohuun. Tan baa nia, Haꞌu kdale tenik baa oras neꞌe iha ema waꞌin oin, nebee sia natene, Ama mak solok Haꞌu.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Dale notu nunia, Yesus nahii nodi lian makaꞌas naꞌak, “Lasarus! Sai mai ona!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ema maten nia moos sai kedas nosi kuak nia. Tais mak ema nodi falun ain no liman, sei nafati. Tais lesu moos sei taka nola oin. Hotu Yesus naruka ema iha nia sia naꞌak, “Loke hola tais nia lai, nebee nia bele laꞌo!”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Naree nunia, ema Yahudi waꞌin mak mai namalu neon no Maria, fiar baa Yesus.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Mais balu baa nasara lia nia baa ema partee Farisi sia.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Rona hotu lia nia, naꞌilulik ulun sia no ema Farisi sia naklibur atu kabuar lia fuan. Sia dale baa malu naꞌak, “Ema nia naseꞌi tadak blaar oi-oik tiꞌan! Ita musti halo nunabee tenik?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kalo ita habusik Nia dei, ema hotu-hotu bele fiar baa Nia hanesan naꞌin. Hodi nunia, sondadu ukunrai Roma nadodok itakaan Uma Hamulak Huun no ita ema Yahudi hotu-hotu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Natoon baa tinan nia, Kayafas mak dadi siakaan naꞌilulik ulun boot. Nia dale baa sia naꞌak, “Hoi, beik sia! Emi la hatene saa ida!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Diꞌak liu, ema ida mate bodik ema hotu-hotu. Kalo lale, sondadu Roma sia nadodok welon ita ema Yahudi tomak.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Tuir loos, Kayafas dalen nia, Naꞌi Maromak mak dale nodi Kayafas oin, tan tinan nia, Kayafas mak naꞌilulik ulun boot. Hodi nunia, nia katak kedan naꞌak, Yesus atu mate bodik ema Yahudi hotu-hotu.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Mais tuir loos, Yesus la mate bodik ema Yahudi mesan dei. Nia mate bodik Naꞌi Maromak oan sia hotu-hotu iha raiklaran neꞌe. Sia tuur keke lema rai, mais Nia atu nalo sia dadi baa hutun ida.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nahuu baa oras nia, ema Yahudi ulun sia nametis lia mesak atu noꞌo Yesus, tuir Kayafas dalen.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Tan baa nia, Yesus la nalore aan tenik iha Yahudi ulun siakaan klaran. Nia no maktuir sia nakiduk baa leo ida, naran Efraim, kreꞌis rai leet ida. Hotu, sia nein heik iha nia.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Natoon baa nia, ema Yahudi siakaan loron boot Paska kreꞌis tiꞌan. Sura tinan, ema waꞌin nosi luan mai kota Yerusalem atu tuir nadahur Paska iha nia. Sia mai uluk atu namoos aan tuir ukun-badu.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ema waꞌin mak mai Yerusalem baa tinan nia, nakara nasoru Yesus. Toꞌo Uma Hamulak Huun, sia nusu baa malu naꞌak, “Nunabee? Yesus moos mai dahur ka, lale?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Mais naꞌilulik ulun sia no ema Farisi sia naruka naꞌak, “Kalo noo ema mak natene Yesus iha nabee, hasara baa ami lai!” Sia dale nunia, tan sia nakara kohi Yesus.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.