Gênesis 47

Tetun Alkitab (TET) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Hotu naꞌi nusu baa sia naꞌak, “Emi serwisu saa?”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Oras neꞌe, rai loro falin naruk basuk iha amikaan rai Kanaꞌan, toꞌo haan no hae la iha tiꞌan. Tan baa nia, ata ami neꞌe, mai iha rai neꞌe atu hein heik. Ami ata moos hodi bibi no karau oan sia. Ami ata haloon baa ama naꞌi boot, nebee foo leet baa ami ata neꞌe bele hein heik iha rai Gosen, atu hodi haliku bibi no karau oan sia.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Rona tiꞌan nunia, naꞌin katak sain niakaan hakaran baa Yusuf naꞌak, “Oras neꞌe, o aman no o maun-alin sia mai baa o tiꞌan!
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Sia bele nalo rai neꞌe, nuꞌu siakaan rain duꞌuk! Haꞌu katene rai Gosen nia, rai diꞌak kaliuk iha Mesir neꞌe! Tan baa nia, diꞌak liu sia tuur iha nebaa ona! Kalo noo nosi sia, mak natene naliku bibi no karau nalo kabaas, sia moos bele naliku haꞌukaan sia iha nebaa!”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Naꞌin dale hotu nunia, Yusuf natudu niakaan ama Yakob baa naꞌin. Yakob moos namulak kedan nodi naloon nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin baa naꞌi.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Hotu naꞌin nusu baa Yakob naꞌak, “Ama! Ita otas tinan hira ona?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yakob nataa naꞌak, “Haꞌu kmoris tinan atus ida tolu nulu ona, mais la tuur metin iha fatin ida. Haꞌukaan bei uluk sia moos nunia. Kalo haꞌu kanesa baa sia, haꞌukaan otas sei badak liu sia, mais haꞌukaan moris nakonu no susar.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Dale notu nunia, Yakob moos tami naꞌi. Mais sei la sai dauk, nia namulak nodi naloon tenik, nebee Naꞌi Maromak natuun matak-malirin bodik naꞌi.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Nasoru naꞌin tiꞌan, Yusuf nalo tuir naꞌin harukan, nodi baa natudu fatin iha rai Gosen bodik aman no maun-alin sia. Fatin nia diꞌak liu resik. (Nosi ikus, Yakob sia nanaran fatin nia naꞌak, Rameses.) Sia tuur nafati iha nia.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Hotu, Yusuf naliku nodi foo haan baa aman, no maun-alin sia, no siakaan feen-oan sia hotu-hotu, sura tuir uma kain kiꞌik no boot.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Baa oras nia, rai salaen hetak naruk, toꞌo la no haan tiꞌan iha rai Mesir toꞌo rai Kanaꞌan. Ema hotu-hotu isin olek, tan salaen.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Tan baa nia, sia mai atu sosa haan iha Yusuf. Hotu, Yusuf libur nola haan folin sia hotu-hotu, nodi baa rai iha naꞌin tofatik.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Loron ikus, ema Mesir no ema Kanaꞌan osan sia mohu tiꞌan, toꞌo la bele sosa haan ona. Tan baa nia, sia baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot! Ama foo haan lai, nebee ami keta mate salaen! Tan amikaan osan mohu tiꞌan!”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Yusuf nataa naꞌak, “Soꞌin! Bele sosa haan hodi bibi no karau!”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Rona nola nunia, ema sosa haan nodi kuda, bibi, bibi malae, karau baka no kuda keledai. Sia nalo nunia, tan Yusuf nameno nunia tiꞌan.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Tinan oin tenik, ema sia mai tenik baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot! Ami katak malolok dei! Amikaan osan no amikaan bibi no karau sia mohu tiꞌan! Hela mesan amikaan isin lolon no amikaan rain dei!
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ama keta habusik ami mate! Tan kalo ami mate, see mak babilan rai nia sia? Diꞌak liu, ami mataroos baa ama boot! Ama boot bele hola amikaan rain sia, mais foo fini, nebee ami furi bodik ama boot! Hodi nunia, ama boot bele selu ami hodi haan. Surak ami keta mate!”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Tan rai salaen nia hetak tuꞌan, ema Mesir sia faꞌan hotu rai sia baa Yusuf. Yusuf sosa nola hotu-hotu, nalo baa naꞌin bein sasoin.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Hodi nunia, renu Mesir sia hotu-hotu dadi mataroos bodik naꞌin.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Mais Yusuf la sosa nola naꞌilulik rain, tan sia netan haan bei-beik nosi naꞌin. Tan baa nia, naꞌilulik sia la faꞌan siakaan rain.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Baa loron nia, Yusuf katak baa renu sia naꞌak, “Oras neꞌe, emi hotu-hotu atu dadi mataroos bodik ama naꞌi, tan emikaan rain sia, haꞌu ksosa kotu tiꞌan bodik ama naꞌi! Dadi, emi musti hola fini neꞌe, hodi baa furi ona!
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Baa oras emi kuꞌu, halo baa faꞌek lima. Faꞌek ida, hatama baa ama naꞌi. Faꞌek haat, halo baa fini no halo baa haan bodik emi.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Rona nola nunia, sia simu naꞌak, “Ama boot sori ami tiꞌan nosi salaen boot neꞌe. Tan baa nia, ami atu dadi mataroos baa ama naꞌi. Hodi nunia, ami bele sera dodan baa ama boot.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Nosi ikus, hahalok mak Yusuf nalo nia, dadi ukun baa rai Mesir tomak. Hare mak renu sia kuꞌu, musti faꞌe baa faꞌek lima. Faꞌek ida hatama baa naꞌin. Faꞌek haat bodik sia duꞌuk. Sia nalaꞌok ukun nia iha Mesir toꞌo oras neꞌe. Hela mesan naꞌilulik rain sia dei mak naꞌin la nola.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Nahuu hori nia, ema Israꞌel sia tuur nametin aan iha rai Gosen, toꞌo sia soi iha nia. Siakaan husar-binan moos hetak waꞌin tuꞌan.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yakob nein iha rai Mesir, toꞌo tinan sanulu resin hitu. Hotu, nia mate baa otas tinan atus ida haat nulu resin hitu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Kreꞌis atu mate, Yakob bolu nola oan Yusuf nodi naꞌak, “Oa! Haꞌu koran la kleur Naꞌi Maromak bolu nikar haꞌu ona! Tan baa nia, kalo o madomi haꞌu, mamate lia mo haꞌu, nebee o keta makoi haꞌu iha rai Mesir neꞌe!
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Kalo haꞌu kmate, o musti modi mikar haꞌu baa makoi iha itakaan bei uluk rate fatik! Haꞌu kakara nunia!”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Yakob moos simu naꞌak, “Kalo nunia, oa, o marai aan maꞌak o atu tuir tebe-tebes o aman hakaran!”
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.