Gênesis 50

Tetun Alkitab (TET) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naree aman mate tiꞌan, Yusuf nakoꞌak nola, nodi tanis. Nia moos deꞌi bei-beik.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Hotu, Yusuf naruka klosan maktebar maten sia, nebee kahur ai morin oi-oik, nodi tebar Yakob maten.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Klosan maktebar maten sia babilan Yakob maten nia, toꞌo loron haat nulu, tuir siakaan adat. Ema Mesir sia hotu-hotu moos tanis, tan Yakob mate. Sia nalaꞌok hahalok nia, toꞌo loron hitu nulu, ahan ema boot ida mak mate.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Loron hitu nulu siku liu tiꞌan, Yusuf katak baa klosan sia naꞌak, “Emi rona! Emi baa hodi haꞌukaan lia fuan neꞌe, hasara baa ama naꞌi haꞌak nuneꞌe:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Natoon baa oras haꞌukaan aman kreꞌis atu mate, nia nusu nebee haꞌu kodi niakaan maten, baa kakoi iha rai Kanaꞌan! Tan baa nia, haꞌu kusu ama naꞌi foo leet, nebee haꞌu kbele baa kakoi haꞌukaan aman. Hotu tiꞌan, foin haꞌu kfila mai.’ ”
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Rona nola nunia, naꞌin moos nataa naꞌak, “Kalo Yusuf namate lia no aman nunia tiꞌan, haꞌu moos kakara. Baa hakoi maten iha nebaa ona!”
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Hotu, Yusuf baa nakoi aman. Ema waꞌin moos tuir. Sia nia mak naꞌin klosan sia hotu-hotu, no ema boot hotu-hotu nosi Mesir.
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 Yusuf maun-alin no siakaan ema serwisu sia hotu-hotu moos baa bele. Hela mesan feen no lawarik sia no bibi no karau sia iha Gosen.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Sondadu waꞌin moos tuir. Balu saꞌe kareta, balu tenik saꞌe kuda. Ema mak tuir maten nia waꞌin basuk, toꞌo ema lolok nia, naruk lo-loos.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Ema lolok nia nakur mota Yordan iha fatin ida naran Atad. Ema taꞌe nanis hare iha nia. Toꞌo nia, Yusuf sia tanis aman maten. Sia moos daka maten kalan hitu laran tenik.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Naree sia susar nunia, ema Kanaꞌan dale baa malu naꞌak, “Haree lai! Ema Mesir sia daka maten nodi tanis, toꞌo nalo ita moos laran moras!” Tan baa nia, ema Kanaꞌan nanaran fatin nia naꞌak, Abel-Misraim. Neꞌe naꞌak ‘ema Mesir siakaan susar’.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Hotu, Yakob oan sia nalaꞌok tuir lia mamenon mak sia nameno tiꞌan nia.
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 Sia foti nola aman Yakob maten, nodi baa nakoi iha fatuk kuak iha leo Makpela, kreꞌis baa Mamre. Abraham sosa nola rai nia nosi ema Het ida naran Efron, nalo baa siakaan rate fatik.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Nakoi aman tiꞌan, Yusuf no maun-alin sia fila nikar baa Mesir. Nunia moos, ema mak tuir sia hotu-hotu.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Toꞌo Mesir tiꞌan, Yusuf maun sia nahuu nataꞌuk, tan siakaan aman Yakob la iha tiꞌan. Sia dale baa malu naꞌak, “Hei! Hanoin lai! Arumak Yusuf sei rai hirus baa ita, hotu atu selu nikar itakaan hahalok aat uluk nia sia. Kalo dadi tebes nunia, nunabee?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Tan baa nia, sia kabuar lia, hotu solok baa Yusuf naꞌak, “Ama Naꞌi! Oras itakaan aman sei moris, nia naruka kedan ami
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 atu katak baa ama nuꞌu neꞌe: ‘Masik ami halo aat baa Yusuf, mais Yusuf musti naluꞌa lakon amikaan salan nia.’ Ami neꞌe, Maromak atan, mak itakaan ama loꞌu-sudur baa. Tan baa nia, ami atu mai husu pardua, tan ami hotu-hotu halo sala tiꞌan baa ama naꞌi.”
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Hotu Yusuf maun sia moos mai duꞌuk. Sia loꞌu-sudur baa nia nodi naꞌak, “Ami mai atu mataroos baa ama.”
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Mais Yusuf nataa sia naꞌak, “Mau sia! Emi lalika hataꞌuk ona! Maromak mesan no beran kastikar ema! Haꞌu neꞌe, la ko beran.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Tebes! Uluk nia, emi koꞌa kabuar lia hodi hahaat haꞌu! Mais Naꞌi Maromak nalo emikaan aꞌaat nia, dadi baa dadiꞌak! Hodi nunia, Nia foti haꞌu kdadi ema boot, nebee ema waꞌin bele netan moris!
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Tan lia nia, emi keta hataꞌuk, tan haꞌu kamate lia tiꞌan atu kaliku emi ho emikaan oan sia hotu-hotu!”
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Hotu, Yusuf tuur nametin aan iha rai Mesir, namutuk no maun-alin sia hotu-hotu. Nia moris toꞌo tinan atus ida sanulu.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Nia sei noo leet naree Efraim oan no bein oan sia. Nia naꞌin duꞌuk mak nawaꞌi Manase bein oan, mak Makir oan sia.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Nosi ikus, Yusuf katak baa maun-alin sia naꞌak, “Mane malun sia! Haꞌu koran haꞌukaan loron mate kreꞌis tiꞌan! Mais haꞌu kfiar Naꞌi Maromak nanis naliku emi! Nia atu nalaꞌo emi sai hosi rai neꞌe, baa hikar rai mak Nia nameno tiꞌan no bei Abraham, no bei Isak no ama Yakob!”
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Hotu, Yusuf nusu sia naꞌak, “Emi musti harai aan baa haꞌu! Kalo toꞌo baa oras Naꞌi Maromak nalaꞌo emi nodi nikar baa rai Kanaꞌan, emi musti foti hodi haꞌukaan maten!”
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 La kleur, Yusuf mate iha Mesir baa otas tinan atus ida sanulu. Sia tebar kedan maten nia, hotu natama baa ai balun.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.