Gênesis 43
Tetun Alkitab (TET) vs BKJ
1 — ausente —
1 E a fome era grave na terra.
2 — ausente —
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Rona nola nunia, Yahuda moos nataa naꞌak, “Ama! Hori hirak nia, naꞌi Mesir ema liman kwana nia foo natene makaꞌas baa ami naꞌak, ami la bele hatudu oin tenik baa nia, kalo ami la hodi ama oan ikun Benyamin baa.
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Ama musti nabusik ali Benyamin tuir ami, foin ami bele baa sosa haan tenik.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Kalo ama la nabusik, ami moos la bele baa, tan ema boot Mesir nia dale makaꞌas tiꞌan nunia!”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Yakob moos deꞌan sia naꞌak, “Tan saa emi katak baa ema nia haꞌak, emi sei hoo alin ida tenik?! Emi buka lia atu hasusar haꞌu ba-baa dei!”
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Rona nola nunia, sia namaus naꞌak, “Ama! Ema nia nakusuk ami bei-beik, atu nodi natene itakaan familin sia hotu-hotu! Nia nusu naꞌak, ‘Nunabee? Emikaan ama sei moris ka? Emi sei hoo alin mane ida tenik ka?’ Tan nia seten ami bei-beik, ami katak lo-loos ona! See mak natene naꞌak, nia atu naruka ami hodi ali baa nebaa?”
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 — ausente —
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Hanoin kokon! Kalo ami la hein toꞌo kleur nuneꞌe, ami nanis baa-mai isin rua tiꞌan!”
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Hotu, Yakob katak naꞌak, “Kalo nunia, emi halo nuneꞌe dei! Baa hola rai neꞌe isin kabaas sia. Nuꞌu wani ween, ai babudun, ai morin ween, aitahan ween, kiar isin no ai horis isin seluk sia. Hotu, hodi baa hatetu foo baa naꞌi Mesir liman kwana nia, hodi hasara baa nia haꞌak, neꞌe amikaan sera bodik ama!
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Emi moos musti hodi kedan osan waꞌin liu osan uluk nia dala rua, tan emi musti foo fila osan mak emi hetan iha emikaan kakaluk laran hori hirak nia! Arumak, ema nia sia sura sala!
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Emi moos bele hodi emikaan alin baa, mais hodi hikar mai lai-lais!
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Haꞌu kaloon nebee Maromak mak Beran Kaliuk, nalo naꞌi Mesir liman kwana nia neon monu baa emi! Nebee nia bele foo fila Benyamin no Simeon baa emi, atu fila mai bele. Kalo haꞌukaan oan sia lakon, soꞌin baa. Haꞌu kterus susar nia!”
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Rona tiꞌan Yakob dale nunia, oan sia moos nahulin buat nia sia no osan, atu nodi baa Mesir. Sia moos no Benyamin baa. Toꞌo Mesir tiꞌan, sia baa nasoru Yusuf.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Naree Benyamin no maun sia mai, Yusuf naruka klosan serwisu ulun naꞌak, “Modi ema neꞌe sia baa haꞌukaan uma! Hoꞌo karau baka ida, teꞌin malo midar! Tan loro natetu neꞌe, sia atu naa bele no haꞌu!”
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Rona Yusuf naruka nunia, klosan nia nalo tuir. Nia moos nalaꞌo nodi Yusuf maun sia baa Yusuf uman.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Iha dalan klaran, Yusuf maun sia nataꞌuk basuk. Sia dale baa malu naꞌak, “Hoi! Tan saa nia naruka nodi ita mai iha neꞌe? Arumak, nia atu nasusar ita, tan osan mak uluk sia natama nikar iha itakaan kakaluk laran nia. Keta-keta sia nodi fudi nalaꞌo ita mai iha neꞌe, nebee kohi ita, nalo baa ata. Hotu, sia nadau nola itakaan kuda keledai sia!”
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Oras sia kreꞌis baa Yusuf uman, sia moos dale baa klosan nia naꞌak,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Ama! Ami bele husu lia ida ka? Uluk ami mai sosa haan iha neꞌe tiꞌan!
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 — ausente —
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 — ausente —
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Rona nola nunia, klosan nia nataa naꞌak, “Emi no-nook dei! Lalika hataꞌuk! Arumak emikaan Maromak nia, mak natuun matak-malirin baa emi iha kakaluk laran nia sia! Baa loron nia, haꞌu mak simu emikaan osan hotu-hotu! Emi la hoo tusan!” Hotu, klosan nia moos nabusik Simeon sai mai nasoru sia.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Nunia hotu, sia tama baa Yusuf uman. Klosan nia nola wee, foo baa sia atu fasi ain. Nia moos nahaan siakaan kuda keledai.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Hotu, nia katak baa sia naꞌak, “Oras ida, emi haa hamutuk ho ama ulun!” Sia sei noꞌi nein Yusuf mai, sia nadiꞌa kedan siakaan naha sera sia.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Yusuf toꞌo mai, sia moos nakniꞌa sudur iha Yusuf oin. Hotu, sia foti soruk naha sera sia, natetu baa Yusuf.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Yusuf moos nusu baa sia naꞌak, “Nunabee? Emi hotu-hotu diꞌa-diꞌak dei ka? Nunabee baa emikaan ama katuas nia? Nia moos diꞌa-diꞌak dei ka?”
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Sia moos nataa naꞌak, “Ama atan katuas, mak amikaan aman susu nia, sei noꞌi diꞌa-diꞌak, ama!” Sia moos sudur foo tenik kneter baa Yusuf.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Yusuf foti matan titu satan leur, toꞌo kona alin Benyamin. Nia dale naꞌak, “Neꞌe, mak emikaan alin ikun, mak emi dale tiꞌan baa haꞌu hori hirak nia ka?”
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Naree nola Benyamin, Yusuf laran hanesan atu nakduar sai ona, tan nia nadomi alin Benyamin liu resik. Tan la bele terus laran moras, Yusuf laꞌo nela sia lai-lais, tama baa keꞌan, hotu tanis.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Tanis notu, nia naroꞌis. Neon noku tiꞌan, foin nia sai nikar baa nasoru sia. Hotu nia naruka klosan sia baa nadiꞌa haan.
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Hotu, sia nadiꞌa salin Yusuf haan iha fatin ida. Maun-alin sia, salin iha fatin seluk. Yusuf niakaan maluk ema Mesir sia mak naa bele no nia, iha fatin ida duꞌuk. Sia nalo nunia, tan ema Mesir sia nakribi tuur naa namutuk no ema Ibrani.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Hotu, sia natuur Yusuf mane malun sia, seꞌi oin baa Yusuf. Natuur sia, ida-idak tuir otas, nahuu nosi maun ulun toꞌo alin ikun. Naree fatin tuur oin nunia, Yusuf maun sia moos blaar.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Hotu, Yusuf naruka klosan sia foti haan nosi niakaan fatin haan duꞌuk, foo baa maun-alin sia. Mais nia naruka foo baa Benyamin, waꞌin liu dala lima. Hotu, sia moos naa-nemu toꞌo bosu basuk.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.