Gênesis 44
Tetun Alkitab (TET) vs NAA
1 Sia naa hotu tiꞌan, Yusuf naruka klosan serwisu ulun naꞌak, “O baa matama hare baa siakaan kakaluk ida-idak, toꞌo nakonu. Hotu, matama mikar siakaan osan ida-idak baa kakaluk!
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Hotu tiꞌan, foti mola haꞌukaan hemun fatik murak, matama baa oa ikun kakaluk!” Rona nola nunia, klosan nia moos nalo tuir.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Seisawan oan, Yusuf maun sia tami atu fila. Sia laꞌo nodi kuda keledai mak tula haan.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Sia sei la laꞌo dook nosi kota nia, Yusuf katak baa klosan ulun nia naꞌak, “O lai-lais baa tuir ema sia lai! Toma sia tiꞌan, maꞌak nuneꞌe: ‘Tan saa emi haseꞌi hahalok aat ho ama boot? Emi selu niakaan dadiꞌak, hodi hahalok aat nuneꞌe ka?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Tan saa emi hanaꞌo hodi ama boot hemun fatik murak? Emi la hatene ka? Fatik murak nia, lahoos bodik hemun dei! Mais nodi buka moris loron ikus! Buat nia, buat lulik! Emikaan hahalok neꞌe, aat resik!’ ”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Rona nola nunia, klosan nia moos tuir sia toꞌo netan. Nia katak baa sia, tuir Yusuf harukan.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Mais sia sakar naꞌak “Ama naꞌak nunabee? Maromak naree ami! Ami la bele halo aat nunia!
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Ama duꞌuk matene! Osan iha kakaluk laran hori hirak nia sia, ami foo fila tiꞌan. Nunabee ami bele hanaꞌo hola ama ulun niakaan mean-mutin hosi uma laran!
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Ama, mai maree duꞌuk baa! Kalo hetan buat nia iha see niakaan kakaluk, taa ukun mate baa nia! Ami rumak sia moos dadi baa ata!”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Hotu klosan simu naꞌak, “Lale! Nuneꞌe dei! Hetan iha see, nia mak dadi baa haꞌukaan atan. Emi rumak sia bele fila!”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Hotu sia natuun lai-lais kakaluk nodi kore.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Klosan naree sura kakaluk, nahuu nosi maun ulun niakaan, toꞌo alin ikun niakaan. Nia netan hemun fatik nia iha Benyamin kakaluk.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Naree nunia, Benyamin maun sia laran dodok tebes. Sia moos nasaꞌe nikar kakaluk baa kuda keledai, hotu fila baa kota.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Toꞌo Yusuf uman baa, Yusuf sei iha nia. Sia tama nodi nakniꞌa sudur baa nia.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Yusuf nakanas naꞌak, “Tan saa emi halo nuneꞌe? Arumak emi la hatene, ema boot nuꞌu haꞌu neꞌe bele leno hodi buka ema lian kabun laran?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Rona nola nunia, Yahuda nataa naꞌak, “Adeei! Maromak loke malorek amikaan salan sia tiꞌan! Ami atu haꞌak saa tenik, ama! Ami atu haloos aan nunabee tenik? Kalo ama neti natoos amikaan alin ikun neꞌe, diꞌak liu ama neti natoos ami hotu, dadi baa ata.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Mais Yusuf nataa naꞌak, “Lale! Hetan iha see, nia mak dadi haꞌukaan atan! Emi seluk sia, bele fila baa emikaan aman!”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Rona Yusuf dale nunia, Yahuda nareꞌis aan baa Yusuf nodi naꞌak, “Ama boot. Haꞌu katene ama beran hanesan naꞌi boot. Dadi kakroꞌan ama keta kanarak haꞌu. Kalo bele, foo leet baa haꞌu atu katak lia ida baa ama!
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Hori hirak nia, ama boot nusu ami naꞌak, ‘Emikaan ama no emikaan alin sei iha ka?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Hotu, ami hataa haꞌak, ‘Amikaan ama no amikaan ali ikun sei iha. Oras ali ikun nia moris, amikaan ama katuas tiꞌan. Ali ikun maun susu naꞌin ida, mais la iha tiꞌan. Siakaan inan mate tiꞌan. Oras neꞌe ali ikun mesan dei tiꞌan. Tan baa nia, amikaan ama dadobe nia tebes.’
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Ami dale hotu baa ama boot nunia tiꞌan, ama naruka ami hodi alin ikun mai neꞌe, nebee ama boot bele naree nia.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Ami hataa haꞌak, lawarik nia la bele laꞌo nela niakaan ama. Kalo laꞌo nela, nanis aman mate.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Hotu ama boot moos nataa ami naꞌak, ‘Kalo emi la hodi alin nia mai, emi keta mai ona.’
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Rona nola ama boot lia nia, ami moos fila. Toꞌo baa, ami katak ama boot lia fuan sia hotu baa amikaan ama.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 La kleur, amikaan haan moos. Hotu amikaan ama naruka ami mai hikar Mesir, atu sosa tenik haan.
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Mais ami hataa haꞌak, ‘Ama! Ami la bele baa hikar! Naꞌin liman kwana nia naꞌak, kalo ami la hodi alin ikun baa, ami keta mai ona! Tan baa nia, ali ikun musti tuir, foin ami bele baa!’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Hotu, amikaan ama dale tenik naꞌak, ‘Emi hatene tiꞌan, haꞌukaan feen Rahel oan, naꞌin rua dei!
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Oan ulun la iha tiꞌan! Asu fuik folan nola nia tiꞌan, toꞌo la karee nia ona.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Kalo emi hola tenik ali ikun hodi baa, hotu nia kona maufinu, emi hasusar haꞌu katuas neꞌe, toꞌo tama rate!’
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 — ausente —
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Haꞌu moos kamate lia ko haꞌukaan ama kaꞌak, haꞌu mak kataa bodik lawarik neꞌe. Haꞌu kamate lia tiꞌan kaꞌak, kalo haꞌu la kodi fila lawarik neꞌe baa, haꞌu katiu sala toꞌo mate.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Haꞌu kaloon baa ama boot nuneꞌe: Haꞌu mak kein iha neꞌe, seluk nia. Haꞌu mak dadi ama boot atan dei. Surak ama boot nabusik lawarik neꞌe fila no maun sia.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Ama boot! Kalo lawarik neꞌe la tuir, haꞌu moos la fila. Tan haꞌu la kbele terus karee haꞌukaan ama susar toꞌo mate.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.