Gênesis 45
Tetun Alkitab (TET) vs ARA
1 Rona nola Yahuda dale nunia, Yusuf laran dodok basuk, toꞌo la bele naterus nola iha klosan sia oin ona. Tan baa nia, nia naruka klosan sia sai, nebee nia bele mesan no maun-alin sia. Hodi nunia, nia bele katak sain naꞌak nia neꞌe, see.
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Klosan sia sai hotu, Yusuf tanis nodi nakrake, toꞌo ema Mesir iha keꞌan molin no iha naꞌin uman moos bele rona.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Hotu, Yusuf katak sain lia baa maun-alin sia naꞌak, “Mane malun sia! Haꞌu neꞌe, Yusuf, emikaan maun no emikaan alin! Ama sei moris tebes ka?”
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Hotu, Yusuf baku liman bolu sia naꞌak, “Kreꞌis mai lai!”
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Tebes, emi faꞌan lakon haꞌu tiꞌan! Mais keta hataꞌuk. Keta tula sala malu! Maromak duꞌuk mak nodi haꞌu kmai iha rai neꞌe! Nodi dalan oin nunia, Nia nodi haꞌu ksori ema lear nosi mate salaen!
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Oras neꞌe, rai salaen foin tinan rua laran! Sei tinan lima tenik. Baa tinan lima nia laran, ema la fila rai, la furi, no la netan rai isin ida kois!
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Mais Maromak nodi haꞌu kmai uluk emi iha neꞌe, nebee emi ho emikaan bein oan sia bele hetan moris. Maromak Niakaan hahalok neꞌe, makaꞌas tebes!
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 Haꞌu kmai neꞌe, lahoos tan emikaan hahalok, mais tan Maromak Niakaan hahalok! Nia mak nalo haꞌu kdadi baa naꞌin liman kwana. Haꞌu moos dadi ulun iha naꞌin tofatik fohorai! La no ema seluk mak boot liu haꞌu iha rai Mesir neꞌe!
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Oras neꞌe, emi lai-lais fila ona! Toꞌo uma, katak baa ama nuneꞌe: ‘Ama oan Yusuf sei moris. Nia dadi ema boot tiꞌan iha rai Mesir. Nia nusu ama baa lai-lais Mesir!
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 Ama bele tuur iha rai Gosen, kreꞌis no Yusuf. Fatin nia, fatin diꞌak no luan. Iha fatin nia, ama bele nakiak bibi no karau. Yusuf moos nusu, nebee ama baa bele-bele no ama oan sia no bein oan sia. Naha uma laran no sasoin sia hotu-hotu, hodi bele, nebee tuur hafati iha nebaa.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Kalo ama tuur iha rai Gosen, Yusuf bele naliku ama. Rai salaen sei tinan lima. Tan baa nia, Yusuf atu naliku ama no familin sia, no ama niakaan bibi no karau sia hotu-hotu, nebee keta susar sa-saa.’ ”
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 Katak hotu nunia, Yusuf natebes tenik naꞌak, “Oras neꞌe, emi naꞌin haree duꞌuk! O moos nunia, Benyamin! Haꞌu neꞌe, Yusuf!
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 Fila baa, katak ama haꞌak haꞌukaan beran iha Mesir, boot lo-loos! Emi moos musti katak malorek nosi sa-saa hotu-hotu mak emi haree tiꞌan! Hotu, emi lai-lais hodi ama mai!”
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Dale hotu tiꞌan, Yusuf nakoꞌak nola alin Benyamin. Sia rua moos tanis.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 Hotu Yusuf nakoꞌak maun sia ida-idak nodi deꞌi. Nunia hotu, foin maun-alin sia nahuu dale no nia.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Oras Naꞌi Mesir no niakaan ema sia rona naꞌak Yusuf maun-alin sia mai tiꞌan, sia hotu-hotu neon diꞌak.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 Naꞌin moos katak baa Yusuf naꞌak, “Yusuf! Katak baa okaan maun-alin sia, nebee tula hare baa kuda keledai nodi fila baa Kanaꞌan!
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 Maruka sia baa nola okaan aman no okaan familin sia hotu-hotu, lori mai neꞌe! Haꞌu atu kfoo rai ida mak boran basuk iha Mesir neꞌe bodik sia. Sia bele moris nodi naa nosi rai nia isin.
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Maruka sia dada nodi kedan kareta hira sia nosi neꞌe, nebee bele tula lawarik kiꞌik oan sia no okaan aman.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Sia keta hanoin sasoin oi-oik tenik. Tan sia atu netan sa-saa hotu mak diꞌak kaliuk iha rai Mesir neꞌe!”
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Rona naꞌin lian nia, Yusuf moos foo kareta hira no bakae baa maun-alin sia, tuir naꞌin harukan. Maun-alin sia moos nadiꞌa aan fila, tuir naꞌin harukan.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 Yusuf moos foo faru foun baa maun sia ida-idak tahan ida. Mais baa alin Benyamin, nia foo osan murak tomak atus tolu, no faru foun tahan lima.
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 Nia moos solok baa aman, sa-saa mak kabaas liu iha Mesir. Sia tula naha sia baa kuda keledai aman matan sanulu. Nia foo tuꞌan hare, tubi, no haan oi-oik mak sia tula tenik baa kuda keledai inan matan sanulu, nebee nalo baa bakae, baa oras sia mai nikar Mesir.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 Nunia hotu, Yusuf nabusik sia fila nodi foo natene naꞌak, “Emi keta toe malu iha dalan!”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Hotu, Yusuf maun-alin sia fila baa siakaan aman iha rai Kanaꞌan.
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Toꞌo nebaa, sia katak baa aman naꞌak, “Ama! Ama oan Yusuf sei moris! Nia dadi ema boot tiꞌan mak kaer ukun iha rai Mesir!”
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Mais oras sia katak Yusuf mamenon, no oras Yakob naree kareta mak Yusuf solok mai atu hodi tula nia baa Mesir, foin nia fiar.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 Hotu Yakob moos dale naꞌak, “Adeei! Haꞌukaan oan Yusuf sei moris ka? Nunia, foin haꞌu neon diꞌak! Haꞌu kmusti baa karee nia lai, foin haꞌu kmate!”
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.