Gênesis 44
Tetun Alkitab (TET) vs ARIB
1 Sia naa hotu tiꞌan, Yusuf naruka klosan serwisu ulun naꞌak, “O baa matama hare baa siakaan kakaluk ida-idak, toꞌo nakonu. Hotu, matama mikar siakaan osan ida-idak baa kakaluk!
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Hotu tiꞌan, foti mola haꞌukaan hemun fatik murak, matama baa oa ikun kakaluk!” Rona nola nunia, klosan nia moos nalo tuir.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Seisawan oan, Yusuf maun sia tami atu fila. Sia laꞌo nodi kuda keledai mak tula haan.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Sia sei la laꞌo dook nosi kota nia, Yusuf katak baa klosan ulun nia naꞌak, “O lai-lais baa tuir ema sia lai! Toma sia tiꞌan, maꞌak nuneꞌe: ‘Tan saa emi haseꞌi hahalok aat ho ama boot? Emi selu niakaan dadiꞌak, hodi hahalok aat nuneꞌe ka?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Tan saa emi hanaꞌo hodi ama boot hemun fatik murak? Emi la hatene ka? Fatik murak nia, lahoos bodik hemun dei! Mais nodi buka moris loron ikus! Buat nia, buat lulik! Emikaan hahalok neꞌe, aat resik!’ ”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Rona nola nunia, klosan nia moos tuir sia toꞌo netan. Nia katak baa sia, tuir Yusuf harukan.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Mais sia sakar naꞌak “Ama naꞌak nunabee? Maromak naree ami! Ami la bele halo aat nunia!
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Ama duꞌuk matene! Osan iha kakaluk laran hori hirak nia sia, ami foo fila tiꞌan. Nunabee ami bele hanaꞌo hola ama ulun niakaan mean-mutin hosi uma laran!
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Ama, mai maree duꞌuk baa! Kalo hetan buat nia iha see niakaan kakaluk, taa ukun mate baa nia! Ami rumak sia moos dadi baa ata!”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Hotu klosan simu naꞌak, “Lale! Nuneꞌe dei! Hetan iha see, nia mak dadi baa haꞌukaan atan. Emi rumak sia bele fila!”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Hotu sia natuun lai-lais kakaluk nodi kore.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Klosan naree sura kakaluk, nahuu nosi maun ulun niakaan, toꞌo alin ikun niakaan. Nia netan hemun fatik nia iha Benyamin kakaluk.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Naree nunia, Benyamin maun sia laran dodok tebes. Sia moos nasaꞌe nikar kakaluk baa kuda keledai, hotu fila baa kota.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Toꞌo Yusuf uman baa, Yusuf sei iha nia. Sia tama nodi nakniꞌa sudur baa nia.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Yusuf nakanas naꞌak, “Tan saa emi halo nuneꞌe? Arumak emi la hatene, ema boot nuꞌu haꞌu neꞌe bele leno hodi buka ema lian kabun laran?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Rona nola nunia, Yahuda nataa naꞌak, “Adeei! Maromak loke malorek amikaan salan sia tiꞌan! Ami atu haꞌak saa tenik, ama! Ami atu haloos aan nunabee tenik? Kalo ama neti natoos amikaan alin ikun neꞌe, diꞌak liu ama neti natoos ami hotu, dadi baa ata.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Mais Yusuf nataa naꞌak, “Lale! Hetan iha see, nia mak dadi haꞌukaan atan! Emi seluk sia, bele fila baa emikaan aman!”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Rona Yusuf dale nunia, Yahuda nareꞌis aan baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot. Haꞌu katene ama beran hanesan naꞌi boot. Dadi kakroꞌan ama keta kanarak haꞌu. Kalo bele, foo leet baa haꞌu atu katak lia ida baa ama!
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Hori hirak nia, ama boot nusu ami naꞌak, ‘Emikaan ama no emikaan alin sei iha ka?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Hotu, ami hataa haꞌak, ‘Amikaan ama no amikaan ali ikun sei iha. Oras ali ikun nia moris, amikaan ama katuas tiꞌan. Ali ikun maun susu naꞌin ida, mais la iha tiꞌan. Siakaan inan mate tiꞌan. Oras neꞌe ali ikun mesan dei tiꞌan. Tan baa nia, amikaan ama dadobe nia tebes.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Ami dale hotu baa ama boot nunia tiꞌan, ama naruka ami hodi alin ikun mai neꞌe, nebee ama boot bele naree nia.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Ami hataa haꞌak, lawarik nia la bele laꞌo nela niakaan ama. Kalo laꞌo nela, nanis aman mate.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Hotu ama boot moos nataa ami naꞌak, ‘Kalo emi la hodi alin nia mai, emi keta mai ona.’
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Rona nola ama boot lia nia, ami moos fila. Toꞌo baa, ami katak ama boot lia fuan sia hotu baa amikaan ama.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 La kleur, amikaan haan moos. Hotu amikaan ama naruka ami mai hikar Mesir, atu sosa tenik haan.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Mais ami hataa haꞌak, ‘Ama! Ami la bele baa hikar! Naꞌin liman kwana nia naꞌak, kalo ami la hodi alin ikun baa, ami keta mai ona! Tan baa nia, ali ikun musti tuir, foin ami bele baa!’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Hotu, amikaan ama dale tenik naꞌak, ‘Emi hatene tiꞌan, haꞌukaan feen Rahel oan, naꞌin rua dei!
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Oan ulun la iha tiꞌan! Asu fuik folan nola nia tiꞌan, toꞌo la karee nia ona.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Kalo emi hola tenik ali ikun hodi baa, hotu nia kona maufinu, emi hasusar haꞌu katuas neꞌe, toꞌo tama rate!’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Haꞌu moos kamate lia ko haꞌukaan ama kaꞌak, haꞌu mak kataa bodik lawarik neꞌe. Haꞌu kamate lia tiꞌan kaꞌak, kalo haꞌu la kodi fila lawarik neꞌe baa, haꞌu katiu sala toꞌo mate.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Haꞌu kaloon baa ama boot nuneꞌe: Haꞌu mak kein iha neꞌe, seluk nia. Haꞌu mak dadi ama boot atan dei. Surak ama boot nabusik lawarik neꞌe fila no maun sia.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Ama boot! Kalo lawarik neꞌe la tuir, haꞌu moos la fila. Tan haꞌu la kbele terus karee haꞌukaan ama susar toꞌo mate.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.