Gênesis 50

Tetun Alkitab (TET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naree aman mate tiꞌan, Yusuf nakoꞌak nola, nodi tanis. Nia moos deꞌi bei-beik.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Hotu, Yusuf naruka klosan maktebar maten sia, nebee kahur ai morin oi-oik, nodi tebar Yakob maten.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Klosan maktebar maten sia babilan Yakob maten nia, toꞌo loron haat nulu, tuir siakaan adat. Ema Mesir sia hotu-hotu moos tanis, tan Yakob mate. Sia nalaꞌok hahalok nia, toꞌo loron hitu nulu, ahan ema boot ida mak mate.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Loron hitu nulu siku liu tiꞌan, Yusuf katak baa klosan sia naꞌak, “Emi rona! Emi baa hodi haꞌukaan lia fuan neꞌe, hasara baa ama naꞌi haꞌak nuneꞌe:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 ‘Natoon baa oras haꞌukaan aman kreꞌis atu mate, nia nusu nebee haꞌu kodi niakaan maten, baa kakoi iha rai Kanaꞌan! Tan baa nia, haꞌu kusu ama naꞌi foo leet, nebee haꞌu kbele baa kakoi haꞌukaan aman. Hotu tiꞌan, foin haꞌu kfila mai.’ ”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Rona nola nunia, naꞌin moos nataa naꞌak, “Kalo Yusuf namate lia no aman nunia tiꞌan, haꞌu moos kakara. Baa hakoi maten iha nebaa ona!”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Hotu, Yusuf baa nakoi aman. Ema waꞌin moos tuir. Sia nia mak naꞌin klosan sia hotu-hotu, no ema boot hotu-hotu nosi Mesir.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Yusuf maun-alin no siakaan ema serwisu sia hotu-hotu moos baa bele. Hela mesan feen no lawarik sia no bibi no karau sia iha Gosen.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Sondadu waꞌin moos tuir. Balu saꞌe kareta, balu tenik saꞌe kuda. Ema mak tuir maten nia waꞌin basuk, toꞌo ema lolok nia, naruk lo-loos.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Ema lolok nia nakur mota Yordan iha fatin ida naran Atad. Ema taꞌe nanis hare iha nia. Toꞌo nia, Yusuf sia tanis aman maten. Sia moos daka maten kalan hitu laran tenik.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Naree sia susar nunia, ema Kanaꞌan dale baa malu naꞌak, “Haree lai! Ema Mesir sia daka maten nodi tanis, toꞌo nalo ita moos laran moras!” Tan baa nia, ema Kanaꞌan nanaran fatin nia naꞌak, Abel-Misraim. Neꞌe naꞌak ‘ema Mesir siakaan susar’.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Hotu, Yakob oan sia nalaꞌok tuir lia mamenon mak sia nameno tiꞌan nia.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Sia foti nola aman Yakob maten, nodi baa nakoi iha fatuk kuak iha leo Makpela, kreꞌis baa Mamre. Abraham sosa nola rai nia nosi ema Het ida naran Efron, nalo baa siakaan rate fatik.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Nakoi aman tiꞌan, Yusuf no maun-alin sia fila nikar baa Mesir. Nunia moos, ema mak tuir sia hotu-hotu.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Toꞌo Mesir tiꞌan, Yusuf maun sia nahuu nataꞌuk, tan siakaan aman Yakob la iha tiꞌan. Sia dale baa malu naꞌak, “Hei! Hanoin lai! Arumak Yusuf sei rai hirus baa ita, hotu atu selu nikar itakaan hahalok aat uluk nia sia. Kalo dadi tebes nunia, nunabee?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Tan baa nia, sia kabuar lia, hotu solok baa Yusuf naꞌak, “Ama Naꞌi! Oras itakaan aman sei moris, nia naruka kedan ami
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 atu katak baa ama nuꞌu neꞌe: ‘Masik ami halo aat baa Yusuf, mais Yusuf musti naluꞌa lakon amikaan salan nia.’ Ami neꞌe, Maromak atan, mak itakaan ama loꞌu-sudur baa. Tan baa nia, ami atu mai husu pardua, tan ami hotu-hotu halo sala tiꞌan baa ama naꞌi.”
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Hotu Yusuf maun sia moos mai duꞌuk. Sia loꞌu-sudur baa nia nodi naꞌak, “Ami mai atu mataroos baa ama.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Mais Yusuf nataa sia naꞌak, “Mau sia! Emi lalika hataꞌuk ona! Maromak mesan no beran kastikar ema! Haꞌu neꞌe, la ko beran.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Tebes! Uluk nia, emi koꞌa kabuar lia hodi hahaat haꞌu! Mais Naꞌi Maromak nalo emikaan aꞌaat nia, dadi baa dadiꞌak! Hodi nunia, Nia foti haꞌu kdadi ema boot, nebee ema waꞌin bele netan moris!
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Tan lia nia, emi keta hataꞌuk, tan haꞌu kamate lia tiꞌan atu kaliku emi ho emikaan oan sia hotu-hotu!”
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Hotu, Yusuf tuur nametin aan iha rai Mesir, namutuk no maun-alin sia hotu-hotu. Nia moris toꞌo tinan atus ida sanulu.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Nia sei noo leet naree Efraim oan no bein oan sia. Nia naꞌin duꞌuk mak nawaꞌi Manase bein oan, mak Makir oan sia.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Nosi ikus, Yusuf katak baa maun-alin sia naꞌak, “Mane malun sia! Haꞌu koran haꞌukaan loron mate kreꞌis tiꞌan! Mais haꞌu kfiar Naꞌi Maromak nanis naliku emi! Nia atu nalaꞌo emi sai hosi rai neꞌe, baa hikar rai mak Nia nameno tiꞌan no bei Abraham, no bei Isak no ama Yakob!”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Hotu, Yusuf nusu sia naꞌak, “Emi musti harai aan baa haꞌu! Kalo toꞌo baa oras Naꞌi Maromak nalaꞌo emi nodi nikar baa rai Kanaꞌan, emi musti foti hodi haꞌukaan maten!”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 La kleur, Yusuf mate iha Mesir baa otas tinan atus ida sanulu. Sia tebar kedan maten nia, hotu natama baa ai balun.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.