Gênesis 47
Tetun Alkitab (TET) vs NVI
1 — ausente —
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 — ausente —
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Hotu naꞌi nusu baa sia naꞌak, “Emi serwisu saa?”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Oras neꞌe, rai loro falin naruk basuk iha amikaan rai Kanaꞌan, toꞌo haan no hae la iha tiꞌan. Tan baa nia, ata ami neꞌe, mai iha rai neꞌe atu hein heik. Ami ata moos hodi bibi no karau oan sia. Ami ata haloon baa ama naꞌi boot, nebee foo leet baa ami ata neꞌe bele hein heik iha rai Gosen, atu hodi haliku bibi no karau oan sia.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Rona tiꞌan nunia, naꞌin katak sain niakaan hakaran baa Yusuf naꞌak, “Oras neꞌe, o aman no o maun-alin sia mai baa o tiꞌan!
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Sia bele nalo rai neꞌe, nuꞌu siakaan rain duꞌuk! Haꞌu katene rai Gosen nia, rai diꞌak kaliuk iha Mesir neꞌe! Tan baa nia, diꞌak liu sia tuur iha nebaa ona! Kalo noo nosi sia, mak natene naliku bibi no karau nalo kabaas, sia moos bele naliku haꞌukaan sia iha nebaa!”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Naꞌin dale hotu nunia, Yusuf natudu niakaan ama Yakob baa naꞌin. Yakob moos namulak kedan nodi naloon nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin baa naꞌi.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Hotu naꞌin nusu baa Yakob naꞌak, “Ama! Ita otas tinan hira ona?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Yakob nataa naꞌak, “Haꞌu kmoris tinan atus ida tolu nulu ona, mais la tuur metin iha fatin ida. Haꞌukaan bei uluk sia moos nunia. Kalo haꞌu kanesa baa sia, haꞌukaan otas sei badak liu sia, mais haꞌukaan moris nakonu no susar.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Dale notu nunia, Yakob moos tami naꞌi. Mais sei la sai dauk, nia namulak nodi naloon tenik, nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin bodik naꞌi.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Nasoru naꞌin tiꞌan, Yusuf nalo tuir naꞌin harukan, nodi baa natudu fatin iha rai Gosen bodik aman no maun-alin sia. Fatin nia diꞌak liu resik. (Nosi ikus, Yakob sia nanaran fatin nia naꞌak, Rameses.) Sia tuur nafati iha nia.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Hotu, Yusuf naliku nodi foo haan baa aman, no maun-alin sia, no siakaan feen-oan sia hotu-hotu, sura tuir uma kain kiꞌik no boot.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Baa oras nia, rai salaen hetak naruk, toꞌo la no haan tiꞌan iha rai Mesir toꞌo rai Kanaꞌan. Ema hotu-hotu isin olek, tan salaen.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Tan baa nia, sia mai atu sosa haan iha Yusuf. Hotu, Yusuf libur nola haan folin sia hotu-hotu, nodi baa rai iha naꞌin tofatik.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Loron ikus, ema Mesir no ema Kanaꞌan osan sia mohu tiꞌan, toꞌo la bele sosa haan ona. Tan baa nia, sia baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot! Ama foo haan lai, nebee ami keta mate salaen! Tan amikaan osan mohu tiꞌan!”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Yusuf nataa naꞌak, “Soꞌin! Bele sosa haan hodi bibi no karau!”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Rona nola nunia, ema sosa haan nodi kuda, bibi, bibi malae, karau baka no kuda keledai. Sia nalo nunia, tan Yusuf nameno nunia tiꞌan.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Tinan oin tenik, ema sia mai tenik baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot! Ami katak malolok dei! Amikaan osan no amikaan bibi no karau sia mohu tiꞌan! Hela mesan amikaan isin lolon no amikaan rain dei!
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Ama keta habusik ami mate! Tan kalo ami mate, see mak babilan rai nia sia? Diꞌak liu, ami mataroos baa ama boot! Ama boot bele hola amikaan rain sia, mais foo fini, nebee ami furi bodik ama boot! Hodi nunia, ama boot bele selu ami hodi haan. Surak ami keta mate!”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Tan rai salaen nia hetak tuꞌan, ema Mesir sia faꞌan hotu rai sia baa Yusuf. Yusuf sosa nola hotu-hotu, nalo baa naꞌin bein sasoin.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Hodi nunia, renu Mesir sia hotu-hotu dadi mataroos bodik naꞌin.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Mais Yusuf la sosa nola naꞌilulik rain, tan sia netan haan bei-beik nosi naꞌin. Tan baa nia, naꞌilulik sia la faꞌan siakaan rain.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Baa loron nia, Yusuf katak baa renu sia naꞌak, “Oras neꞌe, emi hotu-hotu atu dadi mataroos bodik ama naꞌi, tan emikaan rain sia, haꞌu ksosa kotu tiꞌan bodik ama naꞌi! Dadi, emi musti hola fini neꞌe, hodi baa furi ona!
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Baa oras emi kuꞌu, halo baa faꞌek lima. Faꞌek ida, hatama baa ama naꞌi. Faꞌek haat, halo baa fini no halo baa haan bodik emi.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Rona nola nunia, sia simu naꞌak, “Ama boot sori ami tiꞌan nosi salaen boot neꞌe. Tan baa nia, ami atu dadi mataroos baa ama naꞌi. Hodi nunia, ami bele sera dodan baa ama boot.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Nosi ikus, hahalok mak Yusuf nalo nia, dadi ukun baa rai Mesir tomak. Hare mak renu sia kuꞌu, musti faꞌe baa faꞌek lima. Faꞌek ida hatama baa naꞌin. Faꞌek haat bodik sia duꞌuk. Sia nalaꞌok ukun nia iha Mesir toꞌo oras neꞌe. Hela mesan naꞌilulik rain sia dei mak naꞌin la nola.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Nahuu hori nia, ema Israꞌel sia tuur nametin aan iha rai Gosen, toꞌo sia soi iha nia. Siakaan husar-binan moos hetak waꞌin tuꞌan.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Yakob nein iha rai Mesir, toꞌo tinan sanulu resin hitu. Hotu, nia mate baa otas tinan atus ida haat nulu resin hitu.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Kreꞌis atu mate, Yakob bolu nola oan Yusuf nodi naꞌak, “Oa! Haꞌu koran la kleur Naꞌi Maromak bolu nikar haꞌu ona! Tan baa nia, kalo o madomi haꞌu, mamate lia mo haꞌu, nebee o keta makoi haꞌu iha rai Mesir neꞌe!
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 Kalo haꞌu kmate, o musti modi mikar haꞌu baa makoi iha itakaan bei uluk rate fatik! Haꞌu kakara nunia!”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Yakob moos simu naꞌak, “Kalo nunia, oa, o marai aan maꞌak o atu tuir tebe-tebes o aman hakaran!”
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.