Gênesis 48
Tetun Alkitab (TET) vs NAA
1 Nunia hotu, Yusuf fila. La kleur, ema mai katak naꞌak, aman moras todan. Rona nola nunia, Yusuf bolu nola niakaan oan naꞌin rua, mak Manase no Efraim. Hotu sia baa naree Yakob.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Baa oras Yakob rona naꞌak, Yusuf no oan sia mai, nia nakaꞌas aan nadeer tuur baa toba fatik.
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 Hotu, nia katak baa Yusuf naꞌak, “Oa Yusuf! Hori hirak nia, Maromak natadu aan baa haꞌu iha leo Lus iha rai Kanaꞌan. Nia mak Beran Boot Kaliuk. Nia nameno baa haꞌu iha nebaa
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 naꞌak, ‘Haꞌu atu kalo okaan husar-binan sia hetak waꞌin tuꞌan, nebee sia dadi klibur boot! Haꞌu atu kfoo rai neꞌe bodik sia, nebee dadi bein sasoin, toꞌo rai falu fila!’
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Tan lia nia, oras neꞌe haꞌu atu katak lia ida bodik okaan oan Efraim no Manase. Natoon baa haꞌu kmai iha Mesir, sia rua moris tiꞌan. Masik nunia moos, oras neꞌe haꞌu kalo sia dadi baa haꞌukaan oan duꞌuk, hanesan okaan maun Ruben no Simeon!
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Mais nosi ikus, kalo o metan oan tenik, filak sia nuꞌu okaan oan duꞌuk. Sia musti simu sasoin nosi maun Efraim no Manase.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Haꞌu kalo nunia, atu kodi temi okaan inan Rahel. Tan oras ami fila hikar hosi Mesopotamia atu baa Kanaꞌan, okaan inan mate nahoris iha dalan. Nia mate kreꞌis baa leo Efrata, iha rai Kanaꞌan. Oras nia, haꞌu laran moras resik, tan kakoi okaan inan iha dalan tehen baa leo Efrata!” (Oras neꞌe, ema nanaran leo nia naꞌak, Betlehem.)
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Dale notu nunia, Yakob foti oin nodi titu baa Yusuf oan sia. Hotu nia nusu Yusuf naꞌak, “Sia neꞌe, see niakaan oan sia?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 Yusuf nataa naꞌak, “Neꞌe sia, ama bein oan sia mak Naꞌi Maromak foo tiꞌan baa haꞌu iha rai Mesir neꞌe!”
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 Tan Yakob katuas tiꞌan, matan malahuk ona. Nia titu la malorek tiꞌan. Rona aman naruka nunia, Yusuf nareꞌis oan sia baa Yakob. Hotu, Yakob nakoꞌak nodi deꞌi sia rua.
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Hotu, Yakob dale tenik no Yusuf naꞌak, “Kleur tiꞌan haꞌu kaꞌak falik la kasoru o ona! Mais oras neꞌe Maromak nalo liu tenik, toꞌo haꞌu moos bele karee okaan oan sia!”
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 Hotu, Yusuf dada sees oan sia nosi Yakob. Hotu nia nakniꞌa nodi sudur baa aman.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 Hotu, nia nariik. Nia moos dada nareꞌis tenik oan rua nia baa aman Yakob, nebee nia namulak nodi nusu matak-malirin baa sia. Yusuf nariik oan ulun Manase iha Yakob sorin kwana. Oan nomer rua Efraim iha karuk.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Mais, baa oras Yakob rai liman baa sia atu namulak, Yakob rai seluk liman. Nia rai liman kwana baa alin Efraim ulun, liman karuk baa maun Manase ulun.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 Hotu, nia namulak nusu matak-malirin bodik Yusuf naꞌak,
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 Maromak sori haꞌu tiꞌan nosi maufinu oi-oik.
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 Yakob namulak nunia, mais baa oras Yusuf naree aman rai liman kwana baa alin Efraim ulun, nia moos kaer nola aman liman nia, atu rai seluk baa maun Manase ulun.
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Nia katak baa aman naꞌak, “Ama! Keta malo nunia! Oan ulun lahoos Efraim, tan Manase nahali Efraim! Ama musti rai liman kwana baa maun Manase ulun, tan nia mak oa ulun.”
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Mais aman Yakob la noꞌuk. Nia dale naꞌak, “Oa! Haꞌu katene nanis! Nosi ikus Manase dadi ema boot. Niakaan husar-binan moos hetak waꞌin tuꞌan, toꞌo dadi ema klubun boot! Mais alin Efraim atu dadi ema boot liu tan tenik! Niakaan husar-binan sia moos waꞌin liu resik, toꞌo dadi baa ema klubun waꞌin mak boot liu tan tenik!”
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Hotu Yakob katak baa lawarik rua nia naꞌak, “Nosi ikus, kalo ema Israꞌel naloon baa Naꞌi Maromak, nebee natuun matak-malirin baa ema, sia atu temi emikaan naran. Sia atu naloon naꞌak, ‘Nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin baa o, hanesan Nia natuun tiꞌan matak-malirin baa Efraim no Manase!’ ”
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 Hotu Yakob katak baa Yusuf naꞌak, “Oa! La kleur haꞌu kmate ona! Mais Naꞌi Maromak nanis tulun emi! Nia atu nodi fila emi baa emikaan bei uluk rain.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 Oras neꞌe, haꞌu klatan baa o liu nosi okaan maun-alin sia! Tan haꞌu klatan tuꞌan baa o, foho iha rai Kanaꞌan mak uluk haꞌu kola tiꞌan kosi ema Amori, baa oras haꞌu katuda ko sia!”
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.