Gênesis 47
Tetun Alkitab (TET) vs ARIB
1 — ausente —
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Hotu naꞌi nusu baa sia naꞌak, “Emi serwisu saa?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Oras neꞌe, rai loro falin naruk basuk iha amikaan rai Kanaꞌan, toꞌo haan no hae la iha tiꞌan. Tan baa nia, ata ami neꞌe, mai iha rai neꞌe atu hein heik. Ami ata moos hodi bibi no karau oan sia. Ami ata haloon baa ama naꞌi boot, nebee foo leet baa ami ata neꞌe bele hein heik iha rai Gosen, atu hodi haliku bibi no karau oan sia.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Rona tiꞌan nunia, naꞌin katak sain niakaan hakaran baa Yusuf naꞌak, “Oras neꞌe, o aman no o maun-alin sia mai baa o tiꞌan!
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Sia bele nalo rai neꞌe, nuꞌu siakaan rain duꞌuk! Haꞌu katene rai Gosen nia, rai diꞌak kaliuk iha Mesir neꞌe! Tan baa nia, diꞌak liu sia tuur iha nebaa ona! Kalo noo nosi sia, mak natene naliku bibi no karau nalo kabaas, sia moos bele naliku haꞌukaan sia iha nebaa!”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Naꞌin dale hotu nunia, Yusuf natudu niakaan ama Yakob baa naꞌin. Yakob moos namulak kedan nodi naloon nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin baa naꞌi.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Hotu naꞌin nusu baa Yakob naꞌak, “Ama! Ita otas tinan hira ona?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakob nataa naꞌak, “Haꞌu kmoris tinan atus ida tolu nulu ona, mais la tuur metin iha fatin ida. Haꞌukaan bei uluk sia moos nunia. Kalo haꞌu kanesa baa sia, haꞌukaan otas sei badak liu sia, mais haꞌukaan moris nakonu no susar.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Dale notu nunia, Yakob moos tami naꞌi. Mais sei la sai dauk, nia namulak nodi naloon tenik, nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin bodik naꞌi.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Nasoru naꞌin tiꞌan, Yusuf nalo tuir naꞌin harukan, nodi baa natudu fatin iha rai Gosen bodik aman no maun-alin sia. Fatin nia diꞌak liu resik. (Nosi ikus, Yakob sia nanaran fatin nia naꞌak, Rameses.) Sia tuur nafati iha nia.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Hotu, Yusuf naliku nodi foo haan baa aman, no maun-alin sia, no siakaan feen-oan sia hotu-hotu, sura tuir uma kain kiꞌik no boot.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Baa oras nia, rai salaen hetak naruk, toꞌo la no haan tiꞌan iha rai Mesir toꞌo rai Kanaꞌan. Ema hotu-hotu isin olek, tan salaen.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Tan baa nia, sia mai atu sosa haan iha Yusuf. Hotu, Yusuf libur nola haan folin sia hotu-hotu, nodi baa rai iha naꞌin tofatik.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Loron ikus, ema Mesir no ema Kanaꞌan osan sia mohu tiꞌan, toꞌo la bele sosa haan ona. Tan baa nia, sia baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot! Ama foo haan lai, nebee ami keta mate salaen! Tan amikaan osan mohu tiꞌan!”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yusuf nataa naꞌak, “Soꞌin! Bele sosa haan hodi bibi no karau!”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Rona nola nunia, ema sosa haan nodi kuda, bibi, bibi malae, karau baka no kuda keledai. Sia nalo nunia, tan Yusuf nameno nunia tiꞌan.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Tinan oin tenik, ema sia mai tenik baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot! Ami katak malolok dei! Amikaan osan no amikaan bibi no karau sia mohu tiꞌan! Hela mesan amikaan isin lolon no amikaan rain dei!
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Ama keta habusik ami mate! Tan kalo ami mate, see mak babilan rai nia sia? Diꞌak liu, ami mataroos baa ama boot! Ama boot bele hola amikaan rain sia, mais foo fini, nebee ami furi bodik ama boot! Hodi nunia, ama boot bele selu ami hodi haan. Surak ami keta mate!”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Tan rai salaen nia hetak tuꞌan, ema Mesir sia faꞌan hotu rai sia baa Yusuf. Yusuf sosa nola hotu-hotu, nalo baa naꞌin bein sasoin.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Hodi nunia, renu Mesir sia hotu-hotu dadi mataroos bodik naꞌin.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Mais Yusuf la sosa nola naꞌilulik rain, tan sia netan haan bei-beik nosi naꞌin. Tan baa nia, naꞌilulik sia la faꞌan siakaan rain.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Baa loron nia, Yusuf katak baa renu sia naꞌak, “Oras neꞌe, emi hotu-hotu atu dadi mataroos bodik ama naꞌi, tan emikaan rain sia, haꞌu ksosa kotu tiꞌan bodik ama naꞌi! Dadi, emi musti hola fini neꞌe, hodi baa furi ona!
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Baa oras emi kuꞌu, halo baa faꞌek lima. Faꞌek ida, hatama baa ama naꞌi. Faꞌek haat, halo baa fini no halo baa haan bodik emi.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Rona nola nunia, sia simu naꞌak, “Ama boot sori ami tiꞌan nosi salaen boot neꞌe. Tan baa nia, ami atu dadi mataroos baa ama naꞌi. Hodi nunia, ami bele sera dodan baa ama boot.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Nosi ikus, hahalok mak Yusuf nalo nia, dadi ukun baa rai Mesir tomak. Hare mak renu sia kuꞌu, musti faꞌe baa faꞌek lima. Faꞌek ida hatama baa naꞌin. Faꞌek haat bodik sia duꞌuk. Sia nalaꞌok ukun nia iha Mesir toꞌo oras neꞌe. Hela mesan naꞌilulik rain sia dei mak naꞌin la nola.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Nahuu hori nia, ema Israꞌel sia tuur nametin aan iha rai Gosen, toꞌo sia soi iha nia. Siakaan husar-binan moos hetak waꞌin tuꞌan.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Yakob nein iha rai Mesir, toꞌo tinan sanulu resin hitu. Hotu, nia mate baa otas tinan atus ida haat nulu resin hitu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Kreꞌis atu mate, Yakob bolu nola oan Yusuf nodi naꞌak, “Oa! Haꞌu koran la kleur Naꞌi Maromak bolu nikar haꞌu ona! Tan baa nia, kalo o madomi haꞌu, mamate lia mo haꞌu, nebee o keta makoi haꞌu iha rai Mesir neꞌe!
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Kalo haꞌu kmate, o musti modi mikar haꞌu baa makoi iha itakaan bei uluk rate fatik! Haꞌu kakara nunia!”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Yakob moos simu naꞌak, “Kalo nunia, oa, o marai aan maꞌak o atu tuir tebe-tebes o aman hakaran!”
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.