Gênesis 50
Tetun Alkitab (TET) vs ACF
1 Naree aman mate tiꞌan, Yusuf nakoꞌak nola, nodi tanis. Nia moos deꞌi bei-beik.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Hotu, Yusuf naruka klosan maktebar maten sia, nebee kahur ai morin oi-oik, nodi tebar Yakob maten.
2 E José ordenou aos seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Klosan maktebar maten sia babilan Yakob maten nia, toꞌo loron haat nulu, tuir siakaan adat. Ema Mesir sia hotu-hotu moos tanis, tan Yakob mate. Sia nalaꞌok hahalok nia, toꞌo loron hitu nulu, ahan ema boot ida mak mate.
3 E cumpriram-se-lhe quarenta dias; porque assim se cumprem os dias daqueles que se embalsamam; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Loron hitu nulu siku liu tiꞌan, Yusuf katak baa klosan sia naꞌak, “Emi rona! Emi baa hodi haꞌukaan lia fuan neꞌe, hasara baa ama naꞌi haꞌak nuneꞌe:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, falou José à casa de Faraó, dizendo: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Natoon baa oras haꞌukaan aman kreꞌis atu mate, nia nusu nebee haꞌu kodi niakaan maten, baa kakoi iha rai Kanaꞌan! Tan baa nia, haꞌu kusu ama naꞌi foo leet, nebee haꞌu kbele baa kakoi haꞌukaan aman. Hotu tiꞌan, foin haꞌu kfila mai.’ ”
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, te peço, que eu suba, para que sepulte a meu pai; então voltarei.
6 Rona nola nunia, naꞌin moos nataa naꞌak, “Kalo Yusuf namate lia no aman nunia tiꞌan, haꞌu moos kakara. Baa hakoi maten iha nebaa ona!”
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta a teu pai como ele te fez jurar.
7 Hotu, Yusuf baa nakoi aman. Ema waꞌin moos tuir. Sia nia mak naꞌin klosan sia hotu-hotu, no ema boot hotu-hotu nosi Mesir.
7 E José subiu para sepultar a seu pai; e subiram com ele todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito.
8 Yusuf maun-alin no siakaan ema serwisu sia hotu-hotu moos baa bele. Hela mesan feen no lawarik sia no bibi no karau sia iha Gosen.
8 Como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus meninos, e as suas ovelhas e as suas vacas.
9 Sondadu waꞌin moos tuir. Balu saꞌe kareta, balu tenik saꞌe kuda. Ema mak tuir maten nia waꞌin basuk, toꞌo ema lolok nia, naruk lo-loos.
9 E subiram também com ele, tanto carros como gente a cavalo; e o cortejo foi grandíssimo.
10 Ema lolok nia nakur mota Yordan iha fatin ida naran Atad. Ema taꞌe nanis hare iha nia. Toꞌo nia, Yusuf sia tanis aman maten. Sia moos daka maten kalan hitu laran tenik.
10 Chegando eles, pois, à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram um grande e dolorido pranto; e fez a seu pai uma grande lamentação por sete dias.
11 Naree sia susar nunia, ema Kanaꞌan dale baa malu naꞌak, “Haree lai! Ema Mesir sia daka maten nodi tanis, toꞌo nalo ita moos laran moras!” Tan baa nia, ema Kanaꞌan nanaran fatin nia naꞌak, Abel-Misraim. Neꞌe naꞌak ‘ema Mesir siakaan susar’.
11 E vendo os moradores da terra, os cananeus, o luto na eira de Atade, disseram: É este o pranto grande dos egípcios. Por isso chamou-se-lhe Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Hotu, Yakob oan sia nalaꞌok tuir lia mamenon mak sia nameno tiꞌan nia.
12 E fizeram-lhe os seus filhos assim como ele lhes ordenara.
13 Sia foti nola aman Yakob maten, nodi baa nakoi iha fatuk kuak iha leo Makpela, kreꞌis baa Mamre. Abraham sosa nola rai nia nosi ema Het ida naran Efron, nalo baa siakaan rate fatik.
13 Pois os seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, por herança de sepultura de Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Nakoi aman tiꞌan, Yusuf no maun-alin sia fila nikar baa Mesir. Nunia moos, ema mak tuir sia hotu-hotu.
14 Depois de haver sepultado seu pai, voltou José para o Egito, ele e seus irmãos, e todos os que com ele subiram a sepultar seu pai.
15 Toꞌo Mesir tiꞌan, Yusuf maun sia nahuu nataꞌuk, tan siakaan aman Yakob la iha tiꞌan. Sia dale baa malu naꞌak, “Hei! Hanoin lai! Arumak Yusuf sei rai hirus baa ita, hotu atu selu nikar itakaan hahalok aat uluk nia sia. Kalo dadi tebes nunia, nunabee?”
15 Vendo então os irmãos de José que seu pai já estava morto, disseram: Porventura nos odiará José e certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Tan baa nia, sia kabuar lia, hotu solok baa Yusuf naꞌak, “Ama Naꞌi! Oras itakaan aman sei moris, nia naruka kedan ami
16 Portanto mandaram dizer a José: Teu pai ordenou, antes da sua morte, dizendo:
17 atu katak baa ama nuꞌu neꞌe: ‘Masik ami halo aat baa Yusuf, mais Yusuf musti naluꞌa lakon amikaan salan nia.’ Ami neꞌe, Maromak atan, mak itakaan ama loꞌu-sudur baa. Tan baa nia, ami atu mai husu pardua, tan ami hotu-hotu halo sala tiꞌan baa ama naꞌi.”
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te, a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal; agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Hotu Yusuf maun sia moos mai duꞌuk. Sia loꞌu-sudur baa nia nodi naꞌak, “Ami mai atu mataroos baa ama.”
18 Depois vieram também seus irmãos, e prostraram-se diante dele, e disseram: Eis-nos aqui por teus servos.
19 Mais Yusuf nataa sia naꞌak, “Mau sia! Emi lalika hataꞌuk ona! Maromak mesan no beran kastikar ema! Haꞌu neꞌe, la ko beran.
19 E José lhes disse: Não temais; porventura estou eu em lugar de Deus?
20 Tebes! Uluk nia, emi koꞌa kabuar lia hodi hahaat haꞌu! Mais Naꞌi Maromak nalo emikaan aꞌaat nia, dadi baa dadiꞌak! Hodi nunia, Nia foti haꞌu kdadi ema boot, nebee ema waꞌin bele netan moris!
20 Vós bem intentastes mal contra mim; porém Deus o intentou para bem, para fazer como se vê neste dia, para conservar muita gente com vida.
21 Tan lia nia, emi keta hataꞌuk, tan haꞌu kamate lia tiꞌan atu kaliku emi ho emikaan oan sia hotu-hotu!”
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei a vós e a vossos filhos. Assim os consolou, e falou segundo o coração deles.
22 Hotu, Yusuf tuur nametin aan iha rai Mesir, namutuk no maun-alin sia hotu-hotu. Nia moris toꞌo tinan atus ida sanulu.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu José cento e dez anos.
23 Nia sei noo leet naree Efraim oan no bein oan sia. Nia naꞌin duꞌuk mak nawaꞌi Manase bein oan, mak Makir oan sia.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Nosi ikus, Yusuf katak baa maun-alin sia naꞌak, “Mane malun sia! Haꞌu koran haꞌukaan loron mate kreꞌis tiꞌan! Mais haꞌu kfiar Naꞌi Maromak nanis naliku emi! Nia atu nalaꞌo emi sai hosi rai neꞌe, baa hikar rai mak Nia nameno tiꞌan no bei Abraham, no bei Isak no ama Yakob!”
24 E disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra à terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Hotu, Yusuf nusu sia naꞌak, “Emi musti harai aan baa haꞌu! Kalo toꞌo baa oras Naꞌi Maromak nalaꞌo emi nodi nikar baa rai Kanaꞌan, emi musti foti hodi haꞌukaan maten!”
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente vos visitará Deus, e fareis transportar os meus ossos daqui.
26 La kleur, Yusuf mate iha Mesir baa otas tinan atus ida sanulu. Sia tebar kedan maten nia, hotu natama baa ai balun.
26 E morreu José da idade de cento e dez anos, e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.