Gênesis 44
Tetun Alkitab (TET) vs VC
1 Sia naa hotu tiꞌan, Yusuf naruka klosan serwisu ulun naꞌak, “O baa matama hare baa siakaan kakaluk ida-idak, toꞌo nakonu. Hotu, matama mikar siakaan osan ida-idak baa kakaluk!
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Hotu tiꞌan, foti mola haꞌukaan hemun fatik murak, matama baa oa ikun kakaluk!” Rona nola nunia, klosan nia moos nalo tuir.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Seisawan oan, Yusuf maun sia tami atu fila. Sia laꞌo nodi kuda keledai mak tula haan.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Sia sei la laꞌo dook nosi kota nia, Yusuf katak baa klosan ulun nia naꞌak, “O lai-lais baa tuir ema sia lai! Toma sia tiꞌan, maꞌak nuneꞌe: ‘Tan saa emi haseꞌi hahalok aat ho ama boot? Emi selu niakaan dadiꞌak, hodi hahalok aat nuneꞌe ka?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Tan saa emi hanaꞌo hodi ama boot hemun fatik murak? Emi la hatene ka? Fatik murak nia, lahoos bodik hemun dei! Mais nodi buka moris loron ikus! Buat nia, buat lulik! Emikaan hahalok neꞌe, aat resik!’ ”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Rona nola nunia, klosan nia moos tuir sia toꞌo netan. Nia katak baa sia, tuir Yusuf harukan.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Mais sia sakar naꞌak “Ama naꞌak nunabee? Maromak naree ami! Ami la bele halo aat nunia!
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Ama duꞌuk matene! Osan iha kakaluk laran hori hirak nia sia, ami foo fila tiꞌan. Nunabee ami bele hanaꞌo hola ama ulun niakaan mean-mutin hosi uma laran!
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Ama, mai maree duꞌuk baa! Kalo hetan buat nia iha see niakaan kakaluk, taa ukun mate baa nia! Ami rumak sia moos dadi baa ata!”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Hotu klosan simu naꞌak, “Lale! Nuneꞌe dei! Hetan iha see, nia mak dadi baa haꞌukaan atan. Emi rumak sia bele fila!”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Hotu sia natuun lai-lais kakaluk nodi kore.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Klosan naree sura kakaluk, nahuu nosi maun ulun niakaan, toꞌo alin ikun niakaan. Nia netan hemun fatik nia iha Benyamin kakaluk.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Naree nunia, Benyamin maun sia laran dodok tebes. Sia moos nasaꞌe nikar kakaluk baa kuda keledai, hotu fila baa kota.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Toꞌo Yusuf uman baa, Yusuf sei iha nia. Sia tama nodi nakniꞌa sudur baa nia.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Yusuf nakanas naꞌak, “Tan saa emi halo nuneꞌe? Arumak emi la hatene, ema boot nuꞌu haꞌu neꞌe bele leno hodi buka ema lian kabun laran?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Rona nola nunia, Yahuda nataa naꞌak, “Adeei! Maromak loke malorek amikaan salan sia tiꞌan! Ami atu haꞌak saa tenik, ama! Ami atu haloos aan nunabee tenik? Kalo ama neti natoos amikaan alin ikun neꞌe, diꞌak liu ama neti natoos ami hotu, dadi baa ata.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Mais Yusuf nataa naꞌak, “Lale! Hetan iha see, nia mak dadi haꞌukaan atan! Emi seluk sia, bele fila baa emikaan aman!”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Rona Yusuf dale nunia, Yahuda nareꞌis aan baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot. Haꞌu katene ama beran hanesan naꞌi boot. Dadi kakroꞌan ama keta kanarak haꞌu. Kalo bele, foo leet baa haꞌu atu katak lia ida baa ama!
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Hori hirak nia, ama boot nusu ami naꞌak, ‘Emikaan ama no emikaan alin sei iha ka?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Hotu, ami hataa haꞌak, ‘Amikaan ama no amikaan ali ikun sei iha. Oras ali ikun nia moris, amikaan ama katuas tiꞌan. Ali ikun maun susu naꞌin ida, mais la iha tiꞌan. Siakaan inan mate tiꞌan. Oras neꞌe ali ikun mesan dei tiꞌan. Tan baa nia, amikaan ama dadobe nia tebes.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Ami dale hotu baa ama boot nunia tiꞌan, ama naruka ami hodi alin ikun mai neꞌe, nebee ama boot bele naree nia.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ami hataa haꞌak, lawarik nia la bele laꞌo nela niakaan ama. Kalo laꞌo nela, nanis aman mate.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Hotu ama boot moos nataa ami naꞌak, ‘Kalo emi la hodi alin nia mai, emi keta mai ona.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Rona nola ama boot lia nia, ami moos fila. Toꞌo baa, ami katak ama boot lia fuan sia hotu baa amikaan ama.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 La kleur, amikaan haan moos. Hotu amikaan ama naruka ami mai hikar Mesir, atu sosa tenik haan.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Mais ami hataa haꞌak, ‘Ama! Ami la bele baa hikar! Naꞌin liman kwana nia naꞌak, kalo ami la hodi alin ikun baa, ami keta mai ona! Tan baa nia, ali ikun musti tuir, foin ami bele baa!’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Hotu, amikaan ama dale tenik naꞌak, ‘Emi hatene tiꞌan, haꞌukaan feen Rahel oan, naꞌin rua dei!
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Oan ulun la iha tiꞌan! Asu fuik folan nola nia tiꞌan, toꞌo la karee nia ona.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Kalo emi hola tenik ali ikun hodi baa, hotu nia kona maufinu, emi hasusar haꞌu katuas neꞌe, toꞌo tama rate!’
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Haꞌu moos kamate lia ko haꞌukaan ama kaꞌak, haꞌu mak kataa bodik lawarik neꞌe. Haꞌu kamate lia tiꞌan kaꞌak, kalo haꞌu la kodi fila lawarik neꞌe baa, haꞌu katiu sala toꞌo mate.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Haꞌu kaloon baa ama boot nuneꞌe: Haꞌu mak kein iha neꞌe, seluk nia. Haꞌu mak dadi ama boot atan dei. Surak ama boot nabusik lawarik neꞌe fila no maun sia.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Ama boot! Kalo lawarik neꞌe la tuir, haꞌu moos la fila. Tan haꞌu la kbele terus karee haꞌukaan ama susar toꞌo mate.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.