João 11
Tetun Alkitab (TET) vs ACF
1 — ausente —
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Niakaan biin sia solok lia baa Yesus naꞌak, “Ita Boot belun Lasarus, moras todan.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Rona lia nia, Yesus dale naꞌak, “Moras neꞌe la nodi nia baa mate. Naꞌi Maromak atu nodi lia neꞌe natudu Niakaan kabaas, nebee ema foti-nahaas Haꞌu, mak Niakaan Oan neꞌe.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus dodan Marta no alin Maria no Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mais oras Nia rona naꞌak, Lasarus moras, Nia sei nein loron rua tenik iha mota Yordan balu baa.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Nunia hotu, Nia katak baa maktuir sia naꞌak, “Mai ita baa hikar Lasarus leon iha rai Yudea.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Mais sia sakar naꞌak, “Foin da-dauk neꞌe, Yahudi ulun sia atu tuda noꞌo Ita Boot iha nebaa. Oras neꞌe Ita Boot sei nakara tenik baa nebaa ka?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Yesus nataa naꞌak, “Keta hataꞌuk! Sura loron, loro matan naksinak hori seisawan toꞌo loraik. Neꞌe naꞌak, noo kroman tuku sanulu resin rua laran. Kalo laꞌo iha kroman, ema la sidi ain, tan loro nakroma raiklaran.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mais kalo laꞌo iha makukun, ema sidi ain, tan la noo kroman.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus dale notu nunia, Nia katak tenik naꞌak, “Itakaan belun Lasarus toba tiꞌan. Mais Haꞌu atu kbaa fuꞌa kadeer nia.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Rona Yesus dale nunia, maktuir sia naꞌak, “Ita Boot. Kalo nia toba, neꞌe naꞌak, nia atu diꞌak nikar.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tuir loos, Yesus dale soe lia nosi Lasarus mamaten. Mais, sia la kohi.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Hotu Nia katak malorek naꞌak, “Nuneꞌe. Lasarus mate tiꞌan.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Mais Haꞌu neon diꞌak, tan baa oras nia mate, Haꞌu la iha. Mai ita baa Lasarus ona, nebee saa mak atu dadi, bele nalo emi fiar baa Haꞌu.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Iha nia moos no maktuir ida, naran Tomas, mak ema temi naꞌak, “oa karuak”. Rona Yesus dale nunia, nia katak baa maktuir rumak sia naꞌak, “Mai ona! Diꞌak liu ita hotu-hotu baa nebaa, nebee ita mate bele-bele ho Nia.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Oras Marta rona nola Yesus mai tiꞌan, nia sai baa nasoru Nia. Mais Maria nein iha uma laran dei.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Nasoru tiꞌan, Marta katak baa Yesus naꞌak, “Adeei, Ama Boot! Kalo Ama iha neꞌe, nanis haꞌukaan alin la mate.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mais haꞌu kfiar, Ama nakara nusu saa baa Naꞌi Maromak, Ama nanis netan.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Hotu Yesus katak baa nia naꞌak, “Marta! Okaan alin atu moris nikar.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta nataa naꞌak, “Tebes. Haꞌu katene, baa oras rai falu fila Naꞌi Maromak atu nalo haꞌukaan alin moris nikar bele-bele no ema hotu-hotu mak mate tiꞌan.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Mais Yesus katak naꞌak, “Haꞌu koo beran atu kalo ema moris nikar, tan Haꞌu neꞌe, moris huun. Ema mak fiar baa Haꞌu, masik sia mate tiꞌan moos, sia netan moris toꞌo nima-nimak.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Nunia moos baa ema mak sei moris. Marta, o fiar baa Haꞌukaan dalen neꞌe ka?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Marta nataa naꞌak, “Heꞌe, Ama Boot! Haꞌu kfiar Ama Boot neꞌe, Kristus, Naꞌi Maromak Oan mak Nia nameno tiꞌan atu solok mai raiklaran neꞌe.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta dale notu nunia, nia moos fila uma. Toꞌo baa, nia bolu nola alin Maria. Sia rua mesan, hotu Marta katak naꞌak, “Ama Boot mai tiꞌan. Nia nakara nasoru o.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 — ausente —
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Toꞌo fatin nia baa, Maria naree Yesus, hotu nia nakniꞌa iha Yesus ain nodi katak naꞌak, “Adeei, Ama Boot! Kalo Ama iha neꞌe, nanis haꞌukaan alin la mate.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Naree Maria no ema Yahudi mak tuir nia sia tanis nadeꞌun aan, Nia neon monu nodi noran susar.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Hotu Nia nusu naꞌak, “Emi hakoi nia iha nabee?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Rona nola nunia, Yesus moos luun turu, tan neon susar basuk.
35 Jesus chorou.
36 Hotu ema Yahudi nia sia dale baa malu naꞌak, “Maree kokon baa. Nia nadomi Lasarus liu resik!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Mais balu dale naꞌak, “Ema neꞌe, bele namoon ema delek matan. Tan saa Nia la bele sori nola Lasarus nebee keta mate?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Nunia hotu, Yesus neon susar tenik. Nia nareꞌis aan baa fatuk kuak mak ema nakoi Lasarus baa. Fatuk kuak nia, sia taka tiꞌan nodi fatuk boot ida.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Naree nunia, Yesus naruka ema iha nia sia naꞌak, “Foti sees fatuk neꞌe!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Mais Yesus foo natene baa nia naꞌak, “O sei manoin ka lale, ohin Haꞌu kdale nia? Haꞌu katak tiꞌan kaꞌak, kalo o fiar tebe-tebes baa Haꞌu, o atu maree Naꞌi Maromak Niakaan makaꞌas.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Hotu, ema naꞌin hira dudu sees fatuk boot nosi rate nia. Yesus tanaat saꞌe baa laleꞌan, nodi katak naꞌak, “Ama! Haꞌu ksera dodan, tan Ama rona Haꞌu.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Haꞌu katene hori uluk tiꞌan Ama rona Haꞌu nohuun. Tan baa nia, Haꞌu kdale tenik baa oras neꞌe iha ema waꞌin oin, nebee sia natene, Ama mak solok Haꞌu.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Dale notu nunia, Yesus nahii nodi lian makaꞌas naꞌak, “Lasarus! Sai mai ona!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Ema maten nia moos sai kedas nosi kuak nia. Tais mak ema nodi falun ain no liman, sei nafati. Tais lesu moos sei taka nola oin. Hotu Yesus naruka ema iha nia sia naꞌak, “Loke hola tais nia lai, nebee nia bele laꞌo!”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Naree nunia, ema Yahudi waꞌin mak mai namalu neon no Maria, fiar baa Yesus.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mais balu baa nasara lia nia baa ema partee Farisi sia.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Rona hotu lia nia, naꞌilulik ulun sia no ema Farisi sia naklibur atu kabuar lia fuan. Sia dale baa malu naꞌak, “Ema nia naseꞌi tadak blaar oi-oik tiꞌan! Ita musti halo nunabee tenik?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Kalo ita habusik Nia dei, ema hotu-hotu bele fiar baa Nia hanesan naꞌin. Hodi nunia, sondadu ukunrai Roma nadodok itakaan Uma Hamulak Huun no ita ema Yahudi hotu-hotu.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Natoon baa tinan nia, Kayafas mak dadi siakaan naꞌilulik ulun boot. Nia dale baa sia naꞌak, “Hoi, beik sia! Emi la hatene saa ida!
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Diꞌak liu, ema ida mate bodik ema hotu-hotu. Kalo lale, sondadu Roma sia nadodok welon ita ema Yahudi tomak.”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Tuir loos, Kayafas dalen nia, Naꞌi Maromak mak dale nodi Kayafas oin, tan tinan nia, Kayafas mak naꞌilulik ulun boot. Hodi nunia, nia katak kedan naꞌak, Yesus atu mate bodik ema Yahudi hotu-hotu.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Mais tuir loos, Yesus la mate bodik ema Yahudi mesan dei. Nia mate bodik Naꞌi Maromak oan sia hotu-hotu iha raiklaran neꞌe. Sia tuur keke lema rai, mais Nia atu nalo sia dadi baa hutun ida.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Nahuu baa oras nia, ema Yahudi ulun sia nametis lia mesak atu noꞌo Yesus, tuir Kayafas dalen.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Tan baa nia, Yesus la nalore aan tenik iha Yahudi ulun siakaan klaran. Nia no maktuir sia nakiduk baa leo ida, naran Efraim, kreꞌis rai leet ida. Hotu, sia nein heik iha nia.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Natoon baa nia, ema Yahudi siakaan loron boot Paska kreꞌis tiꞌan. Sura tinan, ema waꞌin nosi luan mai kota Yerusalem atu tuir nadahur Paska iha nia. Sia mai uluk atu namoos aan tuir ukun-badu.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Ema waꞌin mak mai Yerusalem baa tinan nia, nakara nasoru Yesus. Toꞌo Uma Hamulak Huun, sia nusu baa malu naꞌak, “Nunabee? Yesus moos mai dahur ka, lale?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Mais naꞌilulik ulun sia no ema Farisi sia naruka naꞌak, “Kalo noo ema mak natene Yesus iha nabee, hasara baa ami lai!” Sia dale nunia, tan sia nakara kohi Yesus.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.